II SA/Po 38/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Protokolant st. sekr. sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Rektora Politechniki P. na decyzję Wojewody z dnia 16 grudnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania; o d d a l a s k a r g ę /-/ J.Szaniecka /-/ E.Brychcy /-/ St.Małek Prezydent Miasta decyzją z 12 listopada 2003r., na podstawie przepisu art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji z 13 sierpnia 2002r. o udzieleniu Politechnice P. pozwolenia na budowę Centrum Wykładowego wraz z przyłączami wodociągowymi i kanalizacji sanitarnej. W uzasadnieniu wskazano, iż postanowieniem z 5 listopada 2003r. decyzja o pozwoleniu na budowę z 13 sierpnia 2002r. została sprostowana w ten sposób, iż zamiast "zatwierdzam projekt budowlany zamienny i wydaję pozwolenie na budowę Centrum Wykładowego Politechniki P. wraz z przyłączem wodociągowym i kanalizacji sanitarnej", a winno być "zatwierdzam projekt budowlany i wydaję pozwolenie na budowę Centrum Wykładowego Politechniki P. przyłącza wodociągowego i kanalizacji sanitarnej". Infrastruktura techniczna, o której wyżej mowa, została wykonana do 9 grudnia 2002r. Z tego względu bezprzedmiotowe stało się postanowienie z 14 kwietnia 2003r. o wstrzymaniu wykonania decyzji dotyczącej tej infrastruktury. Postanowienie to wydane zostało w związku z wznowieniem postępowania w sprawie udzielonego pozwolenia na budowę. Wojewoda zaskarżoną decyzją, na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania H.P. uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie tego organu w przedmiocie umorzenia postępowania. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż po wznowieniu (21 grudnia 2002r.) postępowania w sprawie pozwolenia na budowę organ pierwszej instancji w dniu 14 kwietnia 2003r. wstrzymał wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 152 kpa). Postanowienie to organ odwoławczy 30 lipca 2003r. utrzymał w mocy. Politechnika P. wniosła skargę. W toku postępowania Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II SA/Po 1978/03) postanowieniem z 17 lipca 2003r. wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia. Organ odwoławczy uznał, iż decyzja Prezydenta Miasta z 12 listopada 2003r. rozstrzyga w sprawie, która wcześniej została załatwiona postanowieniem Sądu Administracyjnego z 17 października 2003r. Skargę wniósł Rektor Politechniki P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazuje, iż postanowienie z 17 października 2003r. wydane zostało na podstawie przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o NSA. Postanowienie to jedynie wstrzymuje wykonanie zaskarżonego aktu administracyjnego na czas postępowania sądowego. Tymczasem decyzja Prezydenta Miasta dotyczy umorzenia postępowania w "sposób definitywny, nie zaś tymczasowy". Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący słusznie wskazuje na wadliwość argumentacji zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 152 kpa dotyczy postępowania wznowieniowego. Zgodnie z tym przepisem organ administracji wstrzyma wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Tymczasem powołane przez organ odwoławczy postanowienie Sądu Administracyjnego wydane zostało na podstawie przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o NSA (Dz.U. z 1995r. Nr 74 poz. 368). Według tego przepisu, po wniesieniu skargi, Sąd był uprawniony do wstrzymania zaskarżonego aktu administracyjnego na czas trwania postępowania sądowego. Nie oznacza to więc, jak argumentuje organ odwoławczy, iż decyzja organu pierwszej instancji dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej postanowieniem Sądu z 17 października 2003r. Zaskarżona decyzja, pomimo błędnego uzasadnienia, jest jednak zgodna z prawem. Uszło bowiem uwagi organowi administracji, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę stało się ostateczne (art. 16 § 1 kpa) skoro Wojewoda 30 lipca 2003r. utrzymał je w mocy. Decyzja ostateczna nie może być w trybie postępowania administracyjnego w zasadzie wzruszona. Wyjątki od tej zasady są wyraźnie przewidziane w kpa (art. 145, 154, 155, 156, 161, 162 i 163) i do nich wyłącznie ogranicza się możliwość zmiany lub uchylenia, czy też stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ostatecznej. W świetle powyższego uznać należy, iż organ pierwszej instancji nie miał podstaw do wydania decyzji na podstawie art. 105 § 1 kpa. Zaskarżona decyzja, umarzająca to postępowanie jest więc zgodna prawem. Postępowanie to stało się bowiem bezprzedmiotowe, tym bardziej, że prawomocnym wyrokiem z 1 września 2005r. sygn. II SA/Po 1978/03 postanowienie z 14 kwietnia 2004r. zostało uchylone. Z tych powodów, na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270), orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ J.Szaniecka /-/ E.Brychcy /-/ St.Małek MarK