II SA/Po 393/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia. /-/ W.Batorowicz Agencja Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w P. wniosła o wstrzymanie wykonania [do czasu prawomocnego rozpoznania skargi w tej sprawie oraz skargi dotyczącej sprawy o nr [...]] zaskarżonego do tutejszego Sądu postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym, którym Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z dnia [...] 2010 r. nakładające na skarżącą w sprawie nr [...] grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...] zł. Ponadto skarżąca zawarła w skardze wniosek o "zawieszenie wykonalności tytułu wykonawczego (...) nr [...]" z dnia [...] 2010 r. "do dnia przypadającego 30 dni od daty doręczenia Gminie K. decyzji w sprawie przyznania osobom zamieszkującym budynek (...) prawa do lokalu zastępczego lub socjalnego". W uzasadnieniu skargi strona ograniczyła się do kwestionowania wykonalności obowiązku wyłączenia z użytkowania oraz zabezpieczenia i odpowiedniego oznaczenia budynku znajdującego się w [...] przy ul. [...] w gminie [...], którego wykonanie jest przedmiotem postępowania egzekucyjnego, wskazując na częściową niemożność jego wykonania i w części na usunięcie stanu zagrożenia bezpieczeństwa mienia i ludzi z uwagi na [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 495/0, niepubl.). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które przemawiałyby za uznaniem, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, to jest dobrowolne uiszczenie kwoty [...] zł, względnie jej przymusowe wyegzekwowanie, realnie wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W aktach sprawy brak jakichkolwiek informacji wskazujących na szczególnie dotkliwą postać uszczuplenia finansów skarżącej w wyniku uiszczenia kwoty grzywny. Dodać należy, iż tego rodzaju grzywna, jeżeli obowiązek zostanie wykonany, może zostać umorzona, a w razie jej uiszczenia lub ściągnięcia zwrócona, na zasadach określonych w art. 125 i art. 126 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954, ze zm.). W ocenie Sądu nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla wniosku kwestionowanie obowiązku, którego dotyczy tytuł wykonawczy będący podstawą prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie. Kwestionowanie dopuszczalności prowadzenia postępowania egzekucyjnego, będące powieleniem stanowiska przedstawionego w zarzutach w postępowaniu egzekucyjnym, nie może stanowić jedynego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W istocie bowiem dokonywanie oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia) poprzez pryzmat zarzutów dotyczących możliwości prowadzenia postępowania egzekucyjnego i stosowania w nim środków egzekucyjnych prowadziłoby do oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, a w konsekwencji do merytorycznego rozpatrzenia skargi. Na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji taka sytuacja jest niedopuszczalna, albowiem przedmiotem oceny nie jest tu prawidłowość (wadliwość) zaskarżonego aktu, a jedynie wpływ jego wykonania na sytuację wnioskodawcy, to jest ocena ewentualnego wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2011 r. sygn. akt I GZ 126/11, dostępne w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie Sąd zauważa, iż nie ma kompetencji do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a tak należy zinterpretować wniosek strony skarżącej dotyczący "zawieszenia wykonalności tytułu wykonawczego (...) nr [...]" z dnia [...] 2010 r. , przysługuje ona bowiem wyłącznie organowi egzekucyjnemu (por. art. 34 § 3, art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ W.Batorowicz