II SA/Po 400/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skargi Sp. z o.o. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia maja 2016 r. w przedmiocie nakazów z zakresu prawa weterynaryjnego I. uchyla zaskarżona decyzję, II. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii na rzecz skarżącej Spółki kwotę 697zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 02.2016r. Powiatowy Lekarz Weterynarii, działając na podstawce: • art. 7 ust. 1, 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz.U.2014.398 ze zmianami); • art. 54 ust. 1 i ust. 2 lit a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE} nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U.UE.L.2004.165.1 ze zmianami); • art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.UE.L.2002.1 ze zmianami); • art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016.23)nakazał: usunięcie niezgodności wykazanych w protokole pokontrolnym z dnia grudnia 2015 r. to jest: do dnia marca 2016 r. 1. zapewnić prawidłową etykietę mieszanki paszowej; 2. w ramach nadzoru właścicielskiego dokonać analizy prawidłowości procesu technologicznego produkcji wyżej wymienionej mieszanki; 3. udokumentowanie wykonania czynności, o których mowa w pkt 1-2. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że w dniu grudnia 2015 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii otrzymał pismo od Powiatowego Lekarza Weterynarii w S z dnia grudnia 2015 r. dotyczącym niezgodności wartości deklarowanej Fe, a wartością oznaczoną w próbie mieszanki paszowej uzupełniającej pobranej w ramach monitoringu Rocznego Planu Urzędowej Kontroli Pasz 2015 r. (sprawozdanie z badań z dnia 11.2015 r.). W dniu grudnia 2015 r. z ramienia Powiatowego Lekarza Weterynarii została przeprowadzona kontrola w wytwórni pasz Sp. z o. o. W trakcie kontroli zostały stwierdzone następujące uchybienia, które zostały spisane w protokole: Mieszanka paszowa uzupełniająca została wyprodukowana w dniu 10.2015 r. w ilości 20 000 kg. Receptura kwestionowanej mieszanki paszowej przewiduje udział premiksu 933 DAIRY 0,25 10/324 w ilości 25 kg/ 10 000 kg mieszanki paszowej. Zawartość dodatku paszowego El (siarczan żelaza jednowodny) w wyżej wymienionym premiksie wynosi 10 000 mg/kg. Do wytworzenia 20 000 kg przedmiotowej partii mieszanki paszowej użyto 50 kg premiksu 933 DAIRY 0,25 10/324. Deklaracja wartości dodanej ilości dodatku paszowego Fe El (siarczan żelaza jednowodny) na etykiecie mieszanki paszowej uzupełniającej w ilości 25,00 mg/kg jest zgodna z założeniem technologicznym- recepturą zgodnie z rozdziałem I załącznika VI pkt 1 lit a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.U.UE.L.2009.229.1 z póżn. zm.) "1. Następujące dodatki są wyszczególnione z podaniem ich szczególnych nazw przewidzianych w odpowiednim akcie prawnym dopuszczającym dany dodatek paszowy, dodanej ilości, numeru identyfikacyjnego oraz nazwy grupy funkcjonalnej, określonej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, lub kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia: a) dodatki, w przypadku gdy określona jest maksymalna zawartość dla któregokolwiek rodzaju gatunków docelowych". Wartość oznaczona żelaza 320 mg/kg ± 80 mg/kg w stosunku do wartości deklarowanej przez producenta 25,00 mg/kg w próbie mieszanki paszowej uzupełniającej pobranej w ramach monitoringu Rocznego Planu Urzędowej Kontroli Pasz 2015 r. (sprawozdanie z badań z dnia 11.2015 r.) znacznie przekracza dopuszczalną tolerancją odchylenia wyniku badań od deklaracji wskazaną w załączniku IV, część B ust. 3 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 939/2009 z dnia 20 października 2010 r. zmieniające załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 767/2009 dotyczący dopuszczalnych tolerancji w odniesieniu do etykietowania składu materiałów paszowych lub mieszanek paszowych, o których mowa w art. 11 ust. 5. (Dz.U.UE.L.2010.277.4) "3. O ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku, o której mowa w ust. 2, odchylenie powyżej poziomu zawartości deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji ustalonej w ust. 1 (...) ". Organ podniósł, że według wyżej wymienionego rozporządzenia zakres dopuszczalnej zawartości żelaza w danej mieszance paszowej wynosi od 20 mg/kg do 40 mg/kg. Żeby wynik urzędowego badania monitoringowego mógł zostać uznanym za prawidłowy i zgodny z etykietą, oznaczony poziom żelaza (z uwzględnieniem niepewności pomiarowej) musi mieścić się w powyższych granicach. W celu ustalenia przyczyn powstania niezgodności wartości deklarowanej Fe, a wartością oznaczoną w próbie mieszanki paszowej uzupełniającej w dniu grudnia 2015 r. została pobrana próba inspekcyjna z premiksu 933 DAIRY 0,25 10/324 użytego do produkcji przedmiotowej paszy na zawartość żelaza. W dniu grudnia 2015 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii otrzymał z Zakładu Higieny Weterynaryjnej im. T. Łosińskiego w Poznaniu - sprawozdanie z badańz dnia 12.2015 r. stwierdzający zgodność wartości oznaczonej żelaza 11 729 mg/kg ±1 130 mg/kg w stosunku do wartości deklarowanej 10 000 mg/kg. W związku z powyżs2ym przyczyną powstania tak znacznej rozbieżności zawartości żelaza nie był użyty premiks 933 DAIRY 0,25 10/324. Mając na uwadze, iż pozostałe składniki mieszanki paszowej uzupełniającej nie stanowią znaczącego istotnego źródła żelaza zapewniający udział tego pierwiastka na poziomie 200 mg/kg (znacznie większy niż udział z premiksu). Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż przyczyna powstania niezgodności leży w procesie technologicznym wytwarzania przedmiotowej mieszanki. W przypadku przekroczenia dopuszczalnych tolerancji, etykieta mieszanki paszowej wprowadza użytkownika w błąd. Jest to złamanie zasad etykietowania określonych w art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.U.UE.L.2009.229.1 z późn. zm.) oraz art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U.UE.L.2002.1 ze zmianami) "Prezentacja Bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych przepisów prawa żywnościowego, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd. Odwołanie od deyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii złożyła Sp. z o.o. działająca przez pełnomocnika Zaskarżonej decyzji zarzucono błąd w ustaleniu faktycznym skutkujący przyjęciem, iż mieszanka paszowa jest etykietowana niezgodnie z obowiązującymi przepisami. W związku powyższym odwołanie zawierało wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji. Zdaniem odwołującego, rozbieżności pomiędzy etykietą a wynikiem badania ( sprawozdanie z badań z dnia 11.2015 r. ) wynikają z tego, iż podana zawartość żelaza na etykiecie przedmiotowej mieszanki jest to ilość dodana. W związku z powyższym Spółka wdrożyła postępowanie wyjaśniające, przeanalizowano szczegółowo proces produkcyjny, w którym nie stwierdzono uchybień, jak wskazano w decyzji. Wynik badania odnosi się do zawartości ogólnej badanego składnika, w tym zawiera zadeklarowaną dodaną zawartość żelaza - 25 mg/kg w miejscu "dodatki" wynikającą z dodania do mieszanki premiksu, który zawierał w swym składzie pierwiastki śladowe w tym żelazo ( dodatek paszowy - El siarczan żelaza monohydrat). Dodatkowo podniesiono, że wynik pobranej do badań próbki premiksu 933, wskazuje na zgodność zawartości z wartością deklarowaną (czyt. etykietą premiksu) co w połączeniu z analizą przebiegu procesu produkcji pozwala precyzyjnie określić dodaną ilość składnika. Pozostałą część Fe zawartego w badaniu wnoszą surowce wykorzystane do produkcji tej mieszanki paszowej: otręby żytnie- 15 mg/kg, wywar gorzelniany - 10 mg/kg, pszenżyto- 3 mg/kg , śruta poekstrakcyjna rzepakowa- 79 mg/kg, makuch z rdzenia palmy- 18 mg/kg, winaza- 5 mg/kg, melasa buraczana- 3 mg/kg, węglan wapnia - 4 mg/kg, tlenek magnezu- 60 mg/kg, śruta kukurydziana- 7 mg/kg, - 3 mg z nośników premiksu witaminowo-mineralnego. Łącznie (z uwzględnieniem ilości dodanej)stanowi to około 230 mg/kg. Biorąc pod uwagę wynik badania 320 +/- 80 mg/kg oraz niepewność pomiaru -wartości są zbliżone do siebie. Podane ilości są ilościami orientacyjnymi i wynikają z powszechnie znanej literatury, norm żywieniowych i tabel wartości pokarmowych surowców w tym poziomem mikroelementów. Jako producent pasz odwołujący zobligowany jest zgodnie z obowiązującym prawem do podawania na podstawie art. 15 lit. f) rozporządzenia 767/2009 w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE wykazu dodatków paszowych, poprzedzonych nagłówkiem "dodatki". Zgodnie z obowiązującymi przepisami odwołujący się nie jest zobligowany do podawania całkowitej ilości pierwiastków śladowych pod nagłówkiem "skład analityczny", a jedynie pod nagłówkiem "dodatki" - gdzie dodatki zgodnie z Rozdziałem VI pkt 1 są wyszczególnione z podaniem ich szczególnych nazw przewidzianych w odpowiednim akcie prawnym dopuszczającym dany dodatek paszowy, dodanej ilości, numeru identyfikacyjnego, grupy funkcjonalnej określonej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt, lub kategorii. Podkreślono również, że ze względu na swoją metodykę badawczą laboratoria nie mają możliwości zbadania i podania w sprawozdaniu z badań jedynie wartości dodanej przez producenta. Raport z badań dotyczy poziomu zawartości żelaza w formie dodatku paszowego, jak również żelaza wnoszonego przez pozostałe składniki. Według oceny odwołującego się, zgodnie z rozporządzeniem (UE) NR 939/2010 z dnia 20 października 2010 r. zmieniającym załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 767/2009, załącznik IV, część B - nie został przekroczony dopuszczalny poziom maksymalnej zawartości (w tym wypadku nie wyższej niż 750 mg / kg). Natomiast wg. zapisu ust. 3 "O ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku (jak wyjaśniono już powyżej), o której mowa w ust. 2, odchylenie powyżej poziomu zawartości deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji ustalonej w ust. 1 (...)." Stąd zgodnie z zapisami ust 1. "Tolerancje określone w niniejszej części obejmują jedynie odchylenia techniczne." - czyli odchylenia dotyczą tylko dodanej ilości żelaza. Reasumując, limit 'górnej granicy' wynosi w rzeczy samej 40 mg/kg, natomiast dotyczy on tylko wartości dodanej żelaza. Stąd bazując na dostępnej wiedzy na temat przebiegu procesu produkcji wspomnianej mieszanki paszowej stwierdzamy, że limit ten nie został przekroczony. Decyzją z dnia 05.2016r. Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 23) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnienia decyzji wynikało, że w ocenie organu odwołanie jest chybione. Poziom żelaza ujawniony w wyniku badań laboratoryjnym 320 mg/kg ± 80 mg/kg, oznaczony w próbce mieszanki paszowej w stosunku do wartości deklarowanej przez producenta 25,00 mg/kg znacznie przekracza dopuszczalna tolerancję odchylenia wyniku badań od deklaracji wskazaną w załączniku IV, część B ust.3 Rozporządzenia (WE) 767/2009. Zgodnie z w/w załącznikiem deklarowana zawartość żelaza (25,00 mg/kg) mieści się w zakresie od 1 do 499 jednostek, stąd tolerancję określa się jako 20% zawartości deklarowanej: Odchylenie powyżej poziomu zawartości deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji ustalonej, o ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku: Górny poziom wynikający z deklaracji = 25 mg/kg + 15 mg/kg = 40 mg/kg Natomiast poziom żelaza określony w wyniku badania urzędowego znacznie przekracza górna granicę tolerancji (zawartość żelaza = 320 mg/kg, sprawozdanie z badań Zakładu Higieny Weterynaryjnej z dnia 11.2016r). Deklaracja zawartości dodatku widniejąca na etykiecie powinna być zgodna z rzeczywistym poziomem żelaza i w konsekwencji z wynikiem laboratoryjnym, po uwzględnieniu dopuszczalnych tolerancji zgodnie z załącznikiem IV rozporządzenia 767/2009 część B (art. 11 ust. 5 rozporządzenia 767/2009). Dopuszczalne tolerancje w odniesieniu do etykietowania zapisane w załączniku IV rozporządzenia 767/2009 odnoszą się do odchyleń technicznych i analitycznych. Odchylenia techniczne dotyczą równomierności rozmieszczenia składników w paszy (homogeniczność), prawidłowości pobrania próby itp. czynników mających wpływ na wynik, a bezpośrednio nie związanych z analizą laboratoryjną. Odchylenia analityczne dotyczą niepewności pomiaru i procedur analitycznych w laboratorium. W części B, dotyczącej dodatków w mieszankach paszowych, wskazano, że tolerancje określone w tej części dotyczą jedynie odchyleń technicznych. Oznacza to, że do analizy wyniku należy dodatkowo uwzględnić niepewność oszacowaną przez laboratorium, która jest umieszczana na wyniku. Zwiększa to zakres prawidłowego wyniku. Tolerancje te stosowane są zarówno do dodatków paszowych wskazanych pod nagłówkiem dodatki jak i w składnikach analitycznych. Jednocześnie należy dodać, że zgodnie z zapisami rozporządzenia (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz (...) jak i rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 z dnia 22 sierpnia 2003r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt rozróżniane są trzy ilości dodatków: • Ilość dodatków występująca w stanie naturalnym w materiałach paszowych • Ilość dodatków dodanych • Ilość dodatków = całkowita ilość dodatków (naturalnie występujące + dodane) W myśl załącznika VI rozdział I ust. 1 rozporządzenia (WE) 767/2009 określony dodatek paszowy deklaruje się, pod nagłówkiem "dodatki", w ilości dodanej. Jednak jednocześnie należy spełnić warunki załącznika IV tegoż rozporządzenia, gdzie w części B ust. 1 akapit 3 wskazano, że "w przypadku stwierdzenia, że poziom zawartości dodatku w materiale paszowym lub mieszance paszowej znajduje się poniżej poziomu zawartości deklarowanej, stosuje się następujące tolerancje...". W powyższym zapisie ustawodawca wskazuje na całkowitą zawartość dodatku w paszy. Potwierdza to ust. 3, w którym zapisano, że "o ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku odchylenie powyżej poziomu zawartości deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji określonej w ust. 1." Tak dużą tolerancję in plus ustalono właśnie z tytułu obecności dodatków występujących w stanie naturalnym, w materiałach paszowych. W związku z powyższym organ pierwszej instancji słusznie stwierdził, że że maksymalna zawartość żelaza dla zwierząt gospodarskich wynosząca 750 mg/kg (rozporządzenie (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca 2003 r.), nie została przekroczona, ale etykieta badanej mieszanki paszowej wprowadza użytkownika w błąd (art. 11 ust. 1 Rozporządzenia 767/2009). Tym samym uzasadnienie odwołania jest chybione. Zgodnie z obowiązującym prawem rozwiązaniem jest zmiana receptury lub skorzystanie z zapisu art. 2 rozdz. 2 zał. VI rozporządzenia (WE) nr 767/2009 i podanie całkowitej zawartości dodatku na etykiecie pod nagłówkiem "składniki analityczne", a nie pod nagłówkiem "dodatki", gdzie umieszcza się tylko dodaną ilość dodatku. Działanie organu było uzasadnione brzmieniem w/w przepisów zgodnie, z którymi poziom zawartości musi mieścić się w zakresie poziomu deklarowanego obliczonego wg. zał. VI rozporządzenia (WE) nr 767/2009. Niestosowanie się do zapisów prawa wskazuje na celowe wprowadzanie w błąd nabywcy. W tych warunkach, organ odwoławczy wydał decyzję, w której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i w tym zakresie orzekł, co do istoty sprawy (art. 138§ 1 pkt 1 KPA). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Sp. z o.o. Zskarżonej decyzji zarzucono błąd w ustaleniach faktycznych dokonany przez Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Poznaniu skutkujący przyjęciem, iż mieszanka paszowa jest etykietowana niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarżący wniósł o: uchylenie decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w Poznaniu z dnia maja 2016 r., uchylenie decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia lutego 2016 r. i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Z uzasadnienia skargi wynikało, że w odwołaniu skarżąca przedstawiła szereg argumentacji, uzasadnień wynikających z obowiązującego prawa. Natomiast w treści decyzji została poruszona kwestia dotycząca jedynie tego, iż skarżąca wykonywała swoje obowiązki nie zgodnie z obowiązującymi przepisami deklarując na etykiecie ilość dodaną, a nie całkowitą żelaza. Skarżąca podtrzymała, że rozbieżności pomiędzy etykietą a wynikiem badania ( sprawozdanie z badań z dnia 11.2015 r. ) wynikają z tego, iż podana zawartość żelaza na etykiecie przedmiotowej mieszanki jest to ilość dodana. Wynik badania odnosi się do zawartości ogólnej badanego składnika, w tym zawiera zadeklarowaną dodaną zawartość żelaza - 25 mg/kg w miejscu "dodatki" wynikającą z dodania do mieszanki premiksu, który zawierał w swym składzie pierwiastki śladowe w tym żelazo ( dodatek paszowy - E1 siarczan żelaza monohydrat). Pozostałą część Fe zawartego w badaniu wnoszą surowce wykorzystane do produkcji tej mieszanki paszowej: otręby żytnie- 15 mg/kg, wywar gorzelniany- 10 mg/kg, pszenżyto - 3 mg/kg, śruta poekstrakcyjna rzepakowa- 79 mg/kg, makuch z rdzenia palmy - 18 mg/kg, winaza - 5 mg/kg, melasa buraczana- 3 mg/kg, węglan wapnia- 4 mg/kg, tlenek magnezu- 60 mg/kg, śruta kukurydziana- 7 mg/kg, - 3 mg z nośników premiksu witaminowo-mineralnego. Łącznie ( z uwzględnieniem ilości dodanej) stanowi to około 230 mg/kg. Biorąc pod uwagę wynik badania 320 +/- 80 mg/kg oraz niepewność pomiaru -wartości są zbliżone do siebie. Podane ilości są ilościami orientacyjnymi i wynikają z powszechnie znanej literatury, norm żywieniowych i tabel wartości pokarmowych surowców w tym poziomem mikroelementów. Jako producent pasz Skarżąca zobligowana jest obowiązującym prawem do podawania zgodnie z art. 15 lit. f) rozporządzenia 767/2009 w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE wykazu dodatków paszowych, poprzedzonych nagłówkiem "dodatki". Zgodnie z obowiązującymi przepisami Skarżąca nie jest zobligowana do podawania całkowitej ilości pierwiastków śladowych pod nagłówkiem "skład analityczny", a jedynie pod nagłówkiem "dodatki" - gdzie dodatki zgodnie z Rozdziałem VI pkt 1 są wyszczególnione z podaniem ich szczególnych nazw przewidzianych w odpowiednim akcie prawnym dopuszczającym dany dodatek paszowy, dodanej ilości, numeru identyfikacyjnego, grupy funkcjonalnej określonej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt, lub kategorii. Na potrzeby organu kontrolnego istnieje możliwość podawania ilości całkowitej ( nie na etykiecie ) wyliczonej z receptury do oceny wyniku laboratoryjnego. Utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji sprowadza się w istocie do tego, iż Skarżącą zmusza się do oznakowania produktów zgodnie z niezasadnym stanowiskiem Inspekcji Weterynaryjnej, a nie zgodnie z obowiązującym prawem. Niezasadne jest również zarzucanie Skarżącej, że wprowadza w błąd użytkownika. Wyprodukowany towar jest oznakowany zgodnie z obowiązującym przepisami prawa. Treścią zaskarżonej decyzji jest również kwestia tolerancji analitycznych, czyli kwestii wynikających z badań przeprowadzonych przez akredytowane urzędowe laboratoria ZHW. Decyzja nie porusza zagadnienia, iż laboratorium nie ma możliwości zbadania i podania w sprawozdaniu z badań jedynie wartości dodanej przez producenta. Raport z badań dotyczy poziomu zawartości żelaza w formie dodatku paszowego, jak również żelaza wnoszonego przez pozostałe składniki, czyli dotyczy całkowitej ilości. Decyzja Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w jednym z akapitów porusza również kwestię tolerancji zadeklarowanej ilości żelaza, gdzie napisano "odchylenie powyżej poziomu zawartości deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji ustalonej, o ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku" jednocześnie zaprzecza słowami zawartymi w późniejszym akapicie o tym, że " ustawodawca wskazuje na całkowitą zawartość dodatku w paszy" w tym samym zapisie. W takiej sytuacji, o jakiej tolerancji i w związku z tym zawartości jest mowa w przytaczanym zapisie. Zawartości całkowitej czy zadeklarowanej. Wg przedmiotowej decyzji całkowita zawartość i w związku z tym tolerancje zgodnie z rozporządzeniem UE) NR 939/2010 z dnia 20 października 2010 r. zmieniającym załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 767/2009 wynikają również z tytułu obecności dodatków paszowych występujących w stanie naturalnym w materiałach paszowych. Skarżąca, nie zgadza się z tym stanowiskiem, gdyż zgodnie z ww. aktem prawnym i wspomnianym zapisem także w decyzji "w przypadku stwierdzenia, że poziom zawartości dodatku paszowego w materiale paszowym lub mieszance paszowej znajduje się poniżej poziomu zawartości deklarowanej, stosuje się następujące tolerancje..." ten zapis dotyczy dopuszczalnych tolerancji w odniesieniu do etykietowania składu materiałów paszowych i mieszanek paszowych, czyli wyłącznie sytuacji, gdzie materiał paszowy zawiera dodatki paszowe, które są deklarowane na etykiecie, bądź dokumencie do dostawy zgodnie z art. 15 lit f, art. 16 ust. 1 rozporządzenia 767/2009 w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE. W związku z powyższym rozporządzenie 939/2010 z dnia 20 października 2010 r. zmieniające załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 767/2009 mówi, że tolerancje "Stosują się one do dodatków paszowych wymienionych w wykazie dodatków paszowych i w wykazie składników analitycznych" , czyli do wartości dodanej i wartości całkowitej. Skarżąca zwróciła także uwagę na zapisy z "Planu Urzędowej Kontroli Pasz na rok 2016" Głównego Inspektoratu Weterynarii z dnia 2 lutego 2016 r. Rozdział VI "Interpretacja wyników badań", gdzie napisane jest "Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) Nr 939/2010 z dnia 20 października 2010 r. zmieniającego zał. IV do rozp. PEiR Nr 767/2009 podane tolerancje dla substancji czynnych dodatków paszowych odnoszą się do składników analitycznych tj. tolerancje stosuje się do całkowitej ilości składnika podanej na etykiecie. Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 939/2010 doprowadziło do zgodności wymagań z wynikami badań analitycznych." To znaczy, że inspekcja weterynaryjna powinna interpretować wyniki deklarowanych dodatków paszowych w momencie, gdy są one wymienione jedynie, jako " składniki analityczne", (w załączeniu wyciąg z Planu Urzędowej Kontroli Pasz) Jednocześnie Skarżąca zauważyła, że ilość żelaza występująca w naturalnym stanie w materiałach paszowych wchodzących w skład mieszanki paszowej oraz ilości dodane w formie premiksu nie przekroczyły maksymalnych zawartości tego dodatku paszowego w paszy zgodnie z rozporządzeniem nr 1334/2003 zmieniającym warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych, co nie stanowi zagrożenia dla zdrowia zwierząt. Ocena i interpretacja wyników badań dodatków paszowych nie została jednoznacznie uregulowana. Z jednej strony istnieje możliwość podawania ilości " dodanej" dodatku paszowego, natomiast z drugiej strony istnieje możliwość podawania ilość dodatku jako całkowitą ilość. W związku z tym istnieje przyczyna błędnej interpretacji wyników/tolerancji i stwierdzenia niezgodności z deklaracją. Także literatura branżowa wskazuje na błędne interpretacji wyników badań przez inspektorów weterynaryjnych. I tak w artykule " Ocena jakości handlowej pasz- stan aktualny i wyzwania" w czasopiśmie " Technologia, ekonomika, prawo paszowe, efektywność żywieniowa pasz przemysłowych Pasze Przemysłowe" ROK XXIV NR 3/4/2015, którego autorami są: dr Waldemar Korol, Grażyna Bielecka, Jolanta Rubaj z Instytutu Zootechniki - Państwowy Instytut Badawczy Krajowe Laboratorium Pasz, ul. Chmielna 2, 20-079 Lublin oraz Michał Gagucki z Głównego Inspektoratu Weterynarii, ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa, wskazuje się, że "... Mikroelementy, żelazo, mangan, cynk, miedź, jod, selen zaliczane są do dodatków paszowych, a producenci deklarują zwykle na etykiecie poziom dodatku do mieszanki paszowej, a nie całkowitą zawartość. Z kolei stosowane oficjalne metody lub normatywne metody badania mikroelementów ( Fe, Mn, Zn, Cu, Se, J ) pozwalają określić tylko całkowitą zawartość badanego dodatku paszowego ( składnika ) w mieszance paszowej pełnoporcjowej lub uzupełniającej, występującą w materiałach paszowych i dodaną. Może to być przyczyną błędnej interpretacji wyników i stwierdzenia niezgodności z deklaracją. Dlatego ważne jest, aby inspektor, stwierdzając wyższą zawartość od deklarowanej upewnił się, że deklarowana zawartość mikroelementu dotyczy ilości dodanej, a nie całkowitej zawartości. W takim przypadku należy sprawdzić czy nie występują przekroczenia maksymalnych zawartości mikroelementów w mieszance paszowej, określonych w rozporządzeniu Komisji ( WE) nr 1334/2002" (artykuł w załączeniu). Również ww. czasopiśmie o numerze 4/2013 w artykule " Ocena i interpretacja wyników badania dodatków paszowych autora dr Waldemara Korola z Instytutu Zootechniki Państwowego Instytutu Badawczego porusza kwestię nieuregulowania interpretacji wytycznych rozporządzenia 939/2010 cyt. " ...Wprawdzie we wstępie do rozp. 939/2010, pkt (5) (6) podkreśla się, że "tolerancja analityczna została już określona zgodnie z oficjalną metodą wykrywania właściwą dla danego dodatku paszowego", jednak problem ten nie został jednoznacznie rozwiązany. Również podany analogiczny przykład w artykule przedstawia jak interpretować przepisy "Przykład 3. Deklarowany dodatek cynku do mieszanki 60 mg/kg. Wynik oznaczania metodą płomieniowej absorpcyjnej spektrometrii atomowej FAAS: 160 mg/kg+/- 16 mg/kg. Maksymalna zawartość cynku w mieszance paszowej wynosi 150 mg/kg. Czy w tym przypadku można stwierdzić niezgodność z deklaracją na etykiecie? Laboratorium oznaczyło całkowitą zawartość cynku metodą FAAS. Deklaracja dotyczyła tylko cynku dodanego. Ponadto maksymalna zawartość zawierała się w przedziale niepewności wyniku. Wniosek: produkt zgodny z deklaracją i wymaganiami." (artykuł w załączeniu). Od wejścia w życie ww. rozporządzenia nie nastąpiła jego zmiana by móc prawidłowo/jednoznacznie interpretować wyniki. W odpowiedzi na skargę Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty wskazane w uzasadnieniu decyzji. Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji organu drugiej instancj, Sąd w pierwszej kolejności stwierdził, że organy administracji w wymaganym stopniu zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy niezbędny do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i na tej podstawie dokonały prawidłowych ustaleń co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Ustalenia te Sąd w pełni podziela i czyni integralną częścią swoich ustaleń oraz podstawą faktyczną dalszych rozważań. Jest to tym bardziej uprawnione, że – jak pokazuje analiza stanowisk procesowych stron – okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie były pomiędzy stronami sporne. Różnica stanowisk wynikała jedynie z wniosów wyciągniętych z tego materiału i wykładni prawa. W szczególności Spółka nie kwestionowała wyników badań zleconych przez organ I instancji, z których wynikało, że faktyczna zawartość żelaza w badanej mieszance paszowej uzupełniającej została wyprodukowana w dniu 10.2015 r. w ilości 20 000 kg. Receptura kwestionowanej mieszanki paszowej przewiduje udział premiksu 933 DAIRY 0,25 10/324 w ilości 25 kg/ 10 000 kg mieszanki paszowej. Zawartość dodatku paszowego El (siarczan żelaza jednowodny) w wyżej wymienionym premiksie wynosi 10 000 mg/kg. Do wytworzenia 20 000 kg przedmiotowej partii mieszanki paszowej użyto 50 kg premiksu 933 DAIRY 0,25 10/324. Deklaracja wartości dodanej ilości dodatku paszowego Fe na etykiecie mieszanki paszowej uzupełniającej w ilości 25,00 mg/kg jest zgodna z założeniem technologicznym- recepturą zgodnie z rozdziałem I załącznika VI pkt 1 lit a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.U.UE.L.2009.229.1 z póżn. zm.) "1. Następujące dodatki są wyszczególnione z podaniem ich szczególnych nazw przewidzianych w odpowiednim akcie prawnym dopuszczającym dany dodatek paszowy, dodanej ilości, numeru identyfikacyjnego oraz nazwy grupy funkcjonalnej, określonej w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, lub kategorii, o której mowa w art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia: a) dodatki, w przypadku gdy określona jest maksymalna zawartość dla któregokolwiek rodzaju gatunków docelowych". Wartość oznaczona żelaza 320 mg/kg ± 80 mg/kg w stosunku do wartości deklarowanej przez producenta 25,00 mg/kg w próbie mieszanki paszowej uzupełniającej pobranej w ramach monitoringu Rocznego Planu Urzędowej Kontroli Pasz 2015 r. (sprawozdanie z badań z dnia 11.2015 r.) znacznie przekracza dopuszczalną tolerancją odchylenia wyniku badań od deklaracji wskazaną w załączniku IV, część B ust. 3 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 939/2009 z dnia 20 października 2010 r. zmieniające załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 767/2009 dotyczący dopuszczalnych tolerancji w odniesieniu do etykietowania składu materiałów paszowych lub mieszanek paszowych, o których mowa w art. 11 ust. 5. (Dz.U.UE.L.2010.277.4) "3. O ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku, o której mowa w ust. 2, odchylenie powyżej poziomu zawartości deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji ustalonej w ust. 1 (...) ". Zarzuty skargi należało uznać na nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekał w podobnej sprawie o sygn akt. IV SA/Po222/16 i skład sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela wnioski tam zawarte i uznaje za własne. | Przepisy dotyczące pasz mieszczą się w szerokiej definicji "prawa żywnościowego" (por. pkt 11 preambuły do rozporządzenia nr | |178/2002), i jako takie muszą być interpretowane w świetle ogólnych celów, zasad i wymagań tej dziedziny prawa. | |Nadrzędnym zaś celem prawa żywnościowego jest dążenie do wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzi i zwierząt – por. pkt 2 preambuły do | |rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny | |pasz (Dz.U.UE L 2005.35.1 ze zm.; zwanego dalej: "rozporządzeniem (WE) nr 183/2005"). Natomiast jednym z celów niejako instrumentalnych| |jest zapewnienie zaufania klienta (w tym konsumenta) i zaufania partnerów handlowych – czemu służyć ma w szczególności właściwa | |praktyka informowania, w tym etykietowania produktów. Zgodnie z art. 16 rozporządzenia nr 178/2002: "Bez uszczerbku dla bardziej | |szczegółowych przepisów prawa żywnościowego, etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, | |wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w | |jakikolwiek sposób, nie może wprowadzać konsumentów w błąd". | |Należy też zwrócić uwagę na również unormowaną w rozporządzeniu nr 178/2002 kwestię podmiotów odpowiedzialnych za zapewnienie | |bezpieczeństwa żywności i pasz. Otóż, w ocenie prawodawcy wspólnotowego: "Przedsiębiorcy, prowadzący działalność związaną z żywnością | |mogą w najlepszy sposób określić bezpieczny system dostarczania żywności i zapewnić bezpieczeństwo żywności, którą dostarczają. Powinni| |oni być w pierwszym rzędzie odpowiedzialni wobec prawa za zapewnienie bezpieczeństwa żywności [...]" (pkt 30 preambuły do | |rozporządzenia nr 178/2002). "Podobne wymagania powinny mieć zastosowanie wobec pasz i przedsiębiorców prowadzących działalność | |związaną z paszami" (pkt 31 preambuły do rozporządzenia nr 178/2002). | |W świetle przywołanych argumentów funkcjonalnych, a zwłaszcza wobec silnie akcentowanego w europejskim prawie żywnościowym (i nie tylko| |żywnościowym) prawa do rzetelnej informacji o wprowadzonym do obrotu produkcie (tu: mieszance paszowej), należy stwierdzić, że | |prawidłowa wykładnia przywołanych przez organy przepisów – przede wszystkim rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr | |767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 | |Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, | |83/228/EWG, 93/113 i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz.U.UE L 2009.229.1 ze zm.), a także aktów prawnych z nim powiązanych | |– prowadzi do wniosku, że na etykiecie mieszanki paszowej można dopóty deklarować pod nagłówkiem "dodatki" samą ilość wprowadzonego do | |mieszanki dodatku paszowego (tu: pierwiastka śladowego żelazo-Fe w postaci siarczanu żelaza), dopóki całkowita zawartość tego dodatku w| |mieszance (obejmująca sumę ilości danego dodatku dodanej oraz występującej w materiałach paszowych w stanie naturalnym) nie przekracza | |granic dopuszczalnej tolerancji odchylenia powyżej wartości deklarowanej na etykiecie, wyznaczonych na podstawie ust. 3 w zw. z ust. 1 | |części B załącznika IV do rozporządzenia nr 767/2009. Tylko bowiem w takim przypadku etykieta zachowa swój walor informacyjny – | |pozwalając na oszacowanie całkowitej maksymalnej ilości danego dodatku w mieszance: w oparciu o podaną ilość dodatku dodanego do | |mieszanki i przy uwzględnieniu dopuszczalnej tolerancji – a tym samym nie będzie wprowadzała w błąd (art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr | |767/2009). | |Taki wniosek znajduje dostateczne oparcie w językowej wykładni art. 11 ust. 5 rozporządzenia nr 767/2009 w zw. z częścią B załącznika | |IV do tego rozporządzenia, a zarazem, wbrew odmiennym twierdzeniom skargi, nie narusza unormowań ust. 1 rozdziału I załącznika VI w zw.| |z art. 15 lit. f ww. rozporządzenia. Z tych ostatnich unormowań wynika bowiem tylko tyle, że etykieta mieszanki paszowej powinna | |zawierać wykaz dodatków paszowych poprzedzony nagłówkiem "dodatki" zgodnie z rozdziałem I załącznika VI lub VII (art. 15 lit. f | |rozporządzenia nr 767/2009) oraz że określony dodatek wyszczególnia się, pod nagłówkiem "dodatki", w ilości dodanej oraz z podaniem | |m.in. ich szczególnych nazw przewidzianym w odpowiednim akcie prawnym dopuszczającym dany dodatek paszowy. Przepis ten nie odpowiada | |natomiast na pytanie, jak długo dany dodatek może być deklarowany pod nagłówkiem "dodatki" (z podaniem tylko ilości dodanej), a kiedy | |będzie już niezbędne jego ujawnienie pod nagłówkiem "składniki analityczne" (z podaniem całkowitej ilości). | |To, że dopuszcza się sytuacje, w których określony dodatek z grupy funkcjonalnej "pierwiastków śladowych" – a do tej właśnie grupy | |należy sporny w niniejszej sprawie dodatek paszowy "E1 żelazo-Fe" [zob. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1334/2003 z dnia 25 lipca| |2003 r. zmieniającego warunki zezwolenia na kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych (Dz.U.UE L | |2003.187.11; zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1334/2003") – będzie deklarowany pod nagłówkiem "składniki analityczne", wynika już | |jasno z ust. 2 rozdziału II Załącznika VI do rozporządzenia nr 767/2009, zgodnie z którym: "Jeśli aminokwasy, witaminy lub pierwiastki | |śladowe są podane pod nagłówkiem składników analitycznych, deklaruje się ich całkowite ilości." To zaś, kiedy będzie zachodzić | |konieczność wyszczególnienia konkretnego dodatku na etykiecie pod nagłówkiem "składniki analityczne", w ocenie Sądu da się z kolei | |wyprowadzić m.in. z unormowań załącznika IV do rozporządzenia nr 767/2009 w zw. z art. 11 ust. 5 tego rozporządzenia. | |Ostatnio przywołany przepis stanowi, że: "Dopuszczalne tolerancje w odniesieniu do rozbieżności pomiędzy podanymi na etykiecie | |wartościami dotyczącymi składu danego materiału paszowego lub mieszanki paszowej a wartościami szczegółowo analizowanymi w ramach | |kontroli urzędowych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 są wyszczególnione w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia". W | |związku z tym należy zauważyć, że: | |– w cytowanym art. 11 ust. 5 rozporządzenia nr 767/2009 posłużono się ogólnym pojęciem rozbieżności dotyczących "składu" danego | |materiału paszowego lub mieszanki paszowej, czyli "stałego, charakterystycznego dla danej substancji, prawidłowego jakościowo i | |ilościowo zestawu części składowych, np. pierwiastków, związków chemicznych" (zob. hasło: "skład" w zn. 4 [w:] Uniwersalny słownik | |języka polskiego, pod red. S. Dubisza, Warszawa 2003). Na gruncie analizowanego przepisu istotne znaczenie ma więc sam fakt wystąpienia| |rozbieżności pomiędzy deklarowaną na etykiecie, a rzeczywiście stwierdzoną, zawartością danego składnika w mieszance paszowej. Bez | |znaczenia pozostaje natomiast źródło tej rozbieżności – w szczególności czy jest ona wynikiem dodania zbyt dużej ilości tego składnika | |(tu: pierwiastka śladowego Fe) do mieszanki, czy może obfitości tego składnika występującego w stanie naturalnym w użytych materiałach | |paszowych; | |– w rozpoznawanej sprawie inkryminowanym składnikiem jest pierwiastek śladowy żelazo-Fe (a nie np. jego sole, w szczególności: siarczan| |żelaza) – co znajduje potwierdzenie w treści etykiety inkryminowanej mieszanki, gdzie jako dodatek figuruje "żelazo-Fe" (informacja o | |siarczanie magnezu podawana jest uzupełniająco dopiero w nawiasie) – a więc to w odniesieniu do poziomu (ilości) tego pierwiastka w | |mieszance paszowej należy analizować ewentualne rozbieżności pomiędzy deklaracją na etykiecie a stanem rzeczywistym; | |– powyższe rozumowanie znajduje dodatkowe oparcie w zawartym w art. 11 ust. 5 rozporządzenia nr 767/2009 odesłaniu do rozporządzenia | |(WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu | |sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U.UE L | |2004.165.1), do którego z kolei odnosi się rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 z dnia 27 stycznia 2009 r. ustanawiające metody | |pobierania próbek i dokonywania analiz do celów urzędowej kontroli pasz (Dz.U.UE.L.2009.54.1; zwane "rozporządzeniem nr 152/2009"). Z | |przepisów tego ostatniego aktu wynika bowiem, że oznaczaniu zawartości w paszach w ramach urzędowych kontroli podlegają określone | |pierwiastki śladowe – żelazo, miedź, mangan i cynk – a nie ich związki (jak np. siarczan żelaza) – por. dział C załącznika IV do | |rozporządzenia nr 152/2009; | |– zgodnie z analizowanym art. 11 ust. 5 rozporządzenia nr 767/2009, w załączniku IV do tego rozporządzenia zostały określone | |dopuszczalne ("tolerowane") rozbieżności pomiędzy wartościami określonego składnika zadeklarowanymi na etykiecie, a jego rzeczywistą | |zawartością w danej mieszance paszowej. Taką interpretację potwierdza także tytuł tego załącznika – w brzmieniu: "Dopuszczalne | |tolerancje w odniesieniu do etykietowania składu materiałów paszowych lub mieszanek paszowych, o których mowa w art. 11 ust. 5" – który| |również musi być brany pod uwagę przy wykładni poszczególnych unormowań tego załącznika (argumentum a rubrica), w tym zawartych w jego | |części B obejmującej "Tolerancje dla dodatków paszowych opatrzonych etykietą zgodnie z załącznikami I, V, VI i VII", które zostały | |uregulowane w następujący sposób: | |"1. Tolerancje określone w niniejszej części obejmują jedynie odchylenia techniczne. Stosują się one do dodatków paszowych wymienionych| |w wykazie dodatków paszowych i w wykazie składników analitycznych. | |Co się tyczy dodatków paszowych wymienionych jako składniki analityczne, tolerancje te stosują się do całkowitej ilości podanej na | |etykiecie jako ilość gwarantowana na końcu minimalnej długości okresu przechowywania paszy. | |W przypadku stwierdzenia, że poziom zawartości dodatku paszowego w materiale paszowym lub mieszance paszowej znajduje się poniżej | |poziomu zawartości deklarowanej, stosuje się następujące tolerancje(1): | |a) 10 % zawartości deklarowanej, jeśli zawartość deklarowana wynosi 1 000 jednostek lub więcej; | |b) 100 jednostek, jeśli zawartość deklarowana wynosi mniej niż 1 000 jednostek, ale nie mniej niż 500 jednostek; | |c) 20 % zawartości deklarowanej, jeżeli zawartość deklarowana wynosi poniżej 500 jednostek, ale nie mniej niż 1 jednostkę; | |d) 0,2 jednostki, jeśli zawartość deklarowana wynosi mniej niż 1 jednostkę, ale nie mniej niż 0,5 jednostki; | |e) 40 % zawartości deklarowanej, jeżeli zawartość deklarowana wynosi mniej niż 0,5 jednostki. | |2. Jeżeli w odpowiednim zezwoleniu na dany dodatek paszowy ustalono minimalną lub maksymalną zawartość tego dodatku w paszy, tolerancje| |techniczne ustalone w ust. 1 stosują się, w stosownych przypadkach, wyłącznie do wartości powyżej poziomu zawartości minimalnej lub | |poniżej poziomu zawartości maksymalnej. | |3. O ile nie przekracza się ustalonej maksymalnej zawartości dodatku, o której mowa w ust. 2, odchylenie powyżej poziomu zawartości | |deklarowanej może stanowić trzykrotność tolerancji ustalonej w ust. 1. Jeżeli jednak w odniesieniu do dodatków paszowych należących do | |grupy mikroorganizmów zawartość maksymalna ustalona jest w odpowiednim zezwoleniu na dany dodatek paszowy, owa zawartość maksymalna | |stanowi górną dopuszczalną zawartość." | |– w świetle dotychczasowych uwag należy podzielić stanowisko skarżonego organu, że tolerancje ustalone w wyżej zacytowanych przepisach | |odnoszą się do całkowitej zawartości dodatku (tu: pierwiastka Fe) w paszy. Na gruncie cytowanego ust. 3 dobitnie potwierdza to | |powiązanie zawartej w nim regulacji z parametrem "maksymalna zawartość dodatku", który niewątpliwie dotyczy całkowitej ilości | |pierwiastków dodanych i obecnych naturalnie w materiałach paszowych. Wskazuje na to unormowanie ust. 1 Załącznika IV do rozporządzenia | |(WE) Nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt | |(Dz.U.UE L 2003.268.29 ze zm.), zgodnie z którym: "Ilość dodatków, która również występuje w naturalnym stanie w niektórych materiałach| |paszowych, oblicza się w taki sposób, aby całkowita ilość pierwiastków dodanych i pierwiastków obecnych naturalnie nie przekroczyła | |najwyższego dopuszczalnego poziomu przewidzianego w rozporządzeniu zezwalającym". Ubocznie należy zauważyć, że w odniesieniu do dodatku| |"żelazo-Fe" rolę takiego "rozporządzenia zezwalającego" pełni obecnie ww. rozporządzenie nr 1334/2003 zmieniające warunki zezwolenia na| |kilka dodatków paszowych, należących do grupy pierwiastków śladowych. | |Przedstawiona wyżej interpretacja przepisów części B załącznika IV do rozporządzenia nr 767/2009 – zbieżna ze stanowiskiem organów | |orzekających w kontrolowanej sprawie – nie stoi w sprzeczności z przywołanymi w skardze przepisami prawa materialnego, a w | |szczególności z definicją legalną "dodatku paszowego" zawartą w art. 3 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 767/2009 w zw. z art. 2 ust. 2 | |lit. a rozporządzenia nr 1831/2003, który przez to określenie rozumie: "substancje, drobnoustroje lub preparaty, inne niż materiał | |paszowy i premiksy, które są celowo dodawane do paszy lub wody w celu pełnienia, w szczególności, jednej lub więcej funkcji | |wymienionych w art. 5 ust. 3". | |Zawarte w części B załącznika IV do rozporządzenia 767/2009 ustalenia w zakresie tolerancji dla dodatków paszowych dotyczą, całkowitej| |ilości dodatków, tj. sumy dodatków dodanych oraz występujących w stanie naturalnym w materiałach paszowych. | |W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że ustalona w ramach czynności kontrolnych organu I instancji całkowita zawartość żelaza w | |badanej mieszance paszowej znacznie przekroczyła deklarowany na etykiecie poziom żelaza powiększony o dopuszczalne odchylenie powyżej | |poziomu deklarowanej zawartości .Tym samym doszło do wystąpienia "niezgodności" w rozumieniu art. 2 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr | |882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia | |zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz.U.UE.L.2004.165.1; | |zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 882/2004"), oznaczającej "niezgodność z prawem paszowym i żywnościowym, oraz z regułami dotyczącymi | |ochrony zdrowia zwierząt i ich dobrostanu". To z kolei obligowało właściwy organ do zastosowania przepisu art. 54 ust. 1 ww. | |rozporządzenia, zgodnie z którym w sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje on działanie zapewniające, że podmiot | |gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz | |poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności. W myśl art. 54 ust. 2 rozporządzenia nr 882/204: "Działanie takie | |zawiera, gdzie jest to stosowne, następujące środki: a) nałożenie procedur sanitarnych lub podjęcie wszelkich innych działań uważanych | |za niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa paszy lub żywności lub zgodności z prawem paszowym i żywnoś ciowym, zasadami dotyczącymi | |zdrowia zwierząt lub dobrostanem zwierząt; [...]". | |W ocenie Sądu nałożony na Spółkę, kwestionowaną decyzją organu pierwszej instancji, obowiązek "deklarowania na etykiecie mieszanki | |paszowej w informacji wykazanych w protokole pokontrolnym z dnia 12.2015r. mieści się w katalogu działań właściwego organu, o jakich | |mowa w art. 54 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 882/204. Służy bowiem zapewnieniu zgodności z prawem paszowym i żywnościowym sposobu | |prezentacji (etykietowania) inkryminowanej mieszanki paszowej, poprzez przywrócenie jej etykiecie, w zakresie dodatku żelaza-Fe, | |pełnego waloru informacyjnego i tym samym zapobieżenie wprowadzaniu nabywców tej mieszanki w błąd. Dlatego, inaczej niż twierdzi | |Skarżąca – a zgodnie z wcześniejszymi uwagami – decyzja nakładająca ów obowiązek nie została wydana "bez podstawy prawnej" w rozumieniu| |art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzja ta – jeśli idzie o treść nakazanych działań zaradczych –są one wykonalne .Wbrew bowiem twierdzeniom | |skargi, jest możliwe określenie zawartości żelaza w każdej partii mieszanki paszowej. Inna sprawa, że wykonanie nakazanych działań może| |być dla Spółki uciążliwe lub dolegliwe (technologicznie, organizacyjnie, ekonomicznie itp.), ale takich ewentualnych uciążliwości | |(dolegliwości) związanych z wykonaniem decyzji administracyjnej nie sposób utożsamiać z jej niewykonalnością, i to w dodatku trwałą. | |Konieczność ponoszenia takich uciążliwości przez Spółkę wiąże się z generalną zasadą, że to przedsiębiorcy prowadzący działalność | |związaną z paszami powinni być w pierwszym rzędzie odpowiedzialni wobec prawa za zapewnienie bezpieczeństwa pasz (por. pkt 31 w zw. z | |pkt 30 preambuły do rozporządzenia nr 178/2002) – którego to bezpieczeństwa istotnym komponentem jest właściwe, niewprowadzające w błąd| |oznakowanie (prezentacja, etykietowanie) produktu. | |Jednakże pomimo merytorycznej trafności stanowiska organów obu instancji co do konieczności podjęcia w okolicznościach faktycznych | |rozpoznawanej sprawy określonych środków zaradczych, zaskarżona decyzja nie mogła się ostać w obrocie prawnym. | |Uszło bowiem uwadze organu II instancji, że w chwili orzekania przez ten organ (05. 2016 r.) upłynął już, określony w decyzjiorganu | |pierwszej instancji, termin wykonania nałożonego obowiązku –do 03.2016r. 2015 r.) – co oznacza, że Skarżąca została de facto pozbawiona| |możliwości wykonania, utrzymanej w mocy przez WWLW, decyzji PLW w sposób zgodny z jej treścią.Sąd podziela pogląd wyrażony uzasadnieniu| |wyroku WSA w Poznaniu o sygn. IV SA/Po 222/16. W takiej sytuacji organ II instancji – podzielając stanowisko organu I instancji co do| |zasadności nałożenia obowiązku określonego w pkt I decyzji PLW – winien na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylić tę decyzję w | |części określającej termin wykonania nałożonego obowiązku (pkt II decyzji PLW) i w tym zakresie orzec co do istoty, ustalając nowy, | |realny termin wykonania obowiązku. Zaniechanie takiego częściowo reformatoryjnego działania przez WWLW stanowiło naruszenie prawa | |materialnego mające wpływ na wynik sprawy – gdyż uchybiono zasadzie, iż zakreślony w decyzji termin musi cechować realność wykonania | |nałożonego obowiązku, co wynika już z podstawowych zasad porządku prawnego właściwego demokratycznemu państwu prawnemu (art. 2 | |Konstytucji RP), a w szczególności z klasycznej zasady, iż nikogo nie można zobowiązać do wykonania rzeczy niemożliwych– które to | |naruszenie uzasadniało uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji. Okoliczność, że w dacie orzekania przez organ odwoławczy upłynął już | |termin do wykonania nakazu określonego w kontrolowanej decyzji organu pierwszej instancji skutkuje bowiem w istocie niewykonalnością | |przedmiotowego nakazu (por. wyrok NSA z 11.03.2016 r., I OSK 1197/14, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, | |http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). | |Mając wszystko to na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1 sentencji wyroku). | |O kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony | |przez Skarżącą koszt wpisu (200 zł), wynagrodzenie przysługujące jej pełnomocnikowi, ustalone na podstawie § 2 pkt 5 w zw. z § 14 ust. | |1 pkt 1 lit. a oraz § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności | |radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804), w wysokości 480 zł, oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) – łącznie 697 | |zł. | |Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji uwzględni powyższe uwagi, wskazania i oceny prawne, i doprowadzi do urealnienia terminu| |wykonania nałożonego obowiązku, który to termin, co do zasady, powinien być powiązany z datą uzyskania przez decyzję nakładającą ów | |obowiązek przymiotu ostateczności. |