II SA/Po 403/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Walentyna Długaszewska (spr.) Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Inne z dnia 7 kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania I. Uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Dyrektora Inne z dnia 28 lutego 2025r. nr [...], II. Zasądza od Inne na rzecz skarżącego kwotę 100zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych Zaskarżonym postanowieniem z 7 kwietnia 2025 r. Inne orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w [...] z 28 lutego 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania w trybie art. 191 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1087 ze zm.), dalej: "P.w.", w sprawie nakazania właścicielowi nieruchomości o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] obręb B., gmina K., powiat [...], województwo [...], przywrócenia poprzedniej funkcji urządzeń melioracji wodnych w postaci rowów poprzez ich pogłębienie w sposób zapewniający należyte odprowadzenie wód z obszaru działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Organy orzekały w następującym stanie faktycznym i prawnym wynikającym z akt sprawy. Decyzją z 23 października 2024 r., po rozpatrzeniu wniosku M. K. z 27 stycznia 2023 r., Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w [...] na podstawie art. 191 P.w. orzekł m. in. o: I. nałożeniu na Województwo [...] obowiązku przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - systemu drenarskiego, zlokalizowanego w granicach działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obręb B., gmina K., powiat [...], województwo [...] II. ustaleniu warunków wykonania decyzji: a) przywrócenia funkcji uszkodzonego systemu drenarskiego poprzez: • wykonanie szczegółowej inwentaryzacji sieci drenarskiej na terenie, przez który przebiega trasa drogi wojewódzkiej, budowanej w ramach zadania "Zmiana przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] na odc. B. do skrzyżowania z nowym przebiegiem [...] w systemie "zaprojektuj i wbuduj", poprzez wskazanie wszystkich miejsc kolizji sieci drenarskiej (istniejącej przed budową drogi) z wykonanym pasem drogowym; • wykonanie projektu przebudowy urządzeń melioracyjnych, w sposób który umożliwi odprowadzenie wód z obszaru działek przeciętych układem drogowym, tj. działek o numerach ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]; • przebudowę drenażu opaskowego umożliwiającą ujęcie wód z istniejących rurociągów drenarskich i odprowadzenie ich z obszaru działek, przeciętych układem drogowym, tj. działek o numerach ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]; III. ustaleniu terminu wykonania powyższych prac do 6 miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzją stanie się ostateczna; IV. nałożeniu na właściciela gruntu konieczności pisemnego powiadomienia Dyrektora Zarządu Zlewni Wód [...] w [...] i Kierownika Nadzoru Wodnego Wód [...] w K. o zrealizowaniu ww. prac, nie później niż 7 dni od zakończenia robót. Wnioskiem z 27 stycznia 2025 r. M. K. wniósł o nakazanie w trybie art. 191 ust. 1 P.w. właścicielowi nieruchomości składającej się z działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], położonych w B. (gmina K., powiat [...], województwo W.) przywrócenia poprzedniej funkcji znajdujących się po obu stronach ww. nieruchomości urządzeń melioracji wodnych w postaci rowów poprzez ich pogłębienie w sposób zapewniający należyte odprowadzanie wód z obszaru działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano m. in., że: - wnioskodawca jest właścicielem gospodarstwa rolnego, w skład, którego wchodzą m. in. działki ew. nr [...] i [...], powstałe w wyniku podziału dokonanego decyzją Wojewody z 19 lutego 2019 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na zmianie przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...] na odcinku B. do skrzyżowania z nowym przebiegiem [...] - po obu stronach ww. drogi biegną rowy - począwszy od działki ew. nr [...], a kończąc na działce ew. nr [...]; zgodnie z art. 197 ust. 1 pkt 1 P.w. rowy stanowią urządzenia melioracji wodnych, a ich zadaniem jest zbieranie wód, które spływają z graniczących z nimi pól uprawnych; po zakończeniu prac budowlanych związanych z wykonaniem wspomnianej drogi powstał problem z odprowadzaniem wód z obszaru wskazanych nieruchomości przylegających do drogi, który polega na tym, że wody opadowe i roztopowe długotrwale stagnują na znacznej powierzchni pól uprawnych; przyczyną tego stanu rzeczy jest najprawdopodobniej wadliwie wykonanie rowów; - stosownie do art. 191 ust. 4 w zw. z art. 401 ust. 1 P.w. stroną postępowania oprócz wnioskodawcy i właściciela urządzenia wodnego są również podmioty w zasięgu oddziaływania tychże urządzeń; konieczne jest zatem ustalenie właścicieli nieruchomości graniczących z rowami w całym ich przebiegu, albowiem postępowanie dotyczyć będzie ich interesu prawnego. Postanowieniem z 28 lutego 2025 r. Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w [...] odmówił wszczęcia postępowania w trybie art. 191 ust. 1 P.w. w sprawie nakazania właścicielowi nieruchomości o numerach ewidencyjnych [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] obręb B., gmina K., powiat [...], województwo [...], przywrócenia poprzedniej funkcji urządzeń melioracji wodnych w postaci rowów poprzez ich pogłębienie w sposób zapewniający należyte odprowadzenie wód z obszaru działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że sprawa zakończona wyżej powołaną decyzją Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w P. z 23 października 2024 r. jest tożsama ze sprawą z wniosku z 27 stycznia 2025 r., co na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej: "K.p.a." oznacza koniczność odmowy wszczęcia postępowania w trybie art. 191 ust. 1 P.w. M. K. wniósł złożył zażalenie na ww. postanowienie z 28 lutego 2025 r. zarzucając naruszenie: 1. art. 61a § 1 K.p.a. przez przyjęcie, że zachodzi tożsamość niniejszej sprawy i sprawy zakończonej decyzją z 23 października 2024 r., podczas gdy sprawy te dotyczą innych urządzeń melioracji wodnych, innych gruntów oraz inny jest krąg stron postępowania, a zatem nie zachodzi jakakolwiek tożsamość spraw; w tym kontekście wskazano, że: a) wniosek z 27 stycznia 2025 r. dotyczy szerszego zakresu nieruchomości, gdyż wymieniono w nim także działki ew. nr [...], [...], [...] i [...], których nie wymieniono we wniosku z 2023 r.; w postępowaniu o wydanie decyzji restytucyjnej stosuje się odpowiednio art. 401 ust. 1 P.w., wobec czego jego stroną jest także podmiot znajdujący się w zasięgu oddziaływania wadliwie działających urządzeń wodnych; stronami są zatem także właściciele nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której znajduje się urządzenie wodne; organ nie ustalił, kto jest właścicielem działek ew. nr [...], [...], [...] i [...], a zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że są to osoby niebędące stronami postępowania wszczętego w 2023 r.; postępowanie dotyczy zatem szerszego kręgu stron niż postępowanie wszczęte w 2023 r., czyli nie zachodzi miedzy nimi tożsamość podmiotowa; b) w niniejszym postępowaniu wnioskodawca domaga się przywrócenia poprzedniej funkcji rowów, podczas gdy postępowanie wszczęte w 2023 r. dotyczyło sieci drenarskiej; katalog urządzeń melioracji wodnych zawarto w art. 197 ust. 1 P.w. i bez wątpienia rowy (pkt 1) to zupełnie inne urządzenia niż drenowania (pkt 2); w osnowie decyzji z 23 października 2024 r. brak wzmianki o urządzeniu melioracji wodnych innym niż system drenarski, sieć drenarska i drenaż opaskowy; mimo niekonsekwentnego posługiwania się terminologią da się stwierdzić, że mowa jest o urządzeniu z art. 197 ust. 1 pkt 2 p.w., czyli o drenowaniach; decyzja z 2024 r. nie dotyczy rowów, a zatem należy uznać dopuszczalność prowadzenia postępowania w tym przedmiocie; w pkt II lit. a tiret drugie decyzji z 2024 r. jest mowa o wykonaniu projektu przebudowy urządzeń melioracyjnych, a więc bez ograniczenia się wyłącznie do drenowań, jednak z tego stwierdzenia nie wynika obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji owych ogólnie wspomnianych urządzeń melioracyjnych, a jedynie obowiązek wykonania projektu ich przebudowy; 2. art. 124 § 1 K.p.a. przez niezamieszczenie pouczenia o prawie do wniesienia zażalenia w sytuacji, gdy na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania służy zażalenie. Inne postanowieniem z 7 kwietnia 2025 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w [...] z 28 lutego 2025 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, co następuje. Odnosząc się do zarzutu braku tożsamości niniejszej sprawy ze sprawą zakończoną decyzją z 23 października 2024 r. wskazano, że zgodnie z ust. 4 art. 191 P.w. w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1 i 3 ww. artykułu, przepisy art. 401 i art. 402 stosuje się odpowiednio. Niemniej jednak, zgodnie z ust. 5 art. 191 P.w. stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w ust. 1 i 3, jest wnioskodawca, właściciel urządzenia wodnego oraz właściciel wód. W oparciu o decyzję Wojewody z 19 lutego 2019 r. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie nowego odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] od miejscowości B. w km ok. 43+831 istniejącej drogi wojewódzkiej nr [...] do skrzyżowania z drogą ekspresową [...], cyt.: " Ustalam, że części nieruchomości powstałe wskutek podziału nieruchomości - oznaczone tłustym drukiem w Tabeli 1 zawartej w pkt. V decyzji, stają się z mocy prawa własnością Województwa [...] z dniem, w którym decyzja stanie się ostateczna". Wśród działek, wymienionych w cytowanej tabeli, znajdują się m. in. działki ew. nr [...] i [...], położone w B. , gmina K., których nie obejmował wniosek o wszczęcie postępowania z 27 stycznia 2023 r. Jak wskazano powyżej, stroną postępowania, prowadzonego zgodnie z art. 191 P.w., jest wnioskodawca, właściciel urządzenia wodnego oraz właściciel wód. W związku z tym, że właścicielem działek ew. nr [...] i [...], na których znajdują się rowy objęte wnioskiem, jest Województwo [...], które stanowiło jedną ze stron postępowania zakończonego decyzją z 23 października 2024 r., należy stwierdzić, że krąg stron nie uległ zmianie, w związku, z czym zachodzi tożsamość podmiotowa spraw. Nawiązując do zarzutu braku tożsamości przedmiotowej należy podkreślić, że rowy wskazane we wniosku z 27 stycznia 2025 r. są elementem drogi, której budowa spowodowała zerwanie sieci odwadniającej teren obejmujący działki wskazane zarówno w decyzji z 23 października 2024 r., jak i ww. wniosku. Działki wskazane we wniosku z 27 stycznia 2025 r., jako obszar odwadniany przez ww. rowy, zlokalizowane są w bezpośrednim sąsiedztwie działek wskazanych w decyzji, a jednocześnie leżą w obszarze oddziaływania urządzeń wskazanych w decyzji. Wśród warunków wykonania decyzji z 23 października 2024 r. wskazano m. in. wykonanie projektu przebudowy urządzeń melioracyjnych w sposób umożliwiający odprowadzenie wód z obszaru działek przeciętych układem drogowym. Materiał zgromadzony w toku uprzednio prowadzonego postępowania wskazuje, że sprawę dogłębnie przeanalizowano. Podczas przeprowadzonych oględzin zbadano nie tylko stan sieci drenarskiej na całej jej długości, ale także ukształtowanie terenu na przedmiotowym obszarze i stan odprowadzalnika, przeprowadzono niezbędne odkrywki i pomiary geodezyjne. Stwierdzono szereg nieprawidłowości, które negatywnie wpływają na odprowadzanie wód z obszaru przeciętego nowo wybudowaną drogą, a wydana decyzja ma na celu rozwiązać powstały problem w sposób kompleksowy. Przebudowa urządzeń melioracyjnych winna rozwiązać problem odprowadzania wody z całego obszaru. Wykonujący decyzję, przygotowując projekt przebudowy urządzeń melioracyjnych, winien rozważyć również konieczność przebudowy rowów przydrożnych. Niemniej jednak ocena efektu wykonanych prac będzie możliwa dopiero po wykonaniu decyzji przez Województwo [...] Odnosząc się do zarzutu braku pouczenia w postanowieniu z 28 lutego 2025 r. wskazano, że zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 126 i art. 134 K.p.a. brak pouczenia nie może stanowić przesłanki do stwierdzenia nieważności postanowienia. Zażalenie przekazano w ustawowym terminie i rozpatrzono zgodnie z przepisami. M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania, zarzucił naruszenie: 1. art. 61a § 1 K.p.a. przez niewłaściwe zastosowanie wynikające z przyjęcia, że zachodzi tożsamość sprawy prowadzonej przez organ odwoławczy ze sprawą zakończoną decyzją ostateczną Dyrektora Zarządu Zlewni Wód [...] w [...] z 23 października 2024 r., co doprowadziło do niezasadnego zastosowania ww. przepisu w sytuacji, gdy sprawy te dotyczą innych urządzeń melioracji wodnych, innych gruntów oraz inny jest krąg stron postępowania, a zatem nie zachodzi jakakolwiek tożsamość, ani stan powagi rzeczy osądzonej; 2. art. 15 K.p.a. przez jego niezastosowanie wynikające z: a) ograniczenia zakresu rozpoznania sprawy do analizy zasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu zamiast ponownego rozstrzygnięcia całej sprawy administracyjnej, co skutkowało utrzymaniem zaskarżonego postanowienia w mocy mimo błędnego zastosowania art. 61a § 1 K.p.a. przez organ pierwszej instancji; b) oceny zasadności drugiego zarzutu podniesionego w zażaleniu wyłącznie przez pryzmat wad nieważnościowych, co skutkowało niedostrzeżeniem wad niekwalifikowanych, uzasadniających uchylenie zaskarżonego postanowienia; 3. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. przez ich niezastosowanie polegające na ustaleniu stanu właścicielskiego nieruchomości w oparciu o decyzję Wojewody z 19 lutego 2019 r. nr [...], podczas gdy należało to uczynić w oparciu o wpisy w księgach wieczystych, co skutkowało ustaleniem historycznego, zamiast obecnego stanu właścicielskiego nieruchomości, których dotyczy postępowanie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji podlegają uchyleniu, gdyż naruszają przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Inne utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody [...] Zarząd Zlewni w [...] z 28 lutego 2025 r. o odmowie wszczęcia postępowania. W ocenie organów, postępowanie w przedmiotowej sprawie nie może się toczyć z uwagi na inne przyczyny, za które uznano tożsamość sprawy wcześniej już rozstrzygniętej decyzją z 23 października 2024 r. Zgodnie z art. 61 § 1 k.p.a postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania (art. 61a § 1 k.p.a.), na które służy zażalenie (art. 61a § 2 K.p.a.). Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. "z innych uzasadnionych przyczyn" może mieć miejsce wyłącznie w sytuacjach oczywistych, z powodu przeszkód o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, których wystąpienie jest możliwe do stwierdzenia już po wstępnej analizie wniosku. Jak wskazuje się w orzecznictwie sadów administracyjnych, gdy już "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania. Jeżeli więc nie jest w sposób oczywisty jasne to, że wniosek z tzw. "innych przyczyn" nie powinien skutecznie zainicjować postępowania, np. istnieje powaga rzeczy osądzonej, czy też zachodzi przeszkoda prawna, to należy wszcząć postępowanie. Tylko bowiem w jego toku strona może wykazać niezbędne przesłanki a organ je ocenić w kontekście norm prawa materialnego mających zastosowanie w sprawie. Jedną z uzasadnionych przyczyn odmowy wszczęcia postępowania jest wniesienie żądania w sprawie rozstrzygniętej już decyzją ostateczną (tożsamość spraw). O tożsamości sprawy można mówić, wówczas, gdy: występują te same podmioty w sprawie, sprawa dotyczy tego samego przedmiotu, tego samego stanu prawnego i tego samego, niezmienionego stanu faktycznego. Przez stan faktyczny sprawy należy rozumieć stan faktyczny mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a więc mieszczący się w ramach hipotezy normy prawnej, która stanowiła podstawę do rozstrzygnięcia sprawy (por.: wyrok o sygn. akt I OSK 3032/19 - dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). Nie jest natomiast dopuszczalna odmowa wszczęcia postępowania, gdy istnieją jakiekolwiek wątpliwości, w tym zakresie. Wnioskiem z 27 stycznia 2025 r. M. K. wniósł o nakazanie w trybie art. 191 ust. 1 P.w. właścicielowi nieruchomości składającej się z działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], położonych w B. (gmina K., powiat [...], województwo [...]) przywrócenia poprzedniej funkcji znajdujących się po obu stronach ww. nieruchomości urządzeń melioracji wodnych w postaci rowów poprzez ich pogłębienie w sposób zapewniający należyte odprowadzanie wód z obszaru działek ew. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Odnośnie kwestii stron postępowania (tożsamości podmiotowej) należy podnieść, że: - decyzja ostateczna z 23 października 2024 r. nie rozstrzyga o nakazaniu przywrócenia poprzedniej funkcji rowów właścicielowi działek ew. nr [...] i [...], o których to działkach jest mowa we wniosku z 27 stycznia 2025 r.; dla ustalenia właściciela tych działek nie jest wystarczające powołanie się na ustalenia decyzji Wojewody z 19 lutego 2019 r. nr [...] o ustaleniu realizacji inwestycji drogowej; konieczne jest powołanie się na dokumenty źródłowe wykazujące stan właścicielski, czego w sprawie zabrakło; - we wniosku z 27 stycznia 2025 r. powołano działki ew. nr [...], [...], [...] i [...], jako działki pozostające w zasięgu oddziaływania wskazanych we wniosku urządzeń melioracji wodnych; działki te nie były wskazane w decyzji z 23 października 2024 r.; należało zatem ustalić ich właściciela, gdyż co prawda stroną postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 191 ust. 1 i 3 P.w. jest wnioskodawca, właściciel urządzenia wodnego oraz właściciel wód (art. 191 ust. 5 P.w.), to jednak zgodnie z art. 191 ust. 4 P.w. w postępowaniu, o którym mowa w art. 191 ust. 1 i 3 P.w. stosuje się odpowiednio przepis art. 401 P.w. Z kolei art. 401 ust. 1 P.w. stanowi, że stroną postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń wodnoprawnych jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód, lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych; należało zatem ustalić czy działki ew. nr [...], [...], [...] i [...] znajdują się w zasięgu oddziaływania wskazanych we wniosku urządzeń melioracji wodnych, a jeśli tak, ustalić właściciela tych działek. Odnośnie zaś kwestii tożsamości przedmiotowej należy podnieść, że również przedwcześnie uznano, że ona wystąpiła. Jak wskazano w skardze, w nowym wniosku zażądano przywrócenia poprzedniej funkcji rowów, podczas gdy postępowanie wszczęte w 2023 r. dotyczyło sieci drenarskiej. Skarżący podniósł, że katalog urządzeń melioracji wodnych zawarto w art. 197 ust. 1 P.w. i że rowy (pkt 1) to zupełnie inne urządzenia, niż drenowania (pkt 2), a w decyzji z 23 października 2024 r. brak wzmianki o urządzeniu melioracji wodnych innym niż system drenarski, sieć drenarska i drenaż opaskowy. Organ powinien zatem wyjaśnić, czy decyzja z 2024 r. dotyczy przebudowy rowów, tym bardziej że - jak zauważył skarżący - w pkt II lit. a tiret drugie decyzji z 2024 r. jest mowa o wykonaniu jedynie projektu przebudowy urządzeń melioracyjnych. Przedstawione wyżej okoliczności wskazują, że istnieją w przedmiotowej sprawie wątpliwości, które wymagają wyjaśnienia, a to mogło nastąpić wyłączenie w ramach postępowania , które organ winien był wszcząć , zgodnie z wnioskiem. W świetle powyższego Sąd uznał zatem, że rozstrzygnięcia organów wydane zostały z naruszeniem art. 61a § 1 k.p.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazane wyżej kwestie, dotyczące kręgu stron postępowania jak i jego przedmiotu, rozważając celowość wszczęcia postępowania, ewentualnie zaś, gdy w wyniku przeprowadzonego postępowania ponownie uzna tożsamość spraw, stosując się do wskazań zawartych w niniejszym uzasadnieniu, rozważy jego umorzenie. Z tego względu Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. w pkt I. sentencji wyroku uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zapadło w pkt II. sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.