II SA/Po 4088/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski ( spr ) Sędziowie Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia WSA Maciej Dybowski Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2004 r sprawy ze skargi E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia ; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...]. r. Nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz E. G. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ M.Dybowski /-/ J.Stankowski /-/ R.Batorowicz Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Prezydent Miasta P., na podstawie art. 104 i 162 § 1 kpa oraz art. 39 ust. 1 ustawy a dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz.U. z 1998r., nr 120, poz. 787 z późn. zm.) orzekł o wygaśnięciu z dniem [...]r. decyzji administracyjnej z dnia [...]r., nr [...] przyznającej pani E.G. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. na okres od [...]r. do [...]r. Organ I instancji wskazał, że stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego było uzasadnione faktem, że E.G. przeniosła [...]r. prawo własności lokalu na K.P., wobec czego straciła tytuł prawny do lokalu, co z kolei jest warunkiem otrzymania dodatku mieszkaniowego. W odwołaniu E.G. podniosła, że posiada wymagany prawem tytuł do lokalu, gdyż na mocy tego samego aktu notarialnego, którym przeniosła własność lokalu, uzyskała prawo jego użytkowania, a także zobowiązała się do ponoszenia części opłat. Odwołująca się podkreśliła również, że nie została poinformowana o toczącym się postępowaniu. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 79, poz. 856 z późn. zm.) oraz art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło argumentację organu I instancji podkreślając, że Odwołująca się straciła status osoby uprawnionej do otrzymania dodatku mieszkaniowego w rozumieniu art. 43 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych. W skardze na decyzję organu II instancji E.G. podniosła, że odebranie jej prawa do dodatku mieszkaniowego jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego ze względu na jej trudną sytuację majątkową i problemy ze zdrowiem. Poza tym Skarżąca podniosła, że zawierając akt notarialny działała w przekonaniu, że tytuł prawny do lokalu w postaci prawa użytkowania wystarczy do zachowania prawa do dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymało w całości swą dotychczasową argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Organ I instancji stwierdził na podstawie art. 162 § 1 kpa wygaśnięcie z dniem [...]r. decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r., nr [...] o przyznaniu E.G. dodatku mieszkaniowego na okres od [...]r. do [...]r. W uzasadnieniu nie podano szczegółowej podstawy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Jeżeli po wydaniu i uprawomocnieniu się konstytutywnej decyzji administracyjnej strona przestanie spełniać warunki, które stały się podstawą wydania decyzji, to nie może prowadzić to automatycznie do wniosku, że zasadne jest stwierdzenie wygaśnięcia decyzji na podstawie art. 162 § 1 kpa. Przepis ten bowiem ogranicza możliwość stwierdzenia wygaśnięcia decyzji do ściśle określonych sytuacji, tj. gdy decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie jej wygaśnięcia nakazuje przepis prawa oraz gdy leży to w interesie społecznym lub interesie strony albo też wówczas, kiedy decyzja została wydana z zastrzeżeniem dopełnienia przez stronę odpowiedniego warunku, a strona tego warunku nie dopełniła. W przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki art. 162 § 1 kpa. Decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego jest decyzją konstytutywną, przyznającą stronie to prawo na okres 6 miesięcy (art. 43 ust. 2 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych). Żaden przepis prawa nie upoważnia organu administracji do stwierdzenia wygaśnięcia takiej decyzji, jeżeli okaże się, że w trakcie pobierania dodatku mieszkaniowego strona przestanie spełniać warunki, od których zależało przyznanie tego prawa. Okoliczność ta może mieć znaczenie jedynie wtedy, gdy strona po upływie 6 miesięcy, na które był przyznany dodatek, złoży kolejny wniosek o jego przyznanie. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "a" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/ M.Dybowski /-/ J. Stankowski /-/ R.Batorowicz JFS