II SA/Po 417/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" – Oddział w Polsce z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miasta P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego odprowadzania ścieków opadowych i roztopowych postanawia 1. odrzucić skargę kasacyjną 2. zwrócić Miastu P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 150 zł (słownie: sto pięćdziesiąt złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. /-/ T. Świstak Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że uchwała Rady Miasta P. z dnia [...] 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego odprowadzania ścieków opadowych i roztopowych została wydana z naruszeniem prawa, zasądził od Miasta P. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 557 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz określił, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi organu w dniu 15 stycznia 2013 r. . W dniu 15 lutego 2013 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna Rady Miasta P. od powyższego wyroku nadana urzędzie Pocztowym Poznań I w dniu 12 lutego 2013 r. W dniu 22 lutego 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła wyżej wskazana skarga kasacyjna nadana przez Naczelny Sąd Administracyjny w Urzędzie Pocztowym Warszawa 1 w dniu 19 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie opisu orzeczenia z uzasadnieniem. W ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest przepisów, które wprost normowałyby konsekwencje wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz określały czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi kasacyjnej powinien podjąć Sąd. Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej w analogicznym stanie prawnym, odnoszącego się do sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd pierwszej instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok. Zgodnie ze stanowiskiem zarówno judykatury (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r. sygn. III CZP 33/87), jak i powszechnie akceptowanym w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, CH BECK Warszawa 2002, Tom I, s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2004, Tom I, s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w Urzędzie Pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Podobne poglądy były formułowane również odnośnie wniesienia skargi kasacyjnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Odpowiednie zastosowanie ww. stanowiska nakazuje przyjąć, iż skargę kasacyjną wniesioną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej decydująca jest data nadania (przekazania) tej skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, s. 437). Analogiczny pogląd wyrażany jest przy tym także w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym na przykład w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2004 r., sygn. FZ 490/04 (niepublikowane). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy uznać należało, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 grudnia 2012 r., którego odpis doręczono organowi 15 stycznia 2013 r. upływał z dniem 14 lutego 2013 r. Skargę kasacyjną nadano wprawdzie w urzędzie pocztowym 12 lutego 2013 r., wniesiono ją jednak bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z tym za datę jej prawidłowego wniesienia (do właściwego sądu, tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) należało uznać dzień 19 lutego 2013 r., kiedy Naczelny Sąd Administracyjny przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Mając zatem na uwadze, że prawidłowe wniesienie skargi kasacyjnej nastąpiło z dniem 19 lutego 2013 r., stwierdzić należało, iż została ona wniesiona z uchybieniem przewidzianego w przepisach prawa terminu. Podkreślić należy, iż omyłkowe skierowanie skargi kasacyjnej bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie usprawiedliwia opóźnienia terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd był więc zobowiązany na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucić. O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu od odrzuconej skargi kasacyjnej Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. /-/ T. Świstak