II SA/Po 419/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia skargę odrzucić. /-/Wiesława Batorowicz Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli z innych przyczyn [niż wymienione w pkt 1-5] wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei zgodnie z treścią art. 43 k.p.a., w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zaskarżona decyzja Kolegium, skierowana na adres skarżącej, została odebrana w dniu 10 marca 2010 r. (k. 11 - zwrotne potwierdzenie odbioru podpięte do k. 12 akt adm.). przez K. K., [...] skarżącej. Na dzień odbioru pisma osoba ta nie była pełnoletnia, co wynika z kserokopii odpisu aktu urodzenia Nr [...] z dnia [...] 1993 r., wydanego przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w K. (k. 6 akt adm.). W świetle zapisów zawartych w akcie urodzenia oraz w nr pesel podanym we wniosku o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego (k. 4, akt adm.) datą urodzenia K. K. jest [...] 1993 r. (pesel 93[...]). W tych okolicznościach doręczenia decyzji małoletniemu domownikowi skarżącej nie można uznać za prawidłowe doręczenie dorosłemu domownikowi, bowiem dorosły domownik to osoba pełnoletnia. W orzecznictwie za utrwalony można uznać pogląd, iż za skuteczne można uznać doręczenie dokonane osobie pełnoletniej zamieszkującej pod jednym adresem z adresatem pisma ( por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2005 r., sygn. akt VSA 4361/03, opubl. w Lex pod nr168002, z dnia 17 maja 1999 r., sygn. akt II SA 447/99, opubl. w Lex pod nr 46791, z dnia 18 grudnia 1998 r., sygn. akt I SA/Lu 1405/97, opubl. w Lex pod nr 37658, postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 1993 r., sygn. akt SA/Po 1931/93, opubl. w ONSA z 1995 r., nr 2, poz. 53 – orzeczenia powołane w postanowieniu NSA z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II FSK 1668/09, dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, skoro doręczenie to było nieskuteczne, to w stosunku do skarżącej nie wystąpiło zdarzenie, od którego rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jako że skarga została wniesiona od decyzji Kolegium, która nie weszła skutecznie względem skarżącej do obrotu prawnego, to tym samym jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu. Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ odwoławczy powinien dokonać prawidłowego doręczenia, które dopiero otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącej skorzystanie z tego prawa. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. należało postanowić, jak w sentencji. /-/Wiesława Batorowicz