II SA/Po 422/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 marca 2026 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zasiłku rodzinnego postanawia: odrzucić skargę,. W dniu 24 kwietnia 2026 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 18 marca 2026 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z 30 stycznia 2026 r., nr [...] o odmowie uchylenia decyzji z 22 lutego 2025 r., nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarga złożona została za pośrednictwem organu w formie elektronicznej na skrzynkę eDoręczeń Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca opatrzyła podpisem zaufanym jedynie pismo ogólne, w którym wskazała wyłącznie, iż wnosi skargę do WSA z wnioskiem o przywrócenie terminu. Do pisma tego w formie załącznika dołączono dokument elektroniczny skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do ejże złożenia, który nie został jednakże w żaden sposób podpisany. Zarządzeniem z 18 maja 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz podanie numeru PESEL w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres miejsca zamieszkania skarżącej wskazany w skardze i odebrane w dniu 27 maja 2026 r. przez dorosłego domownika. Do powyższego wezwania w związku z przesłaniem skargi do organu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem usługi "e-Doręczenia", dołączono pouczenie, iż pisma procesowe kierowane do Sądu wnoszone w formie dokumentu elektronicznego winny być wnoszone na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu administracji dostępną w ramach elektronicznej platformy usług administracji publicznej (ePUAP), co wynika z art. 49 a P.p.s.a. oraz z art. 46 § 2 a P.p.s.a., zgodnie z którym gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny. Przez adres elektroniczny w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozumieć należy nie dowolne oznaczenie systemu teleinformatycznego umożliwiające porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, lecz wyłącznie adres umożliwiający dokonywanie doręczeń pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej w trybie art. 74a P.p.s.a., a więc adres elektroniczny powiązany z elektroniczną platformą usług administracji publicznej (ePUAP). Nadto pouczono stronę skarżącą o treści art. 46 i 47, art. 70 § 1 i § 2 oraz art. 210 § 1 P.p.s.a. w tym o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej oraz o warunkach uzyskania dostępu do akt sprawy. W dniu 28 maja 2026 r., złożyła na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu podpisane podpisem elektronicznym pismo zatytułowane "uzupełnienie braków formalnych" w którym podała swój numer PESEL. Do powyższego pisma dołączono skan podpisanej odręcznie skargi z 24 kwietnia 2026 r. Dokument zawierający skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia nie został podpisany elektronicznie. W zakreślonym w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi terminie skarżąca nie wniosła kolejnych pism procesowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 powołanej powyżej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo wniesione w danej sprawie powinno być podpisane. Jednocześnie §2a tego samego stanowi, iż w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Tak określonym wymogom skarga A. M. nie odpowiadała, a jednocześnie skarżąca nie uzupełniła skutecznie braków tego pisma procesowego, bowiem przesłana do Sądu w formie elektronicznej w dniu 28 maja 2026 r. skarga nie była podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jednocześnie skargi. Nadesłanej skargi nie można również uznać za podpisaną odręcznie, skarżąca nie przesłała bowiem do Sądu odręcznie podpisanego egzemplarza skargi, a jedynie droga elektroniczną skan (zdjęcie) tak rzekomo podpisanej skargi. Przypomnieć zaś należy, iż skoro mechaniczne powielenie podpisu, tuszowy odcisk pieczęci z podpisem (tzw. faksymile), nie stanowi podpisu w rozumieniu przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi por. wyrok Naczelnego Sadu administracyjnego z 9 czerwca 2022 r., sygn. II OSK 2703/21), to tym bardziej za opatrzony podpisem odręcznym nie można uznać dokumentu skopiowanego i przekształconego do formy elektronicznej. Powyższych braków formalnych skargi nie mogła konwalidować okoliczność, iż podpisała podpisem elektronicznym pismo przewodnie, do którego dołączyła skan podpisanej odręcznie skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (patrz uchwala Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. , sygn. I FPS 2/21). Zajęcie takiego stanowiska w okolicznościach niniejszej sprawy jest tym bardziej zasadne, iż żadne z podpisanych przez skarżącą elektronicznie pism ogólnych z dnia 24 kwietnia 2026 r. oraz z dnia 28 maja 2028 r. nie zawierało, tego rodzaju treści, w tym w szczególności oznaczenia skarżonej decyzji oraz osnowy wniosków i oświadczeń, które pozwalałyby na samodzielne uznanie ich za skargi do sądu administracyjnego na określony akt organu administracji. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy P.p.s.a. zobowiązany był do odrzucenia skargi