II SA/Po 443/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2016 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu, nakazu wycofania z obrotu oraz zatrzymania środków zastępczych; oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2016r. znak: [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2016r. nr [...] . W uzasadnieniu podał, że 5 lutego 2016r. w sklepie przy ul. [...] w [...] należącym do A. sp. z o,.o. z siedzibą w [...] (zwanej dalej Skarżącą, firmą A. , spółką, A. sp. z o.o.) została przeprowadzona przez upoważnionych pracowników Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. w asyście funkcjonariuszy policji kontrola w zakresie wprowadzania do obrotu produktów, substancji zastępczych, co do których zachodzi podejrzenie, że stwarzają zagrożenie życia i zdrowia ludzi w związku z zawiadomieniami policji i prokuratury, iż w w/w obiekcie dochodzi do sprzedaży produktów (środków zastępczych), co do których zachodzi podejrzenie, że stwarzają zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Firma A. zajmowała się sprzedażą artykułów modelarskich i modeli kolekcjonerskich do składania, farb, klei, itp. W trakcie kontroli w obiekcie należącym do A. sp. z o.o. stwierdzono, obok artykułów modelarskich, takie produkty jak: "Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich" – 8 sztuk, "Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich" – 5 szt, "Imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich" – 7 szt, które były substancją sproszkowaną, opakowaną jednostkowo w nieprzezroczystą folię zgrzaną na brzegach uniemożliwiającą klientowi identyfikację zawartości opakowania. Całość po przeliczeniu została opieczętowana i zabezpieczona. Zatrzymane produktu nie zawierały oznaczenia ich składu, uniemożliwiały zatem jakąkolwiek weryfikację ich składu jakościowego bez przeprowadzenia odpowiednich badań i dokonania oceny ich bezpieczeństwa. Na opakowaniach nie było także informacji o zagrożeniach związanych z używaniem produktów. Widniała jedynie ogólna informacja dotycząca skontaktowania się z lekarzem w przypadku zanieczyszczenia skóry, kontaktu z oczami, śluzówkami lub połknięciem produktu. W przypadku zatem zaistnienia niepożądanego zdarzenia nie jest możliwa prawidłowa reakcja w celu usunięcia zagrożenia dla zdrowia lub życia, w tym również właściwa i szybka pomoc medyczna. Wobec powyższego podczas kontroli w związku z podejrzeniem, że w/w produkty są środkami zastępczymi zatrzymano ogółem 20 szt. produktów zgodnie z protokołem do czasu przeprowadzenia badań i oceny ich bezpieczeństwa. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. decyzją z dnia [...] 2016r. nr [...] na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 9a, art. 12 ust.1, art. 27c ust.1, ust.3, art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2015r. poz. 1412) w związku z art. 44b, 44c ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2012r. poz. 124 ze zm.) oraz art. 104 kpa: 1.wstrzymał wprowadzanie i nakazał wycofanie z obrotu oraz zatrzymał produkty o nazwach "Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich", "Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich", "Imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich" do czasu przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa, jednak nie dłużej niż 18 miesięcy 2. nakazał zaprzestanie prowadzenia działalności handlowej spółce [...] sp. z o.o. w pomieszczeniach sklepu przy ul. [...] w [...] na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 8 maja 2016r. Decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108§ 1 kpa gdyż jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego. W uzasadnieniu organ I instancji opisał zatrzymane produkty i podał ich ilość i cenę. Podał, że istniało uzasadnione podejrzenie, że zatrzymane produkty mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzkiego zatrzymano je celem złożenia w depozycie na czas przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa. Zachodziło uzasadnione podejrzenie, że produktu te są środkami zastępczymi lub nowymi substancjami psychoaktywnymi, więc w zw. z art., 44 c ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii stosuje się art. 44c ust. 3 tej ustawy. Po oszacowaniu ryzyka PPIS w P. postanowił, iż należy zgodnie z art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz zgodnie z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dokonać zatrzymania w/w produktów i wszcząć postępowanie w celu wydania decyzji administracyjnej , która stanowi podstawę do zatrzymania produktów zgodnie z art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz zgodnie z art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wskazał, że zgodnie z art. 44b ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zakazuje się wytwarzania, przywozu i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: 1. środków zastępczych, 2. nowych substancji psychoaktywnych Obowiązujące przepisy zakazują wprowadzania do obrotu jakichkolwiek substancji lub produktów, które mogą być używane, jako środki odurzające lub substancje psychotropowe, określanych jako środki zastępcze. Produkty zatrzymano na podstawie art. 27c ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, następnie przeliczono, spisano, zabezpieczono i zawieziono do Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w P.. W związku z tym, że istnieje uzasadnione podejrzenie, że zatrzymane środki stwarzają zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi, organ I instancji podał, że należy poddać je badaniom laboratoryjnym w celu określenia ich składu. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w trybie art. 108 § 1 kpa, zdaniem organu, jest niezbędne ze względu na ochronę zdrowia i życia ludzkiego. Wiadomym jest, że użycie środków zastępczych stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia lub życia, co potwierdzają badania naukowe, liczne komunikaty medialne, informacje uzyskane z oddziałów toksykologii szpitali. Organ podał, że odstąpił od zasady zawiadamiania strony o toczącym się postępowaniu przed wydaniem decyzji, gdyż sprawa nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo zagrożenia dla zdrowia i życia zgodnie z art. 10 § 2 kpa. We wniesionym w terminie odwołaniu od tej decyzji spółka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika zarzuciła zaskarżonej w całości decyzji organu I instancji naruszenie: 1. art. 10 § 1 kpa oraz art. 81 kpa poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, w postaci braku zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji przez Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego w P., bezpodstawne odstąpienie od prawa do czynnego udziału w czynnościach oraz uznanie okoliczności faktycznych za udowodnione mimo uniemożliwienia stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, 2. art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez ich niezastosowanie, a mianowicie poprzez zaniechanie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie i niezebranie całego możliwego materiału dowodowego, co doprowadziło do wydania decyzji na podstawie niepełnego materiału dowodowego, a w konsekwencji naruszenia przez organ art. 6 i 8 kpa, 3. art. 107 § 3 kpa poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji zawierającej istotne braki w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanego rozstrzygnięcia, organ nie wskazał bowiem w uzasadnieniu decyzji które fakty uznał za udowodnione, dowodów na których oparł decyzję, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w szczególności zaś z jakiego powodu uznał, że istnieją uzasadnione podejrzenia, że zatrzymane produkty to środki zastępcze lub nowe substancje psychoaktywne w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii i jakie były podstawy tychże podejrzeń, 4. art. 108 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia do tego podstaw faktycznych i prawnych, 5. art. 77 ust. 6 w zw. z art. 79 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem prawa, 6. art. 27c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez jego zastosowanie mimo braku podstaw faktycznych i prawnych, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, 7. art. 27c ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 27c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez nakazanie stronie zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, w sytuacji gdy z samych ustaleń organu wynika, że domniemanie zagrożenia dla zdrowia ludzi nie występuje w lokalu z uwagi na zabezpieczenie środków objętych zainteresowaniem organu i ich brak w lokalu, 8. art. 27c ust. 3 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w zw. a art. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej poprzez nakazanie stronie zaprzestania prowadzenia działalności handlowej w pomieszczeniach przy ul. [...] w [...], podczas gdy prócz sprzedaży kwestionowanych produktów w lokalu tym spółka dokonuje sprzedaży także innych produktów, co do których nie istnieje podejrzenie, iż są środkami zastępczymi lub nowymi substancjami psychotropowymi, a zatem nakaz zaprzestania prowadzenia działalności handlowej w ogóle, także w zakresie produktów niewymienionych w decyzji, stanowi bezprawne ograniczenie zasady wolności gospodarczej, 9. art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że wskazane w decyzji produkty mogą stanowić środki zastępcze w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, mimo, iż organ nie udowodnił, że były one używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychoaktywnej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychoaktywna. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz bezzwłoczne uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności skarżonej decyzji. W uzasadnieniu odwołania spółka rozwinęła wymienione wyżej zarzuty. W jej ocenie organ powinien pominąć wszelkie ustalenia z protokołu kontroli z 5 lutego 2016r., która była przeprowadzona w sposób niezgodny z prawem bez uprzedniego zawiadomienia o niej przedsiębiorcy i bez uzasadnienia zastosowanego trybu. Podkreśliła, że samo powołanie się na uzasadnione podejrzenia bez wskazywania podstaw i źródła tychże podejrzeń oraz wyjaśnienia czemu uznane zostały za uzasadnione stanowi naruszenie art. 77 ust. 6 i art. 79 ust. 2 pkt 5, ust,7 i ust.6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej Zarzuciła, że organ nie ustalił, czy produkty te były używane jako środki zastępcze i czy wykazują właściwości odurzające lub psychoaktywne i nie uzasadnił tej okoliczności. Nie wykazał na jakiej podstawie uznał, że w sklepie modelarskim mogą być sprzedawane takie produkty ani nie ustalił czy produkty te były używane jako środki zastępcze i czy wykazują właściwości odurzające lub psychoaktywne. Spółka podała, że na opakowaniach zatrzymanych produktów zastało napisane "należy unikać kontaktu z naskórkiem, w razie zanieczyszczenia skóry, kontaktu z oczami, śluzówkami lub połknięciem produktu niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem pokazując opakowanie" co wprost wskazuje, że produkt nie może być przeznaczony do spożywania ani używania w tym kontaktu ze śluzówkami i błonami oddechowymi, co wyklucza zastosowanie ich jako środków zastępczych. Spółka podkreśliła, że organ nie opisał ryzyka, które oszacował. Organ nie udowodnił aby istniało jakiekolwiek zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi, nie wskazał na żaden fakt, okoliczność czy zdarzenie, które potwierdzałoby istnienie bezpośredniego i realnego zagrożenia związanego z działalnością spółki. W ocenie spółki organ nie dokonał prawidłowej wykładni art. 27 c ust. 3 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, wycofując produkty z obrotu i zatrzymując je usuwał hipotetyczne zagrożenie, nie podał również jakie działania podjął lub miał zamiar podjąć w celu usunięcia zagrożenia. Nakaz zaprzestania prowadzenia działalności nie donosi się tylko do zatrzymanych produktów ale do sprzedaży całego asortymentu, w tym modeli do sklejania i artykułów modelarskich, co w ocenie spółki narusza zasadę wolności gospodarczej. Spółka podała, że uniemożliwiono jej wypowiedzenie się przed wydaniem decyzji, czym naruszono zasadę udziału strony w postępowaniu administracyjnym, że nie zostały spełnione przesłanki do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz, że uzasadnienie nie spełnia wymogów zarówno co do ustaleń faktycznych (nie wskazano dowodów na których organ oparł ustalenia, którym odmówił wiary) i prawnych (nie wytłumaczono dlaczego określone przepisy stanowiły podstawę rozstrzygnięcia i jaką ich wykładnię przyjął organ). Organ II instancji utrzymując w mocy decyzję organu I instancji w uzasadnieniu decyzji opisał stan faktyczny sprawy i prawny. Przytoczył treść przepisów dotyczących zakazu wytwarzania, przywozu i wprowadzania do obrotu środków zastępczych oraz nowych substancji psychoaktywnych a także definiujących pojęcia: środek zastępczy, substancja psychoaktywna i wprowadzanie do obrotu. Podał, że do zastosowania art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia w pkt 1 decyzji organu I instancji właściwego w myśl art. 44c ust. 3 pkt 1 ustawy wystarczające jest uzasadnione podejrzenie, że produkt stwarza zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi, dopiero bowiem badanie i ocena jego bezpieczeństwa wykaże, czy stwarza on zagrożenie życia i zdrowia. Takie uzasadnione podejrzenie w realiach niniejszej sprawy istniało. Sklep w momencie zabezpieczenia produktów był otwarty, zabezpieczono 20 podejrzanych produktów przygotowanych do sprzedaży. Charakter prowadzonej tam działalności nakazuje uznać, że w tym lokalu dochodziło do udostępniania tych produktów osobom wchodzącym do tego lokalu w celu zakupu podejrzanych produktów, które mogły być środkami zastępczymi w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i stwarzać zagrożenie dla zdrowia i życia. Tym samym, zdaniem organu zasadne było podjęcie decyzji na podstawie art. 27 c ust. 1 i ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej tj. wycofanie z obrotu i zatrzymanie produktów na czas niezbędny do przeprowadzenia ich badań, nie dłuższy niż 18 miesięcy od daty przeprowadzenia kontroli. Czas przeprowadzenia oceny i badań zatrzymanych produktów w laboratoriach jest różny, dlatego istnieje konieczność ogólnikowego określenia czasu na jaki zostaną one zatrzymane. Zastosowanie art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej niesie za sobą konsekwencje zastosowania w decyzji art. 27 c ust. 3 pkt 1 i 2, wobec czego zarzut naruszenia tego przepisu nie zasługuje na uwzględnienie. Za nietrafne organ II instancji uznał zarzuty spółki dotyczące naruszenia art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa, a w konsekwencji naruszenie art. 6, 7 i 8 kpa. Zaskarżona decyzja organu I instancji ma szczególny charakter, służy zapobieżeniu potencjalnemu zagrożeniu. Konieczność podjęcia szybkich działań zmierzających do usunięcia potencjalnych zagrożeń wymaga zastosowania przez organ procedury uproszczonej. Przy czym organ I instancji nie naruszył art. 11 kpa i zastosował zasadę szybkości postępowania (art. 12 kpa) a motywy podjęcia decyzji zostały właściwie uzasadnione przez opisanie stanu faktycznego sprawy, przedstawienie toku postępowania i przywołanie stosownych przepisów prawa i wskazaniem powodów, dla których uznano podejrzenie, że środki te stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Organ II instancji uznał również, że nie zostały naruszone przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Kontrola rozpoczęła się 5 lutego 2016r. o godz. 11.00 i zakończyła tego samego dnia o godz. 13.00. Nie wykazano istotnego wpływu naruszeń na wynik kontroli co uzasadniałoby, jak twierdziła spółka, zastosowanie art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Organ II instancji podał, że przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie gwarantują swobody sprzecznej z prawem, w tym łamania zakazu wprowadzania do obrotu środków zastępczych. Do przedsiębiorców, którzy prowadzą obrót detaliczny lub handlowy środkami zastępczymi nie znajdują zastosowania przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej. Niemniej, wskazane w odwołaniu naruszenia nie miały miejsca. W ocenie organu II instancji bezzasadny był również zarzut błędnego zastosowania art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii definiującego środki zastępcze, organ I instancji miał bowiem podstawy do przyjęcia, że produkty sprzedawane w sklepie przy ul. [...] w [...] mogą być środkami zastępczymi. Wskazywały na to: brak wskazania składu zatrzymanych produktów, ich wysoka cena i ilość zatrzymanych sztuk a nadto sposób ich pakowania, nazwy, opis na opakowaniu. Nieuzasadniony był, zdaniem organu II instancji zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa i art. 81 kpa. Organ I instancji w pełni uzasadnił zastosowanie w niniejszej sprawie art. 10 § 2 kpa dającym organom możliwość w szczególnych sytuacjach takich jak zagrożenie zdrowia czy życia ludzi do odstąpienia od zasady zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu. Organ II instancji wyjaśnił również, że organ I instancji nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności miał na względzie ochronę zdrowia i życia ludzkiego, co w zaskarżonej decyzji wykazano. Wobec udokumentowanych i realnych okoliczności zagrożenia dla zdrowia i życia osób kupujących oferowane do sprzedaży produkty utrzymanie rygoru przez organ II instancji jest w pełni uzasadnione, tym bardziej, że strona nie wykazała w odwołaniu żadnych okoliczności uzasadniających uchylenie rygoru, wskazanych w art. 135 kpa. We wniesionej w terminie skardze na w/w decyzje spółka reprezentowana przez fachowego pełnomocnika zaskarżyła decyzję w całości domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 kwietnia 2016r. i poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z [...] 2016r. i umorzenie postępowania administracyjnego, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym. Zaskarżonej decyzji zarzucił: I. naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. 1. art. 107 § 1 kpa poprzez sformułowanie rozstrzygnięcia w sposób nieprecyzyjny w zakresie określenia nakazu wstrzymania wprowadzenia do obrotu określonych w decyzji produktów, przy jednoczesnym nakazie wycofania tych samych produktów z obrotu, przez co powstaje uzasadniona wątpliwość co do sposobu wykonania decyzji, jak również zasadności i celowości rozstrzygnięcia, a przez to jego prawidłowości, 2. art. 10 § 1 kpa w zw. z art. 10 § 2 kpa oraz art. 81 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy w trakcie postępowania przed organem I instancji nie zapewniono stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, poprzez brak zawiadomienia strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. i bezpodstawnie odstąpiono od prawa czynnego udziału strony w postępowaniu w sytuacji braku zaistnienia okoliczności uzasadniających wymóg bezzwłocznego załatwienia sprawy ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ prowadziło do uznania przez organ okoliczności faktycznych za udowodnione, pomimo uniemożliwienia stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, 3. art. 108 kpa przez błędną wykładnię i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, w której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, mimo braku istnienia do tego podstaw faktycznych oraz prawnych, 4. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, wydanej wskutek zaniechania czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie i braku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do wydania decyzji na podstawie niepełnego materiału dowodowego, a w konsekwencji skutkowało naruszeniem przez organ art. 8 i 6 kpa, 5. art. 107 § 3 kpa poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji zawierającej istotne braki w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego wydanego rozstrzygnięcia, organ nie wskazał bowiem w uzasadnieniu decyzji: które fakty uznał za udowodnione, dowodów na których oparł decyzję oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, w szczególności zaś z jakiego powodu uznał, iż istnieją uzasadnione podejrzenia, że zatrzymane produkty to środki zastępcze lub nowe substancje psychoaktywne w rozumieniu przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i jakie były podstawy tychże podejrzeń, 6. art. 138 § 1 pkt 1 kpa poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy wskutek naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy zaskarżona decyzja podlega uchyleniu; II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. 1. art. 27c ust. 6 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez niezastosowanie i w konsekwencji wydanie decyzji nakazującej wstrzymanie wprowadzania i nakazanie wycofania z obrotu produktów o nazwach: "Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich", "Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich", "Imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich", podczas gdy z brzmienia w/w przepisu wynika, że nie jest możliwe orzeczenie w jednej decyzji o zakazaniu wprowadzania produktu do obrotu oraz nakazanie wycofania produktu z obrotu tych samych egzemplarzy produktu, 2. art. 4 pkt 27 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wskazane w decyzji produkty mogą stanowić środki zastępcze w rozumieniu tej ustawy, mimo, iż organ nie udowodnił, że były bądź mogą być one używane zamiast środka odurzającego lub substancji psychoaktywnej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychoaktywna, 3. art. 27c ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 27c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez niewłaściwe zastosowanie i nakazanie zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących do wprowadzania produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące w sytuacji wadliwego orzeczenia w jednej decyzji o zakazaniu wprowadzania produktu do obrotu oraz nakazanie wycofania produktu z obrotu tych samych egzemplarzy produktu w postaci: "Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich", "Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich", "Imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich", 4. art. 77 ust. 6 w zw. z art. 79 ust. 2 pkt 4a i art. 79 ust. 7 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z naruszeniem przepisów w/w ustawy, w tym z naruszeniem art. 79 i 80 tej ustawy poprzez brak uzasadnienia przyczyn, dla których uznano, że przeprowadzenie kontroli w sklepie [...] przy ul. [...] w [...] zostało dokonane bez zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli, w szczególności poprzez brak wykazania okoliczności świadczących o zaistnieniu konieczności przeciwdziałania naruszeniu zakazu wytwarzania, przewozu i wprowadzania do obrotu środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych jak również poprzez przeprowadzenie kontroli w obecności osoby, która nie była upoważniona przez kontrolowanego. W uzasadnieniu skargi spółka rozwinęła wskazane wyżej zarzuty. Odnośnie naruszeń przepisów postępowania, co do: - pkt 1 – wskazała, że zakaz wprowadzania do obrotu produktów i jednoczesny nakaz ich wycofania z obrotu jest wewnętrznie sprzeczny. Te same produkty nie mogą być jednocześnie wprowadzone do obrotu i nie wprowadzone do obrotu, a więc nie można jednocześnie co do tych samych opakowań produktów orzekać o zakazaniu wprowadzania do obrotu i nakazywać wycofanie tych samych produktów z obrotu. Taki zapis uniemożliwiał Skarżącemu zastosowanie się do wydanej decyzji, - pkt 2 – podała, że strona została pozbawiona możliwości wypowiedzenia się w sprawie i zastosowano art. 10 § 2 kpa bezpodstawnie, gdyż nie wskazano w decyzji żadnych skonkretyzowanych okoliczności świadczących o tym, że na terenie [...] miały miejsce przypadki hospitalizacji osób po zażyciu produktów sprzedawanych przez Skarżącą. Powołanie się na bliżej nieokreślone informacje z Prokuratury i Policji świadczy o braku jakichkolwiek okoliczności faktycznych, stanowiących hipotezę dla zastosowania art. 10 § 2 kpa. Zatrzymane produkty stanowiły wyłącznie śladową część asortymentu znajdującego się w sklepie [...]., - pkt 3 - utrzymywała, że nieuzasadnione było nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Samo powołanie się na poważne zagrożenie życia i zdrowia, które wiąże się ze spożywaniem środków zastępczych oraz badania naukowe, liczne komunikaty medialne oraz informacje uzyskane z oddziałów toksykologii szpitali, bez wykazania jakiegokolwiek związku z działalnością skarżącej nie może być traktowane jako wykazanie stanu zagrożenia dla zdrowia lub życia ludzkiego. To, zdaniem spółki prowadziłoby do absurdu, bowiem z uwagi na zagrożenie dla życia należałoby zamknąć wszystkie placówki w [...], gdyż środek zastępczy może kryć się w każdym sklepie czy lokalu. Ponadto zdaniem spółki informacje umieszczane za zarekwirowanych towarach wskazują, że nie mogą one stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia w przypadku ich prawidłowego używania, przy czym informacja ta nie może być uznana za zbyt ogólną, - pkt 3 i 4 - wg spółki uzasadnienie decyzji jest zbyt lakoniczne, bez wyjaśnienia stanu faktycznego, dowodów i podstaw prawnych, opisuje jedynie zwięźle stan faktyczny, przytacza treść przepisów bez dokonania ich wykładni i odniesienia treści przepisu do okoliczności sprawy. Co do wskazanych w skardze zarzutów odnośnie naruszenia prawa materialnego Skarżącą: - ad 1 podtrzymała swoje stanowisko, że nie można odnośnie tych samych produktów jednocześnie zakazać wprowadzania ich do obrotu i nakazać wycofanie z obrotu, - ad. 2 twierdziła, że organ nie poparł żadnymi dowodami podejrzenia co do uznania, że zatrzymane produkty stanowią środki zastępcze, nawet jeżeli takie informacje o sprzedaży w sklepie modelarskich środków zastępczych organ miał od ludności, policji i prokuratury strona nie została powiadomiona na jakiej podstawie policja i prokuratura to ustaliły a organ nie wykazał, że informacje te były rzetelne. Organ nie odniósł się do okoliczności, że w sklepie modelarskim sprzedawane są artykuły modelarskie a nie środki zastępcze czy psychoaktywne. Stwierdzenie takie opierało się więc wyłącznie na podstawie subiektywnych zapatrywań, które nie mogą stanowić uzasadnionego podejrzenia. Organ nie udowodnił, że produkty zatrzymane stanowią środki zastępcze lub psychoaktywne, a przeprowadzone wyniki badań z uwagi na naruszenie art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie mogą być dowodem w żadnej sprawie a zatem analiza tych wyników jest z punktu widzenia legalności niemożliwa. Organ nie wykazał również, że zatrzymane produkty były używane jako środki zastępcze i czy wykazują właściwości odurzające lub psychoaktywne. Napisy na opakowaniach wskazują, że wykluczono zastosowanie ich jako środków zastępczych, - ad 3 podała, że w sytuacji, gdy organ nie zastosował przepisu art. 27 c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej i wydał wadliwą decyzję, w której orzekł o jednoczesnym zakazie wprowadzania produktu do obrotu i nakazie wycofania z obrotu tych samych egzemplarzy, brak jest podstaw do nakazania zaprzestania prowadzenia działalności w lokalu przy ul. [...] w [...], - ad 4 utrzymywała, że kontrola przeprowadzona w dniu 5 lutego 2016r. była z naruszeniem przepisów a tym samym dokonane podczas niej ustalenia nie mogą stanowić materiału dowodowego w sprawie ani być podstawą do żadnego rozstrzygnięcia. Naruszeniami tymi, zdaniem spółki były: prowadzenie kontroli bez zawiadomienia strony, prowadzenie kontroli na podstawie bliżej nie określonych informacji od policji i prokuratury, brak wpisu uzasadnienia przyczyny braku zawiadomienia strony o kontroli w książce kontroli i protokole, przeprowadzenie kontroli w obecności pracownika, który nie posiadał upoważnienia do reprezentowania kontrolowanej spółki. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji spółka podała, że poniosła w związku z nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności i brakiem możliwości prowadzenia działalności znaczne koszty, spowoduje ona dalsze straty i w konsekwencji spółka zmuszona będzie do zwolnienia swoich pracowników oraz likwidacji sklepu modelarskiego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w zakresie zarzutów, które były już podnoszone w odwołaniu. Organ uznał wszystkie zarzuty skargi za niezasadne. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 kpa i sformułowania decyzji podał, że organ I instancji wydał decyzję, w której nakazał wstrzymanie wprowadzania do obrotu produktów, co do których zachodziło uzasadnione podejrzenie stwarzania zagrożenia zdrowia i życia ludzi, zakwestionowanych podczas kontroli do czasu przeprowadzenia badań. Natomiast zapis dotyczący wycofania przedmiotowych produktów z obrotu niósł za sobą nakazanie zaprzestania dalszego obrotu rodzajem zakwestionowanych produktów w sklepie do czasu przeprowadzenia badań i ustalenia czy zakwestionowany produkt może powodować niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia ludzi. Z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wprost wynika, że zatrzymany produkt w momencie wydawania decyzji nie musi nawet posiadać faktycznego przymiotu "stwarzającego zagrożenie dla życia lub zdrowia", a tylko wzbudzać podejrzenie, że taki przymiot posiadają. Dopiero badania produktu i ocena jego bezpieczeństwa wykaże, czy stwarza on zagrożenie życia lub zdrowia. Organ uznał za całkowicie chybiony zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Na etapie prowadzenia postępowania przez organ I instancji nie doszło bowiem do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. W ocenie organu II instancji postępowanie organu I instancji prowadzone było zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto organ II instancji podał, że nie wstrzymał wykonania skarżonej decyzji albowiem przeczyłoby to w całości celowi, dla którego decyzja została wydana. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Należy na wstępie wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2016.1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2016.718; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. W przedmiotowej sprawie skarga okazała się nieuzasadniona. Spór pomiędzy stronami dotyczy prawidłowości decyzji dotyczącej wstrzymania wprowadzania do obrotu i nakazania wycofania z obrotu produktów o nazwach "Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich", "Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich", "Imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich", nakazania zaprzestania prowadzenia działalności handlowej spółce [...] sp. z o.o. w pomieszczeniach sklepu przy ul. [...] w [...] na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 8 maja 2016r oraz nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Zgodnie ze sprawozdaniem Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2016 r. substancje zidentyfikowane w produktach "Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich" – 3 – chlorometkatynon (3-CMC), "Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich" - klefedron, "Imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich" - MDMB CHMICA wykazują działanie psychoaktywne i mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Produkty te spełniają kryteria obowiązującej definicji środka zastępczego. Zgodnie z art. 44b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (t.j. Dz.U. 2016.224 po zmianach obowiązujących od 1 lipca 2015r. a więc mających zastosowanie w niniejszej sprawie wprowadzonych ustawą zmieniającą z dnia24.04.2015r. Dz.U. 2015.875) zakazuje się m. in. wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków zastępczych. Zgodnie z art. 4 pkt 11 a nowa substancja psychoaktywna to substancja pochodzenia naturalnego lub syntetycznego w każdym stanie fizycznym o działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, określona w przepisach wydanych na podstawie art. 44b ust. 2. Środek zastępczy, w myśl art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, oznacza produkt zawierający co najmniej jedną nową substancję psychoaktywną lub inna substancję o podobnym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy, który może być użyty zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej lub w takich samych celach jak środek odurzający lub substancja psychotropowa, których wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu nie jest regulowane na podstawie przepisów odrębnych, do środków zastępczych nie stosuje się przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów. Natomiast przez wprowadzanie do obrotu, stosownie do art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, należy rozumieć udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych. Zgodnie z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w przypadku stwierdzenia wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną, właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, wstrzymanie wytwarzania tego produktu lub wycofanie go z obrotu, na czas niezbędny do przeprowadzenia badań mających na celu ustalenie, czy jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. Zgodnie z art. 44 c ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii państwowy inspektor sanitarny właściwy ze względu na miejsce wytwarzania lub wprowadzania do obrotu produktu, o którym mowa w ust. 1, zakazuje, w drodze decyzji, jego wytwarzania lub wprowadzania do obrotu, nakazuje jego wycofanie z obrotu, a także orzeka o jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa i zniszczeniu, jeżeli ten produkt jest środkiem zastępczym albo nową substancją psychoaktywną. Zgodnie z art. 44 c ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny: 1) dokonuje zabezpieczenia produktu, co do którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jest on środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną; 2) nakazuje zaprzestanie prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzeniu tego produktu do obrotu, na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące Właściwym do wydania decyzji w powyższym zakresie jest więc, jak w niniejszej sprawie, państwowy inspektor sanitarny. Zgodnie z art. 27 c ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. 2015.1412) w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny wstrzymuje, w drodze decyzji, jego wytwarzanie lub wprowadzanie do obrotu lub nakazuje wycofanie produktu z obrotu na czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań jego bezpieczeństwa, nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. Zgodnie z art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy państwowy inspektor sanitarny: 1) zatrzymuje produkt; 2) nakazuje zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wytwarzaniu lub wprowadzaniu produktu do obrotu na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące. Zgodnie z art. 27c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w przypadku stwierdzenia, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, właściwy państwowy inspektor sanitarny zakazuje, w drodze decyzji, wytwarzania produktu lub wprowadzania produktu do obrotu, a także nakazuje wycofanie produktu z obrotu oraz jego zniszczenie na koszt strony postępowania Z powyższego wynika, że do wydania decyzji o wycofania produktów z obrotu wystarczające jest jedynie istnienie uzasadnionego podejrzenia, że wprowadzony do obrotu produkt jest środkiem zastępczym (art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). W takiej sytuacji organ jest obowiązany do dokonania zabezpieczenia produktu i nakazania zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach służących wprowadzeniu tego obiektu do obrotu. W przypadku zaś ustalenia (a nie tylko uzasadnionego podejrzenia), że produkt jest środkiem zastępczym oprócz zakazu wprowadzania, nakazu jego wycofania organ orzeka także o jego przepadku na rzecz Skarbu Państwa i zniszczeniu (art. 44 c ust. 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Uznanie więc w danej sytuacji, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że wprowadzany do obrotu produkt jest środkiem zastępczym skutkuje wydaniem przez organ decyzji nakazującej wycofanie produktów z obrotu, ich zabezpieczeniu i nakazaniu zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wprowadzeniu tego produktu do obrotu na okresy wskazane w w/w przepisach. W przedmiotowej sprawie organy uznały, że zachodziło uzasadnione podejrzenie, że produkty stanowiące przedmiot sprzedaży przez spółkę są środkami zastępczymi co uzasadniało nakazanie wycofania ich z obrotu. Jednocześnie organy uznały, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, że produkt stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. Postępowanie w takich sytuacjach reguluje art. 27c ust. 1 i 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, który nakłada na organ obowiązek wstrzymania wprowadzania do obrotu lub nakazanie wycofania produktu z obrotu a także zatrzymanie produktu i nakazanie zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach służących wprowadzaniu produktu do obrotu na okresy wskazane w przepisach. Mógł więc organ w określonej sytuacji wstrzymać wprowadzenie do obrotu produktu, co do którego istniało podejrzenie, że jest to środek zastępczy (art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) oraz nakazać wycofanie go z obrotu w razie zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że stwarza on zagrożenie życia i zdrowia (art. 27c ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). To, że art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej dopuszcza w jednej decyzji wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub nakazanie wycofania produktu z obrotu nie oznacza, że w jednej decyzji nie mogą być oba te nakazy zastosowanie łącznie. Umożliwia to bowiem zmieniony od 1 lipca 2015r. art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wbrew temu co zarzucał Skarżący w skardze takie sformułowanie pkt I decyzji organu I instancji nie budzi wątpliwości. Nie oznacza bowiem, że dotyczy jedynie 20 – stu zatrzymanych w sprawie produktów. W decyzji wskazano na rodzaj produktów przez określenie ich nazw. Skoro zatrzymano 20 sztuk podejrzanych produktów (środki zastępcze), co do nich należało nakazać wycofanie ich z obrotu. Z uwagi na fakt, że te 20 egzemplarzy stanowiło trzy rodzajowo oznaczone produkty określonych jako: imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich, imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich i imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich i pojawiło się uzasadnione podejrzenie, że stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi zasadne było wstrzymanie wprowadzania do obrotu takich produktów (nie tych konkretnych egzemplarzy a rodzaju produktów, które sprzedawane były w sklepie spółki). Trudno bowiem uznać, że w przypadku zaistnienia uzasadnionego podejrzenia, że produkty znajdujące się w asortymencie sklepu mogą stanowić środki zastępcze czy stwarzać zagrożenie życia i zdrowia ludzi, organ mógł jedynie nakazać wycofanie z obrotu produktów, które zatrzymał i które znajdowały się w sklepie w trakcie kontroli a nie miał podstaw do nakazu wstrzymania wprowadzania do obrotu takich samych, określono rodzajowo produktów. Gdyby w pkt I decyzji organ I instancji zawarł nakaz wstrzymania wprowadzenia danych produktów i to z podaniem ich liczby w rozstrzygnięciu można by mieć wątpliwości czy dotyczy to tylko 20 sztuk wprowadzanych do sprzedaży egzemplarzy. W sytuacji gdy organ użył słowa "wprowadzania" i określił nazwy podejrzanych produktów nie ma wątpliwości, że adresat decyzji miał obowiązek nie sprzedawania tego rodzaju produktów a nie tylko tych 20 zatrzymanych egzemplarzy. Sumując mimo braku dokładnego uzasadnienia tej kwestii w niniejszej sprawie organy nie naruszyły treści art. 27c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ani art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii a rozstrzygnięcie w pkt I decyzji sformułowane było zgodnie z przepisami i nie naruszało art. 107 § 1 kpa. Stosownie do tego uregulowania decyzja powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji (...). I wszystkie te elementy obie decyzje zawierają. Wskazany przez Skarżącego art. 27 c ust. 6 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie został naruszony, bo w ogóle nie był przez organy zastosowany i nie znajdował zastosowania w niniejszej sprawie. Przepis ten dotyczy bowiem sytuacji, w której organ nie tyle miał uzasadnione podejrzenie co stwierdził, że produkt stwarza zagrożenie zdrowia lub życia ludzi. W niniejszej sprawie organ I instancji, przed przeprowadzeniem badań zabezpieczonych produktów nie stwierdzał, że produkty te stwarzają w/w zagrożenie a jedynie wskazywał na uzasadnione podejrzenie tego zagrożenia i powoływał się na treść art. 27 c ust. 1 i 3 a nie ust. 6 tej ustawy. Stosując art. 27 c ust. 1 organ miał podstawy do zastosowania i prawidłowo zastosował art. 27c ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej zatrzymując podejrzane produkty i nakazując zaprzestanie prowadzenia działalności handlowej spółce A. sp. z o.o. w pomieszczeniach przy ul. [...] na okres 3 miesięcy, tj do dnia 8 maja 2016r. Podejrzane produkty zostały bowiem zatrzymane w tym pomieszczeniu, gdzie były bez wątpienia wprowadzone do obrotu. Znajdowały się w ofercie otwartego sklepu i udostępniane były odpłatnie osobom trzecim, znajdowały się na widocznym miejscu na półce sklepowej, a zapas tych produktów przechowywany był na zapleczu sklepu. W świetle art. 27c ust. 3 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, rozstrzygnięcie to jest normatywną konsekwencją wydania rozstrzygnięcia wydanego na podstawie art. 27c ust. 1 powołanej ustawy. Organ, który wydał decyzję na podstawie art. 27c ust. 1 jest zatem obowiązany do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 27c ust. 3 pkt 2 tej ustawy. Wynika z tego, że nie można skutecznie zwalczyć rozstrzygnięcia nakazującego zaprzestania działalności gospodarczej (art. 27c ust. 3 pkt 2) bez wzruszenia decyzji wydanej na podstawie art. 27c ust. 1 ustawy. ( por. wyrok NSA z 8 września 2015r. II OSK 66/14). Skarżący nie podważył zasadności rozstrzygnięcia w pkt I decyzji organu I instanacji, a tym samym nie podważył rozstrzygnięcia zawartego w pkt II decyzji nakazujące zaprzestania prowadzenie działalności w obiektach lub pomieszczeniach służących wprowadzaniu niedozwolonego produktu do obrotu. Tak samo nakazanie zaprzestania działalności w obiektach lub pomieszczeniach lub obiektach służących wprowadzania podejrzanego produktu reguluje art. 44c ust. 3 w przypadku wydania decyzji z art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Nakaz zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej na okres do 3 miesięcy w pomieszczeniach służących do wprowadzania do obrotu produktów co do których istnieje uzasadnione podejrzenie, że stanowią produkty, których wprowadzanie do obrotu jest zakazane nie stanowi naruszenia swobody działalności gospodarczej. Swoboda ta bowiem nie umożliwia działania sprzecznego z prawem. Decyzje wydawane na podstawie art. 27 c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej i na podstawie art. 44c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii są wydawane odpowiednio na ona czas niezbędny do przeprowadzenia oceny i badań ich bezpieczeństwa i na czas niezbędny do przeprowadzenia badań mających na celu ustalenie, czy jest on środkiem zastępczym, w oby wypadkach na czas nie dłuższy jednak niż 18 miesięcy. Z tych przepisów nie wynika obowiązek organu do określenia decyzją konkretnego, krótszego niż 18 miesięcy terminu, na jaki następuje wycofanie produktu z obrotu w związku koniecznością poddania go ocenie, badaniom bezpieczeństwa pod względem zagrożenia życia lub zdrowia ludzi albo badania czy produkt podlega zaliczeniu do środków zastępczych. Jest to o tyle zrozumiałe, że do przeprowadzenia badań laboratoryjnych w świetle rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 25 listopada 2015r. w sprawie wykazu podmiotów uprawnionych do przeprowadzenia badań mających na celu ustalenie czy dany produkt jest środkiem zastępczym lub nową substancją psychoaktywną (Dz.U. 2015. 2018)i nie leży w możliwościach organu wydającego decyzję ustalenie konkretnej daty, do której badanie ma zostać przeprowadzone. Instytucja prowadząca badania nie jest stroną postępowania i adresatem decyzji. Okres nakazania zaprzestania prowadzenia działalności w pomieszczeniach lub obiektach służących wprowadzeniu produktu do obrotu w art. 27c ust. 3 pkt 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej i w art. 44 c ust. 3 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii może być orzeczony na czas niezbędny do usunięcia zagrożenia, nie dłuższy niż 3 miesiące. I w tym wypadku organ nie jest zobligowany do określenia krótszego niż 3 miesiące terminu. Usunięciem zagrożenia w tego typu sytuacjach nie sprowadza się jedynie do zatrzymanie podejrzanych produktów, bo to następuje na podstawie art. 27 c ust. 3 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej już w przypadku wydania decyzji o nakazaniu wycofania z obrotu, ani do zabezpieczenia tych produktów (art. 44 ust. 3pkt 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), które również następuje w przypadku wydania decyzji z art. 44 c ust. 1 tej ustawy. Usunięciem zagrożenia jest podjęcie działań zmierzających do zniwelowania zagrożenia m.in. wprowadzania a nie tylko wprowadzenia do obrotu zakazanych środków przez dany podmiot, a to wymaga dokonania konkretnych ustaleń i podjęcia działań, które nie tylko zależne są i należą do kompetencji organów sanitarnych. Termin ten jest jednak krótszy niż ten przewidziany dla przeprowadzenia badań. W niniejszej sprawie nie został przekroczony w myśl w/w regulacji. Nieuzasadnione okazały się również zarzuty dotyczące braku podstaw do wydania decyzji z uwagi na brak uzasadnionych podejrzeń, że zatrzymane produkty stanowiły środki zastępcze lub nowe substancje psychoaktywne czy też, że stanowiły zagrożenie życia lub zdrowia ludzi. Podkreślić należy, że użyte w art. 27c ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej czy w art. 44 c ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii sformułowanie "uzasadnione podejrzenie" nie jest tożsame z wykazanie czy udowodnieniem faktu, że dany produkt jest środkiem zastępczym czy że stanowi zagrożenie życia i zdrowia ludzi. Uzasadnione podejrzenie ma miejsce wówczas, gdy z okoliczności sprawy przyjąć można, że istnieje podejrzenie (prawdopodobieństwo a nie pewność) działania sprzecznego z prawem i ma ono uzasadnienie w określonym zespole okoliczności. W niniejszej sprawie organ I instancji wskazywał na doniesienie Komendanta Policji [...], że w przedmiotowym obiekcie handlowym są wprowadzane do obrotu środki zastępcze, co stanowi zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi. W aktach znajduje się adnotacja służbowa z dnia 4 lutego 2016r. z rozmowy telefonicznej z policjantem, który przekazał informację o podejrzeniu wprowadzania do obrotu środków zastępczym w lokalu przy ul. [...] w [...]. Organ II instancji wskazał, że czynności kontrolne podjęto w związku z zawiadomieniami od Policji i Prokuratury, iż w w/w obiekcie dochodzi do sprzedaży produktów, co do których zachodzi podejrzenie, że stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Skarżąca spółka wskazywała w skardze, że organy oparły się nadto na doniesieniach ludności, co wskazywać mogło, że i jej znane były źródła informacji organu, nawet te, na które organ wprost w decyzji się nie powoływał. W/w informacje pozyskane przez organ stanowiły podstawę do przeprowadzenia kontroli w sklepie. W tym zakresie zarzuty spółki nie były zasadne. Wystarczające bowiem było uzyskanie informacji od policji o podejrzeniu obrotem w danym miejscu zakazanymi towarami, by podjąć działania kontrolne w zakresie powierzonych organom sanitarnym zadań. Nie ma żadnych podstaw, by nakładać na organy sanitarne obowiązku weryfikowania informacji przekazanych przez organy ścigania, które zgodnie z art. 5 ust. 2 pkt 4 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii również są podmiotami do zadań których należy przeciwdziałanie narkomanii. Decyzja o podjęciu konkretnych działań polegających na zatrzymaniu, zabezpieczeniu i przekazaniu do badania podejrzanych produktów i wydania zaskarżonej decyzji oparta była nie tylko na zawiadomieniach policji czy prokuratury ale również na wynikach przeprowadzonej kontroli. Zabezpieczono nie wszystkie produkty w sklepie, a 20 sztuk produktów, które opakowane były jednostkowo w folię zgrzaną na brzegach, zawierały biały proszek i susz roślinny w woreczkach strunowych w kratkę biało – czerwoną o nazwach Imitacja sztucznego śniegu 1 do makiet modelarskich, Imitacja sztucznego śniegu 2 do makiet modelarskich, imitacja mchu irlandzkiego do makiet modelarskich. Opakowania nie zawierały gramatury, składu zawartości a jedynie opis sposobu użycia i wycenione były na 20 – 30 zł za sztukę. Ich wygląd, zawartość, opis, cena i lakoniczny opis budził uzasadnione podejrzenie, że stanowią produkty, którymi obrót jest zakazany. Analiza tych okoliczności wskazuje, że organ prawidłowo uznał, że zachodziło wówczas uzasadnione podejrzenie, że produkty te stanowią środki zastępcze i stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Trudno podzielić argumentację Skarżącej spółki, że organ winien przedstawiać na tym etapie inne dowody na okoliczność wykazania, że podejrzenie było uzasadnione. Przedmiot działania organów inspekcji sanitarnej, jej doświadczenie w zakresie wprowadzania na rynek środków zastępczych czy substancji psychoaktywnych, działania podejmowane przez nią i policję nie pozostają bez znaczenia i nie są, wbrew stanowisku spółki zapatrywaniami subiektywnymi. Inspekcja sanitarna nie ma obowiązku weryfikowania przed wykonaniem kontroli informacji uzyskanych od policji, nie ma też podstaw udowadniania na tym etapie, że dany produkt spełnia kryteria uznania go za środek zastępczy. Sposób opakowania produktów, ogólnikowy zapis na opakowaniu dotyczący sposobu zastosowania białego proszku i suszu roślinnego poprzez wysypanie na posmarowaną klejem makietę nie wskazywał na rzeczywiste zastosowanie w modelarstwie, tym bardziej, że zalecał unikania kontaktu z naskórkiem, co przy pracach w modelarstwie raczej jest nie do uniknięcia. Zalecenie kontaktu z lekarzem i pokazanie opakowania, na którym nie było składu produktu również było iluzorycznym środkiem ostrożności. W toku postępowania po wydaniu decyzji przez organ I instancji spółka w żaden sposób nie wskazała, by biały proszek i susz roślinny miał być produktem przeznaczonym dla modelarzy. To, że w sklepie znajdowały się również inne artykuły modelarskie nie stanowi podstawy do uznania, że zakwestionowane produkty nie mogły stanowić środków zastępczych Opis na opakowaniach, wygląd produktów uzasadniał podejrzenie, że są to produkty, które mogą stanowić środki zastępcze i mogą stwarzać zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Środki zastępcze zgodnie z ich definicją z art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii działają na ośrodkowy układ nerwowy i mogą być użyte zamiast środka odurzającego lub substancji psychotropowej, zakazane jest ich wprowadzanie do obrotu na terytorium naszego kraju (art. 44b ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii), są one bowiem produktami stwarzającymi zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi. Wbrew stanowisku spółki uzasadnione podejrzenie stworzenia takiego zagrożenia nie musi być wykazane konkretnymi informacjami o zawartości szkodliwych substancji w produkcie (to wykazywane jest w badaniu jego składu) czy hospitalizacji ludzi po ich spożyciu, organ nie ma obowiązku przedstawiania dowodów na okoliczność, że były one faktycznie użyte w innym niż podane na opakowaniu celu. Decyzje wydawane w przypadku istnienia uzasadnionych podejrzeń mają bowiem uchronić ludzi przed wprowadzaniem do obrotu zakazanych prawem środków, które w takim celu mogą być użyte. Domaganie się przez Spółkę przedstawiania dowodów na okoliczność wykazania uzasadnionego podejrzenia było w tych okolicznościach bezzasadne i bezpodstawne. Jak wynikało z materiału zgromadzonego przed wydaniem decyzji przez organ II instancji zakwestionowane produkty faktycznie stanowiły środki zastępcze, co potwierdza, że podejrzenia okazały się zasadne. Nadto faktem powszechnie znanym (dostępnym w Internecie) były okoliczności, że produkty o nazwach imitacja sztucznego śniegu 1 czy 2, imitacja mchu irlandzkiego są tzw. dopalaczami, sprzedawanymi w sklepach modelarskich, po których zażyciu w [...] kilkanaście osób znalazło się na oddziale toksykologii. Skoro takie informacje udostępnione zostały powszechnie w Internecie, również w odniesieniu do sklepu przy ul.[...] w [...] ( vide: [...] trudno zakwestionować, że wiedzy tej nie posiadały organy sanitarne, które są powołane do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego (art. 1) do zakresu działania, których należy kontrola przestrzegania przepisów dotyczących zakazu wytwarzania i wprowadzania do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych. (art. 4 ust. 1 pkt 9a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej). Wbrew twierdzeniom spółki podejrzenia organu I instancji co do przedmiotowych produktów były w pełni uzasadnione. W ocenie Sądu w postępowaniu organu I instancji nie doszło do, jak podnosiła Skarżąca, licznych błędów natury proceduralnej. Postępowanie przeprowadzone zostało w sposób prawidłowy. Zasadnie organ II instancji uznał za bezpodstawne zarzuty spółki dotyczące naruszenia art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa, a w konsekwencji naruszenie art. 6, 7 i 8 kpa. Zaskarżona decyzja organu I instancji miała szczególny charakter, służyłą zapobieżeniu potencjalnemu zagrożeniu. Konieczność podjęcia szybkich działań zmierzających do usunięcia potencjalnych zagrożeń wymagało zastosowania przez organ procedury uproszczonej. Przy czym organ I instancji nie naruszył art. 11 kpa i zastosował zasadę szybkości postępowania (art. 12 kpa) a motywy podjęcia decyzji zostały właściwie uzasadnione przez opisanie stanu faktycznego sprawy, przedstawienie toku postępowania i przywołanie stosownych przepisów prawa i wskazaniem powodów, dla których uznano podejrzenie, że środki te stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi Zgodnie art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a zgodnie z art. 37 ust. 2 ww. ustawy do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j.Dz. U.2015.584 ). Wszystkie przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej których naruszenie zarzucono w skardze, zamieszczone są właśnie w rozdziale 5 tej ustawy zatytułowanym kontrola działalności gospodarczej. Art. 77 w ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowi, że kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców prowadzona jest na zasadach określonych w niniejszej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z bezpośrednio stosowanych przepisów powszechnie obowiązującego prawa wspólnotowego albo ratyfikowanych umów międzynarodowych. Przepisy rozdziału 5 tej ustawy mają charakter przepisów regulujących zasady i tryb procedury kontrolnej, a nie przepisów prawa materialnego. Zgodnie z art. 77 ust. 3 tej ustawy zakres przedmiotowy kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy oraz organy upoważnione do jej przeprowadzenia określają odrębne ustawy, w tym ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii i ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Rozpoznając zarzut skargi naruszenia art. 77 ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez wydanie decyzji na podstawie dowodów pozyskanych w wyniku kontroli przeprowadzonej z rażącym naruszeniem przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zauważyć należy, że strona skarżąca nie określiła "dowodów", które miały być pozyskane z naruszeniem przepisów prawa i które stanowiły podstawę wydania decyzji. Zgodnie z art. 79a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okazaniu przedsiębiorcy lub osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli, chyba że przepisy szczegółowe przewidują możliwość podjęcia kontroli po okazaniu legitymacji. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej – w terminie wskazanym w tych przepisach, lecz nie później niż trzeciego dnia od wszczęcia kontroli. W przedmiotowej sprawie kontrola odbyła się w lokalu spółki przez uprawnionych pracowników organu, po okazaniu legitymacji służbowej i pouczeniu o prawach i obowiązkach zgodnie z art. 79b ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, co odnotowano w protokole. W otwartym lokalu handlowym spółki obecna była jedna osoba, która nie posiadała umowy o pracę a zajmowała się sprzedażą towaru. Zgodnie z treścią art. 97 kodeksu cywilnego mogła być ona uznana za osobę czynną w lokalu przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 80 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności z uwagi na nieobecność kontrolowanego czynności kontrolne mogły być w obecności tej osoby przeprowadzone. Nadto przy czynnościach kontrolnych byli obecni funkcjonariusze policji (art. 80 ust. 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Wprowadzony art. 44b ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zakaz wytwarzania i wprowadzania do obrotu środków zastępczych, z uwagi na cechy tych substancji i produktów, określone w art. 4 pkt 27 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zawiera ustalenie, że środki te stwarzają zagrożenie dla zdrowa i życia ludzi. Z tych względów do postępowań w przedmiocie podejrzenia, że takie środki są wytwarzane lub wprowadzane do obrotu, ma zastosowanie przepis art. 10 § 2 K.p.a. zezwalający na odstąpienie od zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania i umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia żądań, bez ograniczenia uprawnień wynikających z przepisów działu 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Od 1 lipca 2015r. w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej został wprowadzony art. 79 ust. 2 pkt 4a, który wprost wskazuje, że zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli nie dokonuje się w przypadku gdy przeprowadzenie kontroli jest niezbędne do przeciwdziałania naruszeniu zakazów, o których mowa w art. 44b ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Nie doszło również do naruszenia art. 107 § 3 kpa. Decyzja organu I instancji została uzasadniona w sposób zgodny z tym przepisem. Wskazywała stan faktyczny sprawy i przepisy na podstawie, której została wydana. Stan faktyczny był oczywisty, przepisy też, nie było potrzeby wskazywania jakim dowodom organ odmówił wiarygodności a jakim nie w sytuacji, gdy dokonano ustaleń w zakresie uzasadnionego podejrzenia na podstawie wyników przeprowadzonej kontroli w sklepie. Nadto nie było żadnych dowodów przeciwnych i nadal nie ma, oczywistości nie wymagają dokładnego uzasadniania, nie można wskazywać jakich dowodów się nie uznaje, skoro takowych w ogóle nie ma. Uzasadnienie w sprawie było jasne i logiczne, niczego nie trzeba było się domyślać jak twierdził skarżący, organ nie powoływał się jedynie na fakty, które wzięły się znikąd, a na fakty ustalone w toku kontroli, nie było w sprawie potrzeby analizy wykładni przepisów, wyjaśnienie rozbieżności w ich interpretacji bo wykładnia zastosowanych przepisów te nie budzi wątpliwości ani rozbieżności interpretacyjnych. Organ prawidłowo również zastosował rygor natychmiastowej wykonalności. Jak wyżej wskazano uzasadnione w pełni było podejrzenie, że produkty sprzedawane w otwartym, dostępnym dla osób trzecich lokalu stwarzają zagrożenie dla życia i zdrowia ludzi (art. 108 § 1 kpa). Do wykazania celowości zastosowania tego przepisu nie w każdej sytuacji wymagane jest wielostronicowe uzasadnienie, nie ilość ale treść uzasadnienia ma znaczenie. W przedmiotowej sprawie wystarczyło wskazanie na niebezpieczeństwo sprzedaży takich produktów w ogólnodostępnym otwartym sklepie Wbrew zarzutom skargi organ II instancji nie naruszył art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Decyzja organu I instancji nie zawierała bowiem naruszeń prawa, które skutkować winny inna decyzją organu II instancji niż utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Z tych względów uznając skargę za bezzasadną Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.