II SA/Po 458/11

Dnia 28 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. i M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. C. i M. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak Pismem z dnia 1 lipca 2011 r. B. C. i M. C. wnieśli o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty eksploatacyjnej w wysokości [...] zł. Uzasadniając swój wniosek skarżący podnieśli, iż w dniu 30 czerwca 2011 r. otrzymali upomnienie z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Warszawie (dalej: Fundusz) wzywające do uiszczenia w terminie 7 dni kwoty [...] zł z odsetkami za zwłokę. Wyegzekwowanie przez Fundusz tak wielkiej kwoty stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wyjaśnili, iż wraz z niepełnosprawnym synem uzyskują dochody w wysokości ok. [...] zł brutto miesięcznie. Posiadają gospodarstwo rolne o pow. 6,5 ha z najsłabszą klasą bonitacyjną, na którym prowadzą działalność agroturystyczną. Nie posiadają również żadnych oszczędności ani innych wartościowych rzeczy. Ponadto spłacają kredyt, którego rata miesięczna wynosi [...] zł. Zdaniem skarżących wobec braków innych składników majątkowych wykonanie decyzji spowoduje zaprzestanie działalności agroturystycznej a w konsekwencji utratę przez stronę jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż stosowanie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Kr 975/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku należy wskazać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji polega na uiszczeniu przez skarżących należności pieniężnych z tytułu opłaty eksploatacyjnej, natomiast spełnienie świadczenia pieniężnego nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej opłaty eksploatacyjnej, będzie ona podlegała zwrotowi. Należy także wyjaśnić, iż zgodnie art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: z 2005 r., Dz. U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu. Z tego względu subiektywne obawy skarżących dotyczące skutków ewentualnej egzekucji w kontekście ich sytuacji materialnej zarówno są nieuzasadnione, jak również nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2011 o sygn. akt II FZ 333/11 niepubl. oraz postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r. o sygn. akt I FZ 189/10 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W ocenie Sądu skarżący nie wskazali i nie uprawdopodobnili aby ewentualne wykonanie zaskarżonych decyzji doprowadziło do wyrządzenia znacznej szkody, a w szczególności takiej, której nie można zrekompensować nawet na skutek zwrotu wyegzekwowanego świadczenia. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak