II SA/Po 459/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [..] Nr [..], II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych, III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E. Podrazik /-/ J. Szaniecka /-/ B. Drzazga W dniu 10 maja 2006r. P. S.A. z siedzibą w W. zwróciła się do Prezydenta o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu stacji bazowej telefonii komórkowej GSM nr [..] w miejscowości O. przy ul. P., działka nr [..]. Do wniosku dołączono mapę ewidencyjną z zaznaczonym przebiegiem granic terenu objętego wnioskiem oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływać inwestycja, kopię wypisu z planu miejscowego, pełnomocnictwo, raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz materiały dotyczące pól elektromagnetycznych. Pismem z dnia 9 listopada 2006r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie. W tym samym dniu w obwieszczeniu podał do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na wykonaniu przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. Również w dniu 9 listopada 2006r. Prezydent Miasta zwrócił się do Wojewody i Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o uzgodnienie inwestycji. W załączeniu przekazał wniosek o wydanie decyzji z dołączoną do niego dokumentacją. Postanowieniem z [..] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uzgodnił pozytywnie powyższą inwestycję polegająca na instalacji źródeł emitujących pola elektromagnetyczne, których równoważna moc promieniowania izotropowego wynosi nie mniej niż 100W w zakresie częstotliwości od 30kHz do 300kHz. Pismem z [..] Wojewoda zawiadomił Prezydenta Miasta oraz inwestora, że ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego sprawa zostanie załatwiona w terminie późniejszym. Jednocześnie Wojewoda zwrócił się o przesłanie wykazu stron postępowania. Wykaz ten został przesłany Wojewodzie przez Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w dniu 30.01.2007r. W dniu 27 marca 2007r. Wojewoda poinformował, iż w związku ze złożeniem nowego raportu, z którego wynika, że zasięgi pól elektromagnetycznych o wartościach ponadnormatywnych uległy zwiększeniu, sprawa zostanie załatwiona w terminie do dnia 26 kwietnia 2007r. W związku z przedstawieniem przez inwestora nowego raportu oddziaływania planowanej stacji bazowej na środowisko w dniu 17 kwietnia 2007r. Prezydent Miasta zwrócił się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o wyrażenie stanowiska (uzgodnienie) przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W piśmie z dnia 25 maja 2007r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny stwierdził, iż podtrzymuje stanowisko wyrażone w postanowieniu z [..], bowiem uzupełniona dokumentacja nie daje przesłanek do zmiany stanowiska organu. Wojewoda postanowieniem z dnia [..] uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia stwierdzając, że w miejscach dostępnych dla ludności nie wystąpią pola elektromagnetyczne o wartościach przekraczających dopuszczalne poziomy. Nadto działka, na której ma być zlokalizowana inwestycja położona jest na terenie oznaczonym w planie miejscowym jako E-Z przeznaczonym na zagospodarowanie zielenią i uprawami w sposób niekolidujący z przebiegającymi pod ziemią gazociągami wysokiego ciśnienia. Na terenie tym dopuszcza się wprowadzenie innych rodzajów zagospodarowania w tym m.in. sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, ulic wewnętrznych, ciągów pieszych i rowerowych, pod warunkiem, ze nie będzie kolizji tego zagospodarowania z funkcjonowaniem gazociągów. Wobec powyższego decyzją z 18 czerwca 2007r., wydaną na podstawie art. 46a ust. 7 pkt 4 w związku z art. 46 ust. 1 i art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (j.t. z 2006r. Dz.U. Nr 129, poz. 902 ze zm.) oraz art. 104 kpa, Prezydent Miasta wyraził zgodę na realizację przedsięwzięcia polegającego na wykonaniu stacji bazowej telefonii komórkowej GSM nr [..] w miejscowości O. przy ul. P., działka nr [..], zgodnie z charakterystyką przedsięwzięcia przedstawioną w załączniku do niniejszej decyzji, pod warunkiem uzgodnienia z O. sp. z o.o. Oddziału w P.. Ustalono następujące środowiskowe warunki realizacji przedsięwzięcia: 1. w fazie realizacji i eksploatacji stacji uniemożliwić ludności dostęp do urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne oraz miejsc występowania pól elektromagnetycznych przekraczających wartość dopuszczalną, 2. po zakończeniu budowy stacji niezwłocznie przeprowadzić pomiary kontrolne pola elektromagnetycznego i wyniki pomiarów przedstawić organowi, 3. przeprowadzić pomiary kontrolne rzeczywistego rozkładu pól promieniowania elektromagnetycznego w otoczeniu stacji, po każdej zmianie warunków pracy stacji, która może mieć wpływ na zmianę poziomów elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że działka, na której zaplanowano budowę stacji bazowej znajduje się w obrębie jednostki planu miejscowego, przeznaczonej dla zagospodarowania zielenią i uprawami w sposób niekolidujący z przebiegającymi pod ziemią gazociągami wysokiego ciśnienia. Na terenie tym dopuszcza się prowadzenie innych rodzajów zagospodarowania, w tym m.in. sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, ulic wewnętrznych, ciągów pieszych i rowerowych, pod warunkiem, że nie będzie kolizji z funkcjonowaniem gazociągów. Organ wskazał, że po zasięgnięciu opinii autora planu miejscowego oraz operatora gazociągów należało uznać, że zapisy obowiązującego planu miejscowego nie wykluczają lokalizacji stacji bazowej telefonii komórkowej na działce nr [..]. Istnieje jednak konieczność szczególnego uzgadniania z operatorem gazociągów wszelkich zbliżeń planowanych obiektów budowlanych do gazociągów wysokiego ciśnienia. Prezydent Miasta wskazał również, że podał do publicznej wiadomości informację o planowanej inwestycji oraz uzyskał stosowne uzgodnienia. W przewidzianym terminie do organu nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski mieszkańców. Ostatecznie organ stwierdził, że przy obecnym sposobie zagospodarowania terenu wykonanie stacji bazowej na przedmiotowej działce nie będzie stanowić zagrożenia dla środowiska i ludzi. Jak wynika z przedstawionych w raporcie danych, przy założonych wysokościach zawieszenia planowanych anten stacji, obszary o gęstości mocy pola elektromagnetycznego przekraczające wartość dopuszczalną wystąpią tylko i wyłącznie w wolnej przestrzeni, na znacznej wysokości, w miejscach niedostępnych dla użytkowników okolicy. W miejscach zaś dostępnych dla ludności nie występują pola elektromagnetyczne o wartościach przekraczających poziomy dopuszczalne, określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymywania tych poziomów (Dz.U. Nr 192, poz. 1883). Tym samym nie ma potrzeby ustanawiania obszaru ograniczonego użytkowania. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta wniósł M. K. Podniósł, iż organ I instancji sam przyznał, że występują obszary o gęstości mocy pola elektromagnetycznego przekraczające wartość dopuszczalną, z tymże - jak podał inwestor - w miejsca niedostępnych dla użytkowników okolicy. Skoro jednak organ nakazał pomiary tego pola po zmianach warunków pracy to wyraził jednocześnie zgodę, aby przez jakiś nieokreślony czas zasięg szkodliwego pola był zmieniony. Tym samym organ nie tylko dopuścił sytuację, gdy inwestor może zmienić parametry niebezpiecznego urządzenia w dowolnym czasie i zakresie, a skutki tego zostaną zbadane dopiero po tej zmianie, to jeszcze nie ustanowił żadnych konsekwencji na wypadek, gdyby takie pomiary wykazały, że w całej okolicy istnieje znaczne przekroczenie wszelkich norm. W rzeczywistości więc decyzja w żaden sposób nie ogranicza inwestycji, dopuszcza bowiem zmianę parametrów w dowolnym czasie, zakresie, rodzaju i bez żadnych konsekwencji. Ponadto w ocenie odwołującego się, w decyzji ograniczono się jedynie do określenia zakresu promieniowania niejonizującego, gdy tymczasem powszechnie wiadomo, że niebezpieczniejsze jest właśnie promieniowanie jonizujące. Jeżeli okazałoby się, że tego rodzaju urządzenie nie emituje takiego promieniowania, to nie byłoby rzeczą sporną zabronić jego emisji. O ile natomiast możliwość emitowania promieniowania jonizującego istnieje obecnie lub po zmianach, to winno się zbadać tego rodzaju zagrożenie, zapoznać z nim mieszkańców okolicy oraz nałożyć skuteczne ograniczenia, bez poprzestawania na nakazie pomiarów post factum. M. K. zarzucił Prezydentowi Miasta, iż ten sformułował decyzję, jak i wcześniejsze dokumenty w sposób zrozumiały jedynie dla wąskiego grona specjalistów. Stanowi to jaskrawe naruszenie prawa do obrony interesów, ponieważ informacje o potencjalnym zagrożeniu przekazano w sposób niezrozumiały. Stronom pozostawiono zatem tylko formalnie możliwość wypowiedzenia się. Działanie takie jest sprzeczne z zasadą budowania zaufania. Dodatkowo podniósł, iż realizacja inwestycji spowoduje spadek wartości działek położonych w jej sąsiedztwie. Dlatego po jej wybudowaniu odwołujący się ma zamiar oszacować poniesioną szkodę, a zobowiązany do jej naprawienia będzie organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [..] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w oparciu o art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając decyzję powołało się na treść uzgodnień z Wojewodą i Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym oraz na raport oddziaływania inwestycji na środowisko. Wskazano też, że inwestycja jest zgodna z zapisami planu miejscowego, a postępowanie w sprawie przeprowadzono w sposób zgodny z ustawą Prawo ochrony środowiska, w szczególności poprzez podanie do publicznej wiadomości informacji o planowanym zamierzeniu. W zakreślonym terminie do organu I instancji nie wpłynęły uwagi i wnioski, dopiero zaś po wydaniu decyzji protest złożyli mieszkańcy pobliskich terenów. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium stwierdziło, że nieuprawnione jest twierdzenie jakoby w decyzji organu I instancji dopuszczono bez żadnych konsekwencji wprowadzenie przez inwestora zmian parametrów urządzenia. W decyzji tej wyraźnie zobowiązano inwestora do przeprowadzania pomiarów kontrolnych rzeczywistego rozkładu pól promieniowania w otoczeniu stacji po każdej zmianie warunków pracy stacji. Dlatego w ocenie organu odwoławczego odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł M. K. zarzucając organowi naruszenie art. 7, 10, 77 i 107 § 3 kpa i żądając jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący podniósł, iż zgodnie z art. 32 i 53 ustawy - Prawo ochrony środowiska organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach podaje do publicznej wiadomości wniosek inwestora wraz z załączonym raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zakreślając termin 21 dni na zapoznanie się przez społeczeństwo z raportem oraz ewentualne złożenie wniosków i zastrzeżeń. Organ I instancji w dniu 9 listopada 2006r. zamieścił taką informację, przy czym dotyczyło to pierwszego raportu opracowanego w kwietniu 2006r. Tymczasem inwestor w toku postępowania przedstawił organowi drugi raport (z marca 2007r., uzupełniony 6 kwietnia 2007r.), który nie został poprzez obwieszczenie udostępniony społeczeństwu. Z akt sprawy nie wynika przy tym, dlaczego raport z kwietnia 2006r. został zastąpiony raportem z marca 2007r. oraz na jakiej podstawie Wojewódzki Inspektor Sanitarny uzgodnił inwestycję opierając się na pierwotnym raporcie, zaś Wojewoda w oparciu o raport sporządzony w marcu 2007r. Skarżący wskazał również, że jako strona postępowania nie otrzymał postanowienia Inspektora Sanitarnego uzgadniającego inwestycję i tym samym pozbawiono go prawa udziału w całym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wskazało jednocześnie, iż żaden przepis ustawy Prawo ochrony środowiska nie zobowiązuje organu do zapoznawania społeczeństwa z raportem oddziaływania na środowisko, zaś art. 32 i 53 ustawy zobowiązują organ do zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport. Nadto z akt sprawy wynika, że raport został uzupełniony na żądanie organu uzgadniającego - Wojewody i z tym zmienionym raportem został również zapoznany Inspektor Sanitarny, który odniósł się do jego treści w piśmie z 25 maja 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do art. 134 § 1ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd bada wszelkie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, bez względu na to, czy były one podnoszone przez stronę skarżącą. Rozpoznając skargę M. K., Sąd uznał ją za zasadną, chociaż nie wszystkie zarzuty zasługiwały na uwzględnienie. Niespornym jest, że przedsięwzięcie będące przedmiotem niniejszej sprawy należy do przedsięwzięć, które wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w świetle art. 51ust.1pkt1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (DZ.U. Nr 62, poz. 627 ze zm., zwanej dalej p.o.ś.) oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ). Realizacja takiego przedsięwzięcia wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, wydawanej przez właściwy organ, którym w niniejszej sprawie jest Prezydent Miasta ( art. 46 ust.1 pkt 1 w związku z art. 46a ust.7 pkt 4 p.o.ś). Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Prezydent Miasta miał obowiązek, na podstawie art. 48 ust. 2pkt 1 i 1a p.o.ś. w związku z art. 378 ust. 2 pkt 2 i art. 57ust.1 p.o.ś., uzgodnić warunki realizacji przedsięwzięcia z Wojewodą i Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym. Organ występujący o uzgodnienie winien, zgodnie z art 48 ust. 3 p.o.ś., przedłożyć wniosek o wydanie decyzji i raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zasady i tryb współdziałania organów administracyjnych przy wydawaniu decyzji reguluje art. 106 kpa. Zgodnie z zawartymi tam przepisami organ załatwiający sprawę, zwracając się do innego organu o zajęcie stanowiska, zawiadamia o tym strony postępowania, a zajęcie stanowiska przez organ uzgadniający następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd, że organ występujący o uzgodnienie powinien za każdym razem dokonywać weryfikacji zajętego przez organ współdziałający stanowiska, ponieważ to on ponosi pełną odpowiedzialność za podjętą na podstawie uzgodnienia decyzję. Weryfikacja ta powinna obejmować prawidłowość spełnienia warunków formalnych, a więc organ winien sprawdzić czy w sprawie miały miejsce wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i czy postanowienia uzgadniające, wydane w trybie art. 106 § 5 kpa, zostały przesłane w trybie art. 106 § 2 kpa wszystkim stronom postępowania. Należy bowiem mieć na uwadze, że strony postępowania mają przed organem uzgadniającym te same uprawnienia procesowe, które służą im w głównym postępowaniu administracyjnym w celu czynnego udziału w postępowaniu wyjaśniającym. Organ uzgadniający nie doręczając stronom postanowienia, wydanego w trybie art. 106 kpa, pozbawia strony ich gwarancji procesowych tj. możliwości wniesienia zażalenia, co niewątpliwie może mieć wpływ na przebieg sprawy. Organ odwoławczy z kolei ma obowiązek w następstwie wniesionego odwołania od decyzji pierwszej instancji sprawę rozpoznać na nowo i ustalić czy w sprawie wymagane uzgodnienia zostały wydane zgodnie z trybem i zasadami określonymi w art.106 kpa. (por. Krzysztof Gruszecki. Prawo ochrony środowiska. Komentarz. Wyd. Lex, Warszawa 2007, str. 168, wyrok NSA z dnia 24.01.2008r., II OSK 1931/06, lex nr 352067). Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia [..] zostały wydane z naruszeniem art. 106 kpa. Jak wynika z akt administracyjnych, organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zwracając się do organów uzgadniających, załączył raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko sporządzony w kwietniu 2006r. Na jego podstawie organ inspekcji sanitarnej wydał postanowienie uzgadniające z dnia [..]. Postanowienie z pouczeniem o zażaleniu zostało doręczone jedynie przedstawicielom inwestora. Powyższe postanowienie, co wynika z treści decyzji organu pierwszej instancji było podstawą wydania decyzji z dnia [..]. Przed wydaniem decyzji organowi inspekcji sanitarnej przesłano w dniu 17.04.2007r. ponowny wniosek o wydanie uzgodnienia, załączając nowy raport , sporządzony w marcu 2007r., w związku z wątpliwościami zgłoszonym do poprzedniego raportu przez Wojewodę. W odpowiedzi Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny przesłał organowi prowadzącemu sprawę pismo z dnia 25 maja 2007r., w którym "podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące uzgodnienia raportu o oddziaływaniu na środowisko". Powyższemu pismu nie można jednak przypisać cech postanowienia, które jest wymagane na podstawie art.106 § 5 kpa w postępowaniu uzgadniającym, bowiem nie zawiera wszystkich elementów postanowienia określonych w art. 124 kpa. Brak w nim podstawy prawnej rozstrzygnięcia, pouczenia o przysługującym zażaleniu, jak również uzasadnienia faktycznego i prawnego. W rezultacie organ pierwszej instancji wydał swoją decyzję w oparciu o postanowienie uzgadniające z dnia [..], chociaż wystąpił do organu z wnioskiem o ponowne uzgodnienie w oparciu o raport z marca 2007r. Ostatecznie uzgodnienia zostały wydane na podstawie innych raportów: organ inspekcji sanitarnej orzekał na podstawie raportu z kwietnia 2006r., a Wojewoda na podstawie raportu z marca 2007r. Z kolei organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powołał się ogólnie na dokonane przez organy uzgodnienia, a w odpowiedzi na skargę powołał się na pismo Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 maja 2007r., któremu nie można, jak wyżej wskazano, przypisać charakteru postanowienia. Skoro zatem organ inspekcji nadzoru sanitarnego nie wydał postanowienia uzgadniającego zgodnie z w/w przepisami kpa, to należy uznać, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana bez uzgodnienia wymaganego w art. 48 ust. 2 pkt 1a p.o.ś. Takie naruszenie przepisów jest podstawą do wznowienia postępowania na podstawie art.145 § 1 pkt 6 kpa, a zatem zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca musiały ulec uchyleniu przez Sąd zgodnie z art.145 §1 pkt 1b p.p.s.a. Sąd dopatrzył się także innych naruszeń przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik spraw, co stanowiło podstawę do uchylenia obydwu decyzji na podstawie art.145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący (oraz inni mieszkańcy sąsiednich do planowanej inwestycji nieruchomości) został uznany przez organ prowadzący postępowanie o uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia za stronę postępowania i zawiadomiony o jego wszczęciu na podstawie art. 61 § 4 kpa, Jednakże organ nie zawiadomił skarżącego (ani innych mieszkańców) o zwróceniu się do Wojewody i do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o dokonanie uzgodnień na podstawie art. 48 ust. 2 pkt 1 p.o.ś. W rezultacie skarżący został pozbawiony możliwości brania udziału w postępowaniu uzgadniającym przed organem inspekcji sanitarnej, co bez wątpienia naruszyło przepisy art. 10 § 1 kpa. Powyższe naruszenie przepisów postępowania przez organ prowadzący postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest tym bardziej znamienne, że na wniosek Wojewody organ przesłał temu organowi w dniu 30.01.2007r. wykaz stron postępowania, tak więc skarżący i inne osoby uznane za stronę, mogły wziąć udział w postępowaniu prowadzonym przez Wojewodę. Wniosek Wojewody nie skłonił jednak organu do przesłania takiego samego wykazu drugiemu organowi współdziałającemu, co sprawiło że przed tym organem brali udział jedynie przedstawiciele inwestora. Z akt sprawy wynika też, że strony postępowania nie zostały zgodnie z art.10 § 1 kpa zawiadomione przez organy orzekające w sprawie o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych w sprawie dowodów, przed wydaniem decyzji. Jak trafnie podniósł skarżący, mogło to mieć wpływ na wynik sprawy. Nietrafnym okazał się zarzut skarżącego o naruszeniu przez organ pierwszej instancji przepisów art. 32 i 53 p.o.ś. Zgodnie z art. 32 p.o.ś. przed wydaniem decyzji organ jest zobowiązany do podania do publicznej wiadomości informacji o zamieszczeniu w publicznie dostępnym wykazie danych o wniosku o wydanie decyzji oraz o możliwości składania wniosków i uwag. Organ ten obowiązek wykonał, zamieszczając stosowne obwieszczenie z dnia 9 listopada 2006. Przepis ten nie nakłada jednak na organ obowiązku zamieszczania wraz z w/w informacją raportu o oddziaływaniu na środowisko. Ponownie rozpoznając sprawę organ, winien ponownie zwrócić się do organu inspekcji nadzoru sanitarnego o uzgodnienie i dopilnować, aby to postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, z poszanowaniem praw procesowych stron postępowania. Organ winien też rozważyć czy wszystkim osobom podpisanym pod pismem zatytułowanym "Petycja" z dnia 25.06.2007r. przysługuje przymiot strony w tym postępowaniu w rozumieniu art. 28 kpa, a także ustalić aktualne adresy tych osób. Reasumując, skoro zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1b i c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Orzeczenie w pkt II i III wyroku znajduje oparcie w art. 200 i 152 p.p.s.a. /-/ E.Podrazik /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga MK