II SA/Po 466/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 września 2012r. oddalił skargę M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2012r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Wyrok stał się prawomocny z dniem 9 października 2012r. Pismem z dnia 4 listopada 2012r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej lub zażalenia od powyższego wyroku. Wskazała, że została błędnie poinformowana o wyniku sprawy i do dnia 2 listopada 2012r. znajdowała się w przeświadczeniu, że zaskarżona decyzja została uchylona i dalsze rozstrzygnięcie sprawy zależy od organów. Nadto podała, że w dniu 7 września 2012r. nie mogła przybyć na rozprawę w związku ze szczególną sytuacją rodzinną i koniecznością sprawowania opieki na chorą teściową. Skarżąca została wezwana do sprecyzowania wniosku, czy wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, czy o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Nadto wezwano skarżącą do wskazania w terminie 7 dni szczegółowych okoliczności, z których wynika, że w dniu 2 listopada 2012r. dowiedziała się o treści wyroku oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu pod rygorem odrzucenia albo oddalenia wniosku. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 26 listopada 2012r. i do dnia dzisiejszego skarżąca nie udzieliła na nie jakiejkolwiek odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 §1 i §2 p.p.s.a.). Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 §1 p.p.s.a. Sąd zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ustaleniu podlega zatem moment, kiedy w rzeczywistości (obiektywnie) ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Oczywistym jest, że analizując tę okoliczność Sąd nie przeprowadza postępowania dowodowego z własnej inicjatywy, ale zasadniczo zobligowany jest opierać się na twierdzeniach wnioskodawczyni popartych stosownymi dowodami, a także dowodami zgromadzonymi w toku całego postępowania. Jeżeli na skutek zbadania wszystkich okoliczności, Sąd dojdzie do przekonania, że przyczyna niezawinionego uchybienia terminowi ustała wcześniej, niż wskazuje wnioskodawczyni ustala, czy pomimo tego wniosek został złożony w terminie 7-dniowym od tej daty. Pozytywny wynik przeprowadzonej analizy powoduje, że Sąd w dalszej kolejności bada wniosek merytorycznie. Jeżeli zaś dojdzie do przekonania, że strona dokonała wspomnianej czynności po upływie powyższego terminu wniosek podlega odrzuceniu. Należy przy tym zaznaczyć, że odrzucając na wspomnianej podstawie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, Sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na 7 dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Istnieją wszakże przypadki, że strona przez swoje zachowanie w określonym przedziale czasowym eksponowała zdolność podjęcia czynności zmierzających do złożenia wniosku (por. post. NSA z 13 października 2010r., sygn. akt I OZ 769/10). Po zbadaniu okoliczności sprawy Sąd rozstrzyga, czy taki wniosek powinien podlegać rozpoznaniu merytorycznemu zakończonemu wydaniem rozstrzygnięcia odmawiającego przywrócenia terminu, bądź przywracającego termin do dokonania czynności. Przekładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z uchybieniem terminu, zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w 7-dniowym terminie, o jakim mowa w art. 87 §1 p.p.s.a. Pomimo wezwania skarżąca nie wyjaśniła bliższych okoliczności, z których wynika, że w dniu 2 listopada 2012r. dowiedziała się o treści wyroku Sądu z 7 września 2012r. Nie uprawdopodobniła także okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Stwierdzenie, że w dniu rozprawy, o którym została prawidłowo powiadomiona nie mogła uczestniczyć w posiedzeniu Sądu z uwagi na opiekę na teściową, jest nieistotne dla rozstrzygnięcia wniosku. Osobiste uczestnictwo w rozprawie jest bowiem nieobowiązkowe, a skarżącej przysługiwał 7-dniowy termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku liczony od dnia jego wydania. Dokonując analizy niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony do Sądu w ustawowym 7-terminie liczonym od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wobec powyższego na podstawie art. 88 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić, jak Sąd orzekł w postanowieniu. /-/ E. Brychcy