II SA/Po 468/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr.sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Nr [...], II. Zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej kwotę 10,- zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. Określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga Decyzją z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego S., wydaną na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) nakazał inwestorowi A.M. rozbiórkę budynku garażowego stanowiącego segment zespołu garażowego w S. przy ul. [...], wybudowanego na działce nr [...] w [...]r., bez pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający podał, że A.M. wybudowała w [...]r. segment garażowy bez pozwolenia na budowę, w trakcie kiedy na działce nr [...] realizowane były przez Zarząd Miasta i Gminy garaże objęte decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...]r. wydanym przez Starostwo Powiatowe. Wprawdzie A.M. zwracała się w pismach z dnia [...]r. i [...]r. do Zarządu Miasta i Gminy w S. o przydzielenie gruntu pod budowę garażu, ale nie uzyskała odpowiedzi, a jej garaż nie był uwzględniony w planowanej przez urząd inwestycji. Zdaniem organu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy było zawarcie z właścicielem gruntu umowy dzierżawy gruntu pod garażem z mocą obowiązującą od [...] r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania A.M., decyzją z dnia [...]r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji podkreślając, że wydane w dniu [...]r. pozwolenie na budowę nie obejmowało garażu pobudowanego przez skarżącą, jest on samowolą budowlaną, do której zastosowanie mają przepisy art. 48 prawa budowlanego. Powyższa decyzja jest przedmiotem skargi A.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca podniosła, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...]r. wydana na rzecz inwestora Urzędu Miasta i Gminy w S. obejmowała 16 segmentów garażowych i skarżąca po złożeniu wniosku o wskazanie i wydzierżawienie miejsca pod budowę garażu była przekonana, że jest objęta pozwoleniem na budowę. Tym bardziej, że garaż skarżącej został wybudowany przez S.U., przewodniczącego Społecznego Komitetu Budowy Garaży przy ul. [...], powołanego dla budowy w/w garaży na gruncie stanowiącym własność gminy. W czasie kilkakrotnych wizji dokonywanych przez urzędników Urzędu Miasta i Gminy S. nie wnoszono żadnych zastrzeżeń. W konkluzji skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustalenia poczynione przez organy nadzoru budowlanego nie są wystarczające do potwierdzenia, że segment garażowy użytkowany przez skarżącą został pobudowany w warunkach samowoli budowlanej. Na podstawie materiału dowodowego dotychczas zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym wiadomo jedynie tyle, że Wójt Gminy O. decyzją z dnia [...]r. - wydaną na wniosek Burmistrza Miasta i Gminy S. - ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na uzupełnieniu zespołu garażowego na działkach nr [...],[...] i [...] w rejonie ulic [...] i [...] w S. Teren lokalizacji inwestycji naniesiono na mapę zasadniczą, stanowiącą załącznik do decyzji, bez uwidocznienia, o jaką liczbę segmentów można uzupełnić zespół garażowy. Z kolei decyzja Starosty Powiatowego w S. nr [...] z dnia [...]r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu dla Urzędu Miasta i Gminy S. pozwolenia na budowę zespołu garaży precyzuje jedynie, że chodzi o budowę 16 segmentów według projektu budowlanego sporządzonego przez mgr inż. architekta W.V. Te dwa dokumenty nie pozwalają na sprawdzenie, bądź wykluczenie obrony skarżącej, która twierdzi, że budowa przedmiotowego segmentu odbywała się w ramach powyższego pozwolenia na budowę, a Urząd Miasta i Gminy w S. - po zapłaceniu przez skarżącą wykonawcy kosztów budowy segmentu - oddał skarżącej grunt pod garażem w dzierżawę umową z dnia [...]r. z mocą obowiązującą od dnia [...]r. Wątpliwości, co do tego, które segmenty garażowe obejmowało pozwolenie na budowę potęguje dodatkowo informacja zawarta we wszczynającym postępowanie piśmie G.R., M.D., K.W. i J.M. z dnia [...]r. (k. 1 akt administracyjnych), iż doszło już do rozebrania 5 garaży. Jeśli bowiem pozwolenie na budowę dotyczyło 16 segmentów garaży, a w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podaje, że "w rzeczywistości wybudowano 18 segmentów", to nie miałaby uzasadnienia rozbiórka pięciu garaży oprócz przedmiotowego garażu oraz segmentu garażowego użytkowanego przez M.M. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organy nadzoru budowlanego powinny jednoznacznie wyjaśnić, przede wszystkim po dokonaniu analizy dokumentów stanowiących załączniki do udzielonego pozwolenia na budowę 16 garaży, czy przedmiotowy segment garażowy był objęty decyzją Starosty Powiatowego nr [...] z dnia [...]r., czy też skarżący zrealizował go w warunkach samowoli budowlanej. Naruszenie przepisów art. 7 i 77 § 1 kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy powoduje konieczność uchylenia decyzji organów obu instancji. Dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 i art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi )Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga MK