II SA/Po 472/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi "A" o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 marca 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 1267/13 postanawia odrzucić skargę. /-/ Tomasz Świstak Wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r., o sygn. II SA/Po 1267/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu sprawy ze skargi Fundacji "B" w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Gminy S. z [...] 2007 r., nr [...] o udzieleniu Powiatowi M. zezwolenia na dokonanie wycinki 185 drzew będących własnością Powiatu M. rosnących w pasie drogi powiatowej [...] S. – G. – droga wojewódzka nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. nr [...]. Wyrok powyższy stał się prawomocny z dniem 24 czerwca 2014 r. wobec niewywiedzenia od niego skarg kasacyjnych przez którąkolwiek ze stron, w tym występującego w tej sprawie jako uczestnik postępowania na prawach strony "A". Odpis prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy przesłany został do organu przez tut. Sąd w dniu 17 lipca 2014 r. Decyzją z dnia z dnia [...] 2014 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. ponownie orzekło o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Gminy S. z [...] 2007 r., nr [...]o udzieleniu Powiatowi M. zezwolenia na dokonanie wycinki 185 drzew będących własnością Powiatu M. rosnących w pasie drogi powiatowej [...] S. – G. – droga wojewódzka nr [...]. W decyzji tej, doręczonej między innymi skarżącemu zamieszczono błędne pouczenie, iż służy od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Stosując się do tegoż pouczenia inny uczestnik postępowania - Fundacja "B" w P. wywiodła skargę, która został odrzucona prawomocnym postanowieniem tut. Sądu z dnia 3 marca 2015 r., sygn. IV SA/Po 104/15 jako przedwczesna wobec nie wyczerpania przez stronę skarżącą przed wniesieniem skargi administracyjnego toku instancji. W dniu 21 maja 2015 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. złożony został datowany na 11 maja 2015 r. wniosek "A" o wymierzenie temu organowi przez Wojewódzki Sąd administracyjny w Poznaniu grzywny z powodu niewykonywania poleceń tut. Sądu oraz wyjątkowo przewlekłego i uporczywego uchylenia się od stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy S. z [...] 2007 r., nr [...] udzielającej zezwolenia na wycinkę drzew i blokowanie postępowania w tej sprawie poprzez udzielenie stronie błędnego pouczenia. W uzasadnieniu wniosku powołano się na szereg orzeczeń sądów administracyjnych wydawanych w tej sprawie, w tym na wyrok tut. Sądu z dnia 20 marca 2014 r., o sygn. II SA/Po 1267/13 oraz wskazano, iż w dniu 20 marca 2015 r. skarżący złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. jako organu II instancji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2014 r., nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tegoż wniosku, co jednakże nie wywołało żadnych działań organu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie ze względu na okoliczność, iż nie została ona poprzedzona pisemnym wezwaniem właściwego organu do wykonania wyroku, co zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest warunkiem wniesienia skargi na niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności wraz Z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2015 r., doręczonym skarżącemu w dniu 16 czerwca 2015 r. (k. 21 akt ) Sąd wezwał "A" do przedłożenia w terminie 7 dni dowodu pisemnego wezwania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, pod rygorem przyjęcia, że wezwanie takie nie było skierowane i co za tym idzie odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony skarżącego "A". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż pismo skarżącego z dnia 11 maja 2015 r. zakwalifikować należy jako skargę o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywny z tytułu przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku tut. Sądu z dnia 20 marca 2014 r., o sygn. II SA/Po 1267/13 uchylającym decyzję tego organu z dnia [...] 2013 r. Nr [...]oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] 2012 r. nr [...]oraz niewykonania tegoż wyroku. Za taką oceną pisma inicjującego postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie przemawia okoliczność, iż spośród wskazywanych w piśmie skarżącego orzeczeń sądowych było to ostanie chronologicznie orzeczenie o charakterze merytorycznym (w szczególności wyrok wydany w sprawie sygn. II SAB/Po 114/13 dotyczył umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego), a jednocześnie uprawomocnienie się wyroku z dnia 20 marca 2014 r., o sygn. II SA/Po 1267/13 skutkowało powstaniem po stronie organu administracji koniecznością ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej Burmistrza Gminy S. z 16 stycznia 2007 r., udzielającej zezwolenia na dokonanie wycinki 185 drzew będących własnością Powiatu M. rosnących w pasie drogi powiatowej [...] S. – G. – droga wojewódzka nr [...], zaś zastrzeżenia skarżącego podnoszone w piśmie z dnia 11 maja 2015 r. dotyczą właśnie przewlekłości postępowania nieważnościowego oraz ignorowania przez Kolegium zawartych w tymże wyroku wytycznych Sądu. Dalej wskazać należy, iż zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm - dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na zarówno na niewykonanie wyroku, jak i na przewlekłość lub bezczynność po wyroku uchylającym kwestionowaną decyzję, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy (art. 286 § 1 p.p.s.a.) i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów zaczyna biec termin do jego wykonania (załatwienia sprawy). Wynika to wprost z treści art. 286 § 2 p.p.s.a. stanowiącego, że termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż art. 154 § 1 p.p.s.a. ustanawia wymóg by wezwanie miało formę pisemną. Przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują wprawdzie pojęcia formy pisemnej, to jednak w tym zakresie należy się posiłkowo odwołać do regulacji zawartej w art. 78 § 1 i 2 k.c. zgodnie z którą do zachowania pisemnej formy czynności prawnej wystarcza złożenie własnoręcznego podpisu na dokumencie obejmującym treść oświadczenia woli, przy czym oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej. Stąd też uznać należy, iż dla zachowania formy pisemnego wezwania do wykonania prawomocnego wyroku, względnie do załatwienia sprawy o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. koniecznym jest by wezwanie do opatrzone było własnoręcznym podpisem wzywającego, względnie bezpiecznym podpisem elektronicznym, których to wymogów formalnych pismo skarżącego z dnia 19 listopada 2014 r. skierowane do organu w tym samym dniu drogą elektroniczną nie spełniło. Za przyjęciem takowej wykładni pojęcia pisemnego wezwania pośrednio przemawia także brzmienie art. 63 § 3 k.p.a., gdzie wskazuje się, iż podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził, a gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu. Powyższa regulacja wskazuje bowiem wyraźnie, iż w polskim systemie prawnym forma pisemna oznacza opatrzenie pisma podpisem składającego dane pismo. Czynność wezwania organu do wykonania wyroku sądu lub załatwienia sprawy po wyroku uchylającym uprzednią decyzję jest czynnością podejmowaną wyłącznie w oparciu o przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i warunkuje dopuszczalność wywiedzenia skargi na niewykonanie wyroku do sądu administracyjnego, co przesądza o tym, iż jej prawidłowość musi być oceniana przez sąd administracyjny obiektywnie i niezależnie od stanowiska zajmowanego w tym zakresie przez strony postępowania sądowoadministracyjnego. Z faktu, iż czynność wezwania organu do wykonania wyroku sądu jest podejmowana wyłącznie oparciu o przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika nadto, iż nie stosuje się do niej regulacji zawartych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej k.p.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący do dnia złożenia skargi nie wezwał organu w formie pisemnej do załatwienia sprawy ponownie zawisłej przez organem administracji w następstwie wyroku tutejszego Sądu z dnia 20 marca 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 1267/13, względnie do wykonania tego wyroku. Brak pisemnego wezwania skutkuje zaś odrzuceniem skargi na niewykonanie wyroku i przewlekłe prowadzenie postępowania po wyroku uchylającym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako z innych przyczyn niedopuszczalnej. /-/ Tomasz Świstak