II SA/Po 479/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na uchwałę Rady Gminy T. z dnia 16 marca 2004 r. Nr XXIX/169/2004 w przedmiocie odrzucenia protestu do projektu planu miejscowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ B. Kamieńska Pismem z dnia [...] grudnia 2003r. M.O. wniósł "zarzuty do projektów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w terenie przy ul. [...] – dz. Nr [...]". Pismo to zostało potraktowane jako protest i Rada Gminy T. uchwałą z dnia 16 marca 2004r. nr XXIX/169/2004 protest ten odrzuciła. W uzasadnieniu wyjaśniono, iż skarżący nie wykazał swojego interesu prawnego – projekt planu nie obejmuje należącej M.O. działki nr [...], lecz znajdujących się w sąsiedztwie działek [...] – [...]. Funkcja tych nieruchomości – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca – zostaje zachowana, projektuje się jedynie podział działki nr [...], utworzenie drogi wewnętrznej na dz. [...] i [...] oraz zmianę linii zabudowy dla budynku garażowego i podwyższenie maksymalnej wysokości budynków. Uchwała o odrzuceniu protestu, doręczona pełnomocnikowi M.O. dnia [...] kwietnia 2004r., została zaskarżona do Sądu pismem z dnia [...] maja 2004r. – złożonym w Urzędzie Gminy T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. Dz. U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), mająca zastosowanie w sprawie na podstawie art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717), nie przewiduje możliwości zaskarżania uchwały w sprawie odrzucenia protestu. Taką uchwałę można skarżyć w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). W myśl ust. 1 art. 101 – skarga może być wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu gminy do usunięcia naruszenia. Otwiera to drogę do badania zasadności skargi, a przede wszystkim, czy skarżący wykazał się interesem prawnym lub uprawnieniem naruszonym kwestionowaną uchwałą. Na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia [...] lipca 2004r. poinformował Sąd, że wyczerpał tryb przewidziany w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przez skierowanie do organu pism opatrzonych datami [...] lipca 2003r. i [...] grudnia 2003r., stanowiących "wezwania do usunięcia naruszenia uprawnień i interesu prawnego mego Mandanta". Stosownie do omawianego przepisu art. 101 ust. 1, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ Gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa kwestionowaną uchwałą musi nastąpić po podjęciu uchwały, a nie – jak w niniejszej sprawie – na kilka miesięcy przed jej podjęciem. Skoro skarżący nie wykazał, aby w okresie po podjęciu uchwały z dnia 16 marca 2004r. a przed wniesieniem na nią skargi do Sądu, dokonał wezwania do usunięcia naruszenia prawa wymaganego przepisem art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – skargę, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie pt. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270). /-/ B. Kamieńska MP