II SA/Po 483/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-09-10

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Dwornicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który uzyskał dochody pozwalające na poczynienie oszczędności, które przewyższają przewidywaną wysokość kosztów postępowania, może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?
Ratio decidendi
Wnioskodawca, który uzyskał dochody pozwalające na poczynienie oszczędności przewyższających przewidywaną wysokość kosztów postępowania, nie może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych i powinny być ponoszone w pierwszej kolejności po zaspokojeniu koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Posiadanie majątku nieruchomego oraz dochodów pozwala na czerpanie dodatkowych środków lub stanowić może zabezpieczenie kredytu, co uniemożliwia przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący P. H. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca oświadczył, że rodzina utrzymuje się z emerytury jego i żony, posiada udziały w nieruchomościach oraz mieszkanie, a także oszczędności. Wniosek został złożony w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Wnioskodawca uiścił wpis od skargi.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Dwornicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi P. H. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K.Witkowicz-Dwornicka Skarżący P. H. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi swoje gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwoma pełnoletnimi, uczącymi się synami. Wskazał, że rodzina utrzymuje się z emerytury wnioskodawcy i jego żony w łącznej wysokości [...] zł miesięcznie. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawca oświadczył, że ma 60% udziałów w nieruchomości położonej w P. niezamieszkałej przez lokatorów komunalnych oraz posiada mieszkanie o powierzchni [...] m². Prócz tego wskazano, że żona wnioskodawcy posiada 50% udziałów w nieruchomości wymagającej dużych nakładów na remont. Nadto wnioskodawca oświadczył, że posiada oszczędności w kwocie około [...] zł. Wnioskodawca na wezwanie Sądu uiścił wpis od skargi w kwocie 200 zł. Podstawową zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest konieczność ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.s. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że jego sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych, więc winny być ponoszone w pierwszej kolejności zaraz po zaspokojeniu koniecznych kosztów bieżącego utrzymania, a nie po uiszczeniu wszystkich wydatków, gdy ewentualnie pozostaną jakieś wolne środki. Z przedłożonego oświadczenia o stanie finansów wynika, że skarżący wraz z żoną uzyskują stałe miesięczne dochody. Z dochodu tego pokrywają wszystkie wydatki niezbędnego utrzymania rodziny. Wnioskodawca nie wskazał bowiem by miał jakieś zaległości w bieżących płatnościach. Prócz tego, wnioskodawca oświadczył, że zarówno on jak i jego żona dysponują udziałami w nieruchomościach oraz należącym do nich mieszkaniem. Posiadając majątek nieruchomy mają dodatkowe możliwości zarobkowe. Pozwala to bowiem na czerpanie dodatkowych środków lub stanowić może zabezpieczenie ewentualnie zaciągniętego kredytu. Wnioskodawca ubiegając się o prawo pomocy powinien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, dopiero gdyby tak poczynione oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc do Państwa (post. SN z dnia 24 września 1984r., II CZ 104/84, Lex 8623, post. SN z dnia 24 lipca 1980r., I CZ 99/80, Lex 8272). Uzyskiwane dochody pozwoliły skarżącemu na poczynienie oszczędności, które wielokrotnie przewyższają przewidywaną wysokość kosztów niniejszego postępowania. W pierwszej kolejności, zatem winny być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie. Wnioskodawca dysponował także środkami i uiścił wpis sądowy w niniejszej sprawie. Oświadczenie majątkowe i finansowe skarżącego nie pozwoliło na stwierdzenie, że rzeczywiste możliwości finansowe uniemożliwiają poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Tym bardziej, że obciążenie to będzie rozłożone w czasie. W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie, co skutkować musiało jego oddaleniem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. w zw. z art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. należało odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy, jak orzeczono w postanowieniu. /-/ K.Witkowicz-Dwornicka

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło