II SA/Po 493/25

Dnia 19 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2025 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 10 kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego i ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 30 maja 2025 r. A. K. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionuje decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. . Przedmiot zaskarżonej decyzji został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżąca nie dołączyła wymaganej liczby odpisów skargi – 56 sztuk. Skarżąca nie przedstawiła także swojego numeru PESEL, a ponadto nie opłaciła skargi wymaganym wpisem stałym w wysokości 500 zł. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącą do uzupełnienia braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi poprzez nadesłanie 56 opisów skargi (poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych) oraz numeru PESEL w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 500 zł w terminie siedmiu dniu od dnia doręczenia wezwania. To wezwanie było opatrzone analogicznym pouczeniem – niewykonanie zobowiązania będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Obydwa wezwania do uzupełnienia ww. braków zostały doręczone skarżącej w jednej korespondencji w dniu 10 lipca 2025 r. Korespondencję odebrał dorosły domownik – T. J.. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie nadesłała odpisów skargi, numeru PESEL, a brak uiszczenia wpisu od skargi potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Oprócz ww. wymogów formalnych, należy jeszcze dołączyć odpowiednią ilość odpisów pisma procesowego dla uczestników postępowania (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Wymienione elementy pisma (numer PESEL skarżącej oraz odpisy skargi) stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym ustawa, tj. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w postaci numeru PESEL oraz 56 odpisów skargi wraz z prawidłowym pouczeniem zostało doręczone skarżącej w dniu 10 lipca 2025 r., o czym świadczy podpis dorosłego domownika na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji (k. 16 akt sądowych). Dzień 10 lipca 2025 r. otworzył więc siedmiodniowy termin do spełnienia obowiązku, wynikającego z wezwania. Ten zaś termin upłynął bezskutecznie z dniem 17 lipca 2025 r. Do tego dnia nie uzupełniono braków formalnych. Począwszy od braku formalnego, jakim jest numer PESEL, Sąd w składzie orzekającym podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie przyjęto, iż numer PESEL, pomimo braku skomplikowania tej przesłanki formalnej skuteczności wniesienia skargi, jest w pełni równoważnym wymogiem pierwszego pisma procesowego i jego niedoręczenie, pomimo skutecznego wezwania, musi skutkować odrzuceniem skargi (zob. uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępną w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi, gdyż nie można nadać skardze dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem niezależnie od tego, jaki to brak formalny (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). Dokładnie tak samo należy spoglądać na konsekwencje nieuzupełnienia braku formalnego w postaci nadesłania odpisów skargi. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a.: "Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych". Brak formalny w postaci niedołączenia dostatecznej liczby odpisów jest traktowany tak samo, jak każdy inny brak formalny i podlega on analogicznie uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Pomimo skutecznego doręczenia skarżącej wezwania do usunięcia braków formalnych, które ostatecznie nie nastąpiło, należy podnieść, że ziściła się przesłanka do odrzucenia skargi z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny – "Jeśli skarżący lub jego pełnomocnik składając skargę na działanie organów administracji publicznej nie dołączy do niej w terminie odpisów dla strony przeciwnej, to sąd taką skargę odrzuci i nie będzie jej w ogóle analizował." (uchwała NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, dostępna w CBOSA). Ponownie, skoro skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi, gdyż nie można nadać skardze dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). Przechodząc do braku fiskalnego skargi, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne CBOSA). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że skarżąca została skutecznie wezwana do uiszczenia wpisu stałego w odpowiedniej wysokości. Wezwanie zawierało prawidłowe pouczenie. Skarżąca nie mogła nie zrozumieć pouczenia, ponieważ wezwanie do uiszczenia wpisu zawsze stanowi osobne zarządzenie. Doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi należy poczytywać za skuteczne, ponieważ korespondencję odebrał dorosły domownik skarżącej, o czym świadczy jego podpis na tym samym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Dzień ten otworzył więc siedmiodniowy termin do spełnienia obowiązku, wynikającego z wezwania. Termin upłynął bezskutecznie z dniem 17 lipca 2025 r. Nawet do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uzupełniono ww. braku. Skarżąca miała obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że nie uczyniła tego, mimo prawidłowego wezwania jej oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia wniesionej przez nią skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Fakt nieuiszczenia wpisu od skargi został potwierdzony przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu (k. 18 akt sądowych). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściły się wskazane w tych przepisach przesłanki, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Dochodząc do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniających odrzucenie skargi – nieusunięcie braków formalnych i braku fiskalnego skargi – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.