II SA/Po 498/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 07 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi T. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; postanawia odrzucić skargę. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak Pismem z dnia 29 marca 2018 r., sprecyzowanym pismem z 9 kwietnia 2018 r., T. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] 2012 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów części wsi [...]. Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. – doręczonym skutecznie w dniu 14 czerwca 2018 r. – skarżący został wezwany do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi na ww. uchwałę wezwał na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. Mimo upływu terminu skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobowiązany jest do ustalenia jej dopuszczalności. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), skarga podlega odrzuceniu, jeśli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W rozpoznawanej sprawie skarga T. B. złożona została w oparciu o art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( t.j.Dz. U. z 2018 r. poz. 994), zgodnie z którego aktualnym brzmieniem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy zauważyć, iż przepis ten podlegał w ostatnim okresie nowelizacji. W obecnym jego brzmieniu nadanym art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935; dalej: "ustawa nowelizująca"), wniesienie skargi na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej nie wymaga poprzedzenia jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Niemniej jednak stosownie do art. 17 ustawy nowelizującej, przepisy ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Z uwagi na fakt, że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 8 lutego 2012r., zastosowanie w sprawie ma przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 446), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego też T. B. został przez Sąd zobowiązany do wykazania, iż wezwał Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniane zobowiązanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 14 czerwca 2018 r. (k. 67 akt adm.), wobec czego termin do złożenia wykazania wezwania Rady Miasta do usunięcia naruszenia prawa upływał w dniu 21 czerwca 2018 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie, a zatem nie wykazał, że przed wniesieniem skargi wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą. Wobec tego skarga, która została wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (skarżący nie wykazał tej okoliczności), podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak