II SA/Po 504/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 07 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia 22 czerwca 2006 r. XLIV/432/06 w przedmiocie uchwały zawiadamiającej o sposobie załatwienia skargi na nienależyte wykonywanie zadań przez burmistrza; postanawia odrzucić skargę /-/ St. Małek Uchwałą z dnia 22 czerwca 2006 r. Nr XLIV/432/06 Rada Miejska S. na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001 r. Dz.U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego odmówiła uchylenia swojej uchwały z dnia 24 listopada 2005 r. Nr XXXVI/327/05 podjętej na podstawie art. 229 pkt 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, a dotyczącej uznania za bezzasadną skargi na działalność Burmistrza S. Na powyższą uchwałę P.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i zażądał jej uchylenia, na podstawie przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z zapisem art. 229 kodeksu postępowania administracyjnego skierował do rozpatrzenia skargę na arogancję i daleko idącą nonszalancję z jaką Burmistrz S. traktuje kierowane przez niego zapytania dotyczące zagospodarowania stanowiącej jego własność działki gruntu o numerze geodezyjnym [...], która, w ocenie skarżącego, została na mocy art. 135 prawa ochrony środowiska ogłoszona obszarem ograniczonego użytkowania w pasie 40 m od drogi - zjazdu z obwodnicy. Podniósł, że pomimo wielomiesięcznej korespondencji nie została mu udzielona wyczerpująca i kompetentna odpowiedź na stawiane pytania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz S. jako organ upoważniony do reprezentowania Gminy na zewnątrz wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że treść planów miejscowych - jako, że są to akty prawa miejscowego - jest jawna i dostępna dla każdego. Natomiast obywatel nie może w drodze petycji żądać opracowania interpretacji planu miejscowego. W ocenie organu do tego sprowadza się żądanie skarżącego. Wskazano, iż ustalenie normatywnej treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może dokonać się w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego. W ramach takiego postępowania i tylko w jego ramach organ administracji publicznej ma ustawowy obowiązek czuwania na tym, aby strony prowadzonego postępowania nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa. Na organie prowadzącym postępowanie administracyjne spoczywa obowiązek wyjaśniania zasadności przesłanek leżących u podstaw załatwienia sprawy. W pozostałym zakresie swego działania organy administracji publicznej nie mają obowiązku przybliżania uczestnikom obrotu prawnego znaczenia normatywnego przepisów prawa. Jeżeli osoby takie nie mogą same ustalić znaczenia odnoszących się do ich sytuacji przepisów, to do ich gestii pozostaje skorzystanie z pomocy osób zawodowo trudniących się świadczeniem pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej upsa) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej - art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Jednakże zakresem tej kontroli nie jest objęta wszelka działalność administracji publicznej. O tym czy dana forma działalności administracji publicznej podlega kontroli sądowoadministracyjnej przesądza wola ustawodawcy. Taka metoda określania zakresu własności sądów administracyjnych wymaga każdorazowo wskazania konkretnego przepisu prawnego przesądzającego, że skarżone zachowanie objęte jest kontrolą sądu administracyjnego. Sąd kontroluje administrację publiczną tylko w zakresie określonym w ustawie. Katalog prawnych form działania administracji publicznej podległych kontroli sądu administracyjnego wyznacza przepisu art. 3 upsa. Powołany artykuł, ani żaden przepis szczególny, nie wymienia pośród rozstrzygnięć organów administracji publicznej objętych tą kontrolą zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi składanej w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w dziale VII kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591) - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Zaskarżona uchwała wydana została w postępowaniu skargowym, o którym mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a jej przedmiotem jest zawiadomienie (art. 238) o sposobie jej załatwienia. Zawiadomienie jest czynnością materialno-techniczną, która zawiera informacje o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Nie jest to więc sprawa "z zakresu administracji publicznej", która służyłaby zaspokojeniu zbiorowych potrzeb miejscowej społeczności. Brak jest więc podstaw do przyjęcia, iż zaskarżona uchwała podlega sądowej kontroli na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Z tego powodu, stwierdzając brak właściwości do orzekania w sprawie skarżonej uchwały Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ St. Małek MK