II SA/Po 506/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Fornalik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2015 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Rektora [...] w P. z dnia [...] marca 2015 r. Nr [...], sygn. [...] w przedmiocie stypendium dla najlepszych studentów I. umarza postępowanie, II. zasądza od Rektora [...] w P. na rzecz skarżącej kwotę 200zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. A. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Rektora [...] z dnia [...] marca 2015 r. ([...], decyzja nr [...]), w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/15. Zaskarżonej decyzji A. J. zarzuciła naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji. W uzasadnieniu powyższej skargi A. J. podniosła, że organ wydał decyzję odmawiającą przyznania wyżej wymienionego stypendium, argumentując ją faktem, że ukończenie przez studenta studiów I stopnia nastąpiło ponad rok przed rozpoczęciem studiów II stopnia. Jednakże powyższy stan jest niezgodny ze stanem faktycznym zawartym w złożonej przez studenta dokumentacji. W odpowiedzi na powyższą skargę Rektor [...] wniósł o umorzenie postępowania ze względu na jego bezprzedmiotowość. W pierwszej kolejności organ odwołał się do art. 54 § 3 P.p.s.a. przyznającego możliwość autokontroli aktów zaskarżonych do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie organ stwierdzając zasadność zarzutów skarżącej skorzystał ze wskazanego uprawnienia i uwzględnił skargę w całości, wydając decyzję uchylającą w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. i orzekł co do istoty sprawy przyznając skarżącej stypendium Rektora III stopnia na rok akademicki 2014/2015. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W świetle orzecznictwa bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn – niż wymienione w art. 161 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. – zachodzi m.in. gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Oznacza to, że bezprzedmiotowość postępowania występuje, kiedy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostaje pozbawione bytu prawnego w zwyczajnym, jak i nadzwyczajnym trybie administracyjnym, np. w wyniku uchylenia aktu czy stwierdzenia jego nieważności (por. post. WSA w Poznaniu z dnia 24 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Po 145/14 – orzeczenie publ. w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Okoliczność taką powoduje również uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli, tj. na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie Rektor [...] po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu uchylił w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i uwzględnił wniosek strony o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/15. Skarżąca nie zaprzeczyła temu faktowi ani nie poinformowała Sądu, że decyzja autokontrola nie uwzględnia całości jej żądania. Uwzględnienie skargi w trybie autokontroli powoduje, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, stąd podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. m.in. wyroki NSA z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05 i z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I FZ 503/11 – orzeczenia publ. w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.