II SA/Po 51/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2011 r. w sprawie ze skargi A. D. i M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński A.i M. D. reprezentowani przez r.pr. Ł. J., pismem z dnia 21 grudnia 2010 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Do skargi załączono pełnomocnictwo z dnia 20 grudnia 2010 r. podpisane przez A. D. oraz M. D. upoważniające radcę prawnego Ł. J. do prowadzenia sprawy ze skargi A.D.ł oraz M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Z uwagi na fakt, iż przedstawione pełnomocnictwo, nie czyniło zadość wymogom wynikającym z art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. - zwana dalej P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwaniem z dnia 28 marca 2011 r. (k. 44 akt sądowych) zobowiązał pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego stanowiącego umocowanie do czynności w przedmiotowej sprawie. Sąd wyjaśnił, iż pełnomocnictwo z dnia 20 grudnia 2010 r., zawiera umocowanie do czynności w konkretnej sprawie, bez sprecyzowania o jaką sprawę chodzi, nie wskazuje w szczególności jakiej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. postępowanie sądowoadministracyjne ma dotyczyć. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżących złożył w dniu 6 kwietnia 2011 r. pełnomocnictwo z dnia 6 kwietnia 2011 r. podpisane przez oboje skarżących o identycznej treści jak pełnomocnictwo z dnia 20 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 34 P.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Co do zasady, przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pozostawiają stronom i ich organom lub przedstawicielom ustawowym prawo wyboru w zakresie sposobu reprezentacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 57 §1 w związku z art. 46 §3 P.p.s.a. do skargi wnoszonej przez pełnomocnika należy dołączyć dokument z którego wynika jego umocowanie (pełnomocnictwo) do dokonania tej czynności. Nieprzedłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi. Stosowne do treści art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przewodniczący wzywa do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z brzmienia art. 36 P.p.s.a. wynika, iż pełnomocnictwo w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być: 1) ogólne - do prowadzenia spraw przed sądem administracyjnym, 2) do prowadzenia poszczególnych spraw, 3) do niektórych czynności w postępowaniu. W świetle brzmienia art. 36 p.p.s.a, stwierdzić należy, iż z treści pełnomocnictw załączonych do akt sądowych jednoznacznie nie wynika, zakres upoważnienie dla r.pr. Ł.a J. do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym. W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż z treści obu przedłożonych pełnomocnictw nie wynika aby miały one charakter pełnomocnictwa ogólnego – do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi. W żaden, bowiem, sposób nie precyzują, iż "prowadzenie sprawy ze skargi" ma dotyczyć skargi składanej do sądu administracyjnego. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż "skarga" to także środek wskazany m.in. w art. 227 i następne Kodeksu postępowania administracyjnego. Wspomniana regulacja stwarza możliwość wnoszenia skarg w związku z zaniedbaniem lub nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłym lub biurokratycznym załatwianiem spraw. Zgodnie z art. 3a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001 r., nr 79, nr 856 z późn. zm.) nadzór nad działalnością pozaorzeczniczą sprawuje Prezes Rady Ministrów, który może powierzyć wykonywanie nadzoru, ministrowi właściwemu do spraw administracji publicznej. Z kolei zgodnie z treścią § 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 września 2005 r. w sprawie szczegółowego trybu sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2005 r., nr 175, poz.1463) sprawowanie nadzoru nad działalnością administracyjną kolegiów polega w szczególności na rozpatrywaniu skarg na pozaorzeczniczą działalność kolegiów. A zatem skarga na działanie organu administracji może być wniesiona również w trybie wskazanym w Dziale VIII kodeksu postępowania administracyjnego lub trybie określonym w przepisach szczególnych takich jak powołana wyżej ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych wraz jej rozporządzeniem wykonawczym Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 września 2005 r. w sprawie szczegółowego trybu sprawowania nadzoru nad działalnością administracyjną samorządowych kolegiów odwoławczych. Nie można zatem zakładać, że to sąd administracyjny będzie w każdym wypadku adresatem pisma będącego "skargą". (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 516/08, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Z treści złożonych pełnomocnictw wynika również, iż zostały one udzielone do prowadzenia jednej konkretnej sprawy - prowadzenia sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie warunków zabudowy. Trzeba zatem uznać, iż udzielone umocowanie ma charakter pełnomocnictwa szczególnego do prowadzenia konkretnej sprawy (art. 36 pkt 2 P.p.s.a) jednakże z treści przedłożonego ze skargą pełnomocnictwa nie wynika precyzyjnie jaka to jest sprawa. Nie określono jakiej konkretnie decyzji dotyczy sprawa w której r.pr. Ł. J. jest umocowany do reprezentowani A. i M. D. Pomimo wyczerpującego wyjaśnienia na czym polegała wadliwość pełnomocnictwa, w wezwaniu Sądu z dnia 28 marca 2011 r. w kolejnym złożonym pełnomocnictwie skarżący nie wskazali ani daty wydania ani numeru decyzji, do której zaskarżenia umocowali pełnomocnika. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż z żadnego ze złożonych pełnomocnictw nie wynika jednoznacznie, przed jaką instytucją, w sprawie jakiego aktu i do jakiej sprawy został umocowany ww. radca prawny, a zatem nie sposób ustalić czy był on umocowany do wniesienia w imieniu A. D. i M. D. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010 r., nr [...]. W tym stanie rzeczy, wobec nie uzupełnienia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Zieliński