II SA/Po 518/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 września 2012r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "A." Spółdzielnia z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. Nr [...] w przedmiocie zastępczego wykonania obowiązku; postanawia oddalić wniosek. /-/ W. Batorowicz W dniu 24 maja 2012 r. "A." Spółdzielnia z siedzibą we W. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2012 r. w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego, które doprowadzi do wykonania obowiązku określonego decyzją. Wraz ze skargą skarżąca Spółdzielnia wniosła o uznanie, że wniesienia niniejszej skargi nastąpiło w terminie, względnie przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku Spółdzielnia podniosła, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 18 kwietnia radcy prawnemu M. T. po dacie, w której Spółdzielnia wypowiedziała mu pełnomocnictwo. Z uwagi na powyższe radca prawny M. T. jako nieumocowany nie mógł w zakreślonym terminie złożyć skargi. Wypowiedzenie pełnomocnictwo nastąpiło z dniem 6 marca 2012 r. Zostało zaś doręczone radcy prawnemu M. T. w dniu 12 marca 2012 r. W dniu 20 kwietnia 2012 r. przesłał on nowemu pełnomocnikowi Spółdzielni zaskarżone postanowienie SKO w P., przesyłka została odebrana w dniu 24 kwietnia 2012 r. Zdaniem skarżącej Spółdzielni termin do wniesienia skargi powinien biec od daty otrzymania postanowienia przez nowego pełnomocnika Spółdzielni, a więc od 24 kwietnia 2012 r., z uwagi na fakt, że strona i jej nowy pełnomocnik nie byli poinformowani o otrzymaniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W dniu 24 maja 2012 r., a wiec przed upływem 7-dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skarżąca Spółdzielnia złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniosła, iż uchybienie przez skarżącą terminu do złożenia skargi nastąpiło bez jej winy, przytaczając powołaną wyżej argumentację. Zgodnie z art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. W ocenie Sądu we wniosku o przywrócenie terminu nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu. Wyjaśnić należy, iż kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (J. P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 226). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 2.10.2002r., V SA 793/02, M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Wskazana we wniosku okoliczność wypowiedzenia przez skarżącą Spółdzielnię pełnomocnictwa radcy prawnemu M. T. przed doręczeniem mu zaskarżonego postanowienia, a następnie przekazanie przez tegoż radcę prawnego zaskarżonego postanowienia nowemu pełnomocnikowi Spółdzielni M. J. N. jest okolicznością, która nie uprawdopodabnia braku winy skarżącej w uchybieniu terminu. Okolicznością pozostającą poza sporem jest to, iż przedstawiciele skarżącej Spółdzielni oświadczeniem woli z dnia 5 grudnia 2011 r. udzielił pełnomocnictwa radcy prawnemu M. T. do reprezentowania jej w sprawie z zażalenia Spółdzielni od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy B. z dnia [...] 2011 r. przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. (k. 5 akt adm. II instancji). Zgodnie z treścią art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Mając na uwadze ww. przepis należy wskazać, iż strona może działać przez pełnomocnika, o ustanowieniu którego organ administracyjny powinien być powiadomiony. Od chwili ustanowienia pełnomocnika strona działa za jego pośrednictwem z pełnym skutkiem prawnym, wobec tego również wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi, a nie stronie. Przepis 40 § 2 k.p.a. nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień), pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 29 czerwca 2010 r., II GSK 509/10, Lex nr 643606). Odnosząc się do okoliczności wypowiedzenia pełnomocnictwa przez stronę skarżącą radcy prawnemu M. T. przed wydaniem i doręczeniem zaskarżonego postanowienia, zważyć należy, iż nie jest rzeczą ani organu, ani sądu badanie z urzędu aktualności udzielonego pełnomocnictwa. Regulacja instytucji pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym jest bardzo lakoniczna, dlatego też w razie potrzeby należy sięgać do analogii. W omawianym zakresie zwrócić należy uwagę na art. 42 § 1 p.p.s.a. i art. 94 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) zgodnie z którymi, wypowiedzenie pełnomocnictwa procesowego przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu z chwilą zawiadomienia go o tym. Jeżeli więc pełnomocnictwo wygasa z chwilą jego wypowiedzenia, to przez analogię trzeba przyjąć, że wobec organu wypowiedzenie pełnomocnictwa skutek prawny uzyskuje dopiero z momentem zawiadomienia go o tym (por. wyrok NSA z dnia 30 lipca 2008 r., I OSK 1199/07, LEX nr 513142). W związku z tym, iż skarżąca Spółdzielnia nie zawiadomiła Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o wypowiedzeniu pełnomocnictwa radcy prawnemu M. T. należy przyjąć, że doręczenie właśnie jemu zaskarżonego postanowienia było w pełni zasadne i od daty tegoż doręczenia należało liczyć bieg terminu do wniesienia skargi. W związku z tym, iż doręczenie to miało miejsce w dniu 18 kwietnia 2012 r., skargę Spółdzielnia powinna wnieść najpóźniej 18 maja 2012 r. Skarżąca wniosła zaś skargę w dniu 24 maja 2012 r. Nie usprawiedliwia spóźnienia fakt, iż nowoustanowiony pełnomocnik Spółdzielni otrzymał od radcy prawnego M. T. postanowienie SKO w P. z dnia [...] 2012 r. w dniu 24 kwietnia 2012 r. Znając bowiem datę odebrania zaskarżonego postanowienia przez radcę prawnego M. T. (18 kwietnia 2012 r.) oraz wiedząc, że przed wydaniem tegoż postanowienia Spółdzielni nie zawiadomiła organu o wypowiedzeniu mu pełnomocnictwa, skarżąca mogła z zachowaniem terminu złożyć skargę. Okoliczności powodujące uchybienie terminu leżą zatem po jej stronie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz