II SA/Po 531/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 września 2013 r. sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę postanawia zasądzić od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącej Gminy kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ Barbara Drzazga Wyrokiem z dnia 23 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu skargi Gminy R., uchylił decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę oraz stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana. W punkcie 3 wyroku zasądzono od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącej Gminy kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania wniósł Wojewoda Wielkopolski, zarzucając naruszenie: 1) art. 200 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zasądzeniu na rzecz skarżącej kosztów postępowania ponad kwotę 440 zł; 2) art. 231 zd. 1 P.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie przedmiotem postępowania była należność pieniężna od wysokości której należało obliczyć wpis stosunkowy oraz wynagrodzenie radcy prawnego składające się na zwrot kosztów postępowania zasądzonych od organu na rzecz skarżącej w kwocie wyższej, niż była jej należna; 3) art. 231 zd. 2 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., poprzez ich niezastosowanie. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia, uznał je za uzasadnione i postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r., w sprawie I OZ 233/13, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Szczególne miejsce w uzasadnieniu wyroku uwzględniającego skargę zajmuje wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w tym wyjaśnienie podstawy rozstrzygnięcia w zakresie zwrotu kosztów postępowania. Powinno ono mieć charakter zwięzły, ale pozwalający na skontrolowanie przez strony postępowania i ewentualnie przez sąd wyższej instancji, czy sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów. Samo przytoczenie przepisów prawnych lub powołanie się na ich literalne brzmienie nie jest wystarczające. W uzasadnieniu powinno się znaleźć ustalenie, jaka norma obowiązuje i jakie jest jej znaczenie. Uzasadnienie powinno również uwidocznić operację logiczną, którą przeprowadził sąd stosując określone normy prawne w rozstrzyganej sprawie. Dalej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji orzekając o kosztach postępowania przywołał jedynie w uzasadnieniu wyroku art. 200 P.p.s.a., pomijając argumentację przemawiającą za zasądzeniem kosztów w przyjętej wysokości. Przepis ten nie rozstrzyga bowiem samodzielnie o sposobie ustalenia wysokości kosztów, ani nie stanowi podstawy do decyzji sądu związanej z wysokością tych kosztów. Nie precyzując w wystarczającym stopniu podstawy prawnej rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów postępowania, Sąd I instancji nie tylko naruszył art. 141 § 4 P.p.s.a, ale i uniemożliwił dokonanie kontroli trafności rozstrzygnięcia dotyczącego kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę w zaskarżonym zakresie, Sąd I instancji powinien wskazać wszystkie elementy składające się na prawidłowe rozstrzygnięcie o kosztach postępowania - mając na względzie także inne, poza art. 200 P.p.s.a., przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł co następuje: Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienie skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zatem wobec uchylenia zaskarżonej decyzji, Wojewoda Wielkopolski winien zwrócić skarżącej Gminie poniesione przez nią koszty sądowe (wpis od skargi) oraz koszty zastępstwa procesowego. W niniejszej sprawie skarżąca Gmina zmierzała do podważenia i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o ustaleniu odszkodowania za grunt przejęty pod ulicę, a to oznacza, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu przepisów art. 216 i 231 P.p.s.a. ( por. postanowienie NSA z dnia 14.10.2010 r. w sprawie I OZ 777/10 - opubl. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W myśl art. 231 P.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi – od należności ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Mając na uwadze treść powołanego przepisu, uznać należy, że wpis od skargi w niniejszej sprawie, przy wartości przedmiotu zaskarżenia [...] zł, winien wynosić 2000 zł i taki wpis został pobrany od skarżącej Gminy. W sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy zasądzaniu kosztów zastępstwa procesowego za czynności adwokata zastosowanie mają przepisy § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm). Zgodnie z pkt 6 ww. przepisu stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi [...] zł. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji. /-/ Barbara Drzazga