II SA/Po 540/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić dopuszczenia G. W., J. N., M. S., J. C. i J. B. do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony. /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. G. W., J. N., M. S., J. C. i J. B. wnieśli o dopuszczenie ich do udziału na prawach strony w sprawie ze skargi R. G. na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] czerwca 1998 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. (Dz. Urz. Woj. Pozn. Nr 14 poz. 146). W uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali, że ich nieruchomości położone są na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tym samym rozstrzygnięcie, które dotyczy planu miejscowego, odnosi się również do ich interesu prawnego. Wojewódzki Sądów Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Ponadto, jak wynika z art. 33 § 2 p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy najpierw zauważyć, że skarga R. G. z dnia [...] października 2014 r. (k. 3-6 akt sądowych) dotyczy uchwały nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] czerwca 1998 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. (Dz. Urz. Woj. Pozn. Nr 14 poz. 146). Akt ten jest przyjmowany w ramach szczególnej procedury przewidzianej w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 z późn. zm.), do której nie mają zastosowania przepisy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie jest bowiem uchwalany w ramach zwykłego postępowania administracyjnego, kończącego się rozstrzygnięciem sprawy indywidualnej. Konsekwentnie zatem zastosowania w takim przypadku nie może również znajdować art. 28 k.p.a., regulujący kwestię posiada przymiotu strony postępowania administracyjnego. Należy przy tym zaznaczyć, że szczególny charakter procedury przyjmowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego znajduje swój korelat na płaszczyźnie zaskarżania tego aktu do sądu administracyjnego. Zagadnienie to jest bowiem uregulowane w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm., dalej: "u.s.g."). Zgodnie z tym przepisem, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Tym samym uruchomienie sądowej kontroli miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymaga wykazania nie tylko, że dana osoba legitymuje się interesem prawnym, lecz nadto, że interes ten został naruszony. Konsekwentnie zatem, jeżeli dana osoba nie wykaże, że plan miejscowy narusza jej interes prawny, oraz nie wezwie właściwego organu administracji publicznej do usunięcia naruszenia prawa, skarga do sądu administracyjnego nie może być skutecznie wniesiona. Tym samym art. 101 ust. 1 u.s.g. wyznacza również zakres kontroli dokonywanej przez sąd. Z tej perspektywy należy zatem stwierdzić, że wniosek z dnia [...] kwietnia 2015 r. nie mógł być pozytywnie rozpatrzony (k. 51-52 akt sądowych). Wnioskodawcy nie wykazali bowiem, by zaskarżona uchwała naruszała ich interes prawny, a nadto nie wystąpili oni również ze stosownym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 16 § 2, art. 33 § 2 p.p.s.a. i art. 101 ust. 1 u.s.g. orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik