II SA/Po 549/16

Dnia 4 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu [...] października 2017 roku sprawy ze skargi I. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] [...] maja 2016 roku Nr [...] w przedmiocie sprostowania błędu pisarskiego oddala skargę Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Starosta Ś. działając na podstawie art. 113 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a.) sprostował błąd pisarski w wydanym w dniu [...] października 2016 r. postanowieniu nr [...] o odmowie udostępnienia kopii wniosku inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowych w gm. D. złożonych przez inwestora [...] z W., projektu budowlanego dotyczącego inwestycji, kopii pozostałej dokumentacji potrzebnej do ubiegania się o pozwolenie na budowę, w ten sposób, że na stronie 1 wiersz 13 zamiast: "-kopii wniosku Inwestora o wydanie decyzji o pozwolenia na budowę na budowę elektrowni wiatrowych w gminie D. złożonych przez inwestora [...] z W." powinno być: "-kopii wniosku Inwestora o wydanie decyzji o pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych w gminie D. złożonych przez inwestora [...] z W.". W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że we wskazanym wyżej postanowieniu wystąpiła oczywista omyłka w postaci błędu pisarskiego w nazwie inwestora składającego wniosek o pozwolenie na budowę. I. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia. Wskazał, że błąd w nazwie inwestora nie jest błędem pisarskim, lecz błędem proceduralnym, albowiem wystąpił on nie tylko w postanowieniu organu z dnia [...] marca 2016 r. doręczonemu skarżącemu, ale i w postanowieniu doręczonemu innym osobom prawnym jak np. Stowarzyszeniu [...]". Żalący się podał, że nadal nie wiadomo, kto jest inwestorem i wnioskodawcą pozwolenia na budowę, albowiem w zaskarżonym postanowieniu brak jest dokładnego adresu inwestora. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając rozstrzygnięcie powołał przepis art. 113 § 1 K.p.a. wskazując, że ustawodawca nie zawarł definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny, lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń, ustaleń. Wojewoda podał, że zauważony przez Starostę Średzkiego błąd pisarski polegał na omyłce w jednym członie nazwy inwestora pisząc "[...]" zamiast "[...]". Zdaniem organu odwoławczego zaskarżone postanowienie nie wykracza poza zakres, jaki daje przepis art. 113 K.p.a. Sprostowanie błędu popełnione w nazwie inwestora nie rzutuje na ocenę merytoryczną sprawy. Odnosząc się do pozostałych zarzutów I. K. Wojewoda zważył, że nie dotyczą one zaskarżonego postanowienia. I. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższe postanowienie Wojewody. Skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, albowiem nadal nie wiadomo, jaka jest prawidłowa nazwa firmy inwestora, jak i jego aktualny adres. Nadto podniósł, że postępowanie przed Starostą Średzkim dotyczące inwestycji budowy elektrowni wiatrowych na terenie Gminy D. zostało wywołane przedwcześnie, gdyż nie zakończyła się prawomocnie sprawa z odwołania od decyzji Wójta Gminy D. z [...] czerwca 2014 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej inwestycji, która aktualnie znajduje się w Sądzie pod sygn. akt IV SA/Po 299/15. Zdaniem skarżącego z powyższego powodu postępowanie w niniejszej sprawie powinno ulec zawieszeniu, albowiem Sąd w sprawie o sygn. akt IV SA/Po 299/15 może wydać wyrok uchylający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Kończąc skarżący wskazał, że organ odwoławczy nie przeprowadził żadnego postępowania celem ustalenia stron postępowania. Zarzucając Wojewodzie naruszenie art. 7, art. 77 i art. 107 K.p.a. skarżący wniósł o uwzględnienie skargi. W odpowiedzi Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. Przedmiotem skargi I. K. wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody z dnia [...] maja 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2016 r. o sprostowaniu oczywistego błędu pisarskiego zawartego w postanowieniu Starosty [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] o odmowie udostępnienia kopii wniosku inwestora o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę elektrowni wiatrowych w gm. D. złożonych przez inwestora [...] W. z W., kopii projektu budowlanego dotyczącego inwestycji oraz kopii pozostałej dokumentacji potrzebnej do ubiegania się o pozwolenie na budowę. Materialnoprawną podstawę wydanych w niniejszej sprawie postanowień organów obu instancji stanowił przepis art. 113 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Zważyć należy, że przedmiotem sprostowania w trybie określonym w powołanym przepisie są "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Nie istnieje co prawda legalna definicja pojęcia "błąd pisarski", ale doktryna i orzecznictwo sądowe konsekwentnie przyjmują, że są to "widoczne, wbrew zamierzeniu władzy niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widocznie niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów itp." (por. wyroki NSA z dnia 10 lutego 1994 r., SA/Kr 723/93, ONSA 1995/2/65, z dnia 23 kwietnia 2001 r., II SA863/00, Lex nr 75522). W niniejszej sprawie Starosta Ś. podjął się sprostowania błędu pisarskiego zawartego w wydanym przez ten organ postanowieniu z dnia [...] marca 2016 r., którym odmówiono skarżącemu udostępnienia żądanych przez niego dokumentów dotyczących pozwolenia na budowę elektrowni wiatrowych w gminie D.. Ów błąd pisarski polegał na przestawieniu liter w powołanej w sentencji tegoż postanowienia firmie (nazwie) inwestora. Otóż Starosta podał firmę [...] W. z W., gdy powinien był podać firmę [...] W. z W.. Zdaniem Sądu powyższe uchybienie organy orzekające prawidłowo uznały za błąd pisarski, oczywistą literówkę, która należało na podstawie art. 13 § 1 K.p.a. sprostować. Zauważyć w tym miejscu należy, iż faktem powszechnie znanym i nie wymagającym dowodu jest możliwość wystąpienia tego rodzaju błędu polegającego na przestawieniu liter w słowie nie będącym wyrazem występującym w języku polskim (tu Field) i utworzeniu w ten sposób wyrazu w języku polskim występującego (w niniejszej sprawie Fidel) wynikająca z zastosowania edytora tekstu z włączoną funkcją automatycznej korekty. Powyższe również przemawia za podzieleniem poglądu organów, iż przedmiotowy błąd miał charakter jedynie oczywistej omyłki pisarskiej podlegającej sprostowaniu w drodze postanowienia wydawanego na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. Jednocześnie Sąd zauważa, że omyłka ta w żaden sposób nie wpłynęła na merytoryczną treść postanowienia Starosty [...] z [...] marca 2016 r., której istotą była odmowa skarżącemu, na podstawie art. 74 § 2 w zw. z art. 73 § 1 k.p.a., udostępnienia określonych dokumentów. Odnosząc się do twierdzeń strony skarżącej, że ze sprostowanego postanowienia Starosty [...] z [...] marca 2016 r. nadal nie wynika, jaka jest prawidłowa firma (nazwa) inwestora ([...] W. w W.), Sąd pragnie wyjaśnić, że kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Rolą organów orzekających było jedynie rozważenie i rozstrzygnięcie, czy wyżej przedstawioną omyłkę co do firmy (nazwy inwestora [...] zamiast [...] należy zakwalifikować jako błąd pisarski, czy też nie. Kwestia zaś zawarcia w postanowieniu Starosty [...] z [...] marca 2016 r. niepełnej nazwy inwestora (w miejsce [...] W. sp. z o.o. z siedzibą w W. podano [...] W. w W.) mogłaby ewentualnie być przedmiotem wniosku strony postępowania o wyjaśnienie treści postanowienia w tym zakresie złożonego na podstawie art. 113 § 2 K.p.a. Sąd na marginesie pragnie wskazać, że brak też było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem – sygn. akt II SA/Po 299/15, a dotyczącej środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia budowy na terenie gminy D. elektrowni wiatrowych. Przepis art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wskazuje, że sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zważywszy, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie obejmowało li tylko kwestię zgodności z prawem (a precyzyjnie z art. 113 § 1 K.p.a.) sprostowania błędu pisarskiego, nie można uznać, by zależało ono od rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Z uwagi na powyższe, Sąd uznając, że zaskarżone postanowienie Wojewody zostało wydane zgodnie z prawem, na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę, o czym orzeczono w sentencji wyroku.