II SA/Po 560/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. B. od postanowienia tutejszego Sądu z dnia 26 kwietnia 2012 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. B. i Z. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ M .Kwiecińska Postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę na wymienione powyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lesznie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Odpis powyższego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie Z. B. w dniu 11 maja 2012 r. (k. 205 akt sąd.). W dniu 25 maja 2012 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego kasacyjnie skierował do Sądu pismo przewodnie i opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie (k. 214-218 akt sąd.). Własnoręcznie sporządzonym pismem z dnia 17 maja 2012 r. (data sporządzenia wskazana w piśmie: 26 kwietnia 2012 r.), złożonym za pośrednictwem Starosty [...] (data nadania/przekazania pisma do Sądu: 21 maja 2012 r.), zatytułowanym "Sprostowanie Skarga kasacyjna", Z. B. wniósł o "sprostowanie i kasację w/w postanowienia" i rozpoznanie ("przyjęcie") skargi (k. 210 - 211 akt sąd.). Na wezwanie Sądu do sprecyzowania charakteru pisma skarżącego z dnia 17 maja 2012 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie poinformował, że pismo to zostało skierowane do Sądu bez porozumienia z nim jako pełnomocnikiem strony, wobec czego przesłał do skarżącego pismo z prośbą o wyjaśnienie jego charakteru, załączając zarządzenie Sądu (k. 229 akt sąd.), po czym pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. poinformował Sąd, że skarżący pomimo próśb nie skontaktował się z pełnomocnikiem i nie interesuje się sprawą, a wszelkie czynności przed Sądem podejmuje sam (k. 231 akt sąd.). Pismem z dnia 12 czerwca 2012 r. (data wpływu do Starosty [...]; data nadania/przekazania pisma do Sądu: 15 czerwca 2012 r. - k. 237-247 akt sąd.) skarżący kasacyjnie domagał się zmiany pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. W takich okolicznościach Sąd uznał pismo skarżącego z dnia 17 maja 2012 r. za skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 26 kwietnia 2012 r. o odrzuceniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie została sporządzona stosownie do wymogu cytowanego wyżej przepisu przez radcę prawnego lub adwokata, ale przez skarżącego, pomimo, że nie jest on żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r. I CZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202 - dostępne w centralnej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo należy wyjaśnić skarżącemu, że w sytuacji gdy pełnomocnik ustanowiony na zasadzie przyznanego stronie prawa pomocy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to postępowanie w tej sprawie kończy się, a przyznane prawo pomocy ulega skonsumowaniu. Ponadto działanie sądu w przedmiocie prawa pomocy sprowadza się do przyznania stronie, po pozytywnym rozpatrzeniu jej wniosku, prawa pomocy, natomiast konkretny pełnomocnik wyznaczany jest na wniosek sądu przez właściwy okręgowy organ korporacji prawniczej (m.in. okręgową radę adwokacką, radę okręgowej izby radców prawnych), o czym stanowi art. 253 p.p.s.a. Jeżeli zatem, pomimo ustanowienia pełnomocnika z urzędu, stronie nie odpowiada sposób, w jaki jest reprezentowana, to powinna swoje zastrzeżenie zgłosić odpowiednio uprawnionym organom prawniczych korporacji zawodowych, a nie sądowi. Sąd nie może wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci innego pełnomocnika, bowiem przyznane stronie prawo pomocy w tym zakresie, jak wcześniej wspomniano, zostało już skonsumowane (por. postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 262/05 - dostępne w bazie orzeczeń jw.). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. wniesioną przez Z. B. skargę kasacyjną odrzucił jako niedopuszczalną. /-/ Maria Kwiecińska