II SA/Po 57/09

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka - Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 czerwca 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka Skarżący K.W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oświadczył jedynie, że posiada mieszkanie o powierzchni [...] m- oraz pawilon o powierzchni [...] m-. Wnioskodawca oświadczył, że uzyskuje rentę w wysokości [...] zł miesięcznie. Z treści przepisu art. 243 §1 i art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który zawierać powinien oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Tymczasem wniosek skarżącego nie sprostał wymogom tego przepisu, był bowiem niepełny i nie dostarczał poza wskazaniem wysokości emerytury, informacji dotyczących rzeczywistej sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej wnioskodawcy, więc informacji niezbędnych do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach zgodnie z dyspozycją art. 255 powyższej ustawy wnioskodawca został zobowiązany do osobistego przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w celu uzupełnienia wniosku o prawo pomocy i wykazania, że realna sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie wydatków związanych z prowadzeniem niniejszego postępowania. Skarżący został, w szczególności zobowiązany do przedłożenia rocznego zeznania podatkowego, a także wyciągów z rachunków bankowych, które odzwierciedlają wysokość środków, jakimi wnioskodawca realnie dysponuje. Wezwanie obejmowało także zobowiązanie do podania wysokości miesięcznych kosztów utrzymania wnioskodawcy. W niniejszej sprawie istotne było także złożenie oświadczenia o sposobie zagospodarowania posiadanego pawilonu ze wskazaniem wysokości dochodu uzyskiwanego z tego tytułu. Powyższe zobowiązanie zostało osobiście odebrane przez wnioskodawcę w dniu 23 marca 2009r. (k. 53 akt), ale do dnia dzisiejszego pozostaje bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 cytowanej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w całkowitym zakresie następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części kosztów związanych z prowadzeniem tego postępowania. Nie wystarczy bowiem samo domaganie się tego uprawnienia. Wnioskodawca mimo wezwania, które stworzyło dodatkową możliwość uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wykazania, że rzeczywiście zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa tego prawa, nie wyjaśnił kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie podał ile wynoszą przybliżone koszty jego utrzymania, co pozwala na oszacowanie wysokości środków jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje. Pomimo wezwania wnioskodawca nie podał także wysokości aktualnego salda na rachunku bankowym, nie przedłożył kopii wyciągów z tego rachunku, co umożliwiałoby ocenę transakcji finansowych jakich wnioskodawca dokonuje, analizę obrotów dostępnymi środkami i ostateczne ustalenie realnych możliwości płatniczych. Przedłożenie powyżej wskazanych dokumentów lub co najmniej złożenie wyczerpujących oświadczeń w tym zakresie pozwoliłoby na ocenę, czy wnioskodawca zasługuje na przyznanie prawa pomocy chociażby w części. Wobec braku informacji o sposobie zagospodarowania pawilonu nie ma możliwości ustalenia wszystkich rzeczywistych dochodów jakie uzyskuje wnioskodawca. Wobec powyższego brak jest podstaw do ustalenia, czy skarżący zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części, czy też nie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić przyznania prawa pomocy, jak orzeczono we wstępie. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka