II SA/Po 606/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 06 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej ustalenia warunków zabudowy terenu postanawia 1. uchylić pkt 2 zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r., sygn. [...], 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...], w tym [...] tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego oraz [...] tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz [...] z tytułu zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. /-/ W. Batorowicz Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) umorzył postępowanie w sprawie ze skargi E.W. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów uiszczonego wpisu sądowego. W przewidzianym ustawą terminie zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania wniósł pełnomocnik skarżącej, podnosząc, iż nie rozpoznany pozostał jego wniosek, zawarty w skardze do sądu, dotyczący zasądzenia na jego rzecz kosztów udzielonego pełnomocnictwa i stawki minimalnej za czynności pełnomocnika. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo." Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zażalenie reprezentującego skarżącą pełnomocnika profesjonalnego jest oczywiście uzasadnione, toteż Sąd zaskarżone postanowienie uchylił i sprawę w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego rozpoznał na nowo. Jak trafnie podniósł reprezentujący skarżącą radca prawny, w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. – jak miało to miejsce w niniejszej sprawie – skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, obejmujących również wynagrodzenie pełnomocnika profesjonalnego reprezentującego stronę. O zwrocie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego należało orzec w oparciu o przepis art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Na rzecz skarżącej E.W. należało zasądzić więc nie tylko [...] zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi, ale również [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz [...] zł z tytułu zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Podkreślić przy tym należy, że r.pr. G.W. jest pełnomocnikiem, którego strona ustanowiła dla siebie z wyboru, a więc stosownie do treści art. 201 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania od organu, obejmujących m.in. wynagrodzenie pełnomocnika strony, należy się skarżącemu, a nie jego pełnomocnikowi (por. postanowienie NSA z 29.02.2008 r., sygn. I OZ 114/08). Orzekając o wynagrodzeniu radcy prawnego, Sąd uwzględnił także uiszczoną przez pełnomocnika opłatę skarbową od pełnomocnictwa procesowego w kwocie [...] zł. Wskazana kwota stanowi, bowiem wydatek radcy prawnego, który zalicza się do niezbędnych kosztów postępowania (S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka - Medek: Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2007, str. 299 - 300). Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 195 § 2 w zw z art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a oraz na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz