II SA/Po 624/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. /-/ E. Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 19 października 2011r. oddalił skargę M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2011r. w przedmiocie odmowy umorzenia zadłużenia z tytułu wypłacanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Pismem z dnia 20 grudnia 2011r. skarżący M. M. osobiście zwrócił się z wnioskiem o wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wskazał jednocześnie, że nie miał możliwości złożenia wniosku w niniejszej sprawie, ponieważ przez okres ponad dwóch miesięcy odbywał leczenie. Skarżący wezwany do sprecyzowania wniosku oraz podania, że nie dokonał czynności bez własnej winy oraz kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu w osobiście podpisanym przez niego piśmie z dnia 15 lutego 2012r. wskazał, że nie pamiętał o terminie rozprawy przez Sądem Administracyjnym (nie pamiętał by odebrał przesyłkę zawierającą zawiadomienie o terminie rozprawy), ponieważ był w szoku po pobycie w szpitalu i poddany został terapii. W okresie od 10 października 2011r. do 18 grudnia 2011r. przebywał pod stałą opieka lekarzy. Umieszczono go także w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Wojewódzkim na Oddziale o Wzmocnionym Zabezpieczeniu. Podał, że w okresie od 10 października 2011r. do 18 grudnia 2011r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Argumentował, że niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności, na które nie miał wpływu. W sytuacji losowej, w jakiej się znalazł, nie był w stanie, nawet przy dołożeniu maksymalnej staranności złożyć wniosku w ustawowym terminie. Wskazał, że problemy zdrowotne spowodowały nawrót choroby i umieszczenie w szpitalu. Nadto podał, że nie ulega wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Kolejnym zrządzeniem z dnia 23 lutego 2012r. skarżący został wezwany do przedłożenia wypisu z pobytu w Szpitalu oraz innych dokumentów potwierdzających złożenie wniosku w ustawowym 7-dniowym terminie. W odpowiedzi, w dniu 9 marca 2012r., do Sądu wpłynęło pismo wyjaśniające pełnomocnika skarżącego, do którego dołączono pełnomocnictwo z dnia 20 września 2011r. uprawniające matkę skarżącego do występowania w jego imieniu, kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego w Wojewódzkim Szpitalu, z którego wynika pobyt od dnia 14 lutego 2011r do dnia 21 lutego 2011r. oraz wezwanie z Sądu Rejonowego w Chodzieży na rozprawę w dniu 20 września 2011r. wraz z aktem oskarżenia. W piśmie pełnomocnik skarżącego podała, że skarżący nie posiada wypisu z pobytu w Samodzielnym Szpitalu Wojewódzkim, ponieważ został do niego skierowany przez Sąd Rejonowy w Chodzieży – skarżący na polecenie Sądu po uprzednim zbadaniu go przez biegłych sądowych został przewieziony bezpośrednio do szpitala, gdzie w związku z decyzją Sądu o przedłużeniu umieszczenia skarżącego w powyższej jednostce przebywa nadal i przebywać tam będzie do 1 czerwca 2012r. Pełnomocnik poinformowała, że skarżący pozostawił przed wszczęciem postępowania karnego podpisane pełnomocnictwo do reprezentowania go w niniejszej sprawie, które nie zostało złożone do akt sprawy, ponieważ skarżący mógł osobiście składać pisma w niniejszej sprawie. Pełnomocnik wskazała, że w związku z umieszczeniem w Szpitalu na Oddziale o Wzmocnionym Zabezpieczeniu pełnomocnik nie ma możliwości skontaktowania się ze skarżącym, ani możliwości otrzymania od niego jakiejkolwiek dokumentacji. Następnie powtórzono argumentację zawartą w piśmie z 15 lutego 2012r. Z akt sądowych sprawy wynika, że w dniu 11 października 2011r. skarżący złożył własnoręcznie napisane pismo procesowe w sprawie wraz z załącznikiem (k. 23 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 ustawy). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym uprawdopodobnić należy okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 ustawy). Wobec powyższego w pierwszej kolejności Sąd bada, czy wniosek o przywrócenie terminu jest dopuszczalny i czy został złożony w terminie, o którym mowa w treści przepisu art. 87 §1 cytowanej ustawy. Sąd zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ustaleniu podlega zatem moment, kiedy w rzeczywistości (obiektywnie) ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Oczywistym jest, że analizując tę okoliczność Sąd nie przeprowadza postępowania dowodowego z własnej inicjatywy, ale zasadniczo zobligowany jest opierać się na twierdzeniach wnioskodawcy popartych stosownymi dowodami, a także dowodami zgromadzonymi w toku całego postępowania. Jeżeli na skutek zbadania wszystkich okoliczności, Sąd dojdzie do przekonania, że przyczyna niezawinionego uchybienia terminowi ustała wcześniej, niż wskazuje wnioskodawca ustala, czy pomimo tego wniosek został złożony w terminie 7-dniowym od tej daty. Pozytywny wynik przeprowadzonej analizy powoduje, że Sąd w dalszej kolejności bada wniosek merytorycznie. Jeżeli zaś dojdzie do przekonania, że strona dokonała wspomnianej czynności po upływie powyższego terminu wniosek podlega odrzuceniu. Należy przy tym zaznaczyć, że odrzucając na wspomnianej podstawie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, Sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na 7 dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania. Istnieją wszakże przypadki, że strona przez swoje zachowanie w określonym przedziale czasowym eksponowała zdolność podjęcia czynności zmierzających do złożenia wniosku (por. post. NSA z 13 października 2010r., sygn. akt I OZ 769/10). Po zbadaniu okoliczności sprawy Sąd rozstrzyga, czy taki wniosek powinien podlegać rozpoznaniu merytorycznemu zakończonemu wydaniem rozstrzygnięcia odmawiającego przywrócenia terminu, bądź przywracającego termin do dokonania czynności. Przekładając przytoczone wyżej rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z uchybieniem terminu do złożenia wniosku o wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem, zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w 7-dniowym terminie, o jakim mowa w art. 87 §1 p.p.s.a. Wprawdzie Sąd nie kwestionuje dolegliwości zdrowotnych skarżącego, ale jak podaje sama pełnomocnik skarżącego, miał on możliwość osobistego składania pism w niniejszej sprawie (k. 46 akt). Powyższe potwierdza fakt, że w dniu 11 października 2011r. własnoręcznie sporządził pismo procesowe w przedmiotowej sprawie, a także złożył wniosek o przywrócenie terminu do doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, a także pismo wyjaśniające z dnia 15 lutego 2012r., mimo tego, że przez cały ten okres przebywał pod kontrolą lekarzy, a na zlecenie Sądu Rejonowego w Chodzieży znalazł się w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Wojewódzkim. Skarżący, a także jego już ustanowiony pełnomocnik, pomimo wezwania, zaniechali przedłożenia, dokumentacji (np. wypisu ze szpitala, zwolnienia lekarskiego, karty leczenia szpitalnego) uprawdopodabniającej, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w okresie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia. Przedłożona kserokopia karty z leczenia szpitalnego jest nieistotna dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż dotyczy okresu poprzedzającego wniesienie skargi do WSA w Poznaniu (k. 50 akt sąd). Gołosłowne są zatem twierdzenia skarżącego, że dołożył wszelkiej możliwej staranności i złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem w ustawowym 7-dniowym terminie. Nadto skoro skarżący udzielił pełnomocnictwa do jego reprezentowania matce już w dniu 20 września 2011r. W ocenie sądu przyjąć należy, że tym samym data ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia wniosku rozpoczęła bieg wcześniej niż to podaje skarżący, tj. 18 grudnia 2011r. Sąd podkreśla, że wbrew niepopartym niczym twierdzeniom, skarżący dysponował możliwością wcześniejszego złożenia wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie. Dokonując analizy przytoczonych okoliczności i dochodząc do wniosku, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej niż skarżący oświadczył we wniosku o przywrócenie terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek za spóźniony i na podstawie art. 88 p.p.s.a. należało go odrzucić, jak orzeczono w postanowieniu. /-/ E. Brychcy