II SA/Po 626/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Ż. i B. Ż. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działania Prezydenta; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak D. Ż. i B. Ż. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. Nr [...] o uznaniu wniesionej przez nich skargi na działalność Prezydenta Miasta w zakresie wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, decyzji pozwolenia na budowę, a także na bezczynność Prezydenta, za nieuzasadnioną. Uchwała podjęta została na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 160 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej kpa). Skargę wniesiono z powołaniem art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Pełnomocnik Rady Miasta wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie z pominięciem obowiązku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 101 ustawy o samorządzie gminnym). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Jako podstawę prawną przedmiotowej skargi wskazano przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie zaskarżona została uchwała, która co prawda podjęta została na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, lecz w istocie stanowiła akt, o którym mowa w art. 237 § 3 w związku z art. 238 § 1 kpa, czyli zawiadomienie skarżących o sposobie załatwienia ich skargi na Prezydenta Miasta w tzw. uproszczonym postępowaniu administracyjnym. Za powyższym przemawia przyjęty przez Radę Miasta tryb rozpatrzenia skargi na Prezydenta – w oparciu o przepisy Statutu Miasta, stanowiącego załącznik do uchwały Rady Miasta nr [...] z dnia [...]r. w sprawie uchwalenia Statutu Miasta (patrz: strony internetowe Rady Miasta http://www.[...].pl), a z pominięciem komisji rewizyjnej, co zgodnie z art. 18a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma miejsce w przypadku uruchomienia kontroli nad działalnością organu wykonawczego gminy w trybie tej ustawy. Zgodnie z §9 Statutu Rada Miasta rozpatruje skargi dotyczące zadań lub działań Prezydenta Miasta składane przez obywateli na podstawie art. 229 pkt 3 kpa (ust. 1). Zgodnie z ust. 2 Przewodniczący Rady kieruje skargę do właściwej Komisji Rady celem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a zgodnie z ust. 3 Komisja po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego proponuje sposób załatwienia skargi i przygotowuje stosowny projekt uchwały Rady. W niniejszej sprawie powyższe czynności wykonała, na wniosek Przewodniczącego Rady, Komisja Infrastruktury Miejskiej i Ochrony Środowiska, na której posiedzenie skarżący zostali zaproszeni. Tym samym zaskarżona uchwała nie może zostać uznana akt podlegający kontroli sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, co uprawniałoby do oceny jej legalności na mocy przepisów tej ustawy. W konsekwencji nie jest możliwe jej zaskarżenie w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W tych okolicznościach należało rozważyć, czy zaskarżona uchwała podlega weryfikacji sądu administracyjnego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa). Zgodnie z art. 3 § 1 tej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie § 2 przywołanego artykułu kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione w tym przepisie akty administracji, wśród których nie ma zawiadomień dotyczących skargi powszechnej, o której mowa w kpa w rozdziale 2 - Skargi, działu VIII - Skargi i wnioski. Wskazać należy, iż w postępowaniu regulowanym przepisami tego działu (art. 221 - 256) organy gminy nie rozstrzygają konkretnej sprawy administracyjnej, a tylko informują o sposobie załatwienia skargi wnioskodawcy. Dlatego zaskarżona uchwała o sposobie załatwienia skargi na działalność organu wykonawczego gminy nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 14.09.2004 r., OSK 642/04 - Lex nr 160611). Wprawdzie załatwienie skargi przez radę gminy polega na wydaniu uchwały, a uchwały organów przedstawicielskich samorządu terytorialnego mogą jako takie być zaskarżane do sądu administracyjnego, jednakże, zdaniem Sądu, w takiej sytuacji jak niniejsza, uznanie skargi do sądu administracyjnego za dopuszczalną tylko z tego powodu, iż zawiadomienie przybrało postać uchwały, powodowałoby nierówność prawną podmiotów wnoszących skargi, w których właściwe są rady gmin czy rady powiatów, oraz wnoszących skargi powszechne w innych sprawach, ponieważ tym, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu administracyjnego nie służyłaby na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi powszechnej. Takie działanie nie ma uzasadnienia w przepisach prawa: (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SA 2668/00, LEX nr 54426). Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa, a odrzucenie skargi uniemożliwia kontrolę merytoryczną sprawy. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż terminy wniesienia skargi do sądu administracyjnego określa art. 53 ppsa Do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zastosowanie ma przepis art. 53 § 2 ppsa, zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Tym samym przesłanką dopuszczalności takiej skargi jest uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie pozostało bezskutecznym. Z akt postępowania przed Radą Miasta wynika, że skarżący nie dopełnili wymogu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Także z treści skargi nie wynika, iż po podjęciu zaskarżonej uchwały wezwanie takie zostało do tego organu skierowane, dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa do skargi nie załączono, a skarżony organ w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, iż takiego wezwania nie otrzymał. W tych okolicznościach skarga, jako wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, również podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak