II SA/Po 633/10

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi I. I. i R. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2010r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ Sebastian Michalski Skarżący R. I., po oddaleniu skargi na postanowienie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, zajmuje ½ budynku o pow. 220 m², a jego źródłem utrzymania jest emerytura (1000 zł netto miesięcznie). Wnioskodawca wyjaśnił, że nie posiada ani oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Pismem z dnia 09 marca 2011 roku Wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia oświadczenia majątkowego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez: - przedłożenie spisu miesięcznych wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, - przedłożenie kserokopii zeznań podatkowych za dwa ostatnie lata kalendarzowe, - przedłożenia wyciągów z rachunków bankowych za okres od 1 października 2010 roku, -złożenia oświadczenia o posiadanych pojazdach. Pomimo upływu zakreślonego terminu Skarżący nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. W piśmie z dnia 14 marca 2001 roku (k. 70 akt sądowych) nie przekazał żadnych informacji, które mają znaczenie dla oceny zasadności wniosku o prawo pomocy. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Oświadczenie majątkowe Skarżącego jest niewystarczające do oceny jego możliwości płatniczych. Ponadto budzi ono wątpliwości, co do tego czy Wnioskodawca ujawnił wszystkie źródła dochodu. Według danych pozyskanych z Internetu pod adresem zamieszkania Wnioskodawca wspólnie ze skarżącą I. I. prowadzą specjalistyczne gabinety lekarskie. Wyjaśnić należy, że oświadczenie majątkowe strony może być podstawą przyznania prawa pomocy tylko wówczas, gdy obrazuje w sposób pełny sytuację majątkową i rodziną wnioskodawcy oraz jest wiarygodne. Taki warunek a contrario należy wyprowadzić z art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dopiero po spełnieniu powyższych warunków można dokonać rzetelnej oceny czy obowiązek poniesienia kosztów postępowania spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie i rodzinie minimum warunków socjalnych. Skoro Skarżący uchylił się od przedłożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedstawienia dokumentacji wskazanej w wezwaniu sądowym, to powinien liczyć się z tym, że nie będzie wystarczających podstaw do przyznania mu prawa pomocy (postanowienie NSA z 23 kwietnia 2009 roku, sygn. akt I FZ71/09, Lex nr 564253). Brak współpracy ze strony Skarżącego skutkuje uznaniem, iż nie wykazał on zaistnienia przesłanek koniecznych dla przyznania mu prawa pomocy (orzeczenie NSA z 24 marca 2009 roku, sygn. akt II FZ 91/09, Lex nr 550327). Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Sebastian Michalski