II SA/Po 641/25

Dnia 25 września 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 września 2025 roku sprawy ze skargi O. M. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 lipca 2025 r., nr [...] postępowanie [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 lipca 2025 r. O. M. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionuje ww. postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Przedmiot zaskarżonego postanowienia został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżąca nie przedstawiła swojego numeru PESEL. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia ww. braku zostało doręczone osobiście skarżącej w dniu 5 września 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżąca nie nadesłała swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymienione elementy pisma (numer PESEL skarżącej) stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym ustawa, tj. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w postaci numeru PESEL skarżącej z prawidłowym pouczeniem zostało jej skutecznie doręczone osobiście w dniu 5 września 2025 r., o czym świadczy własnoręczny podpis skarżącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru korespondencji (k. 22 akt sądowych). Dzień 5 września 2025 r. otworzył więc siedmiodniowy termin do spełnienia obowiązku, wynikającego z wezwania. Ten zaś termin upłynął bezskutecznie z dniem 12 września 2025 r. Do tego dnia nie uzupełniono braku formalnego. Sąd w składzie orzekającym podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie przyjęto, iż numer PESEL, pomimo braku skomplikowania tej przesłanki formalnej skuteczności wniesienia skargi, jest w pełni równoważnym wymogiem pierwszego pisma procesowego i jego niedoręczenie, pomimo skutecznego wezwania, musi skutkować odrzuceniem skargi (zob. uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępną w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi, gdyż nie można nadać skardze dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem niezależnie od tego, jaki to brak formalny (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściły się wskazane w tym przepisie przesłanki, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Dochodząc do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniającej odrzucenie skargi – nieusunięcie braku formalnego skargi – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.