II SA/Po 668/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Sędziowie NSA Tadeusz Geremek Włodzimierz Zygmont Protokolant: sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia[...] Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska /-/ T. M. Geremek Powiatowy Inspektor Sanitarny w N. decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) stwierdził, że brak podstaw do uznania u J. S. choroby zawodowej. W uzasadnieniu decyzji w.w. organ zauważył, że organy inspekcji sanitarnej wydają decyzję w sprawie choroby zawodowej na podstawie orzeczenia lekarskiego jednostki społecznej służby zdrowia właściwej do rozpoznania epidemiologicznego jeżeli potwierdzają one istnienie związku przyczynowego pomiędzy pracą zawodową a rozpoznaną chorobą. Nie wystarczający jest przy tym jedynie fakt wykonywania pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia. Nie kwestionowane w niniejszej sprawie jest wykonywanie przez J. S. w latach od 1971 do 1995r. pracy na stanowisku operatora obróbki skrawaniem- montera tarcz na wydziale sprzęgieł, do montażu których używano przędzy azbestowej, a od 1996r. do 2000r. włókna szklanego. Przeprowadzone u w.w. testy z alergenami przemysłowymi, z którymi mógł mieć kontakt w pracy zawodowej dały wynik ujemny. Podobnie z opinii Instytutu Medycyny Pracy w Ł. wynika, że badania alergiczne nie dają podstaw do stwierdzenia u J. S. astmy oskrzelowej. Z tych względów Powiatowy Inspektor Sanitarny nie stwierdził u w.w. choroby zawodowej. Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję podzielając stanowisko organu I instancji, że w świetle wydanych orzeczeń lekarskich i dochodzenia epidemiologicznego przeprowadzonego przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w N. brak podstaw do stwierdzenia u J. S. choroby zawodowej, bez względu na to, że w czasie pracy narażony był na kontakt z pyłem azbestowym. Decyzję te strona zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego m. inn. wywodząc w skardze, że po 15 latach pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia wdychając pył azbestowy, zaczął chorować na drogi oddechowe. Leczenie u lekarza przemysłowego nie dawało pozytywnego rezultatu, bowiem kaszel nie ustępował. Z powodu silnego kaszlu wystąpiła u niego przepuklina, w związku z czym w 1989r. poddał się jej operacyjnego usunięcia. W 1991r. został skierowany do Przychodni Płucnej w Z. Leczenie jednak nie dało pozytywnego rezultatu. W 1995r. uporczywy, krwawy kaszel spowodował konieczność leczenia szpitalnego. Przeprowadzona w 1997r. bronchoskopia potwierdziła występowanie u niego w.w. dolegliwości. W Poradni Chorób Zawodowych w Z., dokąd został skierowany w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, w 1999r. stwierdzono u niego przewlekłe zapalenie oskrzeli. W 2000r. pulmunolog uznał, że skarżący choruje na astmę oskrzelową, nie stwierdzając choroby zawodowej. Zdaniem skarżącego 25 lat pracy w warunkach szkodliwych dla zdrowia, w tym 18 lat w pyle azbestowym, spowodowały jego zły stan zdrowia i konieczność ciągłego leczenia się bowiem objawy chorobowe nie ustępują. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrując sprawę na podstawie przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zważył co następuje: Analiza akt administracyjnych pozwala w sposób niebudzący wątpliwości stwierdzić, że skarżący przez 25 lat pracował w warunkach szkodliwych dla zdrowia w stężeniu pyłu azbestowego nawet do 8,3 mg na m 3 tj. znacznie przewyższającym dopuszczalne stężenie ( 2 mg na m 3 powietrza). Również niesporne jest, że od wielu lat ( tj. od 1993r.- co wynika z dostarczonej przez skarżącego kartoteki lekarskiej) cierpi on m. inn. na uporczywy kaszel suchy lub z wydzieliną także krwawą i ma bóle w klatce piersiowej. Dolegliwości te i przeprowadzone badania wg leczących lekarzy pozwalały na stwierdzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli. Od 2001r. zaczęto podejrzewać u skarżącego astmę oskrzelową, przy czym brak jakiegokolwiek uzasadnienia zmiany diagnozy. W załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz.U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) w pkt. 3 jako chorobę zawodową uznano przewlekłe choroby oskrzeli wywołane działaniem substancji powodujących napadowe stany spastyczne oskrzeli np. dychawica oskrzelowa, a w pkt 4 przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych. Ze znajdującego się w aktach sprawy orzeczenia Poradni Chorób Zawodowych w Z. ( k. 5 akt administracyjnych) wynika, że u J. S. rozpoznano PZO chromica in. st. suff. respiratoriae, nie mające charakteru choroby zawodowej, diagnoza ta została następnie bez uzasadnienia zmieniona na astmę oskrzelową przez pulmunologa. Mimo tego stwierdzenia, jedynie powołując się na testy naskórkowo-płatkowe z alergenami przemysłowymi, które wykazały wynik ujemny, Poradnia Chorób Zawodowych w swym orzeczeniu przyjęła rozpoznanie: astma oskrzelowa. Z kolei w orzeczeniu Instytutu Pracy im. prof. J. N. w Ł. wykluczono u skarżącego rozpoznanie astmy oskrzelowej w tym również zawodowej. Stwierdzono natomiast, że punktowe testy skórne dały wynik dodatni z pyłkami chwastów, nie precyzując jednak żadnej diagnozy. W świetle tych ustaleń można by uznać, że skarżący ma jedynie alergię na pyłki chwastów, a więc faktycznie jest człowiekiem w pełni zdrowym. Jednakże taki pogląd nie znajduje uzasadnienia w świetle posiadanej przez skarżącego dokumentacji tymbardziej, że żaden z organów uprawnionych do rozpoznania chorób zawodowych nawet w minimalnym stopniu nie uzasadnił swojego orzeczenia i nie dokonał żadnej analizy stanu zdrowia J. S. w świetle badań ogólnych oraz układu oddechowego. Nie ustosunkowano się do zasadności diagnozy przewlekłego zapalenia oskrzeli bądź astmy oskrzelowej, a w szczególności pominięto całkowicie wpływ nadmiernego zapylenia pyłem azbestowym na stanowisku pracy skarżącego. W świetle powyższego brak podstaw do wykluczenia u skarżącego np. azbestozy, która charakteryzuje się m. inn. suchym, męczącym kaszlem, bólami w klatce piersiowej oraz objawami nieżytu oskrzeli, bądź choroby oskrzeli o których mowa w pkt. 3 i 4 załącznika do powołanego wyżej rozporządzenia z 18 listopada.1983r. Zauważyć należy, że orzeczenie lekarskie w sprawie choroby zawodowej ma istotne znaczenie dla stwierdzenia, bądź odmowy stwierdzenia u strony choroby zawodowej. Winno być więc ono wyczerpujące i jasne. Tymczasem w niniejszej sprawie wydane orzeczenia są pozbawione tych cech i nie dają odpowiedzi na pytanie na jaką chorobę przez wiele lat cierpi skarżący, poza alergią na pyłki chwastów, ujawnioną w 2001r. Istotne w sprawie winno być więc prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy w myśl art. 7 i 77 § kpa oraz rzetelna i dokładna ocena stanu zdrowia J. S., z uwzględnieniem wieloletniej historii jego choroby, której w ogóle nie wzięto pod uwagę, a także ustalenie wpływu szkodliwego czynnika jakim były pyły azbestu na jego chorobę. Przede wszystkim wyjaśnić należy na co faktycznie choruje skarżący, bo nie ulega wątpliwości ( co Sąd stwierdził na rozprawie), że J. S. cierpi na dolegliwości układu oddechowego ( również w okresie kiedy nie odbywa się pylenie chwastów). Mając powyższe względy na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 152, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji. /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska /-/ T. M. Geremek K.P.