II SA/Po 687/25

Dnia 21 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 listopada 2025 roku sprawy ze skargi H. K. i W. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 29 sierpnia 2025 r. H. K. oraz W. K. (zwani dalej "skarżącymi"), reprezentowani przez pełnomocnika – ad M. – wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionują decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego (zwanego dalej "WWINB") w przedmiocie nakazu rozbiórki budowli. Skarga także została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 29 sierpnia 2025 r. Natomiast zaskarżona decyzja została doręczona ww. pełnomocnikowi w dniu 29 lipca 2025 r. W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o jej oddalenie. Organ odniósł się do merytorycznej strony skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a.: "Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a." W przypadku decyzji administracyjnej, tak jak w niniejszej sprawie, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia jej stronie skarżącej. Należy zaznaczyć, że WWINB prawidłowo poinformował skarżących o zasadach i trybie wniesienia skargi do tut. Sądu zamieszczając stosowną adnotację w pouczeniu zaskarżonej decyzji (k. 19 akt administracyjnych WWINB). Mając na względzie to, że decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 29 lipca 2025 r. (wtorek) w jego kancelarii, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zawierającego podpis osobisty pełnomocnika oraz datę odbioru pisma (k. 26 akt administracyjnych WWINB), ta data otworzyła 30-dniowy termin do wniesienia skargi licząc od dnia następującego, tj. 30 lipca 2025 r. (computatio civilis). Mając na względzie metodykę obliczania terminów, zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 83 § 1 p.p.s.a.), upływ terminu do wniesienia skargi nastąpił z dniem 28 sierpnia 2025 r. (czwartek). Skarga została wniesiona do tut. Sądu za pośrednictwem WWINB drogą listową w dniu 29 sierpnia 2025 r., co wskazuje data nadania tej korespondencji (k. 4 akt sądowych). Co więcej, sama skarga została sporządzona tego dnia, a więc już po upływie terminu do jej wniesienia. Została ona bowiem opatrzona tożsamą datą, jak data jej wysłania. Sąd w składzie orzekającym nie ma więc wątpliwości, że skarga została wniesiona przez skarżących po upływie terminu przewidzianym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi dzień po upływie terminu do jej wniesienia oznacza, że skarga została wniesiona po terminie, co z kolei wyczerpuje przesłankę jej odrzucenia. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Upływ jego sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny wniesioną skargę odrzuca się na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 2458/11, dostępne w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 1125473). Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniającej odrzucenie skargi – uchybienie terminowi do wniesienia skargi. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.