II SA/Po 695/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 maja 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg T. B. i K. B. oraz A. B. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ W.Batorowicz Skarżący T. i K. B. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tutejszego Sądu decyzji, którą Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, którą nakazano skarżącym inwestorom dokonanie rozbiórki budynku gospodarczego o wymiarach zewnętrznych [...] m x [...] m i wysokości [...] m x [...] m, usytuowanego na działkach nr [...] i [...] w miejscowości [...] w gminie [...]. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, iż pismem z dnia [...] marca 2011 r. organ I instancji upomniał inwestorów wskazując na konieczność wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego i wyznaczył termin 7 dni pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Zdaniem skarżących natychmiastowa rozbiórka będzie wiązała się z kosztami, a przede wszystkim z koniecznością zorganizowania specjalistycznego sprzętu oraz osób. W przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sadu administracyjnego podjęte działania okażą się zbędne, a narażą inwestorów na uszczuplenie i tak skromnych dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu w sprawie zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że zaskarżona decyzja nakłada obowiązek wykonania nakazu rozbiórki budynku. Rozbiórka obiektu budowlanego z reguły powoduje trudne do odwrócenia skutki (co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 276/05 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) lub łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki budynku, wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Rozbiórka budynku z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki budynku. Wobec tego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych nakładów; zrealizowanie na nowo obiektu budowlanego zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami sił i środków, nawet jeśli nie finansowymi, to nakładami pracy i organizacyjnymi (por. post. NSA z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1986/10 - dostępne jw.). W konsekwencji, mimo iż skarżący nie wykazali, iż rozebranie przedmiotowego budynku gospodarczego wiązałoby się z zaistnieniem po stronie skarżących niebezpieczeństwa powstanie znacznej szkody (ogólne wskazanie na spodziewane uszczuplenie skromnych dochodów jeszcze nie przesądza, iż grożąca szkoda materialna będzie miała znaczną postać), to jednak ponowne wykonanie obiektu (odtworzenie) wymagałoby niewątpliwie poniesienia przez nich znacznych nakładów pracy (finansowych, organizacyjnych), jak również może spowodować dodatkowe inne uciążliwości dla inwestorów (niemożność korzystania z obiektu). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. /-/ Wiesława Batorowicz