II SA/Po 701/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2010 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak Pismem z dnia 10 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiona została przez A. J. skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w .z dnia [...] 2010 r. nr [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] 2008 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego na działce nr [...] w B. gmina P.i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach. Niezbędnym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 p.p.s.a.). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.). Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skarżący w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazał w jaki sposób jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto należy pokreślić, iż przedmiotem ochrony tymczasowej jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2010 r. sygn. akt II OZ 1019/10 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lesznie uchyliło decyzję organu I instancji to nie można mówić o jej wykonalności w powyższym rozumieniu. Skutkiem tej decyzji będzie ponowne rozpatrzenie przez Wójta Gminy Przemęt wniosku inwestora o wydanie warunków zabudowy dla opisanej na wstępie inwestycji z uwzględnieniem wskazówek zawartych w decyzji organu odwoławczego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak