II SA/Po 72/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skarg "A" Sp.z o.o. w K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2010r. Nr [...] i [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności oddala skargi. /-/ J. Zieliński /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga W dniu [...] 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. (dalej: SKO w L.) wpłynął wniosek "A" Sp. z o.o. w K. o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] 2004r., sygn. akt [...] utrzymującej w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2002r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z [...] 1998r. nr [...],[...],[...],[...] i z [...]1998r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wyłączenie z użytkowania rolniczego gruntów położonych w K. stanowiących odpowiednia działki nr [...],[...] oraz [...]. W tym samym dniu wpłynął również wniosek "A" Sp. z o.o. w K. o stwierdzenie nieważności wyżej opisanej decyzji SKO w L. z dnia [...] 2002r. sygn. akt [...]. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca wskazał, iż obie decyzje SKO w L. obarczone są wadą nieważności wymienionej w art. 156 § 1 pkt 3 kpa, ponieważ wydane zostały w kolejnym postępowaniu prowadzonym w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K.. Wcześniej, w kwestii ważności tych decyzji postępowanie prowadził Wojewoda Wielkopolski, który dnia [...] 1999r. wydał decyzje o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K., a decyzje te następnie zostały utrzymane w mocy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzjami z dnia [...] 2000r. Decyzją z dnia [...] 2010 r. nr [...] SKO w L. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]2004r., nr [...]. W tym samym dniu SKO w L. wydało decyzję nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]2002 r., nr [...]. W uzasadnieniu obu decyzji organ wyjaśnił, iż wnioski "A" Sp. z o.o. w K. nie mogą skutkować wszczęciem postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanych decyzji. SKO w L. wskazało, iż przed tym organem toczyło się już postępowanie w wniosku "B" Sp. z.o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z [...] 1998r. nr [...], G. [...],[...],[...] i z [...] 1998r. nr [...]. Postępowanie to zakończyło się wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w dniu [...] 2002r. decyzji o sygn. akt [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności ww. decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, SKO w L. decyzją z dnia [...] 2004 r. nr [...] utrzymało w mocy swoją decyzję z dnia [...] 2002 r. Skargę na tę ostatnią decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka "C" Sp. z o.o. w K. (następca prawny spółki "B"). Sąd wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Po 77/05 oddalił skargę wyjaśniając, iż wniosek "B" Sp. z o.o. z dnia 10 grudnia 2001 r. był drugim wnioskiem tego samego podmiotu w przedmiocie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. Niedopuszczalnym było więc ponowne badanie istnienia przesłanek stwierdzenia nieważności z art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. Stąd za zasadną uznać należało odmowę stwierdzenia nieważności decyzji objętych wnioskiem z dnia 10 grudnia 2001 r. Sąd rozpatrując skargę spółki "C" Sp. z o.o. w K. objął swoją kontrolą zarówno decyzję SKO w L. z dnia [...] 2004 r. jak i decyzję z [...] 2002 r. W dalszej części uzasadnień obu decyzji z dnia [...] 2010 r. SKO w L. wyjaśniło, iż w doktrynie i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż prawomocne oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamykać będzie organowi administracyjnemu drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu. Jeśli decyzja podlegała już ocenie sądu administracyjnego, to uniemożliwia to późniejsze wypowiadanie się organu administracyjnego w kwestii nieważności takiej decyzji. W tej sytuacji z uwagi na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Po 77/05 brak jest możliwości podjęcia postępowania w sprawie nieważności przez SKO w L.. Kolegium wyjaśniło również, iż nie podziela stanowiska "A" Sp. z o.o. w K., że ww. opisane rozstrzygnięcie sądu nie miało charakteru merytorycznego. O takiej sytuacji można by mówić w razie odrzucenia skargi, natomiast oddalenie skargi przez Sąd oznacza, iż sprawa została merytorycznie rozpoznana, a skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. W przepisanym terminie, pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. "A" Sp. z o.o. w K. (dalej: Towarzystwo) złożyło do SKO w L. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2002 r, nr [...] oraz z dnia [...] 2004 r, nr [...]. Zdaniem Towarzystwa pogląd wyrażony przez SKO w L. w decyzjach z dnia 24 listopada 2010 r. jest niewłaściwy i stanowi naruszenia art. 170 i 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a).Jeśli sąd administracyjny badając daną decyzję uzna ją za zgodną z prawem, to wówczas orzeczenie w tym zakresie objęte jest powagą rzeczy osądzonej, zgodnie z art. 171 p.p.s.a. Takie orzeczenie wiąże wszystkie organy administracji publicznej zgodnie z art. 170 p.p.s.a. i późniejsze wypowiadanie się organu administracyjnego w kwestii nieważności takiej decyzji jest oczywiście bezzasadne i niezgodne z prawem. Według Towarzystwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w swoim wyroku z dnia 21 lutego 2006r sygn. akt II SA/Po 77/05 uznał, że niedopuszczalne (nielegalne, niezgodne z prawem) było całe postępowanie administracyjne z wniosku "B" Sp. z o.o., z dnia 10 grudnia 2001 r. czyli także wszczęcie tego postępowania, a dalej badanie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. i odmawianie stwierdzenia ich nieważności z uwagi, iż był to już drugi wniosek tego samego podmiotu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K.. Zdaniem Towarzystwa tylko ten aspekt sprawy stanowił przedmiot rozstrzygnięcia Sądu, który oddalił skargę ponieważ stwierdzenie nieważności decyzji SKO i wydanie w ślad za tym decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania, nie zmieniłoby w niczym sytuacji. Skarżąca spółka i tak nie mogłaby uzyskać orzeczenia stwierdzającego nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego. Zdaniem Towarzystwa decyzja SKO w L. (SKO - 11/300/2002), odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. jest obciążona wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 Kpa i nie powinna była zostać wydana. Zamiast niej SKO w L. winno było wydać decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego. Przyjęcie przez Kolegium, iż oddalenie skargi "C" Sp. z o.o. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oznacza, że przedmiotowe decyzje SKO w L. z dnia [...] 2002 r. i [...] 2004 r. (nr [...] i nr [...] ) są zgodne z prawem, stanowi rażące naruszenie art. 171 p.p.s.a., skoro sąd administracyjny jednoznacznie stwierdził, że niedopuszczalne było ponowne badanie tego samego wniosku zaskarżonymi decyzjami. Decyzjami z dnia [...] 2010 r., nr [...] i [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy swoje decyzje z dnia [...] 2010 r. podzielając wyrażone w nich stanowisko. Odpowiadając na zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Kolegium zwróciło uwagę, iż z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie II SA/Po 77/05 wynika, że sąd posiadał informację, iż wniosek "B" Sp. z o.o. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. był drugim takim wnioskiem tego samego podmiotu. Sądowi wiadome było również, że wcześniej toczyło się postępowanie przed Wojewodą Wielkopolskim i Ministrem Rolnictwa w tej samej sprawie. Sąd jednak nie uznał, iż zaskarżona decyzja obarczona jest wadą nieważności, w tym wskazywaną przez "A" wadą z art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Wbrew twierdzeniom Towarzystwa sprawa została przez sąd administracyjny rozpoznana merytorycznie, a skarga jako nieuzasadniona została oddalona. Wyrok ten jest prawomocny. W tej sytuacji SKO w L. nie jest uprawnione do wszczęcia w niniejszej sprawie postępowania i badania kwestii nieważności decyzji z dnia [...] 2004r. nr [...] oraz [...] 2002 r. nr [...], skoro badaniem ich prawidłowości zajmował się już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 21 lutego 2006r. skargę oddalił. Skargi na decyzje SKO w L. z dnia [...] 2010 r. nr [...] oraz nr [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu "A" Sp. z o.o. w K. wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających je decyzji SKO w L. z dnia 24 listopada 2010 r. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. oraz art. 170 i 171 p.p.s.a. przytaczając identyczna argumentację jak w swoim wniosku z dnia 1 grudnia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odpowiadając na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o ich oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach. Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skarg "A" Sp. z o.o. w K. na decyzje SKO w L. z dnia [...] 2010 r., o numerach [...] oraz nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) oraz art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta polega na badaniu czy w toku rozpoznawania sprawy, organy administracji nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu są decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2010 r. o odmowie wszczęcia postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji tegoż organu z dnia 4 lipca 2002 r. oraz [...] 2004 r., których to wszczęcia postępowania domagało się "A" sp. z o.o. w K.. Jako okoliczność uzasadniającą odmowę wszczęcia wyżej opisanych postępowań nadzwyczajnych organ wskazał prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2006 r. (sygn. akt II SA/Po 77/05) oddalający skargę spółki "C" Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2004 r. Zdaniem organu prawomocnie oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamykać będzie organowi administracyjnemu możliwość stwierdzenia nieważności tej decyzji, z uwagi na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż przez pewien czas, w orzecznictwie sądów administracyjnych istniała rozbieżność co do sposobu załatwienia przez organy administracji żądania strony o stwierdzenie nieważności decyzji, na którą skarga została prawomocnie oddalona przez sąd administracyjny. Zgodnie z jednym ze stanowisk, żądanie strony powinno zostać załatwione przez organ administracji publicznej przez wydanie decyzji na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 k.p.a. tj. merytorycznie rozpoznać wniosek – zbadać czy wystąpiła, którakolwiek z okoliczności o której mowa a art 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a. Z kolei według drugiego z poglądów w takiej sytuacji organ powinien wydać decyzję o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 kpa. Z uwagi na zaistniałe w orzecznictwie rozbieżności, Rzecznik Praw Obywatelskich skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o podjęcie uchwały o której mowa w art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Po rozpoznaniu wniesionego przez Rzecznika Praw Obywatelskich zagadnienia prawnego, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA ) w dniu 7 grudnia 2009 r. (sygn. akt I OPS 6/09) przyjął następującą uchwałę: Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.) wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie - z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu - przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. W pozostałych przypadkach organ administracji publicznej obowiązany jest rozpoznać żądanie co do istoty stosując art 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 k.p.a. W uzasadnieniu uchwały NSA zaznaczył, iż odpowiadając na pytanie postawione przez Rzecznika Praw Obywatelskich należy mieć na względzie treść art. 171 p.p.s.a., w myśl którego, prawomocny wyrok ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia oraz art. 170 p.p.s.a. stanowiący, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. NSA podzielił pogląd, iż fakt utrzymania w mocy decyzji na skutek oddalenia na nią skargi przez sąd administracyjny zamyka organom administracji legitymowanym do uruchomienia nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego możliwość pozbawienia jej mocy wiążącej, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim przyczyny tej wadliwości objęte są zakresem rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego. Zdaniem NSA "w razie oddalenia skargi prawomocnym wyrokiem, ustalenie, czy żądanie strony stwierdzenia nieważności decyzji poddanej ocenie sądu powinno zostać załatwione przez organ administracji publicznej rozstrzygnięciem podjętym na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 k.p.a., czy też decyzją o odmowie wszczęcia postępowania (art. 157 § 3 k.p.a.), wymaga zbadania co było przedmiotem rozstrzygnięcia. Niezbędne jest zatem stwierdzenie, czy oddalenie skargi nastąpiło w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności odpowiadających wskazanym w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji przesłankom kwalifikującym do jej wzruszenia (art. 156 § 1 k.p.a.). Jeśli tak, wydany wyrok zamknie organowi administracji drogę do uruchomienia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż wniesione żądanie wkraczałoby w zakres oceny objętej powagą rzeczy osądzonej (materii prawnej, co do której wiążąco wypowiedział się sąd formułując zwrot stosunkowy o zgodności z prawem zakwestionowanej decyzji). Możliwa jest wszakże i taka sytuacja, w której występujący z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji wskaże okoliczności, które nie były objęte orzeczeniem sądu, np. fakt uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy inną decyzją ostateczną albo zwróci uwagę na fakt oddalenia skargi z powodu braku legitymacji skarżącego. Uwarunkowany względami obiektywnymi brak wiedzy sądu o istotnych dla wyniku postępowania okolicznościach sprawy spowoduje, że poza zakresem kontroli sądowej objętej powagą rzeczy osądzonej znajdzie się to, na co powoła się wnoszący żądanie. W takim wypadku, prawomocny wyrok oddalający skargę na decyzję nie byłby przeszkodą dla przeprowadzenia postępowania w celu merytorycznego rozpoznania złożonego do organu administracji żądania". W tej sytuacji NSA stwierdził, iż wniesienie żądania stwierdzenia nieważności decyzji, na którą skarga została wcześniej oddalona prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego wymaga wstępnego zbadania przez ten organ przede wszystkim tego, czy nie zachodzi przedmiotowa przyczyna niedopuszczalności jego merytorycznego rozpoznania łącząca się z faktem sformułowania przez sąd zwrotu stosunkowego o zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Dokonanie tego rodzaju ustalenia będzie na ogół wymagało zapoznania się z uzasadnieniem zapadłego wyroku, po to, by stwierdzić czy składniki oceny prawnej sądu posiadającej przymiot powagi rzeczy osądzonej czynią żądanie niedopuszczalnym (stanowią przeszkodę prawną dla nadania mu dalszego biegu w celu podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie art. 158 § 1 k.p.a.). Przenosząc rozważania zawarte w ww. uchwale NSA, na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, iż w swoje żądania o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w L. z dnia [...] 2002 r. i [...] 2004 r. "A" Sp. z o.o. w K. oparło na naruszeniu poprzez wydanie tych decyzji art. 156 § 1 pkt 3 kpa. Zdaniem wnioskodawcy obie decyzje odmawiające stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. nie powinny być wydane. Zamiast tych decyzji SKO w L. powinno było wydać decyzję odmawiającą wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K.. Wobec tak sformułowanych wniosków Towarzystwa, SKO w L. dokonując ich wstępnego badania powinno było ustalić, czy podnoszone przez wnioskodawcę naruszenie art. 156 § 1 pkt 3 kpa było wzięte pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpatrujący skargę spółki "C" Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] 2004 r. (sygn. akt II SA/Po 77/05). Od wyniku tego wstępnego badania zależało czy organ załatwi sprawę wydajać decyzję o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (art. 157 § 3 kpa) czy wydajać rozstrzygnięcie o którym mowa w art. 158 § 1 kpa. Z analizy uzasadnienia prawomocnego wyroku z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2006 r. (Sygn. akt II SA/Po 77/05) wynika, iż SKO w L. słusznie stwierdziło, iż istnieje przeszkoda uniemożliwiająca merytoryczne rozpoznanie wniosków Towarzystwa z dnia 25 października 2010 r. Sąd administracyjny, w powołanym uzasadnieniu, jednoznacznie wypowiedział się co do zgodności z prawem decyzji SKO w L. z dnia [...] 2004 r. a tym samym o zgodności z prawem decyzji tego samego organu z dnia [...] 2002 r. Sąd stwierdził, iż "o ile już raz na żądanie skarżących wszczęto postępowanie nadzorcze i odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji, nie można ponownie domagać się wszczęcia postępowania w tej samej sprawie, chociażby skarżący powoływał się na inne przyczyny nieważności. Organ prowadząc bowiem już raz postępowanie o stwierdzenie nieważności badał już istnienie wad z art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Skoro decyzją odmówił stwierdzenia nieważności oznacza, że jej nie stwierdził (...) Niedopuszczalnym było więc ponowne badanie istnienia przesłanej z art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa. Stąd za zasadną uznać należało odmowę stwierdzenia nieważności decyzji objętych wnioskiem z dnia 10 grudnia 2001r." Tym samym sąd w uzasadnieniu wyroku stwierdził, iż decyzja SKO w L. z dnia 7 rudnia 2004 r. została wydana bez naruszenia norm prawa materialnego lub procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności. Nawet pomimo stwierdzenia przez Sąd, że decyzja SKO w L. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. została wydana pomimo istnienia już innej ostatecznej decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności tych decyzji przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 czerwca 2000 r. wydanej w związku z wnioskiem tego samego podmiotu – spółki "B" (następnie: "C"). Sąd również w żaden sposób nie uznał, jak sugeruje to strona skarżąca, że decyzja SKO w L. z dnia [...] 2004 r. została wydana z naruszeniem art. 154 § 1 pkt 3 kpa (zamiast niej powinna być wydana decyzja o której mowa w art. 157 § 3 kpa) ale z uwagi na ekonomię postępowania odstąpił od stwierdzenia jej nieważności. Tym samym, skoro podstawą wniosków "A" sp. z o.o. w K. z dnia 25 października 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w L. z dnia [...] 2004 r oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] 2002 r. była okoliczność naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 kpa, której wystąpienie zostało wzięte pod uwagę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w jego prawomocnym wyroku z dnia 21 lutego 2006 r. oddalającym skargę na decyzję z SKO z dnia [...] 2004 r. to SKO w L. zaskarżonymi decyzjami zasadnie odmówiło na podstawie art. 157 § 3 kpa wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z uwagi na przymiot powagi rzeczy osądzonej (art. 171 p.p.s.a). Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ J. Zieliński /-/ E. Podrazik /-/ B. Drzazga