II SA/Po 729/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2014 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego; postanawia umorzyć postępowanie. /-/ Tomasz Świstak L. K. wniósł skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] października 2013 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1372/13 Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2014 r. strona cofnęła skargę, tak bowiem należy ocenić użyte przez nią sformułowanie, że prosi o wycofanie sprawy (strona wskazała omyłkowo sygn. akt II SA/Po 1327/13 zamiast II SA/Po 1372/13). Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r. Sąd podjął postępowanie z urzędu, a sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt: II SA/Po 729/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a., a rezygnacja strony z poddania ocenie sądowej zaskarżonego aktu leży w wiązce jej uprawnień procesowych. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało w niniejszej sprawie umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jak też Sąd orzekł w sentencji postanowienia. /-/ Tomasz Świstak