II SA/Po 740/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i uchwalenia pozwolenia na budowę postanawia uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia [...] r., sygn. [...]. /-/ W. Batorowicz W toku zainicjowanego, złożoną w niniejszej sprawie skargą, postępowania sądowoadministracyjnego ustalono, że uczestnik postępowania na prawach strony – R. U. nie żyje. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Urząd Stanu Cywilnego w P. nadesłał odpis skrócony aktu zgonu, z treści, którego wynika, że R. U. zmarł [...] r. w P. W takiej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowe. W przewidzianym ustawą terminie zażalenie wniósł pełnomocnik strony skarżącej podnosząc, że R. U. zmarł jeszcze przed wszczęciem postępowania administracyjnego, dlatego brak było podstaw do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo". W literaturze przedmiotu zauważa się przy tym, że zażalenie jest "oczywiście uzasadnione" jeżeli sąd podziela zarzuty i żądania w nim zawarte, uznając swą pomyłkę w tym zakresie (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 2006, s. 433). W niniejszej sprawie ziściły się przesłanki wskazane w art. 195 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu, na akceptację zasługuje, bowiem stanowisko wyrażone przez pełnomocnika strony skarżącej, że art. 124 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajdzie zastosowanie jedynie w wypadku, gdyby śmierć uczestnika nastąpiła już po wniesieniu skargi. Podobny pogląd wyraził Sąd Najwyższy i podziela go Naczelny Sąd Najwyższy wyjaśniając, że zawieszenie postępowania może nastąpić tylko w sytuacji, w której śmierć strony następuje w toku trwania postępowania, a nie dotyczy sytuacji, w której strona zmarła jeszcze przed jego wszczęciem. Jeśli więc skargę skutecznie wniesie chociaż jeden uprawniony do tego podmiot, a okaże się, iż przed wniesieniem skargi zmarła osoba, której w postępowaniu sądowoadministracyjnym przysługiwałby status uczestnika postępowania z mocy art. 33 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to Sąd z urzędu będzie musiał ustalić krąg następców prawnych tej osoby (postanowienie NSA z dnia 07.11.2007 r., sygn. I OZ 816/07). Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 124 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz