II SA/Po 757/19

Dnia 4 grudnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Jan Szuma (spr) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Walkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] grudnia 2019 roku sprawy ze skargi G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (zwane dalej "Kolegium") z dnia [...] czerwca 2019 r., [...], którą po rozpoznaniu odwołania G. G., utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Gminy [...] (zwanego dalej "Burmistrzem") z dnia [...] marca 2019 r., [...], [...] o odmowie ustalenia na rzecz odwołującego się warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę fermy drobiu wraz z towarzyszącą infrastrukturą na terenie położonym w miejscowości [...], oznaczonym w ewidencji gruntów jako działka [...], obręb [...]. Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach udokumentowanych w aktach sprawy. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. G. G. wystąpił o ustalenie warunków zabudowy opisanej wyżej inwestycji. Określając parametry budynków wskazał, że powierzchnia zabudowy wyniesie [...] m2, a projektowany jest budynek magazynowo-inwentarski do 40 DJP w zabudowie zagrodowej (k. 1-20 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismem z dnia [...] marca 2018 r., [...] Burmistrz wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku poprzez potwierdzenie warunków technicznych od gestorów sieci oraz podanie powierzchni prowadzonego gospodarstwa rolnego (k. 23 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismem z dnia [...] marca 2018 r. G. G. uzupełnił wniosek (k. 28 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismem z dnia [...] marca 2018 r., [...] Burmistrz zawiadomił strony o wszczęciu postępowania na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "K.p.a.") (k. 29 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Pismem z dnia [...] marca 2018 r. inwestycji sprzeciwili się D. Ł. i J. Ł., J. P. i J. P. oraz społeczność lokalna (k. 47-57 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Obszerniejsze wyjaśnienia J. P. i J. P. przedstawili w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. (za k. 57 akt, pismo bez numeracji). Zaznaczyli między innymi, że wskazanie przez inwestora funkcji budynku magazynowo-inwentarskiego do 40 DJP jest próbą obejścia prawa. Inwestora posiada gospodarstwo o powierzchni [...] ha i nie jest mu potrzebny budynek magazynowo-inwentarski o powierzchni [...] m2, ponieważ nie ma potrzeby magazynowania płodów rolnych, nasion, nawozów, maszyn rolniczych i innych środków do produkcji rolnej na takiej powierzchni. Mając na uwadze te kwestie – zdaniem J. P. i J. P. – należałoby rozważyć, jaka liczba DJP inwestycji odpowiadać będzie maksymalnej możliwej obsadzie inwentarza. Według wyliczeń wymienionych stron parametry inwestycji wskazują, że G. G. zakłada większa obsadę aniżeli 40 DJP – czyli wartość progową dla tego rodzaju przedsięwzięć w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71 ze zm., dalej "r.s.p."). Pismem z dnia [...] maja 2018 r., [...] (k. 59 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Burmistrz wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku między innymi poprzez przedstawienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ zwrócił uwagę, że wynika to z faktu, iż w ramach inwestycji planuje się lokalizację czterech zbiorników na gaz płynny o pojemności łącznej 25,6 m3. Pismem złożonym [...] czerwca 2018 r. (k. 62 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) G. G. uzupełnił wniosek i wyjaśnił, że w ramach inwestycji przewiduje realizację trzech zbiorników na gaz o łącznej pojemności [...] l, stąd nie zachodzi konieczność załączenia do wniosku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zaznaczył też, że w projektowanym obiekcie planowana jest hodowla indyczki w ilości 40 DJP (ok. 1660 szt.). Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...] (k. 74 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Burmistrz wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia [...] marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 59) o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dla inwestycji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...] (k. 78 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wystąpił o uzupełnienie projektu decyzji, jednak zastrzegł, że należy wskazać jaka będzie powierzchnia budynku przeznaczona na część magazynową, socjalną, a jaka na część hodowlaną. Należy także podać maksymalne zagęszczenie do 40 kg lub 57 kg na 1 m2. Na pismo Inspektora Sanitarnego zareagował G. G. (k. 79 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), który wyjaśnił, że powierzchnia hodowlana w projektowanym budynku wynosić będzie [...] m2, a maksymalne zagęszczenie ptaków wyniesie 57 kg/m2, czyli 2,85 sztuki na m2. Postanowieniem z dnia [...] września 2018 r., [...] Inspektor Sanitarny uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy (k. 83 akt administracyjnych organu pierwszej instancji). Na dalszym etapie sprawy wpływały do akt kolejne pisma okolicznych mieszkańców, którzy sprzeciwiali się inwestycji podkreślając, że inwestor podał nieprawdziwe dane dotyczące wielkości projektowanej inwestycji. Decyzją z dnia [...] marca 2019 r., [...], [...] (k. 150-154 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) Burmistrz, działając na podstawie art. 60 ust. 1 i art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018, poz. 1945 ze zm., dalej "u.p.z.p.") odmówił G. G. ustalenia warunków zabudowy. Wskazał przede wszystkim, że projektowane przedsięwzięcie nie spełnia wymogów określonych w przepisach odrębnych (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.), a konkretnie wymogów zgodności z art. 144 Kodeksu cywilnego oraz art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.). Odwołanie od decyzji złożył G. G. (k. 168-172 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), który wywodził, że przepisy Kodeksu cywilnego nie powinny być podstawą orzekania przez organ administracji w postępowaniu administracyjnym, natomiast przepisy Prawa budowlanego nie powinny stanowić podstawy do orzekania o warunkach zabudowy. Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., [...] Kolegium na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej "K.p.a.") utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy zgodził się z G. G., że przepisami odrębnymi w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. nie są ani przepisy Kodeksu cywilnego ani przepisy Prawa budowlanego. Kolegium zdecydowało się jednak utrzymać w mocy rozstrzygnięcie, gdyż zidentyfikowało inną okoliczność, która przemawia za omową ustalenia warunków zabudowy. Kolegium zwróciło uwagę, że zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm., dalej "u.u.i.ś.") wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno nastąpić przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy. Wskazało dalej, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje się stosownie do art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. na wniosek inwestora, który jest wiążący dla organu w zakresie rodzaju, rozmiarów i cech inwestycji. Z kolei w myśl § 3 pkt 103 lit. a r.s.p. do przedsięwzięć mogących (potencjalnie) znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP), jeżeli działalność ta prowadzona będzie w odległości mniejszej niż 100 m od terenów mieszkaniowych w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, nie uwzględniając nieruchomości gospodarstwa, na którego terenie chów lub hodowla będą prowadzone. Kolegium ustaliło, że najbliższe zabudowania mieszkalne znajdą się mniej niż 100 m od inwestycji. Oznacza to, że ustalenie warunków zabudowy bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga, aby przedsięwzięcie nie przekraczało progu 40 DJP. Organ wyliczył, że skoro podana we wniosku powierzchnia hodowlana to [...] m2, to oznacza, iż możliwa jest na niej obsada w wielkości 40,356 DJP (590 m2 x 57 kg/m2 = 33630 kg: 20 kg = 1681,5 sztuk x 0,024 – 40,365 DJP). Niezależnie Kolegium wskazało, że nie można także nie dostrzegać całej wskazanej powierzchni planowanego budynku, która ma wynosić [...] m2. Dla takiej powierzchni możliwa jest teoretycznie obsada [...] DJP. W skardze G. G. zarzucił naruszenie: - art. 61 ust. 5 u.p.z.p. w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 2 i art. 72 ust. 1 pkt 3 u.u.i.ś. oraz § 3 r.s.p. poprzez niewłaściwe ustalenie, że decyzja o warunkach zabudowy nie może być wydana ze względu na niezgodność inwestycji z przepisami odrębnymi (a konkretnie ze względu na zakwalifikowanie jej do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko), a także przez błędne wyliczenie ilości dużych jednostek przeliczeniowych (DJP), - art. 84 § 1 K.p.a. poprzez oparcie decyzji na założeniach i wyliczeniach nie popartych wiedzą specjalistyczną, - art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego oraz - art. 80 K.p.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na dowolnych ustaleniach, że planowana inwestycja przekracza 40 DJP. Wskazując na powyższe G. G. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W motywach skargi skarżący wskazał, że średnia waga końcowa indyka [...], które zamierza hodować, wynosi [...],5 kg, co jest wartością odmienną od przyjętej przez Kolegium ([...] kg). Stąd jego zdaniem uznać należy, że wyliczenia organu są dowolne i nieuzasadnione. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko. W kolejnych pismach procesowych J. P. (k. 62 akt sądowych), J. P. (k. 65 akt sądowych), D. Ł. i J. Ł. (k. 71 akt sądowych), H. K. (k. 78 akt sądowych), W. B. i A. B. (k. 85 akt sądowych) wnosili o oddalenie skargi popierając stanowisko organu. Pierwsze z wymienionych osób podkreślały, że to sam inwestor w piśmie złożonym [...] września 2018 r. wyjaśniał, że przewiduje hodowlę [...] sztuki na m2 co odpowiada maksymalnemu zagęszczeniu [...] powierzchni. Oznacza to, że sztuka zwierzęcia będzie miała 20 kg. W trakcie rozprawy sądowej w dniu [...] grudnia 2019 r. stawili się H. K. oraz J. P., którzy wnosili o oddalenie skargi, a J. P. przedstawiła wyjaśnienia nawiązujące do swojej poprzedniej korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 72 ust. 1 u.u.i.ś. wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno nastąpić nie tylko przed "realizacyjnymi" decyzjami dotyczącymi procesu inwestycyjnego, ale nawet wcześniej, to jest przed decyzjami o charakterze lokalizacyjnym (decyzją o warunkach zabudowy, decyzją o lokalizacji celu publicznego), jeżeli w danym przypadku są one dla inwestycji wymagane (brak planu miejscowego). Innymi słowy, jeżeli inwestycja już na etapie warunków zabudowy, ze względu na podane przez inwestora parametry, jawi się jako taka, która osiągać może progi określone dla "przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko" w r.s.p. (wydanym na podstawie art. 60 u.u.i.ś.), to ustalenie warunków zabudowy (czy lokalizacja celu publicznego) będzie uwarunkowane przedstawieniem przez inwestora decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (zob. art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 3 u.u.i.ś.). W tym miejscu należy wyjaśnić, że Sąd zdaje sobie sprawę, iż z reguły w procesie inwestycyjnym szczegółowe parametry inwestycji określa się na etapie wydawania pozwolenia na budowę i wówczas weryfikuje się dokładnie rozwiązania projektowe pod kątem, czy przedsięwzięcie – nawet jeżeli wcześniej objęte było decyzją lokalizacyjną – nie kwalifikuje się do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (czyli czy wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach). Powyższa reguła jest zrozumiała, gdyż wynika ze specyfiki kolejnych etapów procesu inwestycyjnego, który rozpoczyna się od zatwierdzania ogólnych założeń, kończąc na badaniu rozwiązań projektowych i technicznych. Nie oznacza to, że omawiana reguła nie może mieć wyjątków – a konkretnie, nie można wykluczyć zaistnienia sytuacji, w której już na etapie warunków zabudowy (czy lokalizacji celu publicznego) inwestor deklaruje parametry przedsięwzięcia takie, że daje się ono zweryfikować pod kątem podpadania pod progi dla "przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko" określone w r.s.p. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie mamy do czynienia z opisaną wyżej sytuacją. Otóż przypomnieć należy, że w sprawie prowadzone było postępowanie uzgodnieniowe przed Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w [...] na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Organ uzgadniający – w którego gestii leży uzgadnianie warunków zabudowy pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych – w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r., [...] (k. 78 akt administracyjnych organu pierwszej instancji) zwrócił uwagę, że ustalając warunki zabudowy dla przedsięwzięcia projektowanego przez G. G. należy wskazać jaka będzie powierzchnia budynku przeznaczona na część magazynową, socjalną, a jaka na część hodowlaną. Organ uzgadniający nakazał także podać maksymalne zagęszczenie do 40 kg lub 57 kg na 1 m2. Na wezwanie Inspektora Sanitarnego zareagował sam G. G. (k. 79 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), który wyjaśnił, że: - powierzchnia hodowlana w projektowanym budynku wynosić będzie 590 m2, - maksymalne zagęszczenie ptaków wyniesie 57 kg/m2, - a na 1 m2 przypadnie 2,85 sztuki zwierzęcia. Inwestor podał więc jednoznaczne parametry dotyczące zamierzonej hodowli, które w konkretnym postępowaniu były danymi podanymi nie orientacyjnie, ale stanowiły odpowiedź na formalne działania uzgodnieniowe Inspektora Sanitarnego i dotyczyły wymagań higienicznych i zdrowotnych. Dane podane przez G. G. w piśmie złożonym [...] września 2018 r. były elementem treści jego żądania i określały przedmiot postępowania. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 czerwca 2010 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania gatunków zwierząt gospodarskich innych niż te, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 1966 ze zm.) maksymalne zagęszczenie obsady na m2 powierzchni pomieszczenia powinno wynosić w przypadku utrzymywania indyków utrzymywanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa [...] kg. Jak wyżej zaznaczono, sam inwestor w piśmie będącym reakcją na ustalenia Inspektora Sanitarnego wskazał, że wykorzysta maksymalne zagęszczenie obsady w limicie [...] kg na m2, a nadto sam podał, że planuje hodować 2,85 sztuk indyków na m2. Prosta kalkulacja prowadzi więc do wniosku, że ma zamiar utrzymywać 2,85 sztuk 20 kilogramowych zwierząt na m2 (57 kg / 2,85 sztuki = 20 kg). Mając na uwadze powyższe dane, a wszystkie one pochodzą wprost od inwestora, można określić, że skoro powierzchnia hodowlana wyniesie [...] m2, a na niej ten zamierza utrzymywać zwierzęta o łącznej wadze [...] (co jest limitem normatywnym indyka), to oznacza, że hodowane zwierzęta będą miały łączną wagę [...]. Zważając, że będą miały 20 kg, będzie mogło być ich 1681,5 sztuk, czyli 40,356 DJP (według lp. 32 załącznika do r.s.p. współczynnik przeliczania sztuk rzeczywistych na DJP w przypadku indyków wynosi 0,024). Do tego samego wyniku prowadzi także jeszcze prostsze przeliczenie: 590 m2 x 2,85 planowanej sztuki zwierzęcia na m2, co daje także [...] sztuk, czyli [...] DJP. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd podkreśla, że wszystkie powyższe wyliczenia opierają się na deklaracji G. G. dotyczącej przedsięwzięcia i parametrów produkcji przedstawionej w trakcie postępowania, przedstawione dane były istotne dla postępowania (odnosiły się do treści uzgodnienia Inspektora Sanitarnego), a inwestor ze swej deklaracji się nie wycofał do czasu zakończenia postępowania przez organ odwoławczy. Wbrew zarzutom skargi nie było podstaw, aby prowadzić postępowanie dowodowe na okoliczność wagi indyka, skoro G. G. sam podał, że indyków obsadzi 2,85 na m2, a zamierza zrealizować 590 m2 powierzchni – co ważne – konkretnie powierzchni o celach hodowlanych. W tym miejscu Sąd podkreśla, że w kontekście przepisów r.s.p. dopuszcza się prowadzenie weryfikacji dotyczącej maksymalnej obsady w DJP. Zauważyć trzeba, iż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 r.s.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia [...] sierpnia 2013 r., do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się "chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP - przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza)". Wprawdzie sformułowanie o maksymalnej możliwej obsadzie inwentarza nie zostało powtórzone w § 3 ust. 1 pkt 103 r.s.p., lecz nie ulega wątpliwości, że odnosi się to także do tego przepisu. Przemawia za tym odesłanie do § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia oraz wzgląd na spójność rozwiązań przyjętych w omawianym rozporządzeniu. Zauważyć bowiem należy, iż w nawiasie zawartym w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia umieszczona została definicja legalna pojęcia liczby DJP, zaś w § 3 ust. 1 pkt 103 rozporządzenia jedynie skrót DJP, który musi oznaczać to samo co innych jednostkach redakcyjnych tego aktu prawnego. Co za tym idzie zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 r.s.p., przy obliczaniu DJP dla danej inwestycji nie jest istotna obsada deklarowana przez inwestora, gdyż należy uwzględniać maksymalną możliwą obsadę inwentarza, którą powinien ustalić organ. Nie ma zatem znaczenia deklarowana przez inwestora liczba DJP, lecz konieczne jest obliczenie, w oparciu o wielkość budowanego obiektu, ile maksymalnie zwierząt może on pomieścić (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2017 r. II OSK 95/17, orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedstawione wyżej uwagi uzupełnić należy o stwierdzenie, że w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż G. G. nie posiada decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji projektowanej na działce [...] O decyzję taką w toku postępowania był wzywany (z powodu innej przesłanki – realizacji zbiorników na gaz płynny), jednakże sam wyjaśnił w piśmie złożonym [...] czerwca 2018 r. (k. 62 akt administracyjnych organu pierwszej instancji), że nie zachodzi konieczność załączenia do wniosku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podsumowując stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie G. G. zamierzając zrealizować inwestycję składającą się z budynku posiadającego powierzchnię hodowlaną 590 m2, na której zamierza utrzymywać 2,85 indyka na m2 (przy wykorzystaniu limitu normatywnego [...], a więc hodowla obejmie 20 kilogramowe indyki) w istocie dąży do zrealizowania obiektu o możliwej obsadzie [...] sztuk, czyli [...] DJP. Bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach ustalenie warunków zabudowy dla takiej inwestycji jest niedopuszczalne – wynika to z art. 72 ust. 1 pkt 3 u.u.i.ś., który nakazuje decyzję środowiskową uzyskać przed decyzją o warunkach zabudowy. Z kolei przedsięwzięcie, z którego parametrów podanych przez inwestora można łatwo i jednoznacznie ustalić, iż przekroczy ono 40 DJP, w warunkach opisanych w § 3 pkt 103 lit. a r.s.p., jest "przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko", wymagającym decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 71 ust. 2 pkt 2 u.u.i.ś.). Końcowo Sąd nadmienia, że wprawdzie G. G. przy danej 2,85 sztuk indyka na m2 dodał "ok." (około), jednak nie zmienia to faktu, że właśnie taką daną podał i jest ona punktem wyjścia dla określenia obsady. Innymi słowy, gdyby ustalono warunki zabudowy w oparciu o dane podane przez G. G., to zarazem dopuszczono by inwestycję, w ramach której mógłby on utrzymać około [...] DJP. Mając to wszystko na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja Kolegium nie narusza prawa. Zadeklarowane przez inwestora parametry przedsięwzięcia, to jest powierzchni zabudowy i zagęszczenia hodowli, świadczą o przekroczeniu progu § 3 pkt 103 lit. a r.s.p., co czyni ustalenie środowiskowych uwarunkowań bez decyzji środowiskowej niedopuszczalnym. Sąd zaznacza, że nie ma przy tym znaczenia, że przekroczenie limitu DJP jest nieznaczne. Istotne jest, że wynika ono z danych podanych przez inwestora, które ten przedstawił jako dane ważkie dla sprawy (na potrzeby postępowania uzgodnieniowego z Inspektorem Sanitarnym). Inwestor ze swych deklaracji do końca postępowania się nie wycofał, stąd Kolegium nie miało podstaw, aby zakładać mniejszą obsadę dla projektowanej powierzchni hodowlanej. Uzupełniająco Sąd wskazuje, że nie przeczy danym podanym przez G. G. na etapie postępowania sądowego, iż faktycznie indyki, które zamierza chować będą miały wagę większą: 21 – 21,5 kg. Tych parametrów skarżący – co trzeba stanowczo podkreślić – nie przedstawił jednak organom administracji. W szczególności nie wyjaśniał, dlaczego obsada na [...] m2 powierzchni miałaby nie osiągnąć 40 DJP. Uczynił natomiast coś przeciwnego, podał – a to było elementem kształtującym treść jego żądania ustalenia warunków zabudowy – że planuje obsadę 57 kg i odpowiednio 2,85 sztuki na m2, a więc 1681,5 sztuk, co stanowi [...] DJP. Sąd podkreśla, że przedstawione wywody dotyczą weryfikacji progu DJP o oparciu o dane inwestora. Nie jest intencją Sądu wskazywanie, ani choćby sugerowanie innych okoliczności przemawiających na niekorzyść skarżącego. Jeżeli inwestor w odrębnym postępowaniu administracyjnym przedstawi parametry inwestycji, a w razie potrzeby odpowiednio je wyjaśni, które świadczyć będą o dochowaniu dopuszczalnego progu DJP, to wówczas okoliczność ta nie będzie stała na przeszkodzie ustaleniu warunków zabudowy. W tym stanie rzeczy Sąd – działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.