II SA/Po 784/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2019 r. nr SKO - [...]/19 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. /-/ I. Paluszyńska M. H. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2019 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] maja 2019r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W dniu [...] lutego 2020 r. odbyła się rozprawa przed tut. Sądem, na którą skarżący nie stawił się mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy (k. 58-59). Wyrokiem z [...] lutego 2020 r. sygn. II SA/Po [...] WSA w Poznaniu oddalił skargę na ww. decyzję SKO w K. z [...] lipca 2019 r. Termin na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku upływał z dniem [...] lutego 2020 r. (czwartek). Wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r.(nadanym w placówce pocztowej [...] marca 2020 r.) skarżący wniósł o przewrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podał, że dopiero [...] marca 2020 r. dowiedział się że skarga została oddalona, a w Internecie nie mógł odszukać tego wyroku. Jest w trudnej sytuacji finansowej i nie mógł wcześniej zadzwonić do Sądu, gdyż nie miał środków na telefonie. Do wniosku załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - w skrócie: "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z powołanych wyżej przepisów jasno wynika, że przywrócenie terminu do dokonania czynności sądowej uzależnione jest od trzech przesłanek, po pierwsze: od zachowania stosownego terminu do złożenia wniosku, po drugie: od dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, po trzecie: od uprawdopodobnienia przez wnoszącego wniosek braku winy po jego stronie w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu powyższe trzy przesłanki zostały spełnione. Skarżący podał w piśmie, że o wyroku dowiedział się dopiero [...] marca 2020 r. i w tym samym dniu sporządził i następnie [...] marca 2020 r. nadał w placówce pocztowej wniosek o przywrócenie terminu do Sądu, wobec czego termin 7 dni został zachowany. Do pisma o przywrócenie terminu załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku- skarżący dokonał więc czynności, której nie dokonał w terminie. Co się tyczy zaś uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu, nie miały one miejsca. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu, a zatem nawet lekkie niedbalstwo powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Innymi słowy, przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez nią odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (tak postanowienie NSA z 12.02.2015 r., I OZ 91/15). Brak środków na karcie telefonicznej, nie stanowi przesłanki wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Tym bardziej, że skarżący był prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy, na której został wydany wyrok a z uwagi na fakt, że nie była to pierwsza i jedyna sprawa, która toczy się z jego skargi, nie miał podstaw do uznania, że wyrok po przeprowadzeniu rozprawy nie zostanie wydany. Skarżący nie podał, że nie miał możliwości wyjścia z domu i np. skorzystania z telefonu innej osoby, czy choćby np. instytucji pomocowych. Nie podał, że nie miał możliwości napisania i wysłania wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. Nadto, jak podał we wniosku miał dostęp do internetu. Przy dołożeniu należytej staranności mógł więc skorzystać z dostępu do akt w systemie teleinformatycznym, o czym został pouczony pisemnie wraz z otrzymaniem odpowiedzi na skargę. (k. 10 – 11 akt sądowych). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, że fakt spóźnionego nadesłania przez niego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia nie został przez niego zawiniony. Dlatego orzeczono o odmowie przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia , czego podstawę stanowił art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a. /-/ I. Paluszyńska