II SA/Po 795/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 listopada 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną o pozbawienie uprawnień kombatanckich postanawia oddalić wniosek. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący J. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że od marca 2005r. jest osobą przewlekle chorą, jest inwalidą I grupy wymaga pomocy osoby trzeciej. Zmuszony jest stale korzystać z opieki lekarskiej, zażywania leków i ćwiczeń rehabilitacyjnych, co wiąże się z dodatkowymi kosztami. Zamieszkuje razem z żoną, która jest inwalidką III grupy i także choruje: na serce, tarczycę i płuca. Wnioskodawca oświadczył, że wraz z żoną utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Dochód ten przeznaczany jest na leczenie, zakup leków, utrzymanie i eksploatację mieszkania oraz wyżywienie, co łącznie stanowi kwotę 3.605,32 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, ze po odliczeniu kosztów utrzymania pozostaje my kwota 106,19 zł miesięcznie. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawca oświadczył, że zamieszkuje z żoną w mieszkaniu córki o powierzchni [...] m². Nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Wnioskodawca do wniosku na formularzu dołączył załącznik, w którym dodatkowo oświadczył, że jest po udarze mózgu, lewą rękę i nogę ma sparaliżowaną, porusza się przy pomocy kuli inwalidzkiej, żona również choruje. Wnioskodawca wyliczył następnie miesięczne koszty niezbędnego utrzymania siebie i żony oraz wskazał, że: - wizyta jego i żony u lekarzy specjalistów – 320 zł - zakup leków – 650 zł - rehabilitacja – 350 zł - rachunek za telefon – 124 zł - wyżywienie – 1.100 zł - opał – 325 zł - energia elektryczna –138,20 zł - gaz – 40 zł - wywóz śmieci – 40,32 zł - wywóz nieczystości – 78,65 zł. Wszystkie łącznie wydatki wynoszą 3.605,32 zł. Nadto wnioskodawca podał, że wraz z żoną mieszkają w domu córki, nie płacą czynszu, ale ponoszą koszty jego utrzymania. Wpis sądowy w niniejszej sprawie wynosi 200 zł zgodnie z treścią §2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 221, poz. 2193). Podstawową zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest konieczność ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania rodziny. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że jego sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślić bowiem należy, że koszty sądowe mają charakter należności publicznoprawnych, więc winny być ponoszone w pierwszej kolejności zaraz po zaspokojeniu koniecznych kosztów bieżącego utrzymania, a nie po uiszczeniu wszystkich wydatków, gdy ewentualnie pozostaną jakieś wolne środki. Z przedłożonego oświadczenia o stanie finansów wynika, że skarżący wraz z żoną uzyskują stałe miesięczne dochody. Z dochodu tego pokrywają wszystkie wydatki niezbędnego utrzymania rodziny, w tym także zwiększone wydatki związane ze stanem zdrowia. Wnioskodawca nie wskazał przy tym by miał jakieś zaległości w bieżących płatnościach. Wnioskodawca ubiegając się o prawo pomocy powinien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, dopiero gdyby tak poczynione oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc do Państwa (post. SN z dnia 24 września 1984r., II CZ 104/84, Lex 8623, post. SN z dnia 24 lipca 1980r., I CZ 99/80, Lex 8272). Wnioskodawca sam oświadczył, że uzyskiwane dochody pozwalają na poczynienie skromnych oszczędności, bo w wysokości 100 zł miesięcznie. Kwota ta jednak systematycznie zaoszczędzona wystarczy na poniesienie pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Tym bardziej, że obowiązek uiszczenia tych kosztów będzie rozłożony w czasie. W tym stanie rzeczy oświadczenie majątkowe i finansowe skarżącego nie pozwoliło na stwierdzenie, że rzeczywiste możliwości finansowe uniemożliwiają wnioskodawcy uiszczenie pełnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługiwał na uwzględnienie, co skutkować musiało jego oddaleniem. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. w zw. z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. należało odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy, jak orzeczono w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska