II SA/Po 81/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2010r. sprawy ze skargi W. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą A W. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2009r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia; postanawia odrzucić skargę. /-/B. Drzazga Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy R. z dnia [...] sierpnia 2009r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności zrealizowanego odcinka kanalizacji deszczowej przebiegającej na działkach nr [...] i [...] w R. do miejsca włączenia się w istniejącą kanalizację Kd 600, łącznie odcinka około 9 mb, z planem zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu (tj. osobie upoważnionej do odbioru przesyłki w jego imieniu) w dniu 11 grudnia 2009r. (k. 32 akt adm. II instancji). Co istotne, w postanowieniu tym organ prawidłowo pouczył strony, że jest ono zaskarżalne do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Kolegium, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W. K. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą A W. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego P. O. złożył skargę na powyższe postanowienie Kolegium w dniu 13 stycznia 2010r. bezpośrednio do Sądu. Z uwagi na nieprawidłowe jej wniesienie Sąd w tym samym dniu przekazał skargę organowi. Zważywszy na wymóg określony w art. 54 § 1 p.p.s.a. wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu dzień przekazania skargi przez Sąd organowi tj. 13 stycznia 2010r. stanowi datę wniesienia skargi w niniejszej sprawie (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25.04.2008r., III SA/Wa 788/08, Lex nr 440111). Biorąc pod uwagę, iż zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez osobę upoważnioną do odbioru przesyłek w imieniu skarżącego w dniu 11 grudnia 2009r., a ostatni dzień 30-dniowego terminu do wniesienia skargi przypadł w dzień ustawowo wolny od pracy 10 stycznia 2010r. (niedziela), z uwagi na treść przepisu art. 83 § 2 p.p.s.a., który mówi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu w dniu 11 stycznia 2010r. Skoro więc przedmiotowa skarga została przekazana do organu w dniu 13 stycznia 2010r. uznać należy, iż została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca. Nadto zauważyć należy, że skarga została wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. Tym samym zastosowanie znalazł przepis art. 221 p.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku wniesienia przez adwokata lub radcę prawnego nienależycie opłaconej skargi, od której pobiera się opłatę stałą, sąd - bez wezwania o uiszczenie opłaty - odrzuca skargę. Wpis od niniejszej skargi jest bez wątpienia stały. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności jest stały i wynosi 100 zł. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik skarżącego winien był - bez wzywania go przez Sąd - uiścić wpis stały w kwocie 100,- zł w terminie właściwym do wniesienia skargi, a więc do dnia 11 stycznia 2010r. Wobec faktu, iż wnoszący przedmiotową skargę profesjonalny pełnomocnik uiścił wpis w dniu 12 stycznia 2010r. skarga na podstawie art. 221 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. oraz art. 221 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/B. Drzazga