II SA/Po 837/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2011 r. sprawy ze skargi J. A. o wymierzenie Staroście G. grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. o sygn. akt II SA/Po 874/09; oddala skargę. /-/ E. Podrazik /-/ J. Zieliński /-/ A. Łaskarzewska W związku z w wnioskiem J. A., Starosta G. postanowieniem z 26 czerwca 2009 r. wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej: k.p.a.) postępowanie zakończone ostateczną decyzją Starosty G.. z dnia 8 lipca 2007 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia H. i A. P. pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z.. Następnie decyzją z dnia 18 sierpnia 2009 r. Starosta G. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia 8 lipca 2007 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego stwierdzając, iż J. A. będący właścicielem działki znajdującej się w sąsiedztwie działki nr 204 w Z., nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym wydania zgody na realizację ww. inwestycji Po rozpoznaniu odwołania J. A., Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia 29 września 2009 r. utrzymał zaskarżoną decyzję Starosty G. w mocy. Zdaniem organu odwoławczego brak było przesłanek, które świadczyłyby, że nieruchomość na której zostanie zrealizowane zamierzenie budowlane znajduje się w sferze oddziaływania obiektu należącego do odwołującego. Skargę na powyższą decyzję wniósł J. A. podnosząc, iż powinien być stroną postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz, że ocena oddziaływania inwestycji z punktu widzenia tylko przepisów techniczno budowlanych jest niewystarczająca dla wyeliminowania skarżącego z udziału w postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 17 marca 2010r. sygn. akt II SA/Po 874/09 uchylił decyzje organów I i II instancji stwierdzając w pierwszej kolejności, iż w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie II SA/Po 853/08 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza z dnia [...] marca 2007 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy działki nr [...]. W ocenie sądu uchylenie decyzji o warunkach zabudowy, na której oparto ocenę dopuszczalność projektowanej zabudowy, nie pozwala uznać, że norma indywidualna wypracowana w postępowaniu o pozwolenie na budowę jest prawidłowa, a zaskarżona decyzja powinna pozostać w obrocie prawnym. Jeżeli decyzja o warunkach zabudowy zawiera istotne braki, to w pełni uzasadnione mogą być obawy o kształt decyzji pozwalającej na budowę, która została wydana w oparciu o tę pierwszą. Uchylenie decyzji w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowi okoliczność uzasadniającą uchylenie zaskarżonego pozwolenia na budowę w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a. Również stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy jest bezwzględną przesłanką do wznowienia postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę w oparciu o art. 145 §1 pkt. 8 k.p.a. Stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą została wydana decyzja w innej sprawie stanowi podstawę wznowienia postępowania. Sąd podzielił również zarzuty skarżącego, iż organy zbyt pochopnie uznały, że J. A. nie jest stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę silosów na działce nr 204 położonej w Z.. Zdaniem Sądu posiadanie przymiotu strony przez właściciela nieruchomości położonej "w zasięgu oddziaływania obiektu", o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U . nr 156 poz.1118 z 2006 r.) jest uzależnione od tego, czy projektowany obiekt może oddziaływać ujemnie na jego nieruchomość, co jest równoznaczne z naruszeniem interesu prawnego. Organ administracji, oceniając wpływ przedmiotowej inwestycji na otoczenie, a w konsekwencji legitymację osób składających wniosek o wznowienie postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę w charakterze strony winien był odnieść się do funkcji, konstrukcji formy czy innych cech obiektu i zbadać czy przepisy odrębne wprowadzają związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu terenu znajdującego się w jego otoczeniu. W ocenie Sądu organ II instancji nie dokonując tak istotnych ustaleń nie mógł orzec, że odwołujący się nie posiada przymiotu strony w niniejszym postępowaniu. Wojewoda Wielkopolski stwierdził jedynie, że przeprowadzona analiza obszaru oddziaływania inwestycji wykazała, że obszar oddziaływania obiektu ogranicza się do działki inwestora nr 204. Natomiast, zdaniem sądu, z akt administracyjnych nie wynika, że obszar oddziaływania inwestycji został wyznaczony prawidłowo. Brak w tym względzie jakichkolwiek ustaleń. W aktach sprawy nie ma informacji odnośnie ilości i charakterystycznych parametrów technicznych silosów , a także ich rodzaju (czy są to silosy na zboże, czy na paszę, czy silosy na kiszonkę) co nie pozwala na podjęcie prawidłowej decyzji co do obszaru oddziaływania tychże silosów. Po zwrocie akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 17 marca 2010 r. Starosta Powiatowy postanowieniem z dnia 8 września 2010 r. wznowił na podstawie art. 145 § 1 pkt 8, art. 147 i art. 149 § 1 i 2 k.p.a. postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia H. i A. P. pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr 204 położonej w Z.. W uzasadnieniu postanowienia Starosta wskazał, iż podstawą wznowienia postępowania jest stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Borku Wlkp. dot. ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch silosów na działce nr 204 położonej w Z.. Pismem z dnia 1 października 2010 r. J. A. wezwał Starostę G. do załatwienia sprawy po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 874/09 podnosząc, iż minął miesiąc od dnia zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem a organ nie podjął jakichkolwiek działań zmierzających do załatwienia przedmiotowej sprawy. Takim załatwieniem nie jest wszczęcie postępowania wznowieniowego na podstawie innej przesłanki. Odrębnym pismem z tej samej daty J. A. wniósł do Wojewody Wielkopolskiego zażalenia na niezałatwienie przez Starostę G. sprawy tj. wydania decyzji po przeprowadzeniu postępowania wznowionego postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009 r. Postanowieniem z dnia 4 października 2010 r. Starosta G. zawiesił postępowanie administracyjne i wezwał inwestora do dostarczenia w terminie 60 dni ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch silosów na działce nr 204 położonej w Z.. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J.A. domagając się jego uchylenia. Wojewoda Wielkopolski postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia Starosty G. z dnia 4 października 2010 r. i kolejnym postanowieniem z tej samej daty odmówił wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy dot. wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z dnia 8 lipca 2007 r., nr 588/07 o pozwoleniu na budowę dwóch silosów na działce nr 204 w Z.. Pismem z dnia 10 listopada 2010 r. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny z uwagi na bezczynność Starosty G. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 874/09 w rozpatrzeniu żądania strony o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. z dnia 8 maja 2010 r. Strona skarżąca podniosła, iż po uprawomocnieniu się wyroku Sądu z dnia 17 marca 2010 r. w obrocie prawnym pozostało postanowienie Starosty G. z dnia 26 czerwca 2009 r. o wznowieniu postępowania na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Pomimo wezwania strony i zażalenia do Wojewody Wielkopolskiego postępowanie to nie zostało zakończone do dnia złożenia skargi. Wszczęcie z urzędu postępowania wznowieniowego dotyczącego tej samej decyzji o pozwoleniu na budowę, lecz wszczętego o inną przesłankę (art. 145 ust. 1 pkt 8 k.p.a.) nie załatwia sprawy wcześniej niezakończonego postępowania, wznowionego w oparciu o przesłankę określona w art. 145 ust. 1 pkt 4 k.p.a. Odpowiadając na skargę Starosta G. wniósł o jej oddalenie wskazując na dokonane od momenty otrzymania akt z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 874/09 czynności świadczące o podejmowanych działaniach w celu załatwienia sprawy. Obecny na rozprawie w dniu 25 lutego 2011 r. pełnomocnik organu – r. pr. M. K. podniósł, iż w toczonym po wyroku Sądu postępowaniu administracyjnym J. A. jest traktowany przez organ jako strona. Jednocześnie pełnomocnik złożył do akt sprawy kopie decyzji Starosty G. z dnia [...] 2010 r., decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2011 r. oraz zawiadomienia Starosty G. z dnia 31 stycznia 2011 r. wydane w toku przedmiotowego postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnianie. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Po 874/09 przez Starostę G.ego, wniesiona w oparciu o art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.). Istota skargi przewidzianej w powołanym przepisie sprowadza się do żądania zastosowania przez sąd określonych środków prawnych w stosunku do organu będącego w zwłoce w realizacji swych obowiązków wynikających z wcześniej wydanego, w konkretnej sprawie administracyjnej, orzeczenia sądu. Innymi słowy rolą sądu jest ocena czy organ administracji pozostaje w bezczynności bo wydaniu przez sąd wyroku, z którym łączy się obowiązek organu administracji publicznej do podjęcia określonych czynności – załatwienia sprawy. W przypadku wniesienia skargi o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku uchylającego zaskarżony akt, sąd rozpatrujący skargę zobowiązany jest jedynie ocenić czy organ pozostaje w bezczynności mając na względnie wymogi dotyczące terminu załatwienia sprawy. W przypadku gdy sąd nie określił terminu wydania aktu lub podjęcia czynności, w sprawie mają zastosowanie terminy ustawowe do załatwienia sprawy (bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych - w ciągu dwóch miesięcy). Termin ustawowy należy liczyć od dnia doręczenia akt organowi. Trzeba również zaznaczyć, iż zgodnie treścią art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, po wniesieniu skargi o której mowa w § 1 tego przepisu nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Regulacja ta wynika z sankcyjnego charakteru skargi na niewykonanie wyroku. Nie oznacza to jednak, iż wykonanie wyroku lub załatwienia sprawy po wniesieniu skargi oznacza automatycznie obowiązek sądu do uwzględnienia skargi i wymierzenia organowi grzywny. Okoliczność ta nie może stanowić samodzielnej przesłanki umorzenia postępowania lub oddalenia skargi, a sąd jest zobligowany do zbadania czy w momencie wniesienia skargi organ pozostawał w zwłoce w załatwieniu sprawy niezależnie od tego czy sprawa ta została zakończona - czy wykonany został wyrok sądu - przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi wniesionej w trybie art. 154 p.p.s.a. Sąd może oddalić skargę nawet jeżeli po jej wniesieniu został wykonany wyrok sądu, jeżeli uzna, iż w chwili wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku sądu. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej, iż rozpatrywanej sprawie toczą się dwa odrębne postępowania wznowieniowe dotyczące postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia H. i A. P. na budowę dwóch silosów na działce nr 204, położonej w Z. gm. B. W. Bezspornym jest, iż w konsekwencji wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroku z dnia 17 marca 2010 r. uchylającego decyzje: Wojewody Wielkopolskiego z 29 września 2009 r. i Starosty G. z dnia 18 sierpnia 2009 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielaniu pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...], położonej w Z. gm. B. W.. w obiegu prawnym pozostało postanowienie Starosty G. z dnia 26 czerwca 2009 r. o wszczęciu postępowania wznowieniowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Niewątpliwie organ I instancji został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia, przy uwzględnieniu wskazówek Sądu, czy J. A. posiadał przymiot strony, w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę silosów na działce nr 204, położonej w Z. w którym to, bez własnej winy, nie brał udziału. Jednocześnie sąd wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie wystąpiła jeszcze jedna przesłanka wznowienia postępowania określona a art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w związku z stwierdzeniem nieważności decyzji Burmistrza Borku Wlkp. z dnia 27 marca 2007 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie silosów na działce nr [...] w Z.. Sąd stwierdził, iż okoliczność ta uzasadnia wznowienie postępowania dot. wydania pozwolenia na budowę przedmiotowych silosów i powinna być wzięta pod uwagę przez organ z urzędu. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 17 marca 2010 r. zobowiązał Starostę G. do ponownego przeprowadzenia postępowania wznowieniowego z uwzględnieniem wskazówek sądu dotyczących uznania J. A. jako stronę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę oraz oceny zasadności wznowienia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę silosów na działce nr [...] w Z. o przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. z uwagi na stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Borku Wielkopolskiego z dnia 27 marca 2007 r. W tej sytuacji Starosta G. będąc na podstawie art. 153 p.p.s.a związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku Sądu z dnia 17 marca 2010 r. wydał w dniu 8 września 2010 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 i 149 k.p.a., postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę silosów na działce nr 204 w Z., z uwagi na stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Borku Wlkp. z dnia 27 marca 2007 r. w sprawie wydania warunków zabudowy dla wyżej opisanej inwestycji. Zdaniem Sądu postanowienie to nie uruchomiło, jak twierdzi strona skarżąca, odrębnego postępowania w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na budowę silosów na działce [...] w Z., ale w świetle treści art. 149 § 2 k.p.a. stanowiło niezbędny warunek do rozszerzenia toczącego się już postępowania wznowieniowego wszczętego postanowieniem Starosty G. z dnia 26 czerwca 2009 r. o kolejną przesłankę wznowienia. Zgodnie z art. 145 § 2 k.p.a. postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Postanowienie to jest więc warunkiem koniecznym przeprowadzenia postępowania co do określonej w nim przyczyny wznowienia. W rozpatrywanej sprawie niewydanie odrębnego postanowienia o wszczęciu postępowania wznowieniowego z uwagi na wystąpienie przesłanki określonej z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. uniemożliwiłoby Staroście G. uwzględnienie i rozpatrzenie tej przesłanki, w toczącym się już postępowaniu wznowieniowym a zatem uniemożliwiłoby wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. Tym samym, Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę stoi na stanowisku, iż po wyroku sądu z dnia 17 marca 2010 r. przed Starostą G. toczyło się tylko jedno wznowione postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia H. i A. P. pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr [...] położonej w Z. wszczęte na podstawie przesłanek z art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 8 k.p.a. Za takim stwierdzeniem przemawia również fakt, iż jak wynika z akt, sprawa w postępowaniu toczącym się przed organem I instancji po zwrocie akt z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r., J. A. jest traktowany przez organ jako strona postępowania. Otrzymuje kierowaną do stron korespondencję oraz korzysta z przysługujących stronie środków zaskarżenia (zażalenie na postanowienie Starosty G. z dnia 4 października 2010 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania). W tej sytuacji jako niezasadne należy uznać zarzuty skarżącego, iż Starosta G. pozostawał w bezczynności po otrzymaniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 marca 2010 r. w zakresie prowadzenia wznowionego w dniu 26 czerwca 2009 r., na podstawie art. 145 § pkt 4 k.p.a. postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch silosów na działce nr 204 położonej w Z.. Z analizy akt sprawy wynika, iż organ podejmował czynności niezbędne do załatwienia sprawy, w której dodatkowo został przez Sąd zobligowany do ocenienia innych przesłanek uzasadniających uchylenie ostatecznej decyzji z dnia 8 lipca 2007 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego dla opisanej wcześniej inwestycji, uznając J. A. za stronę tego postępowania. Niewątpliwie od daty zwrotu Staroście G. akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem sądu o sygn. akt II SA/Po 874/09, do dnia złożenia rozpatrywanej skargi, minął termin do załatwienia określony w art. 35 § 3 k.p.a. jednakże należy zauważyć, iż zgodnie z § 5 tego artykułu do terminów określonych w § 3 nie wlicza się okresów zawieszenia postępowania. Należy zatem stwierdzić, iż stan zawieszenia postępowania nie jest stanem bezczynności. Natomiast, jak wspomniano wcześniej, postanowieniem z dnia 4 października 2010 r. Starosta G. zawiesił postępowanie wznowieniowe prowadzone po wyroku sądu z dnia 17 marca 2010 r. W tej sytuacji, mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. /-/ E. Podrazik /-/ J. Zieliński /-/ A. Łaskarzewska