II SA/Po 852/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 listopada 2012 r. wniosku "A". Spółka z o.o. z siedzibą w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi "A" Spółka z o.o. z siedziba w J. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie przedłożenia oceny technicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. /-/ J.Zieliński Spółka "A" Sp. z o.o. z siedzibą w J., reprezentowana przez adw. K. B., pismem z dnia 18 maja 2012 r. wniosła skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]2012 r., nr [...] w przedmiocie przedłożenia oceny technicznej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując na wysokie koszty przeprowadzenia badania w celu wydania opinii technicznej, do której dostarczenia zobowiązano stronę. Podniesiono, iż wykonanie zaskarżonego postanowienia narazi stronę skarżącą na konsekwencje trudne do usunięcia i na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do treści artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w ww. przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r. o sygn. akt II OZ 51/12 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ) Zauważyć nadto należy, iż ciężar wykazania istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. We wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (patrz m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2011 r., sygn. akt II OSK 2115/11 oraz z dnia 23 września 2011 r., sygn. II OZ 836/11 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżąca spółka, poza ogólnym stwierdzeniem, że wykonanie zaskarżonego aktu wiąże się ze znacznymi kosztami, nie wskazała na okoliczności, które uzasadniałyby złożony wniosek. Skarżąca nie sprecyzowała jaki jest wysokość tychże kosztów, w jaki sposób poniesienie miałoby wyrządzić jej znaczną szkodę. Bez poznania sytuacji finansowej skarżącej spółki, nie można przyjąć, aby konieczność wykonania obowiązku, związanego ze bliżej nieokreślonymi kosztami, oznaczała jednocześnie poniesienie przez zobowiązaną znacznej szkody. Podobnie wobec braku uprawdopodobnienia nieodwracalności takiej szkody, nie można przyjąć, aby zrealizowana została druga z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Należy zaznaczyć, iż obciążenia finansowe związane z wykonaniem postanowienia nie powodują nieodwracalnego skutku z samej swej istoty, zawsze bowiem możliwe jest ustalenie ich kwoty i wartości oraz zasad zwrotu. W tej sytuacji wniosek nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia. /-/ J.Zieliński