II SA/Po 882/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienie terminu do wniesienia odwołania; oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P. Filia [...] działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 poz. 1257, dalej k.p.a.) oraz art. 14, 39 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie z wniosku z dnia 1 września 2017 r. dotyczące przyznania pomocy pieniężnej na opłatę prądu w wysokości [...] zł i gazu w wysokości [...] zł albowiem wniosek ten jest tożsamy z wcześniej rozpoznanym. Decyzja została doręczona skarżącemu 19 września 2017 r. W dniu 12.10.2017 r. Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w P. Filia [...] przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie Pana A. K. od decyzji wydanej przez Kierownika Filii [...] z dnia [...].09.2017 r. nr MOPR- [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej SKO) analizując akta sprawy ustaliło, że decyzja organu I instancji doręczona została na adres skarżącego w dniu 19.09.2017 r. (data odbioru i podpis strony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Organ pouczył stronę prawidłowo, zgodnie z przepisem wynikającym z art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, że od decyzji służy stronie prawo wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. Biorąc pod uwagę datę skutecznego doręczenia stronie decyzji, tj. 19.09.2017 r., termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 03.10.2017 r. (wtorek). Do tego dnia odwołania do organu strona nie wniosła. Odwołanie z datą 04.10.2017 r. wysłane zostało drogą pocztową w tym samym dniu, tj. 04.10.2017 r. (data stempla pocztowego) i wpłynęło do organu I instancji w dniu 06.10.2017 r. Oznacza to, że strona wniosła odwołanie jeden dzień po obowiązującym ustawowo terminie. W skardze do WSA (wniesionej w terminie) A. K. wyraził swoje niezadowolenie z decyzji SKO. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302., dalej "p.p.s.a.") w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje bowiem regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wyżej wskazane postanowienia w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Zgodnie z art. 120 p.p.s.a w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2018 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skargę na to postanowienie skarżący wniósł w terminie. Podstawę materialnoprawną zapadłego w niniejszej sprawie postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., wedle którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W zakresie odnoszącym się do drugiej, spośród wymienionych w art. 134 k.p.a. przesłanek wydania postanowienia, o którym w nim mowa, a mianowicie "uchybienia terminu do wniesienia odwołania" należy uznać, że uchybienie wskazanego terminu ma miejsce wówczas, gdy przy uwzględnieniu zasad określonych w Rozdziale 10 Działu II k.p.a. zostanie ono złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. terminu 14 dni. W związku z tym każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. W sytuacji więc, gdy uchybienie terminowi nastąpiło, to przy braku istnienia prośby (wniosku) o przywrócenie terminu - organ odwoławczy nie ma innej możliwości, niż wydanie na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Fakt stwierdzenia (zaistnienia) tej okoliczności wiąże organ administracji, co jednoznacznie wynika z treści bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 134 k.p.a., czyniąc niemożliwym i niedopuszczalnym zarazem operowanie w odniesieniu do tejże okoliczności jakimkolwiek marginesem swobody. Każde więc uchybienie terminowi do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek wydać postanowienie, o którym mowa w art. 134 k.p.a., tj. postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, chyba że strona domaga się przywrócenia terminu stosownie do art. 58 § 1 i § 2 k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Należy podkreślić, iż wniosku o przywrócenie terminu nie można domniemywać (musi być on wyraźnie złożony). Także sam fakt dokonania określonej czynności po terminie, nie może być podstawą do domniemania, że osoba zainteresowana składa wniosek o przywrócenie terminu. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, z art. 58 k.p.a. wynika jednoznacznie, że przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić wyłącznie na prośbę strony. W tym zakresie wyłączona została możliwość wszczęcia postępowania przez organ administracji z urzędu. Termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia stronie decyzji organu I instancji (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 czerwca 2008r. sygn. akt I OSK 1297/07, dostępny pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl). Przechodząc do meritum sprawy stwierdzić należy, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] września 2017r. w przedmiocie umorzenia jako bezprzedmiotowego postępowania w sprawie wniosku z dnia 1 września 2017 r. została odebrana przez skarżącego w dniu 19 września 2017 r. (wtorek), co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy. W ustawowym 14-dniowym terminie nie wniesiono od niej odwołania. Skarżący uczynił to dopiero 4 października 2017 r. (data nadania na poczcie- środa) podczas gdy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 października 2017 r. (wtorek). Nie ulega więc wątpliwości, że skarżący wniósł odwołanie z uchybieniem terminu. Dodać należy, że w decyzji z dnia [...] września 2017 r. znajdowało się prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Z akt administracyjnych nie wynika, by skarżący składał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący napisał wprawdzie w skardze "wnoszę o przywrócenie terminu i zakończenie" ale nie odnosił tego do terminu wniesienia odwołania tak, by można było ewentualnie rozważać przekazanie tego wniosku do rozpoznania organom. Z uwagi na fakt, że skarga została wniesiona w terminie wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia nie podlegał rozpoznaniu. . W tym stanie rzeczy organ był więc zobligowany na podstawie art. 134 k.p.a. do wydania postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Sumując, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uznało, że odwołanie skarżącego zostało złożone po upływie ustawowego terminu, wobec czego skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a., należało oddalić.