II SA/Po 906/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA W. Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "A" A Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017 r., Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymana wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, mocą której ustalono na rzecz skarżącej spółki opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości [...] zł zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek powyższy nie został uzasadniony – pełnomocnik skarżącej wskazał jedynie, że uiszczenie opłaty może doprowadzić do powstania po stronie skarżącej Spółki znaczne szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym miejscu należy podkreślić, że z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I FZ 370/13, oba publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wstrzymanie, bowiem wykonania decyzji uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, a nie sama wysokość dolegliwości na jaką narażona jest strona. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku jest jednoznaczne z niepowołaniem zdarzeń, możliwych do wystąpienia w wyniku wykonania decyzji, które mogłyby spowodować wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w powołanym powyżej przepisie. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, że skarżąc zaniechał uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak powyższy uniemożliwia Sądowi ustalenie, czy brak wstrzymania zaskarżonej decyzji będzie skutkował powstaniem następstw, o jakich mowa w art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak powyżej wskazano, sama wysokość ustalonej opłaty nie przesądza jeszcze o możliwości zaistnienia skutków, o których mowa w powołanym powyżej przepisie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz