II SA/Po 917/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA W. Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 06 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi E. Ł. na decyzję Inspektor Pracy z dnia [...] sierpnia 2018 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu z zakresu inspekcji pracy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powołaną powyżej decyzję zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania. Zdaniem skarżących wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Zaskarżona decyzja utrzymuje bowiem w mocy nakaz Okręgowego Inspektora Pracy, nakazującego montaż szafek w szatni męskiej. Realizacja powyższego nakazu wiązałaby się nie tylko z koniecznością uzyskania stosownych zezwoleń, ale również wiązałaby się z obowiązkiem poniesienia znacznych kosztów w wysokości kilkuset tysięcy złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 2 ustawy możliwe jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez organ, który go wydał z urzędu lub na wniosek, natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z ugruntowanej już w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykładni art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że obowiązek uprawdopodobnienia zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnoszącym o zastosowanie tymczasowej ochrony, uregulowanej w tym przepisie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2013 r., sygn. akt I FZ 370/13, oba publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo przedstawienie zakresu żądania, a mianowicie wniesienie o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, uniemożliwia zweryfikowanie sytuacji strony w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zauważyć, że we wniosku uprawdopodobniono niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem trafnie wskazanoe w skardze realizacja nałożonego na skarżącą nakazu wiązałaby się z koniecznością uzyskania stosownych zezwoleń, ale również wiązałaby się z obowiązkiem poniesienia znacznych kosztów w wysokości kilkuset tysięcy złotych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz