II SA/Po 947/19

Dnia 12 marca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska -Tylewicz Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2020 roku sprawy ze skargi H. M. na decyzję Lekarz Weterynarii z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], nr sprawy [...] w przedmiocie zawieszenia zatwierdzenia zakładu oddala skargę Lekarz Weterynarii (dalej jako [...]LW lub lekarz wojewódzki) decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] ([...]) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 2096, dalej k.p.a.) po rozpatrzeniu odwołania H. M. (dalej jako strona lub skarżący) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą [...] ([...]) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] znak [...] z [...] maja 2019 r. , który działając na podstawie art. 20 ust. 1 pkt 2 lit. e), art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (tj. Dz. U. 2019, poz. 824, ze zm. dalej u.p.z.), art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej ( Dz.U. 2018 , poz. 1557), art. 104 k.p.a., art. 54 ust. 1, 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzonych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L 2004.165.1, z późn.zm. dalej rozp.882/2004), oraz po przeprowadzeniu kontroli w dniach: 01, 08 i 15 kwietnia 2019 roku, których wyniki zostały udokumentowane w protokole z kontroli Lista kontrolna SPIWET nr [...] i Lista kontrolna SPIWET nr [...] były podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego w dniu [...] kwietnia 2019r.- zawiesił zatwierdzenie zakładu skarżącego H. M. [...] o [...] Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco. Podczas kontroli z dnia [...] i [...] kwietnia 2019 roku w zakładzie skarżącego ustalono następujący stan faktyczny: 1. Powierzchnie podłóg utrzymane w niewłaściwym stanie sanitarno-technicznym. W pomieszczeniu obróbki termicznej struktura posadzki nie stanowi powierzchni gładkiej, a jednocześnie łatwej do mycia i dezynfekcji. W pomieszczeniu hali rozbioru oraz w pomieszczeniu obróbki termicznej zastoiska wody oraz otwarte kratki ściekowe, co stanowi naruszenie ust. 1 lit a, rozdziału II, załącznika II do Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dziennik Urzędowy L 139 , 30/04/2004 P. 0001 – 0054, dalej rozp.852/2004). Niewłaściwy stan sanitarno - higieniczny podłóg uniemożliwia przeprowadzenie skutecznego mycia i dezynfekcji. Nieskuteczne mycie i dezynfekcja prowadzą natomiast do namnażania się drobnoustrojów na powierzchni podłóg, co skutkować może wtórnym zakażeniem produkowanej żywności. 2. Powierzchnie sufitów utrzymane w złym stanie sanitarno-technicznym. W pomieszczeniu hali rozbioru nacieki na płytkach ściennych przy suficie, nalot pleśni oraz obecność pajęczyn. Natomiast w pomieszczeniu hali obróbki termicznej na całej powierzchni zabrudzony sufit osadem z dymu wędzarniczego. W/w zanieczyszczenia świadczą o niewłaściwie prowadzonych zabiegach mycia i dezynfekcji, co stanowi naruszenie przepisów zawartych w załączniku II rozdziału Iust. 2 oraz rozdziału V ust. 1 lit. a) rozp.852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych, tj. pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej. Wszelkie przedmioty, instalacje i sprzęt, pozostające w kontakcie z żywnością muszą być skutecznie czyszczone, oraz, w miarę potrzeby, dezynfekowane. Czyszczenie i dezynfekowanie musi odbywać się z częstotliwością zapewniającą zapobieganie jakiemukolwiek ryzyku zanieczyszczenia. 3. Zakład nie zapewnia dostatecznej ochrony przed dostępem szkodników, co wynika z faktu, iż procedury zakładowe ochrony przed w/w nie zostały odpowiednio wprowadzone. W dniu kontroli [...] kwietnia 2019r. lampy owadobójcze w pomieszczeniu przyjęcia surowca oraz wydawki wyłączone. Ponadto otwarte drzwi od zakładu przy pomieszczeniach komór wędzarniczych. Drzwi prowadzące na zewnątrz z pomieszczenia przyjęcia surowca oraz z wydawki nieszczelne, co stwarza ryzyko przenikania owadów lub szkodników z zewnątrz. Powyższe jest niezgodne z przepisami zawartymi w załączniku II rozdziału IX ust. 4 rozporządzenia (WE) .852/2004 w sprawie higieny środków spożywczych, tj. muszą istnieć odpowiednie procedury, aby zapewnić kontrole obecności szkodników. Muszą również istnieć odpowiednie procedury, aby zapobiec dostępowi zwierząt domowych do miejsc, gdzie żywność jest przygotowywana, przetwarzana lub składowana (lub, w przypadku gdy w szczególnych wypadkach właściwy organ dopuszcza taką możliwość, aby zapobiec możliwości spowodowania zanieczyszczenia w wyniku takiego dostępu). 4. Zakład nie posiada wyników badań w zakresie zanieczyszczeń mikrobiologicznych dla wyrobów gotowych oraz wymazów z powierzchni produkcyjnych za rok 2018 i 2019. Podmiot wykonał jedynie badania mikrobiologiczne dla wymazów czystościowych oraz wyrobów gotowych w miesiącu sierpniu i wrześniu 2018 r., brak natomiast sprawozdań z badań wykonanych w pozostałych miesiącach, które wynikają z ustalonego harmonogramu. Kontrola przeprowadzona w dniu [...] kwietnia 2019r. wykazała, iż podmiot nie przeprowadził badań właścicielskich za I kwartał 2019 roku, co stanowi naruszenie art. 4 oraz art. 5 ust. 1, 2 Rozporządzenia (WE) nr 2073/2005 z dnia 15 listopada 2005 r. w sprawie kryteriów mikrobiologicznych dotyczących środków spożywczych (dalej rozp.2073/2005). W związku z tym nie można jednoznacznie stwierdzić, czy zakład oraz produkowane w nim wyroby spełniają kryteria mikrobiologiczne zawarte w załączniku I w/w rozporządzenia W związku powyższym, zdaniem organu, istnieje ryzyko zanieczyszczenia produktów gotowych, co w konsekwencji może stanowić potencjalne zagrożenie dla zdrowia konsumentów. Ponadto zakład nie stosuje się do własnych procedur systemu HACCP. Zgodnie bowiem z procedurą zakładową [...], data wydania [...].05.2016r., wersja wydania nr [...] Harmonogram badań czystościowych na rok 2018, podmiot powinien pobierać wymazy co miesiąc z pięciu miejsc. Zakład natomiast wykonał badania tylko za dwa miesiące w 2018r. Niepobieranie prób środowiskowych oraz prób wyrobów gotowych w kierunku obecności listeria monocytogenes, co jak już wspomniano powyżej stanowi naruszenie przepisów art. 5 ust 2. Rozp.2073/2005 (z uwzględnieniem z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady 852/2004), zgodnie z którym przedsiębiorstwa sektora spożywczego produkujące żywność gotową do spożycia, która może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego ze względu na obecność listeria monocytogenes, pobierają próbki z obszarów produkcyjnych oraz sprzętu w celu sprawdzenia obecności listeria monocytogenes w ramach stosowanych przez nie schematów pobierania próbek. Z kolei w myśl art. 3 rozp.852/2004 "Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze zapewniają, że na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą, spełniane są właściwe wymogi higieny ustanowione w niniejszym rozporządzeniu." Zgodnie z art. 4 ust. 3 ww. rozporządzenia przedsiębiorstwo sektora spożywczego, gdzie właściwe, przyjmują następujące szczególne środki higieny: zgodności z kryteriami mikrobiologicznymi dla środków spożywczych (lit. a), procedur niezbędnych do osiągnięcia celów tego rozporządzenia oraz pobieranie próbek i analiz (lit. e). Z analizy powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że przedsiębiorstwo sektora spożywczego jest zobowiązane do realizowania procedur, które umożliwiają osiągnięcie celów rozporządzenia. Podstawowe cele zostały określone w preambule tego rozporządzenia, do których należy: dążenie do wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego, zapewnienie wysokiego poziomu ochrony konsumentów w odniesieniu do bezpieczeństwa żywności, zapewnienie bezpieczeństwa żywności od miejsca produkcji podstawowej aż do wprowadzenia do obrotu lub wywozu włącznie, a każde przedsiębiorstwo sektora spożywczego w ramach produkcji i dystrybucji żywności powinno zapewnić, że bezpieczeństwo żywności pozostaje nienaruszone. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 5 rozp.852/2004 przedsiębiorstwa sektora spożywczego opracowują, wykonują i utrzymują stałą procedurę lub procedury na podstawie zasad HACCP. Zasady te obejmują określanie wszelkich zagrożeń, którym należy zapobiec, wyeliminować lub ograniczyć do akceptowalnych poziomów, określanie krytycznych punktów kontroli lub działań, w których kontrola jest konieczna do zapobieżenia lub wyeliminowania zagrożenia lub ograniczenia go do akceptowalnych poziomów, ustanowienie limitów krytycznych w punktach kontroli krytycznej, wprowadzenie w życie skutecznych procedur monitorowania w krytycznych punktach kontroli, ustanowienie działań naprawczych oraz procedur regularnie wykonywanych w celu sprawdzenia prowadzonych zasad, jak również ustanowienie dokumentów i archiwów proporcjonalnie do rozmiaru i charakteru przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 2 ww. rozporządzenia). W sytuacji, gdy dokonuje się modyfikacji w produkcie, procesie lub działaniu, przedsiębiorstwa sektora spożywczego są zobligowane do prowadzenia przeglądu procedur i wprowadzenia niezbędnych w niej zmian. Powyższe regulacje oznaczają, że przedsiębiorstwo sektora spożywczego powinno opracować i wykonywać procedury dotyczące bezpieczeństwa żywności w oparciu o zasady HACCP, które zapewnią, że żywność wyprodukowana zgodnie z przedmiotowymi procedurami będzie bezpieczna. Zachowanie zgodności powinno obejmować badanie w odniesieniu do wartości ustalonych dla danych kryteriów poprzez pobieranie próbek, wykonywanie badań oraz wdrażanie działań naprawczych zgodnie z prawem żywnościowym oraz poleceniami wydanymi przez właściwy organ. Zgodnie z art. 3 rozp.2073/2005 przedsiębiorstwa sektora spożywczego zobowiązane są dopilnować, aby środki spożywcze były zgodne z odpowiednimi kryteriami mikrobiologicznymi, wymienionymi w załączniku nr I i na każdym etapie produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności, włącznie z handlem detalicznym. Podejmuje w tym celu środki oparte na procedurach HACCP oraz w ramach wdrażania dobrych praktyk higienicznych. Ponadto przedsiębiorstwa odpowiedzialne za wytwarzanie danego produktu powinny prowadzić badania zgodnie z załącznikiem II w celu zapewnienia zgodności produkowanej żywności z kryteriami w ciągu całego okresu przydatności do spożycia. Powyższe dotyczy w szczególności wyrobów gotowych do spożycia, w których możliwy jest wzrost listeria monocytogenes i które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego ze względu na obecność tej bakterii. Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr [...] przedsiębiorstwa sektora spożywczego przeprowadzają w miarę potrzeb badania zgodności z kryteriami mikrobiologicznymi określonymi w załączniku I w ramach potwierdzania lub weryfikacji prawidłowego funkcjonowania stosowanych przez nie procedur opartych na zasadach HACCP i dobrej praktyki higienicznej. Zatem brak badań produkowanej żywności świadczy o niewykonywaniu przez podmiot obowiązku określonego w rozporządzeniu nr [...]. Potwierdzenie, iż żywność jest bezpieczna dla konsumenta jest podstawowym obowiązkiem przedsiębiorcy. W czasie pozyskiwania i przetwarzania żywności, to właśnie zanieczyszczenia mikrobiologiczne związane z obecnością listeria monocytogenes są szczególnie niebezpieczne. Listeria monocytogenes jest patogenem, który wywołuje chorobę nazywaną listeriozą. Objawy listeriozy mogą być różne, od łagodnych podobnych do grypy, takich jak nudności, wymioty i biegunka, do bardzo poważnych obejmujących zapalenie opon mózgowych, poronienia i wady płodu u kobiet ciężarnych oraz inne powikłania. Bakteria łatwo uodparnia się na podprogowe dawki konserwantów i środków myjących, tworząc swoiste biofilmy na powierzchni. Dlatego tak istotne jest systematyczne kontrolowanie czystości mikrobiologicznej w zakładzie. 5. Projekt technologiczny część graficzna i opisowa jest niezgodny ze stwierdzonym w trakcie kontroli stanem faktycznym infrastruktury. Stanowi to naruszenie art. 19 ust. 1 pkt. 1 w zw. z pkt. 3 u.p.z.. Powyższe stanowi również naruszenie art. 6 rozp. [...], w zakresie obowiązku informowania powiatowego lekarza weterynarii (dalej też PLW) przez przedsiębiorcę o każdej istotnej zmianie w działalności. Zakład nie poinformował PLW w [...] i nie sporządził nowego projektu, w związku ze zmianą sposobu użytkowania pomieszczeń w korytarzu technologicznym zakładu ustawiono maszynę do próżniowego pakowania, której nie wykazano w projekcie technologicznym. Podczas kontroli w dniu [...] kwietnia 2019r. w chłodni wyrobu gotowego znajdował się asortyment w słoikach. Stan ten jest niezgodny z zakresem działalności zakładu zawartym w decyzji PLW w [...] brak natomiast zatwierdzenia PLW w zakresie produkcji gotowych wyrobów w opakowaniach szklanych oraz brak procedur zakładowych odnośnie produkcji wyrobów w słoikach. Z dokumentacji zakładowej wynika, iż podmiot nie wykazuje produkcji wyrobów mięsnych słoikach. Brak również opracowanych procedur HACCP dla wyrobów mięsnych w słoikach tj. schematów produkcyjnych, analizy zagrożeń, receptur, opisu produktów. Podmiot nie prowadzi badań właścicielskich dla asortymentów w słoikach, co jest niezgodne z art. 4 ust.1Rozp.2073/2005. W dniu [...] kwietnia 2019 roku Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] zwrócił się do Państwowych Powiatowych Inspektorów Sanitarnych nadzorujących powiaty, na terenie których zakład prowadzi obrót produkowanej żywności z własnego zakładu z auto sklepu. W dniu [...] maja 2019 roku Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] otrzymał pismo od Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] informujące, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2019 roku w Auto-sklepie o nr rejestracyjnym [...] należącym do H. M. stwierdzono wprowadzanie do obrotu wyrobu mięsnego w słoikach w ilości 6 sztuk bez oznakowania i bez towarzyszących temu wyrobowi dokumentów identyfikacyjnych. Powyższe powoduje, iż brak jakiejkolwiek identyfikowalności produktów zarówno z uwagi na brak wymaganej dokumentacji oraz oznakowania wyrobu gotowego opakowanego przeznaczonego do konsumenta końcowego. W dniu [...] maja 2019 w odpowiedzi na pismo PLW w [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we [...] przysłał pismo informujące, że w dniu [...] kwietnia 2019r. została przeprowadzona w auto sklepie należącym do Pana H. M. na targowisku [...] przy ul. [...] kontrola sanitarna. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono brak dokumentów umożliwiających identyfikowalność produktów będących w obrocie tj. wędlin nieopakowanych, wyrobów mięsnych w słoikach, kiełbas w opakowaniach vacum, oraz smalcu w opakowaniach jednorazowych. Na produktach w opakowaniach jednostkowych brak etykiet zawierających wymagane informacje zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego. Brak również jakichkolwiek informacji przekazywanych dla klientów w miejscu sprzedaży środków spożywczych nieopakowanych jednostkowo. Ponadto w dniu kontroli stwierdzono brak możliwości korzystania w punkcie z bieżącej wody do stanowiska mycia rąk. Powyżej opisane przypadki świadczą o znikomej świadomości właściciela zakładu Pana H. M. w zakresie produkowania bezpiecznej dla zdrowia i życia żywności. Powyższe narusza art. 9 rozporządzenia nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych: nazwa żywności, wykaz składników, wszelkie składniki lub substancje pomocnicze w przetwórstwie wymienione w załączniku II lub uzyskane z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, użyte przy wytworzeniu lub przygotowywaniu żywności i nadal obecne w produkcie gotowym, nawet jeżeli ich forma uległa zmianie, ilość określonych składników lub kategorii składników, ilość netto żywności, data minimalnej trwałości lub termin przydatności do spożycia, wszelkie specjalne warunki przechowywania lub warunki użycia, nazwa lub firma i adres podmiotu prowadzącego przedsiębiorstwo spożywcze , o którym mowa w art. 8 ust. 1, kraj lub miejsce pochodzenia w przypadku przewidzianym w art. 26, oraz informacja o wartości odżywczej. Z uwagi na fakt, że na asortymencie brak było informacji o terminie przydatności do spożycia środka spożywczego konsument nie miał świadomości czy dany produkt jest bezpieczny. Organ podkreślił, że produkowane oraz wprowadzane do obrotu żywności typu konserwy mięsne o niepotwierdzonej jakości zdrowotnej niesie za sobą ogromne zagrożenie dla zdrowia i życia konsumentów. Zagrożenie to związane jest z tzw. jadem kiełbasianym, który jest silną neurotoksyną produkowaną przez gram-dodatnią bakterię (clostridium botulinum) w warunkach beztlenowych. Przypadkowe zatrucia jadem kiełbasianym występują po spożyciu zakażonych i niewłaściwie przechowywanych produktów mięsnych konserwowanych. Szczególnie dobre warunki do wzrostu c. botulinum stanowią wszelkiego rodzaju konserwy mięsne, przygotowane w nieodpowiednich warunkach i nieprzechowywane w chłodniach. W opakowaniu ze skażoną żywnością występują warunki beztlenowe, w których zarodniki laseczek c. botulinum rozwijają się w dojrzałe formy wegetatywne. Ich aktywność życiowa związana jest z wytwarzaniem jadu kiełbasianego. Jad kiełbasiany jest jedną z najsilniejszych trucizn znanych człowiekowi: już dawka 0,00001 grama wywołuje zwykle śmierć. Śmierć następuje najczęściej w wyniku niewydolności oddechowej (porażenie mięśni) lub zatrzymania akcji serca. 6. Brak rejestracji temperatur w licznych pomieszczeniach zakładu: hali rozbioru, hali produkcji, hali obróbki termicznej, chłodni surowca i wyrobu gotowego Zakład nie przedstawił rejestrów temperatur, co jest niezgodne z ust. 5 rozdziału IX załącznika II do Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 które stanowi, iż: surowce, składniki, półprodukty i wyroby gotowe, które mogłyby sprzyjać wzrostowi chorobotwórczych mikroorganizmów lub tworzeniu się toksyn, muszą być przechowywane w temp., które nie powodowałyby ryzyka dla zdrowia. Nie można naruszać łańcucha chłodniczego. Brak kontroli warunków składowania towarów poddaje w wątpliwość zachowanie ciągłości łańcucha chłodniczego. Brak zachowania ciągłości łańcucha chłodniczego rodzi zaś ryzyko namnażania się drobnoustrojów chorobotwórczych. Łańcuch chłodniczy to procedura zachowania niezmiennych warunków termicznych, w jakich muszą się znajdować chłodzone lub głęboko mrożone produkty żywnościowe. Złe przechowywanie jest przyczyną zatruć pokarmowych. Kontrola temperatury na wszystkich etapach obchodzenia się z żywnością stanowi podstawę do wyeliminowania zagrożeń mikrobiologicznych. Zgodnie z zapisami z Arkusza monitorowania [...] przyjęcie półtusz, elementów mięsnych, podrobów [...] weryfikowany parametr to temperatura mięsa wieprzowego oraz podrobów, ostatnie zapisy potwierdzające weryfikację pochodzą z [...].12.2018r. To świadczy o braku właściwego nadzoru nad prawidłowym wypełnianiem dokumentów zakładowych, a tym samym o braku kontroli temperatury na etapie przyjęcia surowca, przetwórstwa, aż po wyrób gotowy, co stanowi naruszenie art. 5 ust. 2 lit d,e, Rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych. 7. W dniu [...] kwietnia 2019 roku Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] otrzymał informację z ZHW w [...] nr sprawozdania z badań [...] Próby wyrobu gotowego: kiełbasa śląska , data produkcji [...].03.2019r., data ważności 14 dni. Protokół pobrania [...] z [...].04.2019 roku) w kierunku Listeria monocytogenes. W wyniku badań stwierdzono obecność ww. bakterii w [...] próbach. Powyższe udokumentowano w protokole kontroli Lista kontrolna SPIWET nr [...] z dnia [...].04.2019r. Ponadto w dniu [...] października 2018 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] dokonał poboru prób urzędowych wyrobu gotowego w kierunku obecności listerii w 25 g (protokół pobrania [...] z [...].10.2018 r.). Czynności te wynikały z nadzoru nad zakładem zatwierdzonym. W dniu [...] października 2018 r. Zakład Higieny Weterynaryjnej im. [...] w [...] poinformował Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] o stwierdzeniu obecności listerii w wyrobie gotowym: kiełbasa biała parzona w [...] próbach, a następnie przesłał za pośrednictwem faksu sprawozdanie z badań nr [...] [...] z dnia [...].10.2018 r. Natomiast w dniu [...] lipca 2018 roku Zakład Higieny Weterynaryjnej im. [...] w [...] przesłał Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w [...] sprawozdanie z badań nr [...] dotyczące badań prób wymazów ze środowiska produkcyjnego pobranych z użyciem gąbki ściernej (protokół pobrania [...] z [...].06.2018 roku) w kierunku Listeria monocytogenes. W wyniku tych badań stwierdzono obecność listerii w [...] próbach (pojemnik biały czysty, kratka ściekowa, wilk, wąż do mycia). Powyższe wyniki badań dla wymazów środowiskowych oraz wyrobów gotowych w roku 2018 i 2019 świadczą o nieprawidłowo przeprowadzanym procesie mycia i dezynfekcji oraz nierealizowaniu przez podmiot podstawowych wymagań w zakresie odpowiednich warunków sanitarno - higienicznych, które gwarantują zapewnienie właściwego bezpieczeństwa i wysokiej jakości zdrowotnej wytwarzanych wyrobów. Obecność chorobotwórczej Listerii monocytogenes w wymazach środowiskowych oraz wyrobach gotowych dowodzi, iż zakład nie spełnia wymagań zawartych w załączniku II rozdziale 1 ust. 1 rozp.852/2004. Fakt obecności w zakładzie i w produktach gotowych bakterii Listeria monocytogenes stwierdzony także w ubiegłym roku świadczy, iż podmiot nie podjął żadnych działań naprawczych mających na celu poprawę warunków produkcji. Świadczy to o braku chęci z strony podmiotu do zapewnienia bezpieczeństwa żywności, za którą zgodnie z prawem jest odpowiedzialny. 8. Brak właściwie prowadzonych rejestrów dotyczących przyjęcia surowców, substancji przeznaczonych do dodania do żywności. W czasie kontroli w dniu [...] kwietnia 2019 r. zakład nie przedstawił dokumentów dotyczących przyjęcia surowców mięsnych do produkcji, wg arkusza monitorowania CCP1 -przyjęcia półtusz elementów mięsnych, podrobów [...], data wydania dokumentu [...].05.2016r. wersja 3. Ostatnie przyjęcie surowca do zakładu nastąpiło w dniu [...].12.2018 r. Wcześniejsze zapisy wskazują na przyjmowanie surowców w dniach [...].11.2018 r., [...].11.2018 r., [...].11.2018 r. Brak zapisów w powyższym zakresie z roku 2019. Kontrola przeprowadzona w zakładzie [...], [...] wykazała, iż podmiot w dniach [...].03.2019 r., [...].02.2019 r. oraz [...].01.2019 r. dokonywał usługowego uboju trzody chlewnej dla zakładu P. H. M. w ilości każdorazowo 10 szt. Wykazano to w Handlowych Dokumentach Identyfikacyjnych Nr [...] z dnia [...].03.2019 r., Nr [...] z [...].02.2019 r. oraz Nr [...] z dnia [...].01.2019r. Brak tych informacji stanowił naruszenie art. 18 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 w zw. z art. 5 rozporządzenia 852/2005. 9. Brak możliwości weryfikacji zgodności pomiędzy składem żywności podanym na etykiecie, określonym w recepturach zakładowych, a ilością poszczególnych składników faktycznie użytych do wytwarzania poszczególnych partii, zapisaną w raportach produkcyjnych. Ostatnie przedstawione dokumenty zakładowe takie jak raport produkcji [...], arkusz monitorowania CCP2 obróbka termiczna nr dokumentu [...] data wydania [...].11.2016, wyd.3 uzupełniony był do dnia [...] grudnia 2018r. Niesystematyczne prowadzenie dokumentacji systemu HACCP uniemożliwia dokładne wyszczególnienie surowców oraz składników faktycznie użytych do produkcji. Powyższe stanowi naruszenie art. 18 ust. 1, 4 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. w zw. z art. 5 rozporządzenia nr 852/2004. Właściciel zakładu H. M. w dniu kontroli tj. [...] kwietnia 2019r. nie przedstawił etykiet dla produkowanego asortymentu. Oświadczył podczas kontroli inspektorom weterynaryjnym "iż jest to tajemnica zakładu". Natomiast zgodnie z ust. 4 art. 5 rozporządzenia [...] Przedsiębiorstwa sektora spożywczego dostarczają odpowiedniemu organowi dowody dotyczące zgodności działania z zasadami systemu HACCP w sposób w jaki wymagają tego właściwe organy. 10.Brak dokumentów dotyczących wprowadzanego do obrotu asortymentu produkowanego w zakładzie. Zgodnie z obowiązującym prawem żywnościowym art. 9 ust 2 a u.p.z. produkty pochodzenia zwierzęcego wprowadzane na rynek zaopatruje się w świadectwa zdrowia lub inne dokumenty. Badania mikrobiologiczne przeprowadzone w latach 2017, 2018 oraz 2019r. wykazały iż produkty pochodzące z zakładu mogą stanowić potencjalne zagrożenia zdrowia i życia konsumenta, bowiem wykazano, iż są one niezgodne z kryteriami mikrobiologicznymi ustawionymi w rozporządzeniu 2073/2005.W związku powyższym informacje towarzyszące żywności wychodzącej z zakładu winny być aktualne i dostępne co najmniej do momentu, w którym zasadne będzie przyjęcie, że żywność została skonsumowana. Ponadto podmiot powinien te informacje dostarczyć na żądanie właściwego organu bez nieuzasadnionej zwłoki, co zostało zawarte w art. 3 rozporządzenia 931/2011 z dnia 19 września 2011 r. w sprawie wymogów dotyczących możliwości śledzenia ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego. 11. Prowadzone przez podmiot rejestry i raporty dotyczące poszczególnych etapów procesu produkcyjnego uniemożliwiają prześledzenie przychodu oraz rozchodu żywności i substancji przeznaczonych do dodania do żywności, jak również określenie do jakich partii wytwarzanych produktów zostały użyte. Ostatnich zapisów w raporcie produkcyjnym [...] z dnia [...].05.2016 wyd. 3 dokonano w dniu [...].12.2018r, natomiast w Formularzu przerobu produktu [...] data wyd. [...].05.2016r. wykazano prowadzenie produkcji w dniu [...].04.2019r. Powyższe wskazuje, iż raporty produkcyjne nie są tożsame z dokumentami dotyczącymi przerobu produktu. Ponadto kontrola z dnia [...] kwietnia 2019r wykazała brak dokumentacji dotyczącej możliwości prześledzenia przychodu oraz rozchodu substancji przeznaczonych, do dodania do żywności (przypraw, osłonek), jak również określenie do jakich partii wytwarzanych produktów zostały użyte, co stanowi naruszenie art. 18 ust. 1 rozporządzenia [...]. 12. Zgodnie z dokumentacją posiadaną przez PLW w [...], ostatni dokument HD dotyczący usuwania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego sporządzony został w dniu [...] grudnia 2018r. Fakt ten został opisany w protokole kontroli z dnia [...].04.2019r. (HD nr [...] z dnia [...].12.2018r.). Z dokumentacji dostępnej w zakładzie tj. Formularz przerobu produktu [...] data wydania [...].05.2016 wynika, iż produkcja była prowadzona w zakładzie w dniach [...].03.2019, [...].03.2019r, [...].03.2019r, [...].03.2019r, oraz [...].03.2019r. W związku z faktem, że do produkcji wykorzystywane są półtusze pochodzące z uboju usługowego w [...] [...] niemożliwością jest aby podczas procesu rozbioru, przetwórstwa nie powstawały uppz. Brak dokumentacji dotyczącej usuwania uppz świadczy o niesystematycznym oraz niewłaściwym zagospodarowaniu tych odpadów. Podczas czynności kontrolnych właściciel zakładu oświadczył, iż,, powstałe w wyniku produkcji uppz stoją na dworze", co zostało uwzględnione w protokole kontroli. Zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym tj. zał. II rozdz. VI ust 2, 4 rozporządzenie [...] odpady żywnościowe, niejadalne produkty uboczne i inne śmieci muszą być składowane w zamykanych pojemnikach, chyba że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą wykazać właściwemu organowi, że inne typy używanych pojemników lub systemy usuwania są właściwe. Takie pojemniki muszą być odpowiednio skonstruowane, utrzymywane w dobrym stanie i łatwe do czyszczenia i, w miarę potrzeby, dezynfekcji. Ponadto wszystkie odpady muszą zostać usunięte w sposób higieniczny i przyjazny dla środowiska zgodnie z mającym zastosowanie do tego celu prawodawstwem wspólnotowym, i nie mogą stanowić bezpośredniego lub pośredniego źródła zanieczyszczenia. Szczegółowe przepisy dotyczące uppz nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi przewidują, iż podmioty natychmiast po wytworzeniu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych objętych zakresem rozporządzenia [...] z dnia [...].10.2009 identyfikują je i zapewniają prowadzenie związanych z nimi czynności zgodnie z w/w rozporządzeniem. Na wszystkich etapach gromadzenia, przewozu, manipulowania, składowania lub usuwania uppz podmioty zapewniają zgodność uppz z wymogami w/w rozporządzenia. Z powyższego wynika również, iż podmiot nie przekazuje powstałych w czasie produkcji uppz do zakładów uprawnionych do ich odbioru - odpowiedniej kategorii i zatwierdzonych/zarejestrowanych przez PLW co stanowi naruszenie ust. 1, 2 art. 4 rozporządzenia 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego.) Ponadto zakład nie prowadzi rejestrów wysyłek ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego i powiązanych z nimi dokumentów handlowych lub świadectw zdrowia. Kontrola przeprowadzona w dniu [...] kwietnia 2019r. wykazała, iż ostatni zapis w rejestrze jest z dnia [...].12.2018r. powyższe jest niezgodne z rozdz. IV, zał. VIII rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy. 13. Podczas kontroli nie przedstawiono orzeczenia lekarskiego do celów sanitarno- epidemiologicznych o braku przeciwskazań do wykonywania prac, przy wykonywaniu, których istnieje możliwość przeniesienia zakażania na inne osoby. Brak w/w orzeczenia dla właściciela zakładu oraz żony właściciela, która podczas kontroli w dniu [...].04.2019r. przebywała na terenie zakładu. Podmiot działający na rynku spożywczym zobowiązany jest do przechowywania w/w dokumentacji w aktach osobowych i udostępniania jej na żądanie organów urzędowej kontroli żywności. Kopie orzeczenia lekarskiego powinny znajdować się w miejscu wykonywania pracy, przez osobę której dotyczy to orzeczenie. Powyższy stan faktyczny zakładu stanowi zatem niezgodność z zapisami art. 59 ust. 2,4,5 ustawy z dnia [...].08.2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Weryfikacja dokumentacji systemu HACCP zwłaszcza arkusza monitorowania zdrowia pracowników [...] wydanie [...].05.2016 wersja 3 wykazała, iż ostatni zapis w powyższym zakresie został wykonany [...].12.2018 roku dla dwóch pracowników. Mając powyższe na uwadze naruszono ust 2 rozdz. VIII zał. II rozporządzenia [...] który stanowi, iż żadna osoba cierpiąca na chorobę bądź będąca jej nosicielem, która może być przenoszona poprzez żywność, bądź też stwierdza się u niej np. zainfekowane rany, zakażenia skóry, owrzodzenia i biegunkę, nie może uzyskać pozwolenia na pracę z żywnością ani na wejście do obszaru, w którym pracuje się z żywnością w jakimkolwiek charakterze, jeżeli występuje jakiejkolwiek prawdopodobieństwo bezpośredniego lub pośredniego jej zanieczyszczenia. Ponadto podczas kontroli w dniu [...] kwietnia 2019r. stwierdzono, iż właściciel zakładu oraz jego żona przebywali na terenie zakładu bez odzieży ochronnej. Stosowanie odzieży roboczej jest podstawą działań mających na celu zapewnienie właściwych warunków higienicznych przy produkcji żywności oraz jest istotnym elementem [...] ([...] Nie stosowanie się do powyższego stanowi naruszenie ust. 1 rozdz. VIII, zał. II rozporządzenie [...]. Organ zaznaczył, iż podczas poprzednich kontroli prowadzonych w 2017 roku oraz w 2018 roku także wykazywano liczne nieprawidłowości w zakresie stanu sanitarno- technicznego oraz stwierdzano obecność patogenów chorobotwórczych tj. Listerii monocytogenes w wyrobach gotowych oraz wymazach ze środowiska produkcyjnego zakładu. W związku z licznymi nieprawidłowościami Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] wydał wówczas decyzję porządkową znak sprawy [...] z dnia [...] maja 2018r zobowiązującą podmiot do usunięcia niezgodności stwierdzonych w wyniku kontroli w dniach: [...] i [...] marca 2018 roku tj.: - poprawić stan higieniczno-sanitarny zakładu: uzupełnić ubytki w posadzce oraz na ścianach w pomieszczeniu hali rozbioru, peklowni oraz pomieszczeniu hali obróbki wędzarniczej, - wyczyścić zlew w pomieszczeniu hali obróbki wędzarniczej i pomieszczeniu przyjęcia surowca, - odmalować powierzchnie sufitów, bowiem stwierdzono łuszczącą się i odpadającą farbę w pomieszczeniu: przyjęcia surowca, chłodni półtusz, hali rozbioru, peklowni, myjni sprzętu, hali produkcji farszu, hali obróbki wędzarniczej, -usprawnić system wentylacji w pomieszczeniu: peklowni, - zabezpieczyć zakład przed dostępem dzikich zwierząt oraz owadów, zwrócić uwagę na zamykanie drzwi i sprawnie działające lampy owadobójcze, - poprawić nadzór nad pracownikami: w pomieszczeniu szatni odzieży czystej obecne brudne buty pracownika, - zgodnie z harmonogramem złożonym u Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...], badać wyroby gotowe oraz powierzchnie produkcyjne na obecność drobnoustrojów chorobotwórczych. Przeprowadzone w dniach [...] i [...] kwietnia 2019 roku kontrole udokumentowane protokołami kontroli Lista kontrolna SPIWET nr [...] i Lista kontrolna SPIWET nr [...] wykazały kolejne naruszenia przepisów prawnych oraz nie wywiązanie się podmiotu z działań korygujących wydanych w decyzji porządkowej. Organ powołując się na art. 54 ust. 1 i 2 lit a i f Rozporządzenia (WE) nr 882/2004 podał, że zaistniały podstawy do zastosowania środków zaradczych. Wskazał, że pomimo wydania decyzji porządkowej z [...] maja 2018r. podmiot nie dostosował sposobu produkcji w zakładzie do obowiązujących przepisów prawa żywnościowego i weterynaryjnego. Organ odstąpił od wymierzenia kary porządkowej i poprzestał na pouczeniu. Obecnie biorąc pod uwagę skalę i częstotliwość naruszeń wymagań weterynaryjnych przy prowadzeniu działalności zatwierdzonej przez podmiot, w ocenie organu niezbędne jest zawieszenie działalności podmiotu na czas oznaczony. W ocenie organu zawieszenie zatwierdzenia zakładu spowoduje, iż strona niejako zostanie zmobilizowana sankcją administracyjną do podjęcia działań mających na celu dostosowanie działalności według obowiązujących wymagań przepisów prawnych. Podejmując decyzje organ wskazał, że uwzględnił fakt, iż mimo wydania decyzji porządkowej, wezwań do złożenia wyjaśnień, rozmów z właścicielem zakład w dalszym ciągu nie stosował się do uwag i zaleceń, co wykazywano podczas kolejnych kontroli. W tym konkretnym więc przypadku zawieszenie będzie jedyną skuteczną metoda ochrony zdrowia lub życia konsumentów oraz zmotywuje podmiot do podjęcia działań naprawczych. W decyzji podano, że na podstawie art. 20 ust. 2 ustawy o produktach pochodzenia zwierzęcego podlega ona natychmiastowemu wykonaniu a podmiot może ubiegać się o uchylenie decyzji po usunięciu niezgodności stwierdzonych w wyniku kontroli przeprowadzonych w dniach [...] i [...] kwietnia 2019r. Skarżący w odwołaniu z [...].06.2019 r. zakwestionował rzetelność przeprowadzania postępowania administracyjnego przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...], poprzez wydanie decyzji bez wezwania i pouczenia podmiotu do usunięcia niezgodności powstałych w wyniku kontroli. Organ II instancji wydał opisaną we wstępie decyzję o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia Lekarza Powiatowego. W pierwszej kolejności organ zreferował stan faktyczny sprawy, który pokrywa się z przywołanymi wyżej rozważaniami organu I instancji. W ocenie organu II instancji zarzut odwołania jest niezasadny z następujących względów: 1. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] pismem z [...].04.2019 r. znak: [...] poinformował skutecznie stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego (zawiadomienie odebrane [...].04.2019 r.) w związku z nieprawidłowościami wykazanymi w protokołach z kontroli nr [...] z [...].04.2019 r. oraz [...] z [...].04.2019r. 2. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] pismem z [...].05.2019 r. znak: [...] (odebrane [...].05.2019 r.) poinformował stronę o zebraniu materiału dowodowego do postępowania administracyjnego prowadzonego w związku z nieprawidłowościami wykazanymi w protokołach z kontroli nr [...] z [...].04.2019 r. oraz [...] z [...].04.2019. Zgodnie z treścią zawiadomienia strona mogła wypowiedzieć się co do przeprowadzonych dowodów, zgromadzonych materiałów oraz zgłoszonych żądań. Analizując sprawę administracyjną Lekarz Weterynarii nie znalazł uzasadnienia, które stanowiłoby podstawę do przychylenia się w kierunku argumentacji przedstawianej w odwołaniu. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] zgodnie z art. 10 §1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu, a przed wydaniem decyzji umożliwił wypowiedzenie się co do zebranych dowodów. Strona mogła przedstawić dowody, które potwierdzałyby ewentualne usunięcie niezgodności stwierdzonych w trakcie kontroli. Organ II instancji podał, że w niniejszej sprawie na pierwszy plan wysuwają się niezgodności, które nie mogą być tolerowane przez organy Inspekcji Weterynaryjnej w zakładzie zatwierdzonym, który ma prawo wysyłać żywość do wszystkich krajów członkowskich Unii Europejskiej. Wskazał na stwierdzone w niniejszej sprawie niezgodności strukturalno – higieniczne, brak badań w zakresie zanieczyszczeń mikrobiologiczych dla wyrobów gotowych oraz wymazów z powierzchni produkcyjnych za rok 2018 i 2019, wprowadzanie na rynek wyrobów mięsnych w słoikach niezgodnych z zakresem zatwierdzenia, nieprzebadanych mikrobiologicznie, bez etykiet oraz bez możliwości śledzenia pochodzenia surowców użytych do ich produkcji, nieorawidłowe gospodarowanie ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego. W ocenie organu II instancji organ I instancji był zobowiązany do zastosowania działań zaradczych w postaci zawieszenia zakładu, w celu zlikwidowania zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi. Permanentne ignorowanie przez zakład ustaleń kontrolnych z 2018 r. i 2019 r. oraz produkcja asortymentu niezgodnego z zakresem zatwierdzenia, czy w końcu brak możliwości śledzenia wstecz identyfikowalności produktu uwidacznia brak profesjonalnego traktowania zagrożenia oraz brak przestrzegania przepisów prawa i procedur wewnętrznych. Prowadzenie zakładu produkującego żywność z lekceważącym nastawieniem do przepisów prawa jest niedopuszczalne, ponieważ ma to bezpośredni wpływ na życie i zdrowie ludzkie. W takich okolicznościach Inspekcja Weterynaryjna jest zobowiązana do zastosowanie odpowiednich środków w celu zapewnianie bezpieczeństwa żywności. Ponadto należy zauważyć, że nieprawidłowości opisane w decyzji I instancji stanowiące podstawę zawieszenia zakładu nie były zakwestionowane przez stronę w trakcie kontroli, jak i w postępowaniu odwoławczym, co więcej sama wskazała, że oczekiwała pouczenia w zakresie usunięcia niezgodności. Lekarz Weterynarii podtrzymuje argumentację przedstawioną przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] w uzasadnieniu prawnym decyzji będącej przedmiotem odwołania. Dokumenty z roku 2018 i 2019 załączone do akt sprawy ukazują, że organ I instancji próbował wcześniej poprzez działania administracyjne wyegzekwować usunięcie wyżej opisanych niezgodności. W ocenie organu II instancji w tym konkretnym przypadku zawieszenie zakładu będzie jedyną skuteczną metodą ochrony zdrowia i życia konsumentów oraz wyegzekwowania od podmiotu podjęcia działań naprawczych, ponieważ poprzednie decyzje i postanowienia wydawane przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] były przez stronę deprecjonowane. Analizując powyższe Lekarz Weterynarii nie znalazł uzasadnienia, które stanowiłoby podstawę do przychylenia się w kierunku argumentacji przedstawianej w odwołaniu. W skardze do WSA H. M. zakwestionował wydaną w sprawie decyzję, wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podał, że organ II instancji nie odniósł się do jego odwołania a nadto zastosował nieaktualne przepisy dyrektywy z 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podał, że zakładając, iż o ile skarżący kwestionuje rozporządzenie (WE) nr 178/2002 to akt ten nadal obowiązuje i jego art. 17 ust. 1, art. 14 ust. 3, a także art. 18 ust. 1 – 4 znajdują zastosowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje: Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten nie narusza prawa ani w sposób zarzucany skargą, ani w żaden inny sposób rozważony na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 dalej p.p.s.a.), a uzasadniający jego wyeliminowanie z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 powyższej ustawy. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zdrowie publiczne jest przedmiotem ochrony konstytucyjnej. Art. 68 Konstytucji RP określa podstawowe obowiązki władzy publicznej w ochronie zdrowia i odpowiadające im prawo jednostki do ochrony zdrowia. Ochrona zdrowia, o której mowa w art. 68 ust. 1, nie dotyczy jedynie zapewnienia każdemu dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej, lecz obejmuje także zwalczanie chorób epidemicznych i zapobieganie negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska (ust. 4). Jednym z przejawów zapobiegawczej formy ochrony zdrowia są działania uprawnionych organów zmierzające do zapewnienia bezpieczeństwa i higieny żywności. Powyższy obowiązek rozpatrywać należy zarówno na tle prawa krajowego, jak i prawa wspólnotowego Unii Europejskiej. W Preambule rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.Urz.UE.L Nr 139, str. 1) wskazano, że dążenie do wysokiego poziomu ochrony życia i zdrowia ludzkiego jest jednym z podstawowych celów prawa żywnościowego, jak ustanowiono w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002. Rozporządzenie to ustanawia również inne wspólne zasady i definicje w odniesieniu do krajowego i wspólnotowego prawa żywnościowego, w tym cel osiągnięcia swobodnego przepływu żywności we Wspólnocie (pkt 1). Zasady te stanowią wspólną podstawę dla higienicznej produkcji całej żywności, w tym produktów pochodzenia zwierzęcego wymienionych w załączniku I do Traktatu. Dopełnieniem powyższego aktu jest rozporządzenie (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dziennik Urzędowy UE. L 165.1 z dnia 30/04/2004 P. 0001 – 0141). Rozporządzenie to zawiera podstawowe, obowiązujące we Wspólnocie przepisy prawne z zakresu urzędowych kontroli mających na celu sprawdzenie zgodności z regułami ukierunkowanymi w szczególności na: a) zapobieganie, eliminowanie lub ograniczanie dopuszczalnych poziomów zagrożenia ludzi i zwierząt, bezpośrednio lub poprzez środowisko naturalne; oraz b) gwarantowanie uczciwych praktyk w handlu paszami i żywnością oraz ochronę interesów konsumenta łącznie z etykietowaniem pasz i żywności oraz innymi formami przekazywania informacji konsumentom. Zasadą jest, że pasze i żywność powinny być zdrowe a prawodawstwo wspólnotowe zawiera zestaw reguł mających na celu zapewnienie osiągnięcia tego celu. Stosownie do art. 54 ust. 1 w/w rozporządzenia nr 882/2004 w sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje on działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności. Zgodnie z art. 54 ust. 2 cyt. rozporządzenia działanie takie zawiera, gdzie jest to wskazane wymienione w tym przepisie środki, które nie mają charakteru wyliczenia zamkniętego. W ust. 2 pkt h tego przepisu wskazano, że mogą być to wszelkie inne środki jakie organ uznaje za właściwe. Wśród środków przewidzianych w tym przepisie znajduje się również zawieszenie lub wycofanie zatwierdzenia zakładu (pkt f ust. 2 cyt. art. 54). Wskazane w zaskarżonej decyzji Rozporządzenie (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności, ma zastosowanie do wszystkich etapów produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności, z wyłączeniem produkcji podstawowej na własny domowy użytek lub do domowego przygotowywania, obróbki lub przechowywania żywności do własnego spożycia (art. 1). Zgodnie z art. 17 ust. 1 i 2 rozporządzenia Nr 178/2002: 1. Podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze i podmioty działające na rynku pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. 2. Państwa członkowskie wprowadzają w życie prawo żywnościowe oraz monitorują i kontrolują przestrzeganie przez podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze i podmioty działające na rynku pasz odpowiednich wymogów prawa żywnościowego na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. W tym celu Państwa Członkowskie zachowują system oficjalnych kontroli i innych działań stosownych do okoliczności, z uwzględnieniem informowania opinii publicznej o bezpieczeństwie i ryzyku związanym z żywnością i paszami, nadzorem nad bezpieczeństwem żywności i pasz oraz innych działaniach monitorujących, obejmujących wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Państwa Członkowskie ustanawiają również zasady dotyczące środków i kar mających zastosowanie w przypadku naruszenia prawa żywnościowego i paszowego. Ustanowione środki i kary powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zgodnie z art. 65 cyt. rozporządzenia przepis ten znajduje zastosowanie od 1 stycznia 2005r. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znalazły również przepisy rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 określające przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, rozporządzenia nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności ii rozporządzenia (WE) Nr 2073/2005 w sprawie kryteriów mikrobiologiczych dotyczących środków spożywczych. Przepisy w/w rozporządzeń w dacie orzekania przez organy znajdowały zastosowanie (art. 146 i 147 rozporządzenia z 15 marca 2017r. Dz.U.UE.2017.95.1) i zostały prawidłowo przywołane przez organy przy opisie poszczególnych niezgodności, co znalazło swój wyraz w części wstępnej niniejszego uzasadnienia. Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. o Inspekcji Weterynaryjnej ( t.j. Dz.U 2018.1557, dalej u.I.W.) ilekroć w ustawie jest mowa o prawodawstwie weterynaryjnym - rozumie się przez to przepisy Unii Europejskiej dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego w zakresie weterynarii, a także przepisy wdrażające lub wykonujące te przepisy, w szczególności przepisy o weterynaryjnej kontroli granicznej, kontroli weterynaryjnej w handlu, produktach pochodzenia zwierzęcego, ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, a także o ochronie zwierząt. Przepis ten odsyła więc do stosowania prawodawstwa unijnego, jak to miało miejsce w decyzji organów. Inspekcja realizuje, w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego, zadania m.in. z zakresu bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego (art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. a u.I.W.). Swoje zadania wykonuje m.in. przez monitorowanie chorób odzwierzęcych m.in. w produktach pochodzenia zwierzęcego, przeprowadzanie kontroli weterynaryjnych i administracyjnych, sprawowanie nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego (art. 3 ust. 2 u.I.W.). Na gruncie prawa krajowego obowiązuje również ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia zwierzęcego (Dz. U. z 2019r. poz. 824, dalej u.p.p.z.). Zgodnie z art. 6 tej ustawy powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit c rozporządzenia nr 854/2004, art. 2 pkt 4 rozporządzenia Nr 882/220, w zakresie urzędowych kontroli produktów pochodzenia zwierzęcego, żywności zawierającej jednocześnie środki spożywcze pochodzenia niezwierzęcego i produkty pochodzenia zwierzęcego znajdującej się w rolniczym handlu detalicznym – chyba, że prawodawstwo weterynaryjne lub przepisy dotyczące bezpieczeństwa żywności stanowią inaczej. Powiatowy lekarz weterynarii jest uprawniony do sprawowania nadzoru nad bezpieczeństwem produktów pochodzenia zwierzęcego (art. 6 ust. 2 u.p.p.z.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 powiatowy lekarz weterynarii albo urzędowy lekarz weterynarii z upoważnienia powiatowego lekarza weterynarii wydają decyzje administracyjne lub wykonują czynności w celu realizacji zadań wynikających z przepisów rozporządzenia nr 852/2004, rozporządzenia nr 853/2004, rozporządzenia nr 854/2004 i rozporządzenia nr 882/2004 lub z przepisów Unii Europejskiej wydanych w trybie tych rozporządzeń. Zgodnie z art. 20 ust 1 pkt 2 u.p.p.z.powiatowy lekarz weterynarii na obszarze swojej właściwości wydaje decyzje administracyjne w stosunku do zakładów, których rejestr prowadzi w sprawach: wpisu do rejestru, zatwierdzenia, warunkowego zatwierdzenia, przedłużenia warunkowego zatwierdzenia, zawieszenia zatwierdzenia i wykreślenia z rejestru. Wydana w niniejszej sprawie decyzja znajdowała uzasadnienie zarówno w zakresie zastosowanej sankcji jak i organu właściwego. Zgodnie z art. 20 ust. 2 u.p.p.z. decyzje administracyjne w sprawie zawieszenia i cofnięcia zatwierdzenia zakładów podlegają natychmiastowemu wykonaniu. Z uwagi na treść tego przepisu przedmiotowa decyzja podlegała natychmiastowemu wykonaniu. Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji miał na uwadze w/w przepisy zarówno krajowe jak i unijne i wynikające z nich wymagania prawa żywnościowego oraz zasady postępowania mające na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Lekarz Weterynarii utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z [...] maja 2019r. zawieszającej zatwierdzenie zakładu prowadzonego przez H. M. [...], [...] o [...] Decyzja została wydana po przeprowadzeniu udokumentowanych kontroli w dniach [...] [...] kwietnia 2019r., które wykazały szereg nieprawidłowości opisanych w decyzjach organów i znajdujących potwierdzenie w załączonych do sprawy aktach administracyjnych. Nie były kwestionowane przez skarżącego wynikające z w/w protokołów kontroli stwierdzone w niniejszej sprawie niezgodności strukturalno – higieniczne ( zły stan techniczny pomieszczeń), brak badań w zakresie zanieczyszczeń mikrobiologiczych dla wyrobów gotowych oraz wymazów z powierzchni produkcyjnych za rok 2018 i 2019, wprowadzanie na rynek wyrobów mięsnych w słoikach niezgodnych z zakresem zatwierdzenia, nieprzebadanych mikrobiologicznie, bez etykiet oraz bez możliwości śledzenia pochodzenia surowców użytych do ich produkcji, nieprawidłowe gospodarowanie ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego, brak badań i odzieży ochronnej znajdujących się na terenie czynnego zakładu skarżącego i jego żony, wykrycie na elementach powierzchni produkcyjnej a także w próbkach produkowanej kiełbasy bakterii listeria monocytogenes, szkodliwej dla zdrowia i życia ludzi. Przepis art. 19a u.I.W. stanowi, że przeprowadzenie kontroli ma na celu ustalenie stanu faktycznego i porównanie go ze stanem pożądanym, określonym w prawodawstwie weterynaryjnym, oraz dokonanie oceny i podjęcie działań wynikających z ustaleń kontroli. Wedle art. 19e ust. 1 podmiotowi kontrolowanemu przysługuje, przed podpisaniem protokołu kontroli, prawo zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli. Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli (art. 19e ust. 2 u.I.W.). W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń wniesionych przez podmiot kontrolowany, kontrolujący dokonuje zmian w protokole kontroli przez opisanie zmiany brzmienia jego poszczególnych fragmentów lub dokonanie skreśleń (art. 19e ust. 3 u.I.W.). Podmiot kontrolowany może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania wyjaśnienie przyczyn odmowy podpisania (art. 19e ust. 4 u.I.W.). W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu kontroli, termin odmowy podpisania protokołu wraz z podaniem jej przyczyn biegnie od dnia doręczenia podmiotowi kontrolowanemu stanowiska kontrolującego wobec zastrzeżeń (art. 19e ust. 5 u.I.W.). Przy czym jak stanowi art. 19e ust. 6 u.I.W. odmowa podpisania protokołu kontroli nie stanowi przeszkody do podpisania go przez kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli. Zgodnie zaś z art. 19f u.I.W. ustalenia ujęte w protokole kontroli stanowią podstawę do podjęcia dalszych czynności, w tym dokonania ocen, sporządzenia wniosków, zaleceń pokontrolnych, wydania decyzji i sporządzenia informacji dla jednostek nadrzędnych, oraz do powiadomienia właściwego organu w przypadku popełnienia przestępstwa lub wykroczenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że postępowanie kontrolne, o którym mowa w art. 19a, art. 19c, art. 19d, art. 19e i art. 19f u.I.W. nie jest postępowaniem administracyjnym. Postępowanie administracyjne jest postępowaniem, którego przedmiotem jest przede wszystkim rozstrzygnięcie sprawy indywidualnej w drodze decyzji administracyjnej. Jego przedmiotem jest władcze działanie, przez autorytatywną konkretyzację normy prawa administracyjnego przez przyznanie (odmowę przyznania) uprawnienia, lub nałożenie obowiązku na jednostkę. Postępowanie organu właściwego do sprawowania kontroli weterynaryjnej nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu art. 1 pkt 1 - 4 k.p.a. Wskazane przepisy u.I.W. regulują ciąg działań, które podejmują organy kontroli, których przedmiotem jest wyłącznie ocena prawidłowości działalności kontrolowanego podmiotu, nie zaś załatwienie sprawy wymienionej w art. 1 pkt 1 - 4 k.p.a. Istotne jest też to, że u.I.W., regulując postępowanie kontrolne, nie odsyła mutatis mutandis do przepisów k.p.a. w tym postępowaniu (por. wyrok NSA z 20 grudnia 2017 r., sygn. II OSK 728/16, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie kontrole przeprowadzane były prawidłowo, skarżący był podczas ich przeprowadzania obecny, podpisał protokoły kontroli, wpisując w miejscu uwag i zastrzeżeń – brak uwag. Organ uwzględniając wyniki kontroli, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, w którym zapewniono czynny udział skarżącego zastosował jedną z najsurowszych sankcji, a mianowicie zawieszenie zatwierdzonego decyzją z 8.09.2016r. zakładu prowadzonego przez skarżącego. Znajdowało to uzasadnienie w przepisach rozporządzenia (WE) Nr 882/2004. Zgodnie bowiem z art. 54 tego rozporządzenia: 1. W sytuacji, gdy właściwy organ wykryje niezgodności, podejmuje on działanie zapewniające, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. Podczas decydowania, jakie podjąć działanie, właściwy organ uwzględnia rodzaj niezgodności oraz poprzednie dane podmiotu gospodarczego w zakresie niezgodności. 2. Działanie takie zawiera, gdzie jest to stosowne, następujące środki: a) nałożenie procedur sanitarnych lub podjęcie wszelkich innych działań uważanych za niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa paszy lub żywności lub zgodności z prawem paszowym i żywnosciowym, zasadami dotyczącymi zdrowia zwierząt lub dobrostanem zwierząt; b) ograniczenie lub zakaz wprowadzania do obrotu, przywozu lub wywozu paszy, żywności lub zwierząt; c) monitorowanie, oraz w razie konieczności, nakazanie wycofania i/lub zniszczenia paszy lub żywności; d) upoważnienie do wykorzystania paszy lub żywności do celów innych niż te, do których były początkowo przeznaczone; e) zawieszenie działania lub zamknięcie całego lub części danego przedsiębiorstwa na właściwy okres czasu; f) zawieszenie lub wycofanie zatwierdzenia zakładu; g) środki określone w art. 19 dotyczące przesyłek z państw trzecich; h) wszelkie inne środki jakie właściwy organ uznaje za właściwe. Z powyższego wynika, że rodzaj zastosowanej sankcji nie wymaga uprzedniego wyczerpania wszystkich możliwych dolegliwości a uzasadnione jest celem podejmowanych przez organ działań w przypadku wykrycia niezgodności, którym jest zapewnienie, że podmiot zastosuje środki zaradcze. Organ podejmując decyzję o rodzaju zastosowanego środka, wbrew zarzutom skargi, zgodnie z w/w przepisami uwzględnił okoliczności sprawy (rodzaj niezgodności) i poprzednie dane podmiotu w zakresie niezgodności. Należy wskazać, że w niniejszej sprawie kontrole przeprowadzone już w marcu 2018r. wykazały niezgodności (niewłaściwy stan sanitarno – higieniczny pomieszczeń, brak wyników badań na obecność drobnoustrojów), skutkiem czego organ decyzją z [...] maja 2018r. ([...]) nakazał skarżącemu podjęcie określonych czynności w zakresie usunięcia stwierdzonych niezgodności dotyczących stanu higieniczno – sanitarnego pomieszczeń produkcyjnych i badań na obecność drobnoustrojów chorobotwórczych. Organ nie stosował kar pieniężnych, poprzestając na pouczenia. W czerwcu 2018r. organ przeprowadził kontrolę, która wykazała brak usunięcia nieprawidłowości. Pobrano w lipcu 2018r. wymazy z powierzchni środowiska produkcyjnego i próbki produktów. Postanowieniem z [...] sierpnia 2018r. wyznaczono skarżącemu 7 – mio dniowy termin na przedstawienie dowodów potwierdzających usunięcie naruszenia, co miało umożliwić uniknięcie kary pieniężnej . Nadal bowiem stwierdzono brak badań właścicielskich na obecność drobnoustrojów, brudny sprzęt, brak aktualizacji harmonogramu poboru próbek. Z uwagi na brak reakcji skarżącego [...] września 2018r. ponownie wezwano skarżącego do przedstawienia dowodów jak w postanowieniu z [...] sierpnia 2018r. Kontrole przeprowadzone 15 i [...] października 2018r. nadal wykazywały nieprawidłowości. W wynikach próbek kiełbasy białej parzonej wykryto obecność listerii monocytogenes w [...] próbkach (wyniki z [...].10.2018r. Podczas kontroli interwencyjnej [...].11.2018r. pobrano kolejne próbki. Wezwano skarżącego pismem z [...].11.2018r. do udzielenia wyjaśnień i przedstawienia dowodów z postanowienia z [...].10.2018r. Kolejne kontrole z 3, 10, 17.12. 2018r. wykazały stwierdzone wcześniej nieprawidłowości. [...].01.2019r. wezwano skarżącego do udzielenia wyjaśnień (do złożenia harmnogramu badań właścicielskich). W sprawozdaniu z próbek pobranych z kiełbasy śląskiej ujawniono obecność listeria monocytogenes w [...] próbkach (15 kwietnia 2019r.). Kolejne kontrole w dniach [...] i [...].04.2019r. wykazały opisane na wstępie liczne nieprawidłowości. .[...] kwietnia 2019r skontrolowano Auto – sklep skarżącego prowadzący obrót żywnością na terenie placu targowego w [...] – stwierdzono, że wprowadzał do obrotu wyrób mięsny w słoikach (6 szt.) bez oznakowania i bez towarzyszących temu wyrobowi dokumentów identyfikacyjnych. [...] kwietnia 2019r. kontrola Auto sklepu skarżącego na terenie [...] również wykazała nieprawidłowości ( towar bez oznakowania, brak wody do mycia rąk). Skarżący więc mimo wezwań, wydania decyzji z [...] maja 2018r. nie podejmował żadnych działań w celu usunięcia niezgodności. [...] kwietnia 2019r. zawiadomiono skarżącego o wszczęciu z urzędu postępowania w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami [...] maja 2019r. zawiadomiono skarżącego o zebraniu materiału dowodowego i pouczono o treści art. 10 k.p.a. zakreślono termin 7 dni na zgłoszenie dowodów. Skarżący pismo odebrał [...] maja 2019r. (czw) – termin upłynął bezskutecznie [...] maja 2019r. (czw). Organ I instancji wydał decyzję o zawieszeniu zatwierdzenia zakładu skarżącego [...] maja 2019r. Podczas przeprowadzanych kontroli skarżący był obecny, nie zgłaszał zastrzeżeń, nie składał wyjaśnień, nie podważał ustaleń kontroli. Jedynie w trakcie kontroli [...].04.2019r. skarżący podał, że wyniki badań są niewiarygodne, gdyż przed poborem prób do badań umieścił asortyment tj. kiełbasę śląską w kuchence mikrofalowej w celu usunięcia patogenów chorobotwórczych. Stanowisko to nie stanowiło podstawy do skutecznego podważenia badań wykonanych przez uprawniony Zakład Higieny Weterynaryjnej im. [...] w [...]. Nadmienić należy, że skarżący nie wykonywał wymaganych badań właścicielskich. Skarżący kwestionując konieczność przedstawienia etykiet i receptur zakładowych produkowanych mimo braku zatwierdzenia wyrobów konserwowych ( w słoikach) zasłaniał się tajemnica handlową, co wskazywało nie tylko na przekroczenie zakresu zatwierdzenia ale i ignorowaniu wskazanych przez organy prawidłowo przepisów zobowiązujących produkującego żywność wprowadzaną do obrotu do wskazywania określonych informacji na etykiecie produktu. Wbrew zarzutom odwołania skarżący był decyzja z [...] maja 2018r. zobowiązany do usunięcia stwierdzonych naruszeń. Nie zastosował się do tego zobowiązania, nadal prowadził zakład, po kolejnych kontrolach również nie podjął żadnych działań zmierzających do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i prowadzenia zakładu w sposób zapewniający bezpieczeństwo żywności. Uwzględniając powyższe uznać należy, że organ zastosował prawidłowy środek w postaci zawieszenia zakładu. Skala uchybień i zachowanie skarżącego, który nie reagował na wezwania, nie wykonał nałożonych obowiązków z decyzji z [...] maja 2018r., i wezwań do wykazania usunięcia nieprawidłowości a kolejne kontrole wykazały szereg nieprawidłowości pozwala stwierdzić, że zastosowany środek w postaci zawieszenia zatwierdzenia zakładu był adekwatnym działaniem zapewniającym, że podmiot gospodarczy zastosuje środki zaradcze. W decyzji organu I instancji zawarto pouczenie, że podmiot może ubiegać się o uchylenie decyzji po usunięciu niezgodności stwierdzonych w wyniku kontroli przeprowadzonych w dniach [...] i [...] kwietnia 2019r. W ocenie Sądu organ odwoławczy zaprezentował własną i wyczerpującą ocenę w zakresie rozstrzygnięcia i wbrew zarzutom skargi odniósł się do kwestii podniesionych w odwołaniu, wskazując na całokształt okoliczności sprawy, w tym wcześniejszych nie wykonanych obowiązkach nałożonych decyzją z [...] maja 2018r., skali nieprawidłowości i ignorowania przez skarżącego ustaleń kontrolnych z 2018r. i 2019r. Słusznie uznał, że w tym konkretnym przypadku zastosowanie surowej sankcji w postaci zawieszenia zatwierdzenia zakładu będzie jedyną skuteczną metodą ochrony zdrowia i życia konsumentów oraz wyegzekwowania od podmiotu podjęcia działań naprawczych. Z przedstawionych wyżej względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.