II SA/Po 961/18
WyrokWSA w Poznaniu2019-04-03
Skład orzekający: Wiesława Batorowicz, Danuta Rzyminiak-Owczarczak, Izabela Paluszyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasiłek celowy przyznany w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" może być traktowany jako ekwiwalent pieniężny za wcześniej otrzymywany "gorący posiłek", a jego wysokość powinna odpowiadać matematycznemu przeliczeniu wartości dziennej posiłku na liczbę dni w miesiącu?Ratio decidendi
Zasiłek celowy przyznawany w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" nie stanowi ekwiwalentu pieniężnego za wcześniej otrzymywany "gorący posiłek" i nie musi odpowiadać matematycznemu przeliczeniu wartości dziennej posiłku na liczbę dni w miesiącu. Wysokość zasiłku jest ustalana w z góry określonej kwocie miesięcznej, zgodnie z obowiązującymi przepisami i zarządzeniami, a organy pomocy społecznej działają w ramach uznania administracyjnego, uwzględniając ograniczone środki finansowe.Stan faktyczny
Skarżąca C. C. wniosła o przyznanie zasiłku celowego na zakup żywności, motywując to trudną sytuacją materialną i niepełnosprawnością. Organ pierwszej instancji przyznał jej zasiłek w kwocie [...] zł miesięcznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżąca kwestionowała wysokość przyznanego zasiłku, twierdząc, że jest ona niższa niż wcześniej otrzymywana przez nią pomoc w formie "gorącego posiłku" (wyrażona w kwocie dziennej) i domagała się przyznania ekwiwalentu pieniężnego. Sąd administracyjny oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 03 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2019 roku sprawy ze skargi C. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 roku Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego oddala skargę
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 1, art. 17 ust. 1 i 18 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (dz. U. nr 79 poz. 856 z 2001 r.), art. 17 pkt 1, art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego- dalej: "k.p.a.", po rozpoznaniu odwołania C. C. (dalej jako strona lub skarżąca) od decyzji Miejsko- Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego w kwocie [...]zł na zakup żywności, utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie,
Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wnioskiem z dnia 21 marca 2018 r. C. C. zwróciła się do MGOPS w K. o udzielenie pomocy w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na żywność (Pomoc Państwa w zakresie dożywiania), motywując wniosek swoją trudną sytuacją materialną i niepełnosprawnością.
26 marca 2018 r. przeprowadzony został wywiad środowiskowy podczas którego ustalono, że skarżąca mieszka sama, choruje przewlekle i systematycznie się leczy. Posiada umiarkowany stopień niepełnosprawności. Jest zarejestrowana jako osoba poszukująca pracy. Utrzymuje się ze świadczeń pomocy społecznej: ma przyznany stały zasiłek w wysokości [...] zł, dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł oraz dodatek energetyczny w wysokości [...] zł. Skarżąca oczekuje pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na zakup żywności.
Decyzją z dnia 27 marca 2018 r. nr [...] Dyrektor MGOPS w K. postanowił
1. udzielić pomocy w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" w formie zasiłku celowego na zakup żywności w kwocie [...]zł miesięcznie
2. Biorącą świadczenia jest pani C. C.
3. Realizacja świadczenia nastąpi od dnia 1 marca 2018 do 30 kwietnia 2018. 4. Wypłata świadczenia nastąpi zgodnie z dyspozycją świadczeniobiorcy gotówką w kasie MGOPS do końca każdego miesiąca.
5. Zgodnie z art. 130 § 4 k.p.a. decyzja podlega wykonaniu przed upływem terminu wniesienia odwołania gdyż jest zgodna z żądaniem wszystkich stron.
W uzasadnieniu organ podał, że skarżąca kwalifikuje się do przyznania jej pomocy ze względu na niepełnosprawność i długotrwałą chorobę. Skarżąca spełnia kryterium dochodowe do przyznania pomocy. Uzyskuje dochód w wysokości [...] zł, który nie przekracza 150% kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej wynoszącego [...] zł.
Organ wskazał, że zgodnie z § 1 Zarządzenia nr [...] Dyrektora MGOPS w K. z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalenia wysokości zasiłku celowego przyznawanego na zakup posiłku lub żywności dla osób objętych wieloletnim programem wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania na lata 2014-2020" ustalono, iż osobom i rodzinom, które spełniają kryteria przewidziane w uchwale Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2013 r. tj. w przypadku gdy dochód osoby samotnie gospodarującej lub na osobę w rodzinie nie przekracza 150 % kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust 1 ustawy o pomocy społecznej, można przyznać nieodpłatnie pomoc w postaci dożywiania w formie świadczenia pieniężnego na dofinansowanie do zakupu posiłku albo żywności w wysokości:
a. dla osób samotnie gospodarujących zasiłek celowy na dofinansowanie do zakupu posiłku w wysokości [...] zł miesięcznie albo na dofinansowanie do zakupu żywności w wysokości [...] zł miesięcznie;
b. dla osób w rodzinach- zasiłek celowy na dofinansowanie do zakupu posiłku w wysokości [...] zł miesięcznie na 1 osobę, lecz nie więcej niż na 3 osoby w rodzinie albo na dofinansowanie do zakupu żywności o wartości [...] zł na 1 osobę, lecz nie więcej niż na 3 osoby w rodzinie.
Skarżącej organ przyznał pomoc dla osób samotnie gospodarujących. Decyzja została przez skarżącą odebrana 29 marca 2018r.
Pismem z dnia 11 kwietnia 2018 r. C. C. wniosła ( w terminie) odwołanie wnosząc o przywrócenie terminu do odwołania i odbioru decyzji z powodu choroby.
Opisaną we wstępie decyzją SKO w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając stanowisko Kolegium wywiodło, iż materialno - prawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej i przepisy wykonawcze do tej ustawy. Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy: zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.
Ponadto postawę prawną rozstrzygnięcia MGOPS stanowi Uchwała nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia 30 stycznia 2014 r., która wprowadza kryterium dochodowe 150 % uprawniające do przyznania nieodpłatnie pomocy w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności.
Zarządzeniem nr [...] Dyrektora Miejsko - Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia 29 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalenia wysokości zasiłku celowego przyznawanego na zakup posiłku lub żywności dla osób objętych wieloletnim programem wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania ustala się kwotę [...]zł zasiłku celowego .
SKO wskazało, że odwołująca spełnia ustawowe przesłanki kryterium dochodowego warunkujące przyznanie prawa do zasiłku celowego. W. zasiłku [...] zł miesięcznie stanowi maksymalną pomoc jaką mogła otrzymać. Argumenty odwołania są niezasadne co do stawki dziennej, albowiem zasiłek celowy przyznawany jest w danej kwocie , niezależnie od ilości dni w danym miesiącu.
W skardze do WSA C. C. opisała swoją sytuację życiową, zdrowotną i majątkową. W jej ocenie została ona nierówno potraktowana w związku z tym, że uprzednią decyzją przyznano jej [...] zł dziennie na posiłek, a aktualnie jest to kwota [...]zł miesięcznie, która starcza na pokrycie posiłków przez 30 dni, a niektóre miesiące mają 31 dni. W jej ocenie pozbawiono ją praw nabytych. Uważa także, że wnosiła o formę pomocy "gorący posiłek" a nie o zasiłek celowy na dożywianie z art. 39 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Domagała się zamiany pomocy "gorący posiłek" na formę pieniężną z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie z dnia 6 grudnia 2018 r. skarżąca powieliła argumenty skargi podkreślając, że w jej ocenie przyznana kwota [...]zł nie jest ekwiwalentem uprzednio otrzymywanych świadczeń w kwocie [...]zł dziennie na posiłki. Wniosła także o przywrócenie terminu do wniesienia odwołań od innych decyzji MGOPS.
W piśmie z 23 stycznia 2019r. Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, wskazując, że nie było podstawy do przyznania jej ekwiwalentu za "gorący posiłek" w kwocie jedynie [...] zł miesięcznie. Nadto nie był to zasiłek celowy i wnosi o wyjaśnienie czy zarządzenie nr [...] dotyczy jej sprawy.
20 lutego 2019r. wniosła o odroczenie rozprawy z uwagi na brak możliwości przyjazdu do Poznania. Zwracała się również o umożliwienie przejrzenia akt sprawy.
Wniosek o odroczenie rozprawy został uwzględniony. Pismem z dnia 20 marca 2018r. ponownie wniosła o odroczenie rozprawy wskazując, że nadal ma problemy z kręgosłupem i bólem kolana. Wniosek na rozprawie dnia 3 kwietnia 2019r. został oddalony.
Oddalając kolejny wniosek skarżącej o odroczenie rozprawy miał na uwadze treść art. 107 p.p.s.a, zgodnie z którym nieobecność stron na rozprawie nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Skarżąca była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy. Przedłożone do wniosku z dnia 20 marca 2019r. zaświadczenie o konieczności leczenia do dnia 1.04.2019r. czy skierowanie na laseroterapię i pole magnetyczne nie stanowiły nadzwyczajnego wydarzenia lub innej przeszkody, której nie można było przezwyciężyć mogących stanowić podstawę do kolejnego odroczenia rozprawy (art. 109 p.p.s.a). Stan faktyczny sprawy nie był sporny. W postępowaniu przed sądem administracyjnym ocenie podlega legalność zaskarżonej decyzji. Sąd nie przeprowadza dowodu z zeznań stron. Jedynie w sytuacji pojawienia się istotnych wątpliwości sąd może przeprowadzić dowód z dokumentów o ile nie spowoduje to nadmiernego przedłużenia postępowania (art. 106 § 3 p.p.s.a). W niniejszej sprawie takie istotne wątpliwości nie wystąpiły. Skarżąca w pismach podawała, że przyśle dokumenty, których mimo wysłania kilku pism procesowych nie nadesłała.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302,), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając skargę w ramach powyższych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest ona niezasadna. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], nie naruszają bowiem prawa.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, jak również decyzji ją poprzedzającej, stanowią przepisy ustawy o pomocy społecznej (u.p.s.) w powiązaniu z regulacjami uchwały nr 221 Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020 (M.P. z 2013 r. poz. 1024 - dalej jako "uchwała nr 221 Rady Ministrów"), a także uchwały nr [...] Rady Miejskiej w K. oraz Zarządzenia nr [...] Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z 29 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalenia wysokości zasiłku celowego przyznawanego na zakup posiłku lub żywności dla osób objętych wieloletnim programem wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020 (dalej jako "Zarządzenie 41/2016").
Wyjaśnić w tym miejscu wypada, że powołana wyżej uchwała nr 221 Rady Ministrów obowiązywała do dnia 31 grudnia 2018 r., a więc w czasie orzekania w niniejszej sprawie przez organy obu instancji, a następnie, od dnia 1 stycznia 2019 r., została zastąpiona uchwałą nr 140 Rady Ministrów z dnia 15 października 2018 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego rządowego programu "Posiłek w szkole i w domu" na lata 2019-2023 - M.P. z 2018 r. poz. 1007 ze zm.).
Jak wynika z treści pkt II ustanowionego uchwałą nr 221 Rady Ministrów programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020 (dalej także jako "program"), jego strategicznym celem jest ograniczenie zjawiska niedożywienia dzieci i młodzieży z rodzin o niskich dochodach lub znajdujących się w trudnej sytuacji, ze szczególnym uwzględnieniem uczniów z terenów objętych wysokim poziomem bezrobocia i ze środowisk wiejskich oraz osób dorosłych, w szczególności osób samotnych, w podeszłym wieku, chorych lub osób niepełnosprawnych.
Program jest elementem polityki społecznej państwa w zakresie:
- wsparcia finansowego gmin w wypełnianiu zadań własnych o charakterze obowiązkowym,
- poprawy poziomu życia rodzin o niskich dochodach,
- poprawy stanu zdrowia dzieci i młodzieży,
- kształtowania właściwych nawyków żywieniowych.
Pkt V Programu wskazuje, że ze środków przekazywanych w ramach jego realizacji gminy udzielają wsparcia osobom spełniającym warunki otrzymania pomocy wskazane w u.p.s. oraz spełniającym kryterium dochodowe w wysokości 150% kryterium, o którym mowa w art. 8 ww. ustawy. Ze środków przekazanych gminom z programu udziela się wsparcia w szczególności:
1) dzieciom do czasu podjęcia nauki w szkole podstawowej,
2) uczniom do czasu ukończenia szkoły ponadgimnazjalnej,
3) osobom i rodzinom znajdującym się w sytuacjach wymienionych w art. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w szczególności osobom samotnym, w podeszłym wieku, chorym lub niepełnosprawnym
- w formie posiłku, świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności albo świadczenia rzeczowego w postaci produktów żywnościowych.
Z treści pkt V.2.1. programu wynika, że jedynie przyznanie pomocy w formie posiłku uczniowi albo dziecku w sytuacji nagłej ("w uzasadnionych przypadkach, gdy uczeń lub dziecko wyraża chęć zjedzenia posiłku"), które następuje z inicjatywy dyrektora szkoły lub przedszkola, nie wymaga wydania decyzji administracyjnej w sprawie i ustalenia sytuacji rodziny w drodze rodzinnego wywiadu środowiskowego. Wynika z tego a contrario, że w pozostałych przypadkach przyznanie pomocy w ramach realizacji programu następuje w formie decyzji administracyjnej, która winna być poprzedzona ustaleniem sytuacji rodziny w drodze rodzinnego wywiadu środowiskowego.
Swoistym uzupełnieniem regulacji uchwały nr 221 Rady Ministrów jest uchwała nr [...] Rady Miejskiej w K., w której § 1 przewidziano, że podwyższa się do 150% kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej dla celów przyznawania pomocy w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności dla osób i rodzin wymienionych w uchwale Rady Ministrów z 10 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia wieloletniego programu wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014-2020.
Skoro objęta programem pomoc realizowana jest trybie przepisów u.p.s., uznać należy, że świadczenia przyznawane w ramach tego programu w istocie utożsamiać należy z zasiłkiem celowym, o którym mowa w przepisach u.p.s. W świetle przytoczonych wyżej regulacji, świadczenie pieniężne na dożywianie niepodlegające zwrotowi w istocie odpowiada formie zasiłku celowego, o którym mowa w art. 39 u.p.s., zaś świadczenie pieniężne podlegające zwrotowi - zasiłkowi celowemu z art. 41 pkt 2 u.p.s. Podkreślenia wymaga, że w przypadku obu tych świadczeń organ pomocy społecznej działa w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że nawet spełnienie ustawowych kryteriów uzyskania pomocy na dożywianie w ramach programu, nie przesądza o tym, że pomoc taka zostanie przyznana, a także, że zostanie przyznana w wysokości oczekiwanej przez wnioskodawcę. Jak podkreślono wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych możliwość zaspokojenia potrzeb osób uprawnionych jest zależna nie tylko od spełnienia przez nich przesłanek uprawniających do otrzymania świadczenia, które w niniejszej sprawie bez wątpienia są spełnione, ale także od stanu finansów ośrodka pomocy społecznej. Innymi słowy spełnienie kryteriów przez osobę ubiegającą się o zasiłek celowy nie oznacza zatem, że istnieje po jej stronie roszczenie o przyznanie świadczenia, w tym także świadczenia w żądanej wysokości (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 sierpnia 2018 r., sygn. IV SA/Gl 283/18, LEX nr 2541230).
Jak już wyżej wskazano, warunkiem przyznania w ramach programu świadczenia pieniężnego na dożywianie, niepodlegającego zwrotowi, jest zachowanie 150% kryterium dochodowego odpowiednio dla osoby samotnie gospodarującej lub dla osoby w rodzinie. Wyjaśnić należy, że w czasie orzekania w niniejszej sprawie przez organy obu instancji, kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej, o którym mowa w art, 8 ust. 1 pkt 1 u.p.s., wynosiło - zgodnie z § 1 pkt 1 lit "a" rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1058 - obwiązującego do dnia 30 września 2018 r.) - [...] zł. Równowartość 150% tego kryterium stanowi zatem kwotę [...]zł. Skarżąca wtenczas to kryterium spełniała.
Należy mieć na uwadze fakt, że pomoc społeczna nie jest w stanie zabezpieczyć wszystkich potrzeb osób o nią się ubiegających, jak również udzielać wszelkich świadczeń w oczekiwanej przez te osoby wysokości. Celem pomocy społecznej nie jest całkowite utrzymanie podopiecznego, lecz wspieranie go w trudnej sytuacji życiowej i zdrowotnej przy jego aktywnym współudziale. Trybunał Konstytucyjny, który w wyroku z dnia 20 listopada 2001 r. sygn. akt SK 15/01 (OTK 8/01, poz. 252) stwierdził, że brak po stronie obywateli roszczenia prawnego do świadczenia pomocy, co wynika w szczególności z zasady indywidualizacji leżącej u podstaw koncepcji pomocy społecznej. Pomoc ta nie może być traktowana, jako stałe źródło dochodu służące zaspokajaniu najbardziej nawet uzasadnionych potrzeb bytowych.
Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, ze skarżąca nie zgadza się z decyzją organów przyznającą jej zasiłek celowy w wysokości [...] zł miesięcznie na zakup żywności, ponieważ w przeliczeniu na dzień jest to kwota mniejsza niż wcześniej otrzymywana przez nią pomoc rzeczowa w formie gorącego posiłku dziennie w wysokości [...] zł. Powyższe stanowiło główną oś sporu pomiędzy skarżącą a organem.
Jak wynika z wniosku skarżącej z dnia 21 marca 2018 r. skarżąca zwróciła się o udzielenie jej pomocy w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na żywność. Ze stanowiska zawartego w trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego oraz w skardze i pismach procesowych wynika, że skarżąca w istocie dążyła do tego aby organ wypłacił jej co miesiąc ekwiwalent tj. dokonał matematycznego przeliczenia kwoty [...]zł x 30 lub 31 dni miesięcznie. Składając wniosek o wypłacenie zasiłku celowego skarżąca oczekiwała, że stanowić on będzie równowartość wcześniej otrzymywanej kwoty na "gorący posiłek". Stanowisko skarżącej nie było zasadne. Przepisy prawa nie przewidują bowiem takiej możliwości. Dla osoby zainteresowanej otrzymaniem pomocy w zakresie dożywiania możliwe jest otrzymanie jej w formie "gorącego posiłku" opłacanego ze środków gminy lub formie zasiłku celowego w ustalonej kwocie (w niniejszej sprawie [...] zł). Zasiłek celowy nie stanowi równowartości kwoty jaką otrzymuje osoba w ramach programu gorący posiłek. Zasiłek ten wypłacony jest w z góry ustalonej kwocie co wynika z Zarządzenia nr [...] Dyrektora MGOPS w Krotoszynie- dla osób samotnie gospodarujących wynosi [...] zł miesięcznie, a dla osób w rodzinach [...] zł miesięcznie na 1 osobę. Zarządzenie to, jak wynika z jego treści, dotyczy wysokości świadczenia pieniężnego przyznawanego na dofinansowanie zakupu posiłku lub żywności dla osób objętych wieloletnim programem wspierania finansowego gmin w zakresie dożywiania "pomoc państwa w zakresie dożywiania" na lata 2014 – 2020. Określa więc wysokość świadczenia pieniężnego, który w niniejszej sprawie zastępuje dotychczas udzielaną pomoc w postaci "gorącego posiłku" ale nie stanowi jego równowartości.
Mimo więc oczekiwań skarżącej organ nie mógł jej wypłacić ekwiwalentu w żądanej wysokości. Wymaga zaznaczenia, że skarżąca nadal może wystąpić z dalszym wnioskiem o przyznanie jej zasiłku celowego w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej (por. art. 39 u.p.s.) na zasadach ogólnych.
Działanie organów w niniejszej sprawie było zgodne z wnioskiem skarżącej- wypłaty zasiłku celowego, a sama okoliczność rozczarowania jego wysokością nie stanowi o nieprawidłowości działania organów, czy pozbawienia skarżącej "praw nabytych". Przepisy ustawy pomocy społecznej i wydane na ich podstawie Programy i zarządzenia nie dopuszczają możliwości zamiany wartości wydawanego posiłku na równoważną kwotę pieniężną. Nie było więc podstaw do uwzględnienia zawartych w skardze zarzutów.
Należy także przypomnieć, że z uwagi na ograniczone środki finansowe organy pomocy społecznej są upoważnione do limitowania rozmiaru przyznawanych świadczeń, a posiadane fundusze muszą rozdzielać pomiędzy liczbę osób wymagających wsparcia, a nie liczbę osób ubiegających się o wsparcie w określonej przez wnioskodawców wysokości.
W niniejszej sprawie limitowanie odbyło się w drodze zarządzenia nr [...], w którym określono wysokość pomocy w ramach programu Pomocy państwa w zakresie dożywiania.
Z racji ograniczonych środków w ramach pomocy społecznej nie jest możliwe zaspokojenie wszystkich, nawet uzasadnionych potrzeb osób uprawnionych do przedmiotowych świadczeń (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. III SA/Kr 1101/18 , LEX nr 2621978 czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. II SA/Po 990/17, LEX nr 2435955). Organy administracji w zakresie pomocy społecznej działają w oparciu o środki finansowe, których wysokość jest ściśle określona i w tak wyznaczonych granicach muszą realizować cele powierzone im w ustawie o pomocy społecznej. Tym samym organy pomocy społecznej posiadane fundusze muszą rzetelnie rozdzielać pomiędzy osoby wymagające wsparcia. W ramach pomocy społecznej nie jest zatem możliwe zaspokojenie wszystkich potrzeb osób uprawnionych do przedmiotowych świadczeń. Zarzuty skargi okazały się zatem bezzasadne. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził również, by zaskarżone decyzje zostały dotknięte innymi - niż powołane przez skarżącą - wadami, które mogłyby uzasadnić ich eliminację z obrotu prawnego.
Wobec powyższego, na zasadzie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło